" เหมันต์หรรษา " เยือนอุษาคเนย์ ถิ่นลาวใต้ โดย คณะคมช.

[Charlie 02]

เราทักทายก่อนเลย...พร้อมขอร้องให้ฝรั่งมาช่วยยกจักรยานขึ้นเรือให้ด้วย....เรือลำน้อย.....ฝรั่ง 2 ท่าน คณะเราอีก 6 ท่าน คนขับเรือ 1 ท่าน...คนส่องไฟฉายหัวเรืออีก 1 ท่าน รวมเป็นสิบ พร้อมจักรยานอีก 6 คัน และกระเป๋าสัมภาระ เล่นเอาเรือลำดังกล่าวปริ่มน้ำเลย....ยกมือท่วมหัว..พ่อเจ้าประคู้ณขอให้ตลอดรอดฝั่งทีเถอะ

[Charlie 02]

เรือวิ่งต๊อกๆๆๆๆ.......ไปเรือยๆ......เสียงคนส่องไฟหัวเรือตะโกโหวกเหวก...ส่งเสียงแข่งกับเสียงเรือ....คอยบอกและส่งสัญญาณมาหาคนถือหางท้ายเรือ.....เดี๋ยวซ้าย เดี๋ยวขวาสลับกับไป เรานั่งตัวแข็งทื้อ....ไม่กล้ากระดุกกระดิก....กลัวเรือล่ม...รึว่า (ตรู)จะเอาชีวิตมาทิ้งกลางลำน้ำโขงเสียแล้วหนอ?

[ลุงเนตร]

*..ตื่นเต้นดีครับ..ขอบคุณที่นำมาให้ทราบ..จะเข้ามาติดตามต่อนะครับ..*

[เสืออ้วนดอนกลาง]

ปูเสื่อรอชมครับ...ผมอยู่ใกล้ๆลาวแท้ๆยังไม่มีโอกาสไปเหยียบเลย

[ลุง DAB]

lสวัสดีพี่ชาว คมช.(จั่วหัวซักผมตกใจหมดเลย) ขอบคุณพวกพี่มากครับที่ให้แนวทางการเดินทางในต่างแดน ผมตั้งใจจะไปลาวเหมือนกันกะว่าจะไปถึงคอนพะเพง,หลี่ผี เลยครับจะเอาจักรยานไปเหมือนกัน ผมเคยไปมาแล้วครั้งหนื่งแล้วเมื่อ 3 ปีก่อน นั่งรถทัวร์ อุบล-ปากเซ แต่ตอนนั้นค่าโดยสาร สองร้อยกว่าครับไม่ทราบว่าตอนนี้ถูกกว่าได้ไงเพราะน้ำมันแพงกว่าตอนนั้น ผมไปแค่วัดภูแล้วกลับมาพักที่ปากเซผมชอบบรรยาศที่นั่นมากครับตั้งใจไว้ตอนนั้นเลยว่าจะต้องกลับมาอีกโดยการขี่จักรยาน ผมตั้งใจว่าจะชวนเพื่อนๆที่ปั่นด้วยกันไปจะกี่คนก็ได้(แค่มีเพื่อนปั่นคนสองคนผมก็ OK แล้ว)พอดีผมมีเพื่อนอยู่ที่อุบลกะว่าจะเดินทางไปหาเพื่อนก่อนแล้วให้เพื่อนขับรถไปส่งที่ช่องแม็กแล้วก็เข้าลาวเลย ต้องขอบคุณพวกพี่ๆมากที่ให้แนวไว้ขอบคุณครับพี่

ฝันให้ไกล ไปให้ถึง

[Charlie 02]

สวัสดีครับเพื่อนๆทุกคน ที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยือน เข้ามาทักทายกันได้ ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนครับผม
สวัสดีคุณลุงเนตร คงสบายดีนะครับ จำได้ว่าเจอกันครั้งสุดท้ายที่งาน ผลไม้ปราจีนฯ ขอให้คุณลุงสุขภาพแฃ็งแรงครับผม
และสวัสดีคุณลุง DAB กะคุณเสืออ้วนดอนกลางด้วยครับผม เนื่องจากว่าภาพถ่ายมีเยอะมาก ราว 2000 ภาพใช้กล้อง 4 ตัว จะค่อยทะยอยลงให้ชม และเล่าเรื่องให้ฟังไปเรื่อยๆครับผม ยังไงคอยติดตามและให้กำลังใจนะครับ....ขอบคุณครับผม

[Charlie 02]

ต่อ...
เรือวิ่ง...ฝ่าความมืดไปเรื่อยๆ ราว 20 นาที ก็มองเห็นแสงไฟอยู่เบื้องหน้านี้แล้ว...แสดงว่าใกล้ถึงฝั่ง...ค่อยอุ่นใจหน่อย...ยังไง..ถ้าเรือล่มตอนนี้ ว่ายเข้าฝั่งก็คงไหว...คิดปลอบใจตนเอง..ส่วนหัวหน้าหน่วยผม...มาสารภาพทีหลังว่ากลัวจับใจ.....น่าฉง...ฉาน

[Charlie 02]

ทันที...ที่เรือเทียบท่า...เห็นทุกคนแอบยิ้ม...หายใจโล่งเลย...รอดตายแล้วคืนนี้....เราต่างก็กุรีกุจอ...ช่วยกันคนละไม้คนละมือ.ยกสัมภาระขึ้นจากเรือ..แม้กระทั้งฝรั่ง 2 คน ก็ไม่เว้น เราขอแรงใช้งานทั้งหมด....แป๊ปเดียวเราก็ขนของเสร็จแล้ว....ค่าโดยสารเรือปกติคนละ 10,000 KIB (กลางวัน) แต่คืนนี้เป็นเที่ยวพิเศษ เขาคิดเราคนละ 20,000 KIB ( อัตราแลกเปลี่ยน 100 บาท = 24,000 KIB) เราไม่ต่อราคาเลยแม้แต่คำเดียว....ตอนอยู่ที่ปากเซ เราแลกเงินมาแล้ว...คนละเกือบล้าน...KIB ตอนนี้ขอเป็นเศรษฐีสักวันเถอะว่ะ...

[Charlie 02]

แล้วในที่สุด..... คณะของพวกเราก็มาถึงหมู่บ้านดอนเดด..จนได้

[Charlie 02]

ดอนเดด...หมู่บ้านเล็กๆ...ที่ล้อมรอบไปด้วยลำน้ำโขง...

[Charlie 02]

และ...เต็มไปด้วยความงดงามของสายน้ำ...และม่านหมอก

[Charlie 02]

เราร่ำลาฝรั่ง 2 ท่านด้วยความเป็นมิตรภาพที่ดี เราขอบคุณเขา...เขาบอกว่า...บ่เป็นหยังดอก...ฮ่วย.!!!..เจอฝรั่งพูดลาวได้..ตั๋วนี่?...เขาพักอยู่ห่างจากเราราว 4-5กม. และต้องเดินฝ่าความมืดไป เราเห็นเขาไม่มีไฟฉาย ....ก็เลยเอาไฟฉายของตนเองให้เขาไป.....เขาขอบคุณเราใหญ่เลย...เราบอก...บ่เป็นหยังดอก..คราวนี้ทีเรามั่ง?...Thank you หลายเด้อ...Mr.Work.

[Charlie 02]

เนื่องจากว่าคณะของพวกเรามาถึงดึกมากแล้ว.....และเราก็ไม่ได้จองที่พักมา.....อยากอาบน้ำ...หิวข้าว...และอยากพักผ่อน...เราจึงตัดสินใจพักกันใกล้ๆ ท่าเรือนี่แหละ...ยังไงแล้ว..พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันใหม่อีกที....คืนนี้ขอแค่มีที่ซุกหัวนอนก็พอแล้ว....SUKSAN GUEST HOUSE...ราคา 500 บาท/คืน/ห้อง

[Charlie 02]

อาบน้ำเสร็จ....สั่งอาหารจานด่วนมาคนละ 1 จาน ผัดผักราดข้าว เห็นมีหมูอยู่ 4-5 ชิ้น เขาคิดเราจานละ 30,000 KIB โอ้ย..!! เป็นหยังจังแพงจังสี้( ราว 150 บาท) ทานข้าวเสร็จ เดินมายังไม่ถึงห้องดี ไฟดับอีกแล้ว....ขอแจ้งให้ทราบว่า...บนเกาะแห่งนี้ทั่วตลอดทั้งเกาะจะไม่มีไฟฟ้าใช้...ต้องใช้ไฟปั่น...เปิดเครื่องปั่นไฟ เวลา 18.00 น. และจะเปิดเครื่องอีกทีก็เวลา 22.00 น. ถ้าคิดจะนอนห้องแอร์ละ..ก้อ..ตัดไปได้เลย.. ที่นี่เทียนไข ไฟแช็ค และไฟฉาย ยังเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเพื่อนๆที่คิดจะเดินทางมาเสมอ....

[Charlie 02]

ผมนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย.....อากาศกลางคืน...เย็นจนหนาว...ต้องปิดพัดลม...ถึงจะนอนหลับ.....เราตกลงกันว่าพรุ่งนี้เช้า เวลา 06.00 น.เราจะเริ่มตะลุยกัน