อุทัยธานี
วันอาทิตย์ที่ขาแรงไปเขาใหญ่ ผมเป็นพวกหนีและกลัวภูเขา..
ก็เลยไปเที่ยวมา
ตั้งใจไว้นานแล้ว ว่าจะไปอุทัยธานีเมืองสงบ ตอนเช้าๆ ให้ได้สักวัน
ตื่นเช้าออกจากบ้านตีสี่กว่าๆ กะไปตลาดให้ทันก่อนจะวาย
หลายท่านคงได้ไป หรืออ่านหนังสือท่องเที่ยวเกี่ยวกับเมืองนี้มาบ้างแล้ว
ดูจากภาพก็คล้ายกันมาก แต่เมื่อถามถึงสัมผัสที่ได้รับ บอกได้ว่าใช่เลยครับ
ผมถึงตลาดเทศบาลริมแม่น้ำสะแกกรังเมื่อหกโมงครึ่ง
ลงไปเดินจนเพลิดเพลินถึงสิบโมงเช้ากับพื้นที่ไม่เกิน 2 ตารางกิโลเมตร
อาหารอร่อย เยอะมาก พูดคุยกับพี่น้อง ตายาย ที่นำของมาขายและหิ้ว มันนก กล้วยหักมุข
เนื้อเค็มแร่บางๆ ย่างไฟอ่อนๆ ปลาแรดทอด ..ขนมปังสังขยาที่ขึ้นชื่อ เฮ้อ...
สาละวนกับถ่ายภาพวัดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำซึ่งเป็นแลนด์มาร์ค
น่าชื่นชม และอดหลงไหลกับบรรยากาสไม่ได้ครับ
วันที่หยุดปั่นทั้งที่เอารถพับไปด้วย.....
ตลาดเทศบาลที่ผมอยากไปมานาน ที่สนใจคือบริเวณรอบนอกริมแม่น้ำที่มีชาวบ้าเอาของมาขาย กุ้ง ปลา แม่นำสดๆ ผัก ผลไม้ ที่แต่ละคนนำมาไม่มากนักสายๆ ก็หมดแล้ว และผู้ขายก็กลับบ้านพร้อมซื้ออย่างอื่นกลับไปด้วย
วันนี้ดวงอาทิตย์ขึ้นสายเกือบเจ็ดโมงเช้าแนะ หมอกเล็กน้อยทำให้ฟ้าไม่ค่อยสวยนัก
ยังชีพกับแม่น้ำ ลงข่าย ตกปลา ยังช่วยให้อยู่ได้กับแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์ อ้อมีกระชังปลาด้วยเหมือนบ้านน้าชัย แต่น่าจะเป็นปลาแรด ปลาประจำจังหวัด
จินตนาการว่าผู้อยู่อาศัยในแพ คงสูดอากาสบริสุทธิ กว่าคนบนพื้นดินนะ
น้ำก็นิ่ง สงบ มีเรือผ่านไม่มากนัก
สายน้ำที่ดูสุดสายตา เยือกเย็น เป็นธรรมชาติที่มนุษย์ใฝ่หา และทำ.....
วัดนี้มีสิ่งสวยงามน่าสนใจ ศิลปสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น
พระพูทธรูปในวิหารที่พุทธลักษณะงดงาม
เป็นภาพเขียนสมัยเมื่อกว่าสองร้อยปีมาแล้ว ( กรุงเทพฯ ตอนต้น)
ที่นี่มีร้านติดป้ายรับรองเยอะไปหมด ร้านนี้บอกว่าข้าวมันไก่อร่อยที่สุดในโลก ผมเลยยอมเชื่อกินทั้งอิ่มๆ บวกกับแพะตุ๋นด้วย อิอิ
...
