>>>ปั่นเที่ยวป่าสนวัดจันทร์และป่ารอยต่อแม่ฮ่องสอน4-9ธค.52<<<

[lotus]

อยากไปลำบากแบบนี้บ้าง 555

[met]

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DAY5 : ดอยปุย-บ.ห้วยฮี้-น้ำฮู-ดอยสันฟ้า-หน่วยย่อยอช.แม่สุรินทร์(น้ำตกแม่สะกึด)-แยกทล.108-แม่ฮ่องสอน (~36กม.)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เช้านี้ตื่นราวตี4 ขยับต้มกาแฟคุยกันนิดหน่อยจนเริ่มสว่างเห็นทางก็ตกลงเอาจักรยานขึ้นยอดดอยชมวิวพระอาทิตย์ขึ้น พี่วันชัยจักรยานยังล็อกคาต้นไม้อยู่กลางป่า

วันนี้เรามีงานขึ้นยอดดอย-ไถลลงดอย-จากนั้นต้องปั่นข้ามสัก2ดอยเพื่อไปแม่ฮ่องสอน ที่จริงเมื่อวานจากห้วยปูลิงเราจะปั่นรวดเดียวออกแม่ฮ่องสอนเลยก็น่าจะทัน แต่จะเย็นหรือมืดพอดีและคงน่าเสียดายที่มาถึงแล้วไม่ขึ้นดอยปุย

ทำเวลาปลดของไม่จำเป็นออกจากรถแล้วก็เริ่มมหกรรมแบกจักรยานขึ้นดอยเลยดีกว่า กลายเป็นลูกหาบกันอีกรอบ


พี่ตึ๋งล่วงหน้าขึ้นเนินไปก่อนแล้ว (รูปจากมือถือครับเนื่องจากแบ็ตกล้องหมด เล่าเรื่องด้วยภาพแล้วกันครับ)


ดูลีลาการโยกขึ้นเนิน


ท่าจะไม่ทันอาทิตย์ขึ้นแล้วครับ จับได้เท่านี้


ส่วนนี่ลีลาการแบกชัด ๆ


อีกนิด ๆ แล้ว


ถึงยอดดอยเช้านี้ก็ไม่ทันอาทิตย์ขึ้นเหลี่ยมเขา แต่ก็สวยครับ


กำลังเล็งกันใหญ่


วิวมหาชนล่ะครับตรงนี้


เรียงคิวเข้ากล้อง


รูปอิริยาบถต่าง ๆ มืดไปนิดดด


แต่รูปนี้พี่ตึ๋งเท่ห์ได้ใจ


ส่วนอันนี้พี่วันชัยลองดาวน์ฮิลล์ดู เท่าที่เห็นน่าจะมีจุก


ก็ไปได้ไม่ไกลครับ ไกลกว่านี้คงหยุดไม่อยู่

[met]

ต่อด้วยรูปสวย ๆ จากกล้องพี่ตึ๋งบ้าง กินลมชมวิวบนยอดดอยเกือบชั่วโมงครับ ก็ไม่ได้ไปไหนไกลจากยอดดอย

อีกหนึ่งช่วงเวลาแห่งความประทับใจ





พี่ตึ๋งล่วงหน้าขึ้นไป1สเต็ป ผมกะพี่วันชัยกำลังหาทาง (แบก) ขึ้น มันไม่มีทางหรอกครับก็ดู ๆ เอาว่าจะเหยียบตรงไหนได้บ้าง





มือถือก็เริ่มจะแบ็ตหมดอีกแล้ว ตอนนี้ใช้แบ็ตจากที่ชาร์จฉุกเฉินอยู่ต้องคอยจับสาย

[met]

เมื่อคืนลองจับอุณหภูมิตรงจุดกางเต้นท์ข้างล่างคงราว10-12องศา ข้างบนนี้น่าจะมี5แต่มองยอดหญ้าเห็นน้ำค้างจับใส ๆ ปื้น ๆ ก็เอ หรือว่าจะแม่คะนิ้ง

ชมวิวต่อครับ


อาทิตย์ขึ้นยอดดอยปุย แม่ฮ่องสอน 8ธค.52


เอ๊ะคุ้น ๆ นะ


แหงนหน้าสงสัยหอบครับ


พี่ตึ๋งล่วงหน้าไปก่อนแล้ว ผมกะพี่วันชัยเพิ่งโผล่จากแนวป่า





เข็น2ก้าวพัก หลัง ๆ แบกขึ้นบ่าเดิน5ก้าวพัก ดูเข้าท่ากว่าเข็นครับ


ถึงแล้ว (ที่2วุ้ย)


คิดไรไม่ออกเห็นกล้องพี่ตึ๋งเล็ง ยกซะหน่อย


ส่วนพี่วันชัยยังต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงโลกต่อไป





เอ้าอีก5ก้าว


ถึงแล้วยอดดอย


มาถึงก็ชูมือ


แล้วชูรถ อ้อ ตามสเต็ปเหมือนกันเลย


เข้ากล้องหน่อย ๆ











ไชโย





ซ้ำหน่อยครับไม่ลงก็เสียดายรูป

[met]

เมื่อคืนลองจับอุณหภูมิตรงจุดกางเต้นท์ข้างล่างคงราว10-12องศา ข้างบนนี้น่าจะมี5แต่มองยอดหญ้าเห็นน้ำค้างจับใส ๆ ปื้น ๆ ก็เอ หรือว่าจะแม่คะนิ้ง

หลังจากถ่ายรูปวิวยอดดอยแล้ว จากที่พี่ชาวบ้านใจดีบอกมีทางขึ้นดอยปุย2ทาง เราก็มองหาแต่ไม่เจอ ก่อนลงอ้อมไปดูทางที่ราบแคบ ๆ ก็ไม่เจออะไร ส่วนดอยที่อยู่ถัดไปยอดแปลก ๆ ไม่ได้ไปครับเพราะต่ำกว่าดอยปุยและเห็นว่าคงไม่ได้มุมมองอะไรต่างไป

กลับลงมาที่จุดกางเต้นท์ ต้มมาม่าปลาป๋องมื้อเช้า มื้อสุดท้ายในป่าแล้ว (ฮ่วย เบื่อไปเลยมาม่าปลาป๋อง)


สำรวจพื้นที่รอบ ๆ อยู่ครับ


ที่จริงก็พอมีที่กางเต้นท์บังลมได้อยู่ครับถ้าจะนอนบนนี้จริง ๆ ส่วนยอดดอยตรงแอ่งที่หมูดหลักฐาน เว้นไว้ให้คนมีลูกบ้าละกัน


2ยอดทางด้านใต้ที่ว่าแปลก ๆ ตาครับ ดูแล้วเดินขึ้น2ขาคงยากอยู่ มันแหลมมม


วิวแปลก ๆ จากกล้องพี่ตึ๋งครับไม่รู้ตรงไหนแถวที่ราบแคบ ๆ นั่นแหละ


เพิงข้าง ๆ ที่เรากางเต้นท์กันครับ ทราบว่า อบต.ทำไว้รับนักท่องเที่ยว ด้านหลังมีถังเก็บน้ำรองน้ำค้างจากรางสังกะสีเก็บ (พอใช้กินแต่ต้มก่อนนะ&ใช้ล้างหน้าได้)


ม้านั่งยาวข้าง ๆ ตอนเรามายังเห็นไข่ดาวและกับข้าวบางอย่างวางในเพิง คาดว่าคงมีคนขึ้นมาก่อนหน้าเราวันนึง


มื้อสุดท้ายแล้วครับ อิ่มหมีพีมันแล้วตกลงใจทุบหม้อข้าวลงไปกินเที่ยงในแม่ฮ่องสอน


กำลังจิบกาแฟอยู่ครับ ส่วนพี่วันชัยท่าทางจะมีปัญหาโรคผิวหนัง 555


มองย้อนกลับขึ้นไปยอดดอยอีกครั้ง แต่เนินที่เห็นนี้บังยอดดอยไว้อีกทีครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมก็เกือบจะไปดอยแม่อูคอ ช่วงขึ้นเขาทางดินลูกรังตรงแยกบ้านห้วยโป่งกาน แต่เห็นแล้วถอยดีกว่า ....

ดูเส้นทางของพี่ๆ ทั้งสามแล้ว มันคงหนักไปสำหรับผม ที่เป็นห่วงเรื่องอาหารการกินเป็นหลักเลย...

เส้นนี้เท่าที่ดูมีหลายๆ ยอดที่สูงระดับ 1700 ม. มีอยู่ยอดหนึ่งถัดจากบ้านห้วยปูลิง สูงตั้ง 1900 ม. เลยนะครับ ดูใน

google maps แล้วมีเส้นทางหมู่บ้านไปทะลุได้เกือบหมด ขอชมจริงๆ ว่ากลุ่มพี่ met นี่ชอบแนว aventure ถ้าไม่

มีโรคประจำตัวผมคงอยากลุยมั๊ง

[met]

ตกลงกันว่ามื้อนี้สุดท้ายแล้วมาม่าปลากระป๋อง+กาแฟ กินให้อิ่มเราจะลงไปกินมื้อต่อไปในแม่ฮ่องสอนให้ได้ มีแค่น้ำคนละขวด (เกือบแย่เหมือนกัน) เก็บเต้นท์&สัมภาระ พี่วันชัยบอกว่าจะไม่เอาเต้นท์ไป จะบริจาคไว้ที่เพิงรวมทั้งจานชามด้วย เต้นท์ผมก็สปริงเต้นท์เชือกขาดดูสภาพก็ใช้มาพอสมควรก๊อเลยบริจาคไว้ที่เพิงบ้าง ที่จริงน่ะอยากลดน้ำหนักด้วยครับ
พวกเรากะเอาเองว่าแม่ฮ่องสอนแค่ข้ามดอยตรงหน้าที่เห็นบนดอยปุยไปก็ถึงแม่ฮ่องสอนแล้ว โอ๊ยแค่เอื้อม แต่เอื้อมแทบแย่

ขาขึ้นยอดดอยใช้ไป3ชม. ขาลงพี่วันชัย30นาที ผมหลังสุดราว45นาที บางช่วงก็เข็นบางช่วงก็คร่อมแล้วไถ ๆ ลงไป แต่บางช่วงก็ลงสนุกมากแถก ๆ ๆ ไปใบไม้กระจาย พี่วันชัยลงคนแรกเร็วทีเดียวเห็นว่าลัดทางผ่ากอหญ้าลงมาเลยไม่ลงตามทาง แล้วก็เกือบเหาะเลยตรงทางดินชัน ๆ ที่ลงถนน

9.29น. ได้เวลาอันเป็นมงคลฤกษ์แห่ลงจากดอย วาดเท้าขึ้นจักรยานถลาลง แถก ๆ ๆ อุ๊บบบ... (จุกห้องเครื่องค้าบ)


ดอยปุยรูปสุดท้าย ก่อนล้อหมุน


พี่ตึ๋งดักรออยู่แล้วตรงทางดินขาลง คงกลัวผมเหาะลงไป


รูประหว่างทางไม่มีครับ ไถ ๆ ๆ ลงมาเร็วเลย นี่แบกจักรยานลงมาบนถนนแล้ว


10โมงเศษ ๆ ข้างหน้าลงต่อ บ.ห้วยฮี้ แต่งานยังอีกเยอะกว่าจะถึงแม่ฮ่องสอน


มองทางขึ้น-ลง คงยากที่จะได้มาอีก


เสร็จจากไถล ล้อกลับมาเริ่มหมุนอีกครั้งทางลงรออยู่ข้างหน้า


ตรวจสอบรถกันก่อน

[met]

ด้วยความตั้งใจที่จะฮึดรวดเดียวให้ถึงข้างนอก เลยจะไม่แบกอะไรรวมทั้งอาหารจึงกินกันจนหมด (เหลือขนมกันคนละอันมั้ง) เหลือน้ำคนละขวดและไม่เก็บน้ำในกระเป๋าสำรองอีก จากจุดที่เราแบกจักรยานขึ้นไปเราก็ไหลต่อลงทางชันทันที

ผ่าน บ.ห้วยฮี้แล้วผมเริ่มแน่ใจว่ายัง มันยังไม่จบ


ช่วงไหลลงตรงนี้ยาวจนทำให้ผมมีความหวังมากกก


ชันไม่ชันดูนี่ครับ ไม่รู้ใครกระทืบเบรคจมดินของแท้เลย


ช่วงก่อนถึงห้วยฮี้


หมอนี่กลับมาเข็นเหมือนเดิมซะล่ะมั้ง


ถ่ายไรไปเรื่อย รูปจากกล้องพี่ตึ๋ง


ลงมาพอสมควรแล้วแต่ยังไม่เจอหมู่บ้าน ดีจริง ๆ ที่ไม่ต้องปั่นลงมาซื้อเสบียงแล้วย้อนกลับไปขึ้นดอยปุยอีกเมื่อวาน เพราะพี่ชาวบ้านที่ใจดีมาซื้อให้


ทิวเขาที่ขวางอีกดอย อันนี้อยู่หลังห้วยฮี้ครับ ขึ้นแทบแย่เหมือนกัน


รูปนี้ผมตามมาหลังสุด พี่ตึ๋งมาจอดรอถ่าย


กำลังซิกแซกขึ้นมาครับ (เด๋วก็เข็นเหมือนเดิม) ถึงแล้วห้วยฮี้


หน้าตาชักไม่เสบยตั้งกะเห็นดอยที่ขวางเมื่อกี้ เพราะแสดงให้เห็นว่าไอ้ที่คิดว่าใกล้ถึงน่ะไม่ใช่แล้ว เฮ้อ...


ห้วยฮี้ แถวนี้มีโซลาร์เซลล์กันเกือบทุกหมู่บ้านแต่พังกันเกือบหมดแล้วเพราะไม่มีงบซ่อมบำรุงครับ


ข้อห้ามในชุมชนครับ

[met]

ดอยชัน ๆ 1 ดอยก็แล้ว 2 ก็แล้ว ล่อไป 3 ล่ะมังกว่าจะถึงแม่ฮ่องสอน

จากห้วยฮี้มาขึ้น ๆ ๆ เริ่มน่วมแล้วน้ำก็จะหมดดันเตรียมมาคนละขวดโชคดีเจอประปาหมู่บ้านพอให้กรอกน้ำได้บ้าง แต่แดดนี่สิชักร้อน เหงื่อตกซิก ๆ

อย่ากระนั้นเลยอาบน้ำกันดีกว่า
อ้อ น.13 โปรดให้คำแนะนำแก่เยาวชนอายุต่ำกว่า13ขวบครับ 555


ไปกันต่อครับ เริ่มร้อน


เห็นแล้วปวดใจ ไม่ผิดครับนั่นแหละทางขึ้นไปโน้น เส้นทางนี้ถ้าเห็นเขาไหนขวางหน้าหรือถัดไปรับรองได้ปีนครับไม่งั้นมันจะตรงและสั้นสุดได้ไง


ช่วงนี้รูปจากกล้องพี่ตึ๋ง เนื่องจากกล้องผมปิดทำการ


ช่วงนี้ผมเริ่มกลับมาเข็นอย่างเดิมแล้วครับ เข็นจนน่วมเหมือนกันกัดฟันทีละ5ก้าว 5ก้าวพักแล้วไปต่อกัดฟันจนถึงยอดเนิน


มองย้อนกลับไปไม่แน่ใจว่าดอยปุยที่ลงมาหรือเปล่า ตรงนี้เป็นบ้านร้างครับค่อนข้างน่ากลัว


แล้วยังชันอีกเข็นไปอดเสียวไม่ได้


ใครซิ่งมาแล้ว


อ้อ พี่วันชัย


ที่ถ่ายนี่พี่ตึ๋งถ่าย ส่วนผมหายไปข้างหลังครึ่งโลแล้วมั้ง


หินชักใหญ่แฮะ แต่ดีกว่าช่วงในหุบที่ผ่านมาเมื่อวานแน่นอน


ช่วงนี้น่าจะผ่านมาสักดอยแล้วกำลังจะลงไปหมู่บ้านและห้วยข้างหน้า





ก่อนลงเนินไปต่อ


สงสัยทำใจครับว่าลงตรงนี้จะไปขึ้นลูกข้างหลังโน้น


ตรงนี้ทางเริ่มมีร่องน้ำและชันมาก ๆ ชนิดเบรคตูดปัด และมีการทำถนนเทคอนกรีตบางช่วงด้วย


พี่ตึ๋งถ่ายมาบางช่วงที่กำลังทำถนน


เลยจากตรงนี้ไปก็เบรคแทบไม่ได้แล้วมันชันลงเร็ว ผ่านคนงานที่กำลังเททางกันอยู่แล้วก็ถึงห้วยเลย

[met]

ผมตามมาหลังสุดเจอลูกพี่กำลังจอดพัก น้ำจะหมดแล้วพี่วันชัยชี้ไปที่ประปาหมู่บ้านในรั้วชาวบ้าน เราเข้าไปเติมจากตรงนี้แล้วไปต่อ

แต่อากาศมันร้อน แวะอาบน้ำอาบท่ากันก่อนนะครับ


มองเขาข้างหน้าแล้วรู้เลย ทริปนี้ยังไม่จบ


เลยจากที่แวะเติมน้ำประปาหมู่บ้านมาสักหน่อย เจอควายเผือก&น้ำตกริมทางครับ


แบบว่าของแปลกของพวกเราครับ ผมก็ไม่เคยเห็นเสียด้วย ควายเผือกครับ


รูปต่อจากนี้ไป น.13 ครับ


น้ำเย็นดีช่วยให้สดชื่นและตื่นตัวกระปรี้กระเปร่าครับ


จะไม่ลงก็กลัวสมาชิกจะค่อนขอดเอาได้


คน ๆ พี่ ไม่ใช่จ๊างงง...








บอกตรง ๆ อุบาทว์กว่านี้ของผมก็มี ขอไม่ลงครับ 555


ขึ้นจากน้ำพร้อมไปต่อ

[met]

หลังจากโดนปาปารัสซี่แอบถ่ายรูปลับเฉพาะไป ขึ้นจากน้ำแล้วเราก็ไปกันต่อ จากน้ำตกริมทางเลยมาหน่อยเดียวเจอ "จุดตรวจ ถ้ำน้ำฮูหายใจ อช.น้ำตกแม่สุรินทร์" แต่ไม่พบเจ้าหน้าที่ ที่นี่ดูเหมือนจะไม่มีคนมาเที่ยวกันเท่าไรดูจากที่สกปรกและโทรม

เลยจากหน่วยฯ ขึ้นสิครับ ขึ้น ๆ ๆ ไม่รู้จะขึ้นไปไหน "สงสัยจะขึ้นฟ้า"

กัดฟันเข็นตาม (คนอื่นปั่น) ก็มันชันจริง ๆ ครับ เราเจอชาวบ้านสวนลงมาพอดีเห็นพี่ตึ๋งคุยอยู่บอกเรื่องบริจาคเต้นท์และเครื่องครัวไว้ที่เพิงบนดอยปุย เพื่อที่เขาจะได้ไปบอกอบต. รู้ไม่งั้นเขาจะนึกว่านักท่องเที่ยวลืม จะเก็บไว้ให้

ในที่สุดการเข็นของผมก็สิ้นสุดลงซะที (หรือเปล่า)
"สิ้นสุดสายทางแยกทางหลวง108-บ.ห้วยตอง" เจอป้ายนี้แล้วค้าบ


ถ้ำน้ำฮูหายใจ


"จุดตรวจ ถ้ำน้ำฮูหายใจ อช.น้ำตกแม่สุรินทร์"











พี่วันชัยชี้จุดอยู่ เราจะออกจากป่ากันหรือยังนี่


เลยจุดตรวจถ้ำน้ำฮูหายใจก็ยังต้องขึ้นต่อ


ใกล้แล้วล่ะ


อีกนิด


เกือบแล้วครับ


"สิ้นสุดสายทางแยกทางหลวง108-บ.ห้วยตอง" พี่ตึ๋งครับ พี่วันชัยเลยไปไกลเลยไม่มีรูป


อันนี้ผมเองมาหลังสุด กดจากกล้องมือถือ


มองย้อนกลับไป ถนนเส้นนี้จะอยู่ในความทรงจำไปอีกนานตราบที่ยังไม่มีการตัดถนนราดยาง


แหมไม่ได้มาบ่อยด้วยแถวนี้


ช่วงต่อจากนี้ถนนราดยาง แต่ยังไม่หมดลูกรังครับ

[ละออ สุจิมงคล]

เข้ามาจองที่นั่งก่อนครับ ยังดูหน้าแรกไม่จบเลย
เห็นใบลา ที่ let touring shop คิดไว้แล้วว่าต้องมีทริปดีๆให้ชมแน่ๆ ไม่ผิดหวังจริงๆครับ
เดี๋ยวกลับไปหน้าแรกก่อนนะครับ

[met]

ในที่สุดจากเชียงใหม่เลี้ยวซ้ายที่ อ.แม่ริม-เราก็โผล่ปลายถนนอีกฝั่งที่ อ.เมือง แม่ฮ่องสอนแล้ว แต่ตรงนี้ยังมีงานชิ้นสุดท้าย คือ การลงดอย ระดับตอนนี้ประมาณ1200ม.ต่อไปจะเป็นการลงฮวบ ๆ จนถึงระดับราว300ม.กับระยะทางน่าจะไม่เกิน6-7กม.ได้

ครับนี่แหละที่บอกว่าถ้าคุณย้อนจากแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ สุดติ่งครับ ขึ้นตรงนี้หนักมากหนักกว่าเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอนครับ


จากจุดต่อถนนลูกรังและราดยาง เลยมาหน่อยถนนสวยคดโค้งลงเขาอ้อมเขามาเรื่อย ๆ


รูปจากกล้องพี่ตึ๋ง ชมวิวไปเรื่อย ๆ





ก่อนที่พี่ตึ๋งจะโซ่ขาด2ข้อก่อนผมตามมาทันตรงนี้


ทางที่ลงมา


คนมันแรงครับ


ป้ายแปลก ๆ สงสัยแปลว่าทางแคบ








ตรงนี้ทางสวย แต่อย่าประมาทครับหน้าผาสูงมาก เน้นเลยว่าอย่าลงเร็วอันตราย


เลี้ยวซ้ายโค้งนี้มองเห็นตัวเมืองแม่ฮ่องสอนแล้ว พี่วันชัยจอดรอถัดไปสัก20ม.





นี่สิหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง แม่ฮ่องสอนปรากฏต่อสายตาเป็นครั้งแรกที่ตรงนี้


แม่ฮ่องสอนข้างหลังโน่นแล้วครับ


เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน เราโผล่มาเห็นแม่ฮ่องสอนด้วยไมล์ 238.42กม. (ระยะที่ปั่นลงไปอีกก็รวมแล้วประมาณ250กม.ทั้งหมด)


พี่ตึ๋งอีกสักที


พี่วันชัยบ้าง


อ้อ ตรงนี้มีป้ายบอกเป็นจุดชมวิวทะเลหมอกครับ


ถ่ายรูปร่วมกันสักหน่อย


พี่วันชัยกะพี่ตึ๋ง





พักเหนื่อยด้วยครับ ทางเรียบแล้วแต่เพราะล้ากันมาจากในป่าแล้ว





เลยที่เราเห็นแม่ฮ่องสอนครั้งแรกมาหน่อย "จุดชมวิวดอยสันฟ้า" น่าจะดอยเดียวกับที่พี่ลุงแซมบอกว่า ฮ.ต้องบินวนเพื่อไต่ระดับข้ามเขาสูง

[phiya]

แค่เข้ามาดูก็ลุ้นและเหนื่อยแทนแล้วครับ เก่งมากๆ ครับ ผมว่าคุ้มค่ากับความเหนื่อยมากๆ ถึงมีเงินก็ไปแบบนี้ไม่ได้ ถ้าไม่มีใจ+แรง

[jinna]

แวะมาเที่ยวด้วยค่ะ