บรรดาเสือเฒ่าชวนกันไปตามหานางเอกที่ลาว

[ningnong]

ชอบมองของสูง อยู่บนหลังคาวิหารแดง ไม่น่าใช่ไก่


ร้านเฝอที่ว่า 2วัน4ชาม แนะนำปรุงด้วยกะปินิด น้ำตาลหน่อย พริกคั่วตาม ป้าดซิโธ้


เช้าที่หนาว ในระหว่างรอใส่บาตรที่หลวงพะบาง


ทุกวัน พระรับบาตรเป็นแถวยาวมาก ช่างภาพเยอะมากเช่นกัน คิดว่าพระชินแล้ว แต่เราไม่ชิน


พอแล้ว ปิดบาตร


4 ทหารเสีย พี่นิน เฮียหมู เฮียวิทย์และหมอเฉาก๋วย ลุยตลาดมืด


พี่นินอารมณ์ศิลป์ กับน้องบัวคนสวย


ใครไปหลวงพะบางอย่าลืมอุดหนุนน้องบัวด้วย คุยเก่งมาก จนทำให้พวกเราสร้างวีรกรรมไว้ ไม่ลืม

[ningnong]

ช่วยประเดิมร้านให้ หลังๆมาแหกปากช่วยขาย เสียงดัง เจ้าอื่นขายเงียบ คนมามุงดูเรา ขายดีมากของหมดแผงเลย


จับจ่ายเป็นแสน เพลินดี


วันจะกลับเฮือนพักสีสมพร เลี้ยงเฝอทุกคนที่พัก เขาเลี้ยงอาทิตย์ละครั้ง ขอบอกว่าแซบขนาด


รอนางเอกจนมืดจนค่ำ นางเอกไม่มา ฮือๆๆๆๆๆ


กาแฟเช้าที่ตลาด ใต้ต้นมะม่วงยักษ์ ก่อนจากลาจากหลวงพะบาง แล้วอ้ายจะกลับมาอีก ขอสัญญากับปลาต๋องโก๋


เข้าพี่พักวังเวียง เจ้าของเอี้อยนงนุชเป็นสาวเชียงรายเจ้า มาได้แฟนลาว ที่พักอารมณ์ศิลป์มากๆ ขอบอก


ที่วังเวียงต่างกับหลวงพะบางสุดขั้ว หลวงพะบางสุภาพ เงียบ แต่วังเวียงประมาณพัทยาบ้านเรา ชอบหลวงพะบางมากกว่า


ไม่อยากจะชายตามองเลย เนาะหมอเฉาก๋วย เนาะ

[ningnong]

ค่ำคืนที่วังเวียง เมืองฝรั่งชัดๆ หาคนลาวน้อยมาก ข้อยละเบี่ย


ดึกแล้วหิว อาหารแพงมาก ข้าวผัด 80 บาท จะกินข้าวจี่ฝรั่งก็เบื่อ เลยขอทำเองตามใจฉันแต่ก็ 40 บาทต่อชิ้นอยู่ดี


อาหารกินกันตาย


มาถึงเวียงจันทร์แว้ว ใกล้บ้านเฮาแล้ว


กลับบ้านเราเสียที


สุดท้าย ขอขอบคุณพี่นินพี่ชายที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุข มาตลอด ขอขอบคุณ แจ่วบองกู้สถานการ์โลก ของเฮียหมู ขอขอบคุณเฮียวิทย์ที่ยอมมาเที่ยวลาวเป็นเพื่อนด้วยดีมาตลอด ที่สำคํญขอขอบคุณ คุณหมอเฉาก๋วย วันที่พบหมอที่หลวงพะบาง ผมรู้แล้วผมไม่ตายเนื่องจากท้องร่วงแน่ และเป็นเพื่อนไห้วพระเก้าวัดในวันเดียว ขอบคุณอีกครั้งสำหรับเสื้อโค๊กสวยๆจาก ไทยน้ำทิพย์ขอนแก่น และขอขอบคุณดังๆให้ชาวโลกรู้ว่าประเทศที่น่าทัวร์ริ่งที่สุดในโลกคือ ประเทศลาว มิตรภาพ ใส บริสุทธิ์ เสียงทักจากเด็กๆ "สบายดี ขนมแหน่" น่ารักตลอดทุกเส้นทาง ท้ายสุดนี้หากแม่บ้านพวกเราไม่ไฟเขียว เราคงไม่มีโอกาสตลอนเช่นนี้ สบายดี.

[lionheart]

ปีใหม่..เสือนิน
เสือโหน่ง

มีโปรแกรมไปที่ใหน..ชวนกันมั่ง

แต่บอกก่อนนะ หนามหลวง..ไม่ไป

หลวงน้ำทา จิงหง..ไป

[ningnong]

พี่ยอด วันออกจากหลวงน้ำทา ปั่นผ่านหมอกยามเช้า นึกว่าฝนตกปรอยๆ ที่ไหนได้ หมอกเป็นเม็ดน้ำ ย้ำเป็นเม็ดน้ำหมอก เสื้อเปียก ใจพองโต คุ้มมากๆกับทริปนี้ และประทับใจที่พัก เวียงภูคามากๆ 120 บาท คิดเล่นถ้าเป็น ปาย ไม่ต่ำกว่า800 บาทแน่ๆ อยากกลับไปอีกครา ส่วนจิงหง หรือ เชียงรุ้ง สิบสองปันนา คุยกับพี่นินไว้แล้ว หากพระเจ้าเมตตา คงได้หนีห่าว

[lionheart]

สงกรานต์ 9 วัน...หยุด

ถ้ารอพระเจ้า...คงไม่ได้ไป

วางโปรแกรมแต่เนิ่นๆ..เน้อ

[lionheart]

ดูภาพประกอบ..เป็นตัวอย่างครับ

เช้าวันที่ 6 ธ.ค. ตอนออกจาก เวียงภูคา

[lionheart]

เบื้องหลังการถ่าย..ทำ

เส้นทางระหว่าง..เวียงพูคา...หลวงน้ำทา

หล่อมั๊ยครับ

[lionheart]

พี่หนิงโหน่งครับ...

นี่เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดในการวัดกำลังใจ..นักปั่นวันหยุดครับ

พี่หนิงโหน่งจะเสียดายมั่กๆ ที่ไม่ได้ปั่นเส้นทางนี้

เริ่มที่แยกนาเตย..แยกนรกแตก..

เพราะระยะทาง 116 หลัก

เวลา start 06.00 น. (จากหลวงน้ำทา..แต่จาก จุดที่ถนนที่เห็น ประมาณ 0940 น.)

เวลา Finish 16.50 น.

บอกได้คำเดียวว่า.......มะ แร่ง โคตะระโหด เลย ครับ

หลวงน้ำทา - อุดมไซย

สะบัก หัวไหล่ ของ lionheart แทบจะหลุดออกเป็นเสี่ยงๆ ครับพี่น้อง

ลูกรัง

และ หินลอย..มันลอยจริงๆ ครับพี่น้อง

ผมงี้ไม่มี อารมณ์และจินตนาการที่จะถ่ายภาพเลย

[lionheart]

หนุ่ม..มาดของ ยุโรป คอเคเซี่ยน

แต่บ้านอยู่ละหานทราย

ใช้สายตามเหม่อมองดูผิวถนน..อย่างพินิจ พิจารณา..เอาไงดีวะ กะรู

[lionheart]

เนี๊ยะครับ..พี่น้อง

ดูเจ้าถนน..เมืองลาว มัน OK มั๊ย

แล้วพี่หนิงโหน่ง..

ทำไมถึง..ตัดสินใจขึ้น รถบัส..

พอถึงเมืองนาหม้อ (na mo)...ออกเสียงดีๆ นะครับ

พวกผมยังแอบคิดดังๆ กันเลยว่า ..ทีมเสือนิน เสือโหน่ง

คงไปลิบ..แล้ว เพราะล่วงหน้ามาประมาณ 50 นาที

อันนี้ถามข้อมูล..พ่อค้าแถวนาเตย ครับ

[lionheart]

นี่คือจุดที่สูง..ที่สุด

ที่ lionheart ประมาณด้วย ความรู้สึก

เพราะไต่เขาลูกแล้วลูกเล่า

ทีมข้างหน้าก็หายไปกับสายตา..

ความโหดยังรออยู่ข้างหน้าอีกมาก..แต่มันส์

พอถึง อุดมไซย..มันภูมิใจ อ่ะ

[lionheart]

ใกล้ๆ กัน

[lionheart]

อีกที่..มือไม้มันสั่นหมดครับ..พี่น้อง

[lionheart]

อีกที...