เรื่องเล่าเมื่อคราวขี่เรือบินไปปั่นที่หลวงพระบาง

[ลุงแซม]

ผมพูดฝรั่งไม่ค่อยเป็นแต่ก็ อยากคุย จึงกล้อม ๆ แกล้ม ๆ ถามฝรั่งสาวว่า แคนยูจั๊มปิ้ง ( มีเชือกผูกต้นไม้ไว้ให้โหนกระโดดน้ำ ) ฝรั่งสาวบอกเยส ผมทำเสียงสูงแคนยู๊ โชว์มีพลีส ฝรั่งบ้ายอรีบปีนขึ้นไปบนต้นไม้แล้วโหนตัวโดดลงน้ำ ความจริงผมอยากถ่ายรูปฝรั่งมากกว่า 555

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ คุณมุก ก่อนไปผมก็ได้อาศัยข้อมูลของคุณมุกที่ไปมาก่อนมาประกอบการประเมินกำลังปั่นของผม สิ่งดลใจที่ทำให้ผมอยากปั่นไปในสถานที่ต่าง ๆ ก็เพราะกระทู้ที่คุณมุกมาเล่าให้ฟังนี่แหละครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาชม และ ชม 555
...ไม่ทราบว่าเนตทำไมมันอืดมาก แต่ละความเห็นบางทีเดินไปหาอะไรกินกลับมายังไม่ไปเลย เฮ้อกลุ่ม วันนี้จะจบไหมเนี่ย
...ไปดูฝรั่งโดดน้ำแก้กลุ้มดีกว่า

[ลุงแซม]

ดื่มเบยลาวแกล้มฝรั่งก็เพลินไปอีกอย่างเนอะ

[ลุงแซม]

ดูมุมมองจากกล้องอาวิลลี่บ้าง ผมว่าแจ๋วแหวเลย เหมือนสามมิติ

[ลุงแซม]

ผมลงเล่นน้ำแบบฝืน ๆ เพราะไม่ค่อยสบาย เป็นหวัดมาหลายวัน น้ำเย็นมาก มีปลาเล็กปลาน้อยมาตอดที่เท้าและขา จั๊กจี้ดีเหมือนกัน นึกว่ามันมาทำความสะอาดให้เรา ...เอ้าเชิญตามสบายเลยน้องปลา นอกจากเท้าจะทำความสะอาดตรงอื่นอีกไหม เดี๋ยวจัดให้ 5555

[ลุงแซม]

เล่นน้ำแล้วเราก็เดินทวนน้ำขึ้นไปชมน้ำตกชั้นต่าง ๆ ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน

[ลุงแซม]

แล้วก็มาถึงจุดไฮไลท์ของน้ำตก สวยมาก คล้ายทีลอซูเลย แต่ช่วงเวลาที่ผมไปดวงอาทิตย์ดันไปอยู่บนยอดน้ำตกพอดี ถ่ายภาพออกมาเลยจ้า เห็นแต่ละอองน้ำ

[ลุงแซม]

ดูมุมกล้องอาวิลลี่บ้างสวยไม๊ เอ๊ย ต้องถามว่าหล่อไม๊

...วันนี้ขอจบแค่นี้ก่อนนะครับ กว่าจะได้แต่ละความเห็นมันลำบากยากเย็นซะจริง ๆ ทำไมมันช้านักก็ไม่รู้ เดี๋ยวเอาไว้ดึก ๆ มาโม้ต่อ

[ลุงแซม]

ดูกล้องคุณกอล์ฟอีกสักภาพ ตอนที่คุณกอล์ฟมาพระอาทิตย์เปลี่ยนมุมไปแล้วภาพแจ๋วเลย

[ลุงแซม]

คุณกอล์ฟตามมาทีหลัง ได้เห็นหมีด้วย ไม่น่าเชื่อ ส่วนผมไม่ได้เห็นหมี

[ลุงแซม]

เราออกมาจากน้ำตกตาดกวางสี ก็มานั่งกินข้าวบ่ายกันที่ร้านนางตุ้ยเจ้าเก่า อีกครั้ง กินกันอย่างจริงจัง เพราะฝากจักรยานไว้ที่นั่น กินกันจนเกือบสี่โมงเย็น จึงปั่นกลับเข้าหลวงพระบาง ขากลับนึกว่าจะขึ้นเขามากแต่ปั่นจริง ๆ กลับรู้สึกว่าจะถึงเร็วกว่าตอนมาเสียอีก กว่าจะถึงเรือนพักก็เย็นแล้ว ผ่านจุดนี้เห็นแม่น้ำโขงไหลผ่านตัวเมืองอยู่ไกล ๆ (เอหรือน้ำคานฟว่า) เลยแวะถ่ายภาพเสียหน่อย

[ลุงแซม]

เรากลับมาที่เรือนพัก เห็นคุณผู้หญิงสองท่านนี่นั่งอยู่หน้าเรือนพัก ทักทายกัน จึงทราบว่าน้องคนทางซ้ายชื่อ ตุ้ย (ตุ้ยอีกแล้วเยอะจัง) เป็นพยาบาลทหารอยู่ที่เชียงใหม่ ส่วนพี่อีกท่านหนึ่งเป็นอาจารย์สอนระดับปริญญาโทอยู่ที่มหิดล ชื่ออาจารย์สมศรี พวกเราคนไทยในต่างแดนคุยสนิทกันง่าย อาจารย์กำลังจะเดินทางกลับเวียงจันทน์โดยรถบัส คืนนี้

[ลุงแซม]

ตามแผนการปั่น เราจะปั่นขึ้นไปชมพระอาทิตย์ตกดินที่พระธาตุพูสี แต่อาวิลลี่ผู้นำ ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ผู้นำคนใหม่ทำไมจึงไม่มา นั่งคุยกันพักเดียวอาวิลลี่ก็ปั่นเข้ามาพร้อมเค็ก ชิ้นน่ารัก จากร้านโจมา บอกว่าจะมาจุดเทียนแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ผม มีเทียนมาด้วย 1 เล่ม ว่าแล้วก็ทำพิธีเป่าเทียนวันเกิดผม เราร้องกันลั่นบ้านพัก รวมทั้งน้องตุ้ยและอาจารย์สมศรีด้วย เสียงไพเราะเชียว เมื่อเพลงจบผมก็เป่าเทียน พอเทียนดับก็มีการขอให้จุดแล้วร้องกันใหม่อยู่หลายรอบ จนรอบสุดท้ายร้องแฮปปี้เบิร์ดเดย์ทำนองแบบสวดพระอภิธรรม เหมือนบทก่อนที่จะกินข้าวต้มอย่างนั้นแหละ เสร็จพิธีเราก็ใช้ช้อนกาแฟตักกินกันคนละช้อนห้ามมากกว่านั้น เดี๋ยวไม่พอ...555 ขอบพระคุณครับอาวิลลี่

[ลุงแซม]

พวกเราสรุปกันว่า วันนี้ไม่ปั่นแล้ว อาบน้ำอาบท่าหาข้าวทานกันดีกว่า สำหรับผมวันนี้นอกจากอาการหวัด ไอ มีไข้แถมมาอีก อาจเป็นเพราะร้อน ๆ แล้วไปโดดน้ำตกที่ตาดกวางสี เย็นนี้เลยฉลองด้วยยาที่เตรียมไปเต็มอัตรา คือพาราเซ็ตตามอล แอ็คติเฟด ไบโซวอน เว้นแต่ยาแก้ท้องเสียเท่านั้นแหละไม่ได้กิน
...วันนี้อาวิลลี่ขอตัวไปกินอาหารฝรั่งเศส ที่ร้านเอเลฟอง ส่วนพวกเราไปหากินข้าวเปียกร้านอร่อยใกล้ ๆ ร้านโจมา ใกล้เรือนพัก ....ร้านนี้คงเป็นร้านยอดฮิต เพราะนักศึกษาสาว ๆ มากินกันเยอะ แต่ละคนหน้าตาดี ๆ ท้งนั้นเลย คนที่นี่ไม่ได้สวยมาก แต่ค่าเฉลี่ยความสวย 100 คน ผมว่าสวยประมาณ 80 คน คือ 80 % สวยชัวร์ คอนเฟิร์มเลย น้องสองคนทางซ้ายมือผมยาวเป็นพี่น้องกัน นิสัยดี คุยเป็นกันเอง อธิบายแหล่งท่องเที่ยวให้เราพร้อมคำแนะนำ ที่บ้านคงฐานะดีเพราะขับรถโตโยต้าสปอร์ตไร้เดอร์มา สอบถามคนขายข้าวเปียกแล้ว บอกว่าที่บ้านน้องเขาก็ขายเฝอ อยู่ใกล้ตลาดโพธิ์ศรี อย่างนี้ต้องตามไปชิม

[มุก]

ทำไม พี่เกษม เจอแต่สาวๆครับนี่ โชคดีจัง ผมไปเจอแต่ทหารถือปืนกะเด็กๆ แวะมาทักทายสบายดีครับ