ปั่นฉลองวันปิยะฯ

[ninjapan]

ถึงตลาด อ.หนองหิน หยุดพักทานก๋วยเตี๋ยวเป็ด เสร็จแวะบ้านเพื่อนพี่หมูร้านพรเทพค้าไม้ ทางร้านเตรียมผ้าเย็น กับน้ำ 1 แพ็ค แต่สามารถรับได้แค่ 1 ขวด ขอบคุณพี่ท่านมาก
เนตช้ามาก สงสัยกว่าจะโหลดได้คงนาน เสียอรรถรสในการรับชม ขอบรรยายทางตัวอักษรไปก่อนส่วนรูป อ.จงชัย จะนำมาลงให้ภายหลัง

[ninjapan]

อยากลงรูปให้ได้เหมือนดั่งใจ แต่ไม่สามารถ นึกอะไรไม่ออกแล้ว ภาพประกอบขอให้ดูจาก คุณจง นะครับ
ป้ายบอกทางกับหลักกิโล นับว่าเป็นสำหรับการเดินทางในยุคปัจจุบัน ดูหลักกิโลไป เล่น wave กันไป (ขึ้น - ลง เนิน) ท่ามกลางแสงแดดและสายลม





ถึงเมืองเลย พักเติมน้ำ ได้นมไวตามิล คนละขวด ผมทานขนมปัง แต่คุณโหน่ง บอกรับอะไรไม่ได้แล้วนอกจากน้ำ ออกจากเมืองเลย ก็มีเนินต้อนรับเราเลย มีขึ้นก็มีลง คิด ๆ ไป เหมือนชีวิต มีขึ้น และมีลงเป็นธรรมดา แม้กระทั่งผู้ที่สมบูรณ์ทุกอย่างยังต้องลงด้วยความตาย เดินทางไปเรื่อยฟ้าเริ่มมืดสลัวลง รถก็วิ่งเยอะเพราะต่างคนก็เดินทางกลับบ้าน ผมเดินล่วงหน้าไปก่อนเป็นระยะ เมื่อทิ้งช่วงห่างก็หยุดรอคุณโหน่ง ไม่เคยได้ยินเสียงบ่นว่าท้อแท้จากปากแกเลย นอกจากเสียฮัมเพลงและผิวปาก ช้าแต่ว่ามั่นคงมาก พอมืดสนิทผมต้องเปิดไฟประกบอยู่หลังคุณโหน่งตลอด ทุกเนินแกต้องลุกขึ้นยืนโยกเพราะน้ำหนักรถบวกสัมภาระหนักเอาการน่าดู ได้แต่ให้กำลังใจกันไป 10 กม.สุดท้ายเป็นอะไรที่ทรมาน แต่ละกิโล wave ตลอด และแล้วก็ถึง คุณโหน่งเคยอ่านกระทู้ของคุณมีมา ไม่ต้องวนหาเลย แวะเข้าซอย 11 เจอเลย ซ้ายมือ เห็นการต้อนรับของคุณมีมา เสมือนญาติที่ห่างหายกันไปนานมาเจอกัน สายตาบ่งบอกถึงความจริงใจ จนทำให้อาการเหนื่อยหายเป็นปลิดทิ้ง อาบน้ำเสร็จออกไปทานอาหารร้านระเบียง บรรยากาศริมโขง ลมพัดแรงเย็นสบาย กลับมาที่พักคุยกับคุณมีมา ส่วนคุณโหน่งขึ้นห้องพักผ่อน ผมเองทั้งเพลียทั้งอยากคุยตามประสาคนอยากรู้ จนเกือบ 6 ทุ่ม นอน

[ninjapan]

12 ต.ค. 51
ตื่น 05.50 น. นอนหลับ ๆ ตื่น ๆ ทั้งคืน ที่นอนเป็นบ้านไม้เปิดหน้าต่างนอน พอย่ำรุ่งก็สว่างมากแล้ว เลยต้องตื่นอาบน้ำเสร็จ คุณมีมา พาไปเดินตลาด ทานอาหารพื้นบ้าน ชื่อ ขนมจีนน้ำแจ่ว เหมือนก๋วยเตี๋ยวบ้านเราดี ๆนี่เอง แต่เส้นเป็นขนมจีน กินกับผักรสชาติ ใช้ได้ เสร็จจากตลาดคุณมีมา พาไปดูวัดชื่อวัดศรีคุณเมือง อุโบสถ มีภาพวาดสมัยโบราณ รูปแบบเป็นเหมือนศิลปะของลาว ข้างในมีเรือหงส์ไม้แขวนอยู่ คุณมีมาอธิบายว่า ใช้ในพิธีรดพระที่พรรษามาก ๆ เหมือนว่าเมื่อรดน้ำผ่านเรือนี้แล้วผมจะไม่งอกและจะบวชตลอดชีวิต และไปอีกวัดเข้าไปในโบสถ์มีการสร้างกรงเหล็กดัดล้อมพระพุทธรูปประธาน การจัดระเบียบดูไม่ค่อยเรียบร้อย มีพระไม้องค์เล็ก ๆ วางรวมเป็นกอง ๆ ภาพวาดที่ผนังหน้าโบสถ์มีการบูรณะที่ผิด ๆ คือใช้ปูนชีเมนต์ทาทับภาพวาด

จากนั้นชวนคุณโหน่งปั่นชมเมือง ออกไปทิศตะวันออกเห็นทางเข้าแก่งคุดคู้ เลยแวะเข้าไปดู ที่นี่คุณโหน่งบอกว่ากุ้งเต้นอร่อย เลยแวะไปสั่งกุ้งเต้น 1 จาน กับ 1 ถ้วย(ครอบจาน) ประมาณ 9 โมงเศษ กลับเข้าเมืองพอดีเจอขบวนแห่งานออกพรรษา คุณโหน่ง ช่างภาพมืออาชีพ ได้โอกาศถ่ายใหญ่เลย

จนเที่ยงกลับเข้าบ้านพัก ชวนคุณมีมา ไปจองตั๋วรถทัวร์กลับชุมแพ รถออกจากเชียงคานบ่ายโมงครึ่ง ช่วยคุณมีมาต่อโซ่จักรยานของแฟนคุณมีมา แต่ไม่สำเร็จ แล้วเตรียมเซ็ดรถไว้เดินทางเลาะโขงพรุ่งนี้ 200 โล ถึงหนองคาย ประมาณบ่าย 3 เสือจากเมืองเลยปั่นมาแวะ 5 คน ชื่อคุณแดง คุณเล็ก อีกคนจำไม่ได้ขาแรง ปั่นจนเทรนเนอร์คุณมีมาระเบิด และเสือรุ่นเด็กอีก 2 คน ก็พูดคุยกันพักใหญ่ ๆ จึงกลับ สังเกตดูแต่ละคนใส่เฟืองเสือหมอบทั้งนั้น คงไม่ต้องอธิบายว่าเสือแถวนี้ดุแค่ไหน ตกเย็นคุณมีมาชวนปั่นริมโขงเก็บภาพก่อนตะวันตกดินวิวสวยงามมาก แดดร่มลมตก ชาวเชียงคานนิยมตั้งวงริมโขง แบบว่าบรรยากาศเป็นใจ ตกเย็นเตรียมแพ็คของใส่จักรยาน ทานข้าวกับน้ำพริกแมงดา ปลาทูทอด หน่อไม้ต้ม ลวกผักกูด อร่อยมาก เสร็จนั่งคุยธรรมกับคุณนพ (คนขอนแก่น ที่มาอยู่กับคุณมีมา) การเจริญสติแนวหลวงพ่อเทียน ได้ความรู้มากจากคนธรรมดาที่ไม่ธรรมดาที่ชื่อนพดล เข้านอนประมาณ 4 ทุ่ม
13 ต.ค.51
ตื่น 04.00 น.อาบน้ำแต่งตัว ไปกินข้าวมันไก่ที่ตลาด คุณมีมาตุนน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ จำนวนหนึ่ง เริ่มปั่นออกจากเชียงคานเวลา 05.12 น. ถนนช่วงแรกไม่ค่อยดี พอฟ้าเริ่มสางเริ่มมองเห็นวิวแม่น้ำโขง อากาศยามเช้าสดชื่นมาก ปั่นคุยกันไปเรื่อย ๆ รถยนต์ไม่ค่อยมีพักถ่ายรูปตามจุดชมวิว และมุมที่ดูว่าสวย เข้าเขต อ.ปากชม แวะซื้อน้ำแล้วเดินทางต่อ ตลอดทางเล่น wave เหมือนเดิม ถ้าไม่มีสัมภาระกดส่ง ขึ้น ลง น่าจะสนุก ขนาดมีสัมภาระผมก็ยังอดไม่ได้ที่จะต้องเล่นมัน จากนั้นเข้าเขตอำเภอสังคม ที่นี่ได้ทำหน้าที่พนักงานเทศบาลช่วยเก็บซากเพื่อน 4 ขา มีเรื้อนเต็มตัวนอนตายกลางถนน เพราะถูกรถชน รถวิ่งหลบไปหลบมาเลยจอดให้คุณมีมาจับจักยานไว้ แล้วลากลงข้างทาง ที่ อ.สังคมเห็นชาวบ้านกำลังเตรียมพิธีบวงสรวงบ้องไฟพญานาค คุณมีมาเก็บภาพไว้ พอเข้าอำเภอมีงานแข่งเรือพอดี แวะไปดู 1 เที่ยว

และเดินทางต่อเข้า อ.ศรีเชียงใหม่ แวะเข้าวัดหินหมากเป้ง กราบหลวงปู่เทสก์ ถ่ายรูป แล้วเดินทางต่อ พอผ่านตัวอำเภอเป็นทางเรียบขี่สบายไม่มีเนินให้เล่น ตรงข้ามเป็นเวียงจันทน์ มองเห็นบ้านเมืองริมฝั่งโขงชัดเจน

แล้วเข้าเขต อ.ท่าบ่อ พักดื่มน้ำ ทานสาลี่ 1 ลูก แล้วเดินทางต่อ ถึงตัวเมืองหนองคาย ประมาณ 1 ทุ่มเศษ คุณมีมา โทรหาผู้ใหญ่มะ (มะรอซือดี) เสือจาก อ.ยี่งอ นราธิวาส กับคณะ 3 คน ที่ปั่นออกจากสะพานมิตรภาพ มาที่จุดนัดพบ แล้วไปทานอาหารกัน เป็นร้านอาหารอิสลาม ผมไม่ทานเนื้อแต่มีไก่ ไข่ ปลาเค็ม ที่สามารถ สภาพเกลี้ยงชามตามประสาชาวเสือกินจุ เสร็จเข้าโรงแรม อาบน้ำพักผ่อนนอนคุยกับผู้ใหญ่มะฯ ถึง เกือบ 6 ทุ่ม จึงนอน

[gamyui]

บรรยายได้ลื่นไหลได้รสชาติมากค่ะ แล้วจะมาติดตามให้กำลังใจต่อนะคะ

[ninjapan]

14 ต.ค.51
ตื่น 04.00 อาบน้ำแพ็คของ ประมาณ 05.00 คุณบุญชัย เสือสระแก้ว ลงรถขึ้นมาอาบน้ำด้วย เรื่องก็คือ กลุ่มเสือเหล่านี้เคยร่วมปั่นรณรงค์เทิดพระเกียรติ จากนราธิวาส ถึง กรุงเทพฯ กันมาแล้ว เลยนัดกันมาเจอกันที่หนองคาย เพื่อปั่นเลาะโขงไปเชียงคาน บ้านคุณมีมา ที่จริงคุณมีมา ไม่จำเป็นต้องปั่นก็ได้เพียงเอาจักรยานขึ้นรถโดยสารมาหนองคาย ขากลับค่อยปั่นกลับก็น่าจะเหมาะสม แต่นี่เล่นปั่นไปปั่นกลับ ร่วม 400 กม. นับว่าเสียสละร่วมทางกับผมโดยแท้ขอสดุดีด้วยใจครับ ตลอดเส้นทางที่ปั่น ผมได้เรียนรู้เทคนิค วิธีการปั่นทั้งจากคุณโหน่ง และคุณมีมา แม้จะไม่สอนโดยตรง แต่ก็เพียงพอสำหรับการได้เห็น ตลอดการเดินทาง เคยถามตัวเองว่าทำไมต้องมาเดินทางเหนื่อยยาก ลำบากขนาดนี้ ทั้งหิว ทั้งหมดแรง ครอบครัวข้างหลังเป็นห่วงคุณอยู่ คุณใจดำมากน่ะ มันเป็นคำถามที่เกิดขึ้นมาขณะที่อยู่บนหลังอาน เมื่อล้อวิ่งไปใจวิ่งไกลจนมาสะดุดตรงความพลัดพราก เป็นทุกข์ แม้แต่พลัดพรากชั่วขณะยังทุกข์ขนาดนี้ ถ้าพรากกันไปต่างภพจะทุกข์ขนาดไหน แล้วทางออกอยู่ที่ไหน สุดท้ายก็ได้คำตอบว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติของมันเองแม้แต่เวลายังพรากจากวินาทีเป็นนาทีเป็นชั่วโมง แม้จะครบรอบมาใหม่แต่ก็ไม่ใช่รอบเดิม ตามหลักอนิจจัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปในที่สุด ความเสียใจ อาลัย เกิดจากอะไร ใครปรุงแต่งใจบริสุทธิ์ดวงนี้ให้แปดเปื้อนยึดเอาเป็นตัวเป็นตนขนาดนี้ นึกขึ้นได้ก็ไปต่อ ฮ่า ๆ ๆ

[ninjapan]

หลังจากแพ็คของใส่จักรยานเสร็จ ออกไปทานไข่กระทะหน้าโรงแรม (จำชื่อ รร.ไม่ได้) ต่อด้วยโจ้ก 1 ถ้วย มื้อนี้คุณบุญชัยเลี้ยง ขอบคุณมา ณ ที่นี้ มื้อเย็นที่ผ่านมาผู้ใหญ่มะ ก็เลี้ยงอาหารอิสลาม ท้องอิ่มก็เริ่มปั่น ออกมาถ่ายรูปหน้าพญานาค แล้วผมก็ขอตัวแยกทางจาก ณ จุดนี้ เวลา 06.55 น.โดยคุณบุญชัย กล่าวว่า ไปค้นหาตัวตนเอง ก็ฟังแค่ผ่านไป จะปั่นคนเดียวจริง ๆ ถึงนึกคำ ๆ นี้ขึ้นมาได้ ถึงอุดรฯ 10 โมงกว่าเข้าพักบ้านพี่สาว อาบน้ำทานข้าว ซักเสื้อผ้าเสร็จง่วงอยากจะหลับ แต่เพราะอยู่บ้านคนเดียว พี่ไปทำงาน หลานไปเรียน รด.เลยนั่งหลับหน้าบ้านหน่อย
ตกเย็นอาบน้ำทานข้าวเสร็จรีบนอนเลย หลับได้ช่วงแรก ๆ แต่พอรู้สึกตัวกลับไม่หลับ

[ninjapan]

15 ต.ค.51
ตื่น 04.00 น.(ที่ตื่นได้มิใช่เก่งกาจมาจากไหน เพราะตั้งเวลาปลุกไว้ครับ)
อาบน้ำแต่งตัวเตรียมสัมภาระขึ้นท้ายจักรยาน ทานข้าว ลำบากพี่สาวเพราะทั้งที่ไม่สบายก็ยังลุกขึ้นมาเตรียมอาหารให้น้อง ทานข้าวเสร็จพี่อบขนมปังไส้หมูหยองใส่ถุงให้ 2 ชิ้น เผื่อหิวกลางทางเริ่มปั่นเวลา 05.30 น. มุ่งหน้าสู่สกลนคร อากาศเช้า ๆ สดชื่นมากรู้สึกวันนี้จะปั่นได้ดี อาจเป็นเพราะได้พักผ่อนเต็มที่หรือ ได้กำลังเพราะข้าวฮาง ไม่เข้าใจ
ผมสงสัยถุงข้าวสารบ้านพี่เห็นแพ็คแบบสุญญากาศ เลยสอบถามได้ความว่า เป็นข้าวฮาง ของจังหวัดหนองบัวลำภู พี่เล่าว่าเขาจะเอาข้าวเปลือกแช่น้ำไว้จนงอกขึ้นมาหน่อยหนึ่งแล้วนำไปนึ่งให้สุก แล้วนำมาตากแดดให้แห้ง จึงนำไปสี แล้วแพ็คใส่ถุงส่งออกญี่ปุ่น มีบางส่วนส่งเข้าวัง เกา๖รกรที่จะเข้าร่วมโครงการต้องบำรุงดินและปราบศัตรูพืชตามแนวทางชีวภาพห้ามใช้สารเคมีติดต่อกัน 4 ปี จึงจะเข้าโครงการนี้ได้

[ninjapan]

คุณสมบัติของข้าวฮาง
การกระตุ้นให้เมล็ดข้าวแตกหน่อ ข้าวจะผลิตสารชนิดหนึ่ง ชื่อ กาบา เพื่อเลี้ยงต้นอ่อนของข้าว สารชนิดนี้มีประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์ สามารถป้องกันโรคเหน็บชา มะเร็ง ชลอความแก่ ฯลฯ(จำมาแค่นี้) ถามต่อว่า ราคาเท่าไหร่ พี่ตอบถุงนี้ 80 บาท เสียดายที่มิได้ถ่ายรูปมา เมล็ดเหมือนข้างกล้องอ้วน ๆ
ผ่านมาประมาณ 10 กม.เจอนักวิ่ง 1 คน ชวนคุยด้วยบอกว่าวิ่งประจำก็สนใจจะขี่จักรยานอยู่ ถามชื่อ ชื่อพี่สมบัติ อายุเท่ากับพี่หมูเรานี่แหละ ก็จับไม้จับมือกันแต่พอยื่นขวดน้ำให้ บอกว่าเดี๋ยวจุก แล้วก็ขอตัวผ่านไป

[ninjapan]

ผ่านมาอีกเจอเต่ากำลังเดินข้ามถนน เลยต้องจอดทักทายถ่ายรูปกันหน่อยแล้วก็ปล่อยลงน้ำไป ใจก็ได้แต่นึกว่าทำไมต้องข้ามถนน ถ้ารถวิ่งมาด้วยความเร็วเขาคนไม่หลบน่ะ หรือเจอพวกมนุษย์ที่ชอบล่าสัตว์มาเจอเข้าก็คงเป็นอาหารของเขาไป ถ้าชีวิตเราเดินทางเสี่ยงต่ออันตรายข้างหน้าที่เรามองไม่เห็น จะมีใครมองเห็นเหตุการณ์นั้นล่วงหน้าได้ไหม จะได้ช่วยเหลือเหมือนกำลังดูเต่าข้ามถนน

[บุญชัย เสือสระแก้ว]

ขอขอบคุณในน้ำใจที่ยินดีมอบถุงมือให้ผม ยังไม่ลืมครับ สวัสดีตอนดึกๆครับคุณชนินทร์.

[ninjapan]

รู้สึกปั่นได้แรงและไม่รู้สึกเหนื่อย เข้าเขตอำเภอหนองหาร ประมาณ 7 โมงเศษเห็นสามเณร 2 รูปกำลังเดินบิณฑบาตข้างทาง ปั่นแซงไปข้างหน้าเอาขนมปังที่พี่สาวฝากให้มา ใส่บาตพอดีเลย เหลือแต่ถุงเหน็บไว้ท้ายจักรยานรอทิ้งถังขยะ ขออานิสงส์นี้จงช่วยพี่สาวของข้าพเจ้าหายจากอาการป่วยโดยฉับพลันด้วยเถิด

[ninjapan]

สวัสดีครับพี่บุญชัยฯ ปีหน้าชวนกับผู้ใหญ่มะ ไว้ หาล็อกไปเหมือนกันนะครับพี่
ต่อครับ
ปั่นมาอีกเจอนักปั่นทัวริ่งรุ่นเก๋าพกเครื่องนอนไว้ท้ายจักรยาน ในใจคิดว่าคงคนพื้นที่นี้แหละ เลยชลอถามดูว่าจะไปไหน ตอบว่าจะไปสกลฯ ผมหยุดเลย พูดคุยสารทุกข์กัน แกบอกว่าแกปั่นมาจากสกล เข้าอุดรมาเที่ยวและจะกลับสกล ด้วยรถจักรยานเล็ก ๆ คันนี้ ค่ำไหนนอนนั่น ผมฟังแล้วหูแทบชา ถ้าบ้านอยู่ใกล้ผมจะชวนไปเอาจักรยานบ้านผมเลย ถามชื่อชื่อว่ามานิต บ้านอยู่อำเภออากาศอำนวย จ.สกลฯ ทำงานอะไร ตอบรับจ้างทั่วไป ปั่นอย่างนี้กี่วันถึง นอนคืนหนึ่งก็ถึง แต่ที่ปั่นคุยไปด้วย ความเร็วแค่ 8 เอง ไม่รู้จะช่วยอย่างไง จะให้ขึ้นรถกลับคงไม่ยอม

[ninjapan]

ปั่นมาสักหน่อยเข้าเขต อ.สว่างแดนดิน เหลือบเห็นขวามือปากทางเข้าวัดป่าแก้วชุมพล เท่านั้นแหละแวะซ้ายถามระยะทางกับร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ตรงปากทางเข้าพอดี น้องเขาบอกว่า ประมาณ 2 - 3 โล ไม่รอช้ารี่เข้าเลยพอไปตามศรชี้ตลอดพอไปถึงวัดจวนจะ9 โมงแล้ว เจอชาวบ้านทักคนแรกที่จอดจักรยานเลยว่า กินข้าวหรือยัง ใจมันอิ่มมากเลย จึงถามต่อว่ามาอะไร ตอบว่ามากราบหลวงปู่ แกบอก พอดีเลยหลวงปู่นั่งอยู่ใต้ศาลาไปรีบไปเดี๋ยวท่านจะหนีก่อน เท่านั้นแหละถอดรองเท้าแจ้นเลย มีญาติโยม 5 คนกำลังสนทนากับท่านอยู่ ผมก็เลยกราบอยู่ห่าง ๆ พอคณะนั้นลากลับ ท่านจึงได้ถามว่ามาอะไร ตอบว่ามากราบหลวงปู่ครับและมากราบหลวงปู่สิงห์ทองด้วย ท่านถามว่ามาจากไหน ตอบว่ามาจากอุดรฯครับ ปั่นจักรยานมา พอท่านได้ทราบท่านสั่งพระเลขา ให้โยมเอาเงินให้ผม 100 ไปซื้อน้ำกินระหว่างทาง

[ninjapan]

ผมดีใจเหมือนได้ของวิเศษจากท่าน ทันใดมีโยมผู้หญิงนำเงิน 100 มาให้เป็นแบงค์ 20 จำนวน 5 ใบ ผมรับไว้และขอโอกาสถ่ายรูปท่านไว้เป็นที่ระลึก และขอให้พระเลขาถ่ายให้ด้วย กราบท่าน พอท่านลุกไปก็เลยขอถวายปัจจัยให้ท่าน 200 บาท(ตอนนั้นมีติดตัว500 กว่าบาท) โยมบอกว่า ให้ไปบอกหลวงปู่ ผมอายบอกไม่เป็นไรเดี๋ยวแจ้งให้ท่านทราบภายหลังก็ได้ แกก็ไม่ยอม จนต้องวิ่งตามหลวงปู่เล่าถวายท่าน ท่านก็บอกเออ ว่าจะให้ไปซื้อน้ำกิน สายตาท่านเมตตามาก กราบท่านแล้วกลับมาศาลา ขออนุญาตท่านขึ้นไปดูบนศาลาเลยถ่ายรูปไว้(หลวงปู่ท่านชื่อ อุ่นหล้า ฐิตธัมโม ท่านเป็นหลานของพระอาจารย์สิงห์ทอง ธัมมวโร ซึ่งเป็นศิษย์หลวงปู่มั่น เป็นผู้ติดตามหลวงตามหาบัวฯ อยู่นานองค์หนึ่ง)

[ninjapan]

อะไรกันฟ่ะ เดินทางวันเดียวมีเรื่องเล่าเยอะจัง ขี้เกียจอ่านวุ้ยยย