"เต๋อชิน" ขอไปซักครั้งให้รู้กัน

[Walrus]

สรุปเส้นทางรวมทั้งหมดเทียบกับวันแรกเข้าหม่อหาน

[หลงทาง]

ขอบคุณเรื่องราวกับภาพสวยๆ ครับ...

[Walrus]

ขอบคุณเรื่องราวกับภาพสวยๆ ครับ...

สวัสดีครับ
ขออภัยด้วยครับ ตอบช้าไปหน่อย

[Walrus]

ขออภัยทุกท่านอีกครั้งครับ ไม่ได้เข้ามาอัพเดทซะนาน มาลงต่ออีกเล็กน้อยครับ ไม่เกี่ยวกับการปั่นมากนัก เป็นข้อมูลเผื่อใครได้เอาไปใช้
ในวันถัดมานั้นผมนั่งรถตรงจากต้าหลี่เข้าสู่คุนหมิง ใช้เวลาไปครึ่งวัน พอไปถึงต้าหลี่ในช่วงบ่าย บรรยากาศก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่เพราะครึ้มฟ้าครึ้มฝนตลอด เป้าหมายของผมบ่ายนี้คือมองหาตัวแทนจำหน่ายตั๋วเครื่องบินเพื่อจะกลับไทย คือผมเองไม่ได้จองเครื่องขากลับไว้ เพราะตอนเริ่มทริปยังไม่รู้ว่าจะกลับวันไหน ในระหว่างทริปเมื่อได้วันกลับที่แน่นอนแล้วทำการจองผ่านเนทปรากฏว่าติดปัญหาที่ระบบการจ่ายเงินผ่านบัตรเครดิตที่ต้องใช้ OTP one time password แทนระบบเดิมที่ทำการลงทะเบียนไว้และใช้รหัสผ่านเดียวทุกครั้ง เนื่องจากติดปัญหาตรงนี้ผมจึงใช้วิธีโทรเข้าศูนย์การบินไทยในประเทศไทย ได้ความว่าถ้าซื้อขาเข้าอย่างเดียวจะราคาเต็ม ไม่มีโปรโมชั่น ไม่เหมือนการซื้อแบบไป-กลับจากไทยซึ่งจะมีโปรโมชั่น
ผมใช้วิธีการปั่นสุ่มไปเรื่อยๆโดยเลือกเส้นทางที่จะไปท่ารถสายใต้ คือถ้าไม่ได้ตั๋วจริงๆ ก็จะใช้วิธีการนั่งรถจากคุนหมิงเข้าลาวไปออกด่านห้วยทรายแทน ในระหว่างปั่นนั้นก็พยายามแวะธนาคารด้วย เพราะในการจองผ่านเนทนั้นมีการชำระเงินโดยผ่านธนาคาร แต่เมื่อไปถามก็ปรากฏว่าจะต้องมีการเปิดบัญชีกับธนาคารก่อน แล้วจึงตัดเงินออกจากบัญชีนั้น สรุปคือยังไม่ใช่ทางออกที่ต้องการ แต่อย่างน้อยก็พอเห็นช่องทางอยู่รำไรว่าถ้าทำไม่ได้แล้วจริงๆ พรุ่งนี้จะกลับมาเปิดบัญชี
ผมปั่นไปเรื่อยๆ ตามเส้นทางเดิมๆเป้าหมายคือแถวท่ารถสายใต้ แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะผังเมืองคุนหมิงเป็นรูปใยแมงมุม ถ้าเราปั่นออกจากศูนย์กลาง เลี้ยวผิดนิดเดียวก็พอหลงไปไกลต้องใช้ความระวังเช็คเส้นทางบ่อยๆ เพื่อไม่ให้หลง จน 18น. ก็ยังไมถึงท่ารถ จำต้องหาโรงแรมก่อนเพราะใกล้จะมืดเต็มที ฝนที่ทำท่าอยู่ก็ไม่รู้จะตกเมื่อไหร่ แล้วปัญหาอีกเรื่องก็เกิด คือโรงแรมส่วนใหญ่พอไม่ใช่คนจีนพูดจากันไม่เข้าใจ เขาก็จะปฏิเสธไม่ให้พักทันที เดินหาอยู่นานเกือบสิบแห่งจนได้โรงแรมนึงตั้งอยู่บนถนนวงแหวนตะวันออกห่างจากสถานีรถไฟคุนหมิง 1บล๊อก
เมื่อได้ที่พักแล้วผมก็ออกไปหากันต่อไปโดยเน้นหารอบๆสถานีรถไฟ คาดหวังว่าจะต้องมีบ้างแหละน๊า บริษัททัวหรืออะไรก็แล้วแต่ เพราะดูในแผนที่รอบๆสถานีรถไฟมีท่ารถหลายแห่ง แต่สุดท้ายก็ไม่เจอ มีแต่ร้านขายของฝาก มากสุดก็เป็นพวกหยกพวกหินเครื่องประดับ ร้านขายชาบ้างประปราย แถมท่ารถก็เป็นภายในประเทศเท่านั้น ท่ารถสายใต้ต้องลงใต้ไปอีกไกลพอควร แต่ไหนๆก็ว่างแล้ว ไปให้มันรู้ๆไปเลย ไปถึงท่ารถเขาเลยเวลาทำการไปแล้ว ปิดเงียบเชียบ แต่ได้ถามกับร้านชำแถวนั้นแล้ว ว่าที่แหละท่ารถที่จะไปลาวได้
กลับมาใกล้สถานีรถไฟอีกครั้ง เดินไปแบบแนวๆไร้จุดหมาย แต่เหมือนโชคชะตาเล่นตลก ตอนมองหาทำยังไงก็ไม่เจอ แต่พอมองแบบชมนกชมไม้แล้วเจอเลย ป้ายการบินไทยอันเบ้อเร่อ แต่มีกิ่งไม้บังอยู่ ตั้งอยู่ในส่วนของโรงแรม Jinjiang ห่างจากสถานีรถไฟไม่ถึงบล๊อก ก่อนหน้านี้ก็เดินเฉียดมาแล้ว แต่ดันมองแต่ร้านขายของ
อันนี้เป็นนามบัตร เผื่อใครอยากเอาไว้ติดต่อซื้อตั๋ว แต่ผมว่าอย่ามาลุ้นแบบผมเลย เพราะถ้าไม่ฟลุ๊คจริงๆ ผมว่าผมหาไม่เจอหรอก เมืองไม่ใช่เล็กๆ

[Walrus]

ในวันถัดมาผมตั้งใจจะไปซื้อแผนที่ตามที่เสือโจขอไว้ และกะจะเอาไปฝากพี่ๆอีกสองสามคนเป็นการยั่วกิเลส ข้อแม้คือต้องเป็นภาษาอังกฤษ
ผมถามทางจากพนักงานตอนรับของโรงแรมเพื่อไปร้านหนังสือ เขาก็เอาแผนที่มาชี้บอก ห่างจากสถานีรถไฟไป 4บล๊อค ผมเองยังแปลกใจเล็กๆ ว่ามันจะไกลอะไรขนาดนั้น คือตอนแรกกะว่าเขาจะแนะนำให้เข้าไปในห้างใกล้โรงแรม
ผมปั่นไปเรื่อยๆ กลัวหลงเหมือนกัน แม้ว่าคราวนี้จะเป็นถนนตรงดิ่งออกจากสถานีรถไฟเลยก็ตาม จนมาถึงแยกที่ตัดระหว่างถนน Beijin Lu กับ Remin ชื่อร้าน Xinhua Book City ขนาดก็ใหญ่เอาการสมคำว่า เมืองหนังสือจริงๆ เป็นตึกใหญ่สูงสี่ชั้น มีนักเรียนมาซื้อหาหนังสือกันมากมาย แต่เป็นภาษาจีนซะส่วนใหญ่
ผมใช้เวลาหาแผนที่อยู่นาน แม้ว่าจะมีมากแบบที่สุดแล้วตั้งแต่เข้าร้านหนังสือมา แต่ก็ยังเป็นภาษาจีนซะมากกว่า ยังดีที่พอมีภาษาอังกฤษให้เลือก มาไม่เสียเที่ยว
นี่เป็นกระเป๋าผ้าที่ทางร้านขาย จำเป็นต้องซื้อเพราะเขาไม่มีถุงใส่ให้ แปลกดี
สนใจเข้าไปดูหนังสือก็ตามเวปเลยครับ ทำใจไว้ก่อนเลยว่าภาษาจีนล้วนๆ ผมพยายามหาปุ่มเปลี่ยนหน้าเวปเป็นภาษาอังกฤษ แต่ยังหาไม่เจอ

[Walrus]

ใช้เวลากับร้านหนังสือนานไปหน่อย พอออกมาก็เป็นเวลาเที่ยงๆบ่ายๆ เดิมตั้งใจว่าจะไปเที่ยวแถบบริเวณทะเลสาป แต่ดูแล้ววันนี้ฝนมันจะตกแน่ๆ จึงต้องเปลี่ยนแผนเป็นกลับโรงแรม และฝนก็ตกจริงๆ ตกเปาะแปะๆแบบไม่รู้จะหยุดเมื่อไหร่

[Walrus]

วันสุดท้ายตามแผนของทริปนี้คือการปั่นจากตัวเมืองคุนหมิงไปสนามบิน ระยะทางประมาณ 40กม. ดูไม่ยากเย็นอะไรเลย
แต่เอาเข้าจริงๆ ฟ้าฝนไม่เป็นใจตั้งแต่เช้า ฝนตกตั้งแต่เช้า แล้วยิ่งสายก็ยิ่งหนัก ทำเอาผมอื้งไปเลย ด้วยความที่เตรียมตัวเพื่อการปั่น จะเปลี่ยนแผนเป็นนั่งแท๊กซี่ก็ไม่ทันการ เพราะรถของผมคันค่อนข้างใหญ่ ถอดล้อหน้าอย่างเดียวยังเอาเข้ารถแท๊กซี่ไม่ได้
เมื่อฝนทำท่าเบาลง ผมก็ลุยทันที แต่มันก็เบาเป็นช่วงๆ สุดท้ายก็เป็นการปั่นลุยฝนธรรมดา และสิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อนก็คือถนนสาย S101 ที่จะพาผมไปยังสนามบินนานาชาติคุนหมิงนั้น ถนนพังจนแปรสภาพเป็นถนนลูกรังไปซะครึ่งนึงแล้ว ซ้ำยังเป็นครึ่งท้ายก่อนถึงสนามบินซะอีก ถ้าผมรู้มาก่อนผมคงไม่เลือกวิธีนี้ คงใช้วิธีไปพักที่ร้านเปกาซัส และแพ๊ครถลงกล่องอย่างที่หลายๆท่าน ได้ไปมาก่อนแล้ว แต่ก็ถือว่าไม่เลวกับประสบการณ์ที่ได้รับมา

ก็ขอจบสรุปทริปเพียงเท่านี้นะครับ
ขอบคุณ ThaiMTB สำหรับพื้นที่ในการสรุปทริป
ขอบคุณพี่กวาง พี่หางแฮ้ม อ้ายคำได พี่เสี่ยวภูธรฯและทีมเสือพังโคน เสือโจ เสือหงอยและทีมสว.ชุมพร สำหรับการให้คำแนะนำและกำลังใจตลอดเส้นทาง
และขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่ติดตามครับ

[raiarj]

เยี่ยมมากครับ ขอบคุณที่ให้ข้อมูลครับ

[Walrus]

ด้วยความยินดีครับ

[patlung]

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวอันยอดเยี่ยมครับ

[Walrus]

ด้วยความยินดีครับ

[สัปเหร่อใต้พื้นโลก]

พี่ซาร่าขาโหดของผมกลับมาแล้ว เอามาแชร์ใน SQM มั่งนะพี่ ยอดมนุษย์จริงๆขอบอก

[Walrus]

หน่ะ