กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[ซาเล้งสีแดง]

เกง จาหลุดพุง เร้วฮะ เพ่หมอ 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่ซาฯ เตรียมไข่เจียว หรือไข่ทอดในภาษาลาว สั่งไข่เจียวไม่ได้นะ เดี๋ยวไม่ได้
กิน...มาถึงที่พักยังมีเนินขึ้นไปอีกหน่อย ต้องลงจูงพาขึ้นไปยังร้านค้าด้านบน
สถานที่จัดไว้อย่างดีมากๆ มีการตกแต่งรอขยายพื้นที่ด้านหน้าเป้นเรือน
กระจกไว้เหมือนจะต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มากขึ้น เหมือนใครจะมาหลวงพระ
บางขาดไมได้ที่จะต้องแวะชม....คืนนี้พี่ซาฯ และหนุ่ยรอบริการอย่างดีกับผม
และพี่หมอที่มาช้า จัดการหาที่กางเต็นท์กันก่อน ลมพัดแรงมากๆ ต้องช่วย
กางให้ไม่งั้นมีปลิว ผมก็รีบจัดการให้เสร็จ แล้วค่อยไปทานมื้อดึกอีกรอบ
ความเหนื่อยล้ามาตั้งแต่บ่าย ทำให้พูดน้อย กินเยอะ แสงไฟนีออนยังเปิด
ให้พวกเราใช้ ทางร้านค้าต้อนรับกลุ่มพวกเราเป้นอย่างดี ขอขอบคุณอีกครั้ง
พูดคุยซักพัก ก็แยกย้ายเข้าเต็นท์นอน ไม่ต้องอาบน้ำอีกแล้วคืนนี้ ความหนาว
เย็นแบบนี้ไม่ต้องอาบก็ได้ ขอวางเรียงรายในเต็นท์เยอะมากๆ จะจบทริปแล้ว
ไม่พร่องอะไรไปบ้างเลย การเดินทางเหลือเพียงสองวัน กับระยะทางลงเขาวัน
พรุ่งนี้คงไม่มีอะไรยากแล้ว เปิดเพลงฟังกล่อมให้หลับตาลง
ยังไม่ทันแสงพระอาทิตย์จะขึ้นมาต้อนรับ ก็ได้ยินเสียงเพื่อนๆ ตื่นนอนกันแล้ว
เนื่องจากว่าทางร้านค้าต้องการให้พวกเราเก็บเต้นท์ก่อนที่นักท่องเที่ยวจะขึ้น
มาชมพระอาทิตย์ และพวกเราก็นอนกันข้างหน้าระเบียงร้านค้าที่เป็นกระจก
บดบังวิวสวยของยอดภูพระเจ้า เราจึงต้องรีบตื่นนอนกันก่อนประมาณตีห้า
ความเมื่อยล้า ทำให้ผมขี้เกียจที่จะลุก อยากจะนอนต่ออีกหน่อย แต่ก็ต้องดัน
ตัวเองให้ลุกขึ้นมาและออกมานอกเต็นท์ เจอกระแสลมเย็นๆ และหนาวจับใจ
รีบเก็บเต้นท์ให้เรียบร้อยอย่างรวดเร็ว จนแสงพระอาทิตย์เริ่มพ้นจากขอบ
เขาที่อยู่ด้านซ้ายมือ ทุกๆ คนก็ทำตามคำขอจัดการเก็บสัมภาระให้เรียบร้อย
และจัดการต้มกาแฟเป้นอย่างแรกๆ ที่ต้องทำ มีพี่ซาฯ คอยบริการพี่ๆ น้องๆ
ตลอดทริป ....

[เอส-เมอร์ริด้า]

ภาพช่วงนี้เป็นฝีมือของหนุ่ย กล้องผมเจ้งไปตั้งแต่เมื่อวาน เมมอยู่กับผมเลยเอามาลงให้ก่อนครับ .... พี่ยุทธดูจะชอบบรรยากาศ
เช้านี้มากๆ เรียกว่า ฟินเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ร้านที่ภูเพียงฟ้า หรือเคียงฟ้า เป็นชื่อร้านค้าที่ตั้ง แต่จริงๆ ที่เราเห็นจะ
เรียกว่า ภูพระเจ้า ลักษณะดูเด่นสวยงามอยู่ตรงหน้า เคยเห็นแต่ในรูปมาหลาย
ภาพ มาเห้นด้วยตาจริงๆ ก็สวยงามเกินบรรยาย

[เอส-เมอร์ริด้า]

แผนการปั่นของวันนี้คือจะไปนอนกันที่วังเวียง จากที่เราได้รับ
อารมณ์ทัวร์ได้กางเต็นท์นอนกัน จึงอยากจะเปลี่ยนเป้าหมาย
อยากหาที่กางเต็นท์นอนอีกครั้งคืนนี้ ซึ่งผมก็มองทีหมายไว้แล้ว
เป็นเส้นทางก่อนถึงวังเวียง เรียกว่าผาตั้ง แต่ไม่รู้ว่าจะได้กาง
ได้หรือป่าว จึงสอบถามพี่วี ได้นัดกันไว้แล้วที่บ้านวังว่ากลุ่มนัก
ปั่นทีมชาติลาวจะมานอนที่วังเวียงด้วยคืนนี้ ผมจึงบอกสมาชิกว่า
ขอให้นอนกันที่วังเวียงเพื่อต้อนรับพี่วีกันดีกว่า อีกอย่างคืนสุด
ท้ายคงจะได้อาบน้ำอาบท่ากันให้ดีซักหน่อย เดี๋ยวกลับบ้านจะมี
เพื่อนร่วมทางกลับไล่เราให้ไปอาบน้ำก่อนก็ได้ ... ตอนนี้ได้เวลา
ที่จะล้อมวงกันทานกาแฟขมร้อนๆ ยามเช้าที่ขาดไม่ได้สำหรับ
คอกาแฟอย่างเราๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

... กาแฟผมเหลือที่พกมาจากเมืองไทยยี่ห้อซูเหลียน เหลืออีกสองซอง
เทใส่รวมกันเลย เพื่อให้หนุ่ยทานด้วยกัน จากนั้นก็เพิ่มเนสกาแฟด้วย
อีกซอง ทีนี้ไม่รู้รสชาติจะออกมาเป็นอย่างไร ข้นคลั่กจนต้องฝืนกิน
เข้าไป เจ้าหนุ่ยชอบทำให้เสียรสชาติอีกแล้ว 555... พี่หมอ พี่ยุทธ
ภัทร และพี่ซาฯ เดินลงไปด้านล่างเพื่อถ่ายภาพ ซึ่งข้างล่างมันหลอก
ตาเหมือนจะต้องเดินกันไปไกลๆ หลายภาพซึ่งได้เห็นมาก่อนต้อง
ถ่ายภาพมุมนี้ให้ได้ พอมาเห็นจริงๆ เดินไปแทบจะไม่กี่ก้าวก็ถึงมุม
ชมวิว 360 องศา พี่ซาฯ ยอมถือเต็นท์นอนอีกรอบไปถ่ายมุมนี้ พา
กันลงไปเพื่อจัดฉากถ่ายภาพอวดแฟนคลับอีกแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

... พวกเราได้รับโอกาสกับทางร้านค้าให้กางเต็นท์นอนได้ โดยไม่ได้
คิดเงินพวกเราเลย ก็ต้องขอให้เพื่อนๆ ได้ทานอาหารของทางร้านค้า
ซักมื้อ สองมื้อเป็นการตอบแทนความมีน้ำใจ จึงงดทำอาหารกินเองกัน
ราคาคงต้องแพงกว่าร้านค้าธรรมดาอีกเท่าตัวแต่ถือว่าคุ้มที่ได้ชมภาพ
วิวสวยบนยอดเขาที่หาไม่ได้ง่าย ร้านที่นี่ตกแต่งสวยงามด้านในมีบริการ
อาหาร เครื่องดื่ม กาแฟ ครบครัน แถมมีกาแฟเวียตนามยี่ห้อ G-7 ด้วย
นะผมเลยขอซื้ออีก 3 ซองด้วยกัน ... รายการอาหารก็สั่งแบบจานด่วน
กันทุกคน เพื่อให้รวดเร็วและง่าย เป็นอาหารสิ้นคิด หรือคิดไม่ออกก็
ข้าวกระเพราหมู ไข่ดาว ขาประจำที่กินทุกมื้อกลางวันที่ทำงาน ยังมี
เวลาเหลือๆ ก็พยายามเก็บภาพบรรยายกาศภายในร้านค้าไปด้วย ซึ่ง
โต๊ะ เก้าอี้ก็เป็นไม้สักต้นใหญ่ๆ นำมาวางเป็นแผ่นยาวๆ เป็นโต๊ะทาน
ข้าวดูแล้วคงหลายคนโอบ ในประเทศลาวยังพบได้อีกมาก แต่ก็อยาก
ให้เก็บไว้เพื่อสร้างออกซิเจนให้กับโลกด้วย เพราะของเราก็ไม่เหลือ
ไว้ให้ได้ใช้กันแล้ว

[kaka7]

[เอส-เมอร์ริด้า]

ยังเก็บภาพได้เรื่อยๆ หลังจากทานข้าวกันแล้ว จัดสัมภาระกับเสือแต่
ละคน แยกย้ายกันทำธุระส่วนตัว บ้างก็แอบไปถ่ายรูปส่วนตัว หรือ
แอบเนียนกับกรุ๊ปทัวร์นักท่องเที่ยวจากเมืองไทย ช่างเป็นขุนแผนแสน
สะท้านแห่งวงการจักรยานอีกแล้วนะครับน้องภัทร พี่ละยอมแพ้จริงๆ
อย่างว่าแหล่ะหล่อเลือกได้ หน้าตาอย่างพี่ห้ามเลือกไม่งั้นอด 555...
พี่ซาฯ ดูจะชอบถ่ายมุมด้านล่างซะเหลือเกินลงไปอีกแหล่ะ เอ้าตามกัน
ไปเก็บภาพด้วยกันอีกรอบ แสงแดดเริ่มจ้ามากยิ่งขึ้น พวกเราก็เตรียม
พร้อมที่จะเดินทางกันต่อไป มองเห็นเส้นทางยาวๆ ไหลลงไปยังหมู่บ้าน
ด้านล่าง และต้องผ่านแนวเขาภูพระเจ้าก่อนจะลงไปยังเมืองกาสี ที่ราบ
เบื้องล่างไกลๆ โน่นอีกครั้ง เพื่อ....

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ผู้ชายกินสไปซ์ เข้ากันได้บ่

[เอส-เมอร์ริด้า]

พอได้คุยกับ
พี่หมอมีการเปลี่ยนแผนว่าจะขอปั่นไปนอนที่ใกล้ที่สุดก่อนถึงเวียงจันทร์
ในวันนี้ ไม่พักที่วังเวียงด้วยกัน อยากปั่นให้ครบรอบเส้นทาง และจะ
กลับไปให้ทันรถไฟในวันรุ่งขึ้น ผมก็อยากให้พี่หมอพักด้วยกัน แต่บาง
ครั้งความตั้งใจสำคัญเหมือนกัน จึงไม่ได้ยั้งมากนัก ทำให้ร่ำลาพี่หมอ
กันก่อน ถ่ายรูปด้วยกันก่อนที่จะไหลลงยาวๆ ผมเลยบอกแผนคร่าวๆ
ว่าเราจะแวะพักกันที่บ้านบ่อน้ำอุ่นก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไหลลงล่วงหน้า
ไปก่อน จากนั้นก็เข้าห้องน้ำ ... ห้องน้ำที่นี่เหมือนนั่งบนสวรรค์ใครมา
แล้วไม่ได้เข้าห้องน้ำชายนะ เหมือนมาไม่ถึงจริงๆ ด้วย แบบนั่งถ่ายโอ
เพ่นแอร์กันเลย ลมไหลผ่านเข้ามา สายตาเพลินกับวิวข้างหน้าสวยหรู
ระดับห้าดาว นั่งขี้กันเพลินเลยล่ะ 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

ให้แต่ละคนแอ๊กชั่นก่อนดิ่งลงเขากันคนละรูปกับวิวภูพระเจ้าเบื้องหน้า

[เอส-เมอร์ริด้า]

ถึงเวลาไหลลงกันแล้ว ทุกคนตรวจสภาพเบรคของตัวเองให้ดี ผมขอลงมาก่อนใครๆ พอเลี้ยวขวา
ออกมาจากร้านภูเพียงฟ้า แล้วก็ค่อยๆ ไหลดิ่งลงทันที เส้นทางเทโค้งไปมานับไม่ไหว แต่ไม่ถึงกับ
เป็นโค้งหักศอกมากนัก เทโค้งเพื่อรับองศาได้อย่างดี ทำให้สามารถทำความเร็วได้ยิ่งขึ้น ลงมาได้
ระยะหนึ่งมีโค้งข้างหน้ามีการทำถนนและขรุขระเสียจังหวะแหกโค้งกินเลนแว๊ปหนึ่ง รถบรรทุกสวน
มาพอดีต้องรีบวกกลับมา เลยต้องตั้งสติให้ดียิ่งขึ้น ไมล์ตัวเองไม่มีแต่เท่าที่พอวัดได้น่าจะ 50 ปริ่มๆ
ถนนถือว่าไม่ค่อยเรียบมากนักมีหลุมบางโค้ง พยายามเบรคบ้าง ไหลลงมายาวมากๆ จนมาถึงหมู่บ้าน
ด้านล่างที่เราสามารถมองเห็นจากข้างบนร้านอาหาร มาถึงก็จอดรอเพื่อนๆ บ้าง และคอยจับดูขอบ
ล้อว่าร้อนเกินไปหรือไม่ ... นึกถึงหนุ่ยบอกว่าไหลลงเลยมาถึงหมู่บ้านนี้ คิดแล้วเหนื่อยไต่กันอีกยาว
เลยนะเนี่ย 555 ไม่เอะใจบ้างเหรอว่าทำไมลงมาไกลแล้วไม่ถึงอีก เคยคิดว่าไม่น่าจะเกิน 7 กม. จาก
ที่ได้ดูแผนที่มาก่อน บางทีคิดว่าแค่ 3 กม.ด้วยซ้ำ ... หมู่บ้านแห่งนี้ก็เป็นชาวเขาซะมาก เด็กๆ เข้า
มาทักทายเยอะ ผมเลยแจกลูกอมให้คนละ 2 เม็ด จากนั้นก็ปั่นต่อไปเริ่มขึ้นเขานิดๆ บางช่วงเห็นพี่
หมอปั่นเข้ามาใกล้ๆ แล้ว และรีบแซงผมออกไปเพราะจะต้องไปให้ไกลกว่าวังเวียง สอบถามผมว่า
จะพักที่ไหนได้เมื่อเลยจากวังเวียงไปแล้ว ผมเลยบอกว่าบ้านท่าเรือหรือท่าปลา ที่เค้าขายปลาริมเขื่อน
กันเยอะๆ ห่างจากวังเวียง 25 กม. น่าจะพักจุดนี้ได้ แต่ถ้าเลยไปอีกก็หินเหิบ ซึ่งคิดว่าไกลเกินไป
ผมก็ปั่นต่อไปเรื่อยๆ ข้างหลังยังไม่มีใครลงกันมาเลย ขนาดปั่นช้าลงนะเนี่ย ... ซักพักผมก็ปั่นนำ
พี่หมอ ดูแล้วเหมือนว่าพี่หมอออกอาการไม่ไหวแน่ๆ วันนี้ถ้าจะไปให้ถึงบ้านท่าเรือ แล้วก็ได้ยินเสียง
พี่หมอบอกว่า "ผมจะอยู่กับเพื่อนๆ ไม่ไปเวียงจันทร์แล้ว นอนที่วังเวียงด้วยกัน" ผมได้ยินแล้วก็ดีใจ
ด้วยเพราะอยากอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันที่วังเวียง เที่ยวด้วยกัน ผมเลยปั่นออกนำไปก่อนใครๆ เพื่อ
ไปดักรอก่อนที่บ้านบ่อน้ำอุ่น

[เอส-เมอร์ริด้า]

เส้นทางก่อนถึงบ้านน้ำอุ่นยังลงเขาอยู่หลายๆ ช่วง และมีโค้งหักศอก 3-4 จุด ถนนชำรุดมาก
เลยต้องระวังไม่ลงเร็วเกินไป บางทีเผลอมีล้มได้ ผมมาถึงล่างสุดของถนนผ่านข้ามลำห้วยก่อนขึ้น
เขาช่วงสั้นๆ แต่ชันมากผ่านหมู่บ้าน ก่อนถึงบ้านบ่อน้ำอุ่น การขึ้นเขาช่วงนี้พี่หมอดูเหมือนจะไม่ไหว
ผมเลยขอแซงไปก่อน จนมาถึงร้านค้าอยู่ตรงข้ามเฮือนพักบ้านน้ำอุ่น ก็นั่งรอเพื่อนๆ ตามกันมา

[เอส-เมอร์ริด้า]

พี่ซาฯ ปั่นตามหลังมาด้วยกันกับพี่อุ้ย หนุ่ย พี่ยุทธ ผมนั่งรอที่ร้านค้ามีเฝ๋อขาย เคยมาทานครั้งก่อน
ที่นั่งรถลงมาจากภูคูน แต่เลงเป้าหมายที่กาสีสำหรับทานมื้อเที่ยง เดินไปสำรวจบ่อน้ำอุ่น น่าเล่นมากๆ
อากาศกำลังร้อนๆ เมื่อลงมาจากยอดเขา