ปั่นได้ถึง...ซึ่งนิพพาน

[ลุงเนตร]

..หนักหนาสาหัสหนุกจังครับ..

[morris]

ตาม อ่านไป ลุ้น ไป ครับ

[พิงธรรม์]

..หนักหนาสาหัสหนุกจังครับ..

ขอบคุณครับพี่(ลุง)เนตร

เจตนาเล่าให้ครบในทุกรส...ทุกเรื่องที่เจอ ไม่มีเจตนาให้กังวลเรื่องปั่นเที่ยวในเวียดนาม

เหตุที่เกิด เป็นเพราะผมปั่นซะจนตัวเองหมดแรง...ออกอาการโผเผ ราศีความแข็งแรงมันหมดไป ความแกร่งที่จะเผชิญหน้ากะไอ้ขี้เมามันไม่มี เลยเป็นจุดอ่อนให้ไอ้ขี้เมามันมาตอแย

หากผมปั่นเป็นปรกติ ไอ้ขี้เมามันก็น่าจะขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านผมไปโดยไม่สนใจผม

พอผมผ่านเหตุการณ์นี้...แค่ปั่นอีกแป้บเดียว ก็ถึงอีกหมู่บ้้านอีกหมู่หนึง ตามเส้นทางแุถวนี้เป็นถิ่นภูเขาสูงยาวเหยียดครับ ชุมชนไม่ถึงกะหนาแน่น นานๆถึงจะเจอบ้านคนที่พอจะขอเขานอนได้

ส่วนใหญ่ก็ดูเป็นชาวเขาที่ดูเขายังลำบากอยู่ ไม่อยากไปกวนเขา ผมจะมองหาบ้านในลักษณะบ้านที่ออกจะเป็นบ้าน"ไท" ครับ

ครับ...พอมืดหน่ิอย พ้นไอ้ขี้เมาหน่อย ก็ได้รับความสุขใจเช่นเดิม ถิ่นที่ปั่นนั้นสวย คนใจดี...ขอนอนเขาให้นอน แค่แป้บเดียว...พ้นช่วงที่ยังมีึความกังวลว่าไอ้ขี้เมามันจะมาหาเรื่องต่อ ตอนรู้ตัวว่ากระเป๋าตังค์ตัวเองหาย ก็เริ่มคลาย เพราะปั่นลงมาเป็นช่วงขาลง...ปั่นแป้บเดียว ปั่นได้มากกว่าสิบกิโลเมตร เชื่อว่าพ้นถิ่นมันแล้ว ความกังวลใจก็หมดแล้วครับ

แล้วก็ได้ประสบการณ์ อย่าทำตัวให้เหนื่อยซะจนหมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนั้น

วันนั้น...ก็แถไปขอนอนหน้าบ้านที่เป็นร้านค้า ขออาศัยชายคา้เขากางเต้นท์ ไม่ได้เล่าสู่เรื่องนี้ให้ใครฟัง แม้นกระทั่งคนเวียดนาม เพิ่งจะเอามาเขียนเล่ากันตรงนี้ เพื่อประกอบการเล่าหาืรือกัน...วิธีทำตัวให้ปลอดภัยในการเที่ยว

สรุปปั่นในเวียดนามเจอเหตุการณ์ร้ายสองครั้ง โดนวัยรุ่นขี่มอเตอร์ไซค์ตามมาข้างหลังนึกสนุกเกิน...เอาตีนมาถีบ ล้มแบบไม่เจ็บตัวหนึ่งครั้ง กะครั้งที่ขี้เมามาอาสาช่วย...หนึ่งที

เทียบกับน้ำใจและทิวทัศน์ที่สวยแล้ว ก็ยังน่าไปครับ

เขียนต่อให้จบในส่วนที่ผมเจอ ไปเที่ยวเวียดนามในถิ่นที่ชาวบ้านทำมาหากินกับนักท่องเที่ยว เช่นเว้ ดานัง ฮอยอัน มักโดนแม่ค้าหลอกขายของทั้งของกินและของใช้ แบบตั้งราคาหรือเรียกราคาต้มนักท่องเที่ยว

แต่กับเวียดนามเหนือซีกด้านตะวันออก ในพื้นที่ๆผมปั่นออกจากฮานอยไปแล้วซักสองร้อยกิโลเมตร ที่ผมเที่ยวครั้งนั้ เป็นชาวบ้านที่ยังใสอยู่ครับ ผมกล้ายื่นเงินทั้งกำมือให้แม่ค้าหยิบไปตามราคาของที่เขาขาย

ในถื่นที่เคยไป ตามแถวเวียดนามตอนกลาง ถิ่นหากินกะนักท่องเที่ยว...ขืนทำแบบนี้โดนแม่ค้าหยิบไปหมดมือครับ

[พิงธรรม์]

ตาม อ่านไป ลุ้น ไป ครับ

ขอบคุณครับ...เผอิญโพสชนกัน เลยเพิ่งเห็น

ขอตัวไปปั่นเล่นกะำพรรคพวกซักสี่ห้าวันนะครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... start=9173

[พิงธรรม์]

ฝากดูรูปที่ผมเพิ่งอัำพขึ้น Flickr.

เป็นช่วงปั่นในเวียดนาม วันที่ ๑๐ มิุถุนายน ถึงวันที่ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๕๖ ตลอดหัวและท้ายของรูปชุดนี้กว่าสามร้อยรูป เป็นสองวันการเดินทาง ช่างเป็นประสบการณ์ที่ผมสุดประทับใจ ดูรูปทุกครั้งดีใจที่เราได้ไป ในพื้นที่ๆชาวบ้านยังไม่้เคยเจอคนต่างแดนปั่นจักรยานไปขอนอนบ้านเขา

ประทับใจต่อประสบการณ์เหนือการควบคุม...ช่วงหนุ่มเมามาตอแย เกิดประมาณเวลา ๑๖.๓๐ น ของวันที่ ๑๑ มิถุนายนครับ โปรดสังเกตนะครับ ทิวทัศน์โดยรวมสวยจริงๆ

ผมแทบจะไม่ได้คัดรูปทิ้งเลยครับ กับการถ่ายชุดนี้

ผมตั้งชื่ิอ: Experiences beyond control.
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 196279743/

[ซาเล้งสีแดง]

ติดตามอ่าน ทีละคำ ทีละบรรทัด ครับผม

[foresthang]

ติดตามอย่างละเอียดครับ....
บอกเล่าเรื่องราวสนุกตื่นเต้น....
ผมเคยมีประสบการณ์ทั้งสองอย่างบนเส้นทางซาปา
ครั้งหนึ่ง ซื้อน้ำ พอรับเงินก็ไม่ทอน บอก พอดีแล้ว....
อีกครั้งเราจ่ายเกินโดยไม่รู้ตัว แม่ค้าวิ่งตามมาคืนเงินทอน....
ขาวและดำปะปนกันอยู่บนเส้นทางที่สวยงาม
......รอลุ้นเรื่องราวสนุกตื่นเต้นพี่จารึกต่อครับ...

[ปาน@๑๙]

สวัสดีครับพี่
ภาพดูสวยใส ใส และสนุกในเรื่องเล่าจนต้องดูข้ามวันกันเลย
รอตอนต่อ...ขอบคุณครับ

[พิงธรรม์]

ขอบคุณทุกความเห็นและทุกกำลังใจที่เขียนเชียร์มา

ขอบคุณ"ซาเล้ง"และคุณปานที่ช่วยแกะรูปมาลง ทำให้กระทู้น่าดูขึ้นเป็นกอง

ขอออกตัวอีกครั้งว่างวดนี้ืที่เขียนเล่า...อาจจะไม่เนียนถึงขั้นเป็นลายแทง ด้วยเพราะกลัวจะถูกเรื่องอื่นแย่งเวลาไปครับจนเป็นเหตุกระทู้ค้าง...เขียนไม่จบไม่ได้ประเด็นหลัก

ที่ตั้งใจคือประสบการณ์ที่ได้เจอะเจอคนพื้นที่ การดำรงชีพในลาว เวียดนาม และจีน

ที่เขียนทั้งหมด...กล่าวถึงเหตุที่เกิดในเวียดนาม ขอบอกอีกครั้งครับ...ว่าแค่เป็นเหตุน้อยนิด เทียบไม่ได้เลยกับความประทับใจในสิ่งต่างๆที่ได้รับจากคนในพื้นที่

ทวนอีกครั้ง ในลาวและเวียดนาม...ซึ่งผมปั่นบ่อยครั้ง จนคุ้นและค่อนข้างจะชอบขออาศัยนอนกะชาวบ้านมากกว่าจะปั่นจนถึงเมืองเพื่อเข้าพักในโรงแรม

แต่ในจีน การปั่นครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ปั่นคนเดียวและตั้งใจที่จะประหยัดค่าใช้จ่ายโดยไม่พักโรงแรม ก็ได้ประสบการณ์ใหม่...กล้ากางเต้นท์นอน ซึ่งจะ้เป็นหัวข้อหลักที่จะเล่าให้ฟัง เป็นหัวข้อที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ยังปั่นในจีน ตั้งใจว่า...กลับถึงบ้านจะเขียนเล่าสู่กันฟัง ชักชวนให้ปั่นในจีนนอนกางเต้นท์...ด้วยผมรู้สึกว่า"ปลอดภัย"

[พิงธรรม์]

ยอมรับครับในลาวและเวียดนามนี่ ผมไม่ค่อยจะมีความคิดที่จะกางเต้นท์นอนในป่าห่างบ้านผู้คน เคยชินต่อการขออาศัยกางเต้นท์ในบริเวณบ้านคน

แต่กะการที่ได้ขออาศัยนอนในหมู่บ้านตามเส้นทางที่ปั่นผ่าน ส่วนตัวผมมีข้อสังเกตที่ขอเล่าเผื่อแลกเปลี่ยนความเห็นกับท่านอื่น

ในลาว...แน่นอนครับทุกพื้นที่ขอนอนได้ แต่หากเป็นในพื้นที่ๆค่อนข้างจะเป็นถิ่นกันดารหรือชนบทหน่อย มักจะมีคนในหมู่บ้านที่มีหน้าืที่จะโดยทางการแต่งตั้ง...หรือตั้งตัวเองผมไม่แน่ใจ เมาแอ๋มาเยี่ยมเรายังบ้านที่เราพัก เจ้าบ้านมักจะต้องกระซิบเราให้ควักเงินจ่ายค่าเยี่ยมเยียน อย่างต่ำก็หนึ่งร้อย

เรื่องแบบนี้...น่าจะเป็นกฎเกณฑ์ของเขาครับ

ผมเคยเจอ...และประทับใจจำถึงวันนี้ คราวนั้นปั่นจากหลวงพระบางเอารถลงเรือข้ามโขง แล้วปั่นสามหรือสี่คืน...ชักไม่แม่น มาถึงห้วยสิงห์ ที่หมู่บ้านนี้...ตำรวจบ้านที่มาเยี่ยมผมยังบ้านที่ผมขอพัก เป็นคนหนุ่มวัยไม่ถึงสามสิบแต่งตัวสะอาด ที่สำคัญ...ไม่เมาครับ มาเยี่ยมผมพร้อมสมุดจด ให้ผมบอกรายละเอียดแล้วเขาจดรายละเอียดลงบันทึก เสร็จขั้นตอน...ผมควักเงินยื่นส่งไปให้ เขาไม่รับครับ

้เจอตำรวจบ้านที่ไม่เมาและไม่เอาเงินครั้งนี้ครั้งเดียว...จากที่เคยขอพักกับชาวบ้านหลายครั้ง

แต่ก็มีหลายครั้งนะครับ ในหลายพื้นที่ ที่ไม่มีตำรวจบ้านไปเยี่ยม แค่อยากจะบอกทำนองว่า...หากเจอก็ถือเป็นเรื่องปรกติครับ

การขอพักกับชาวบ้านในลาวนี่ นอกจากจะออกปากขอได้ง่าย คือขอพักได้ืุทุกที่แล้ว ที่ดีอย่างนึง...ชาวบ้านลาวมักจะให้เราพักโดยสงบ หากเราไม่คิดจะทำกิจกรรมกับเขา เราอยากจะนอนสงบ ก็ทำได้ครับ แค่คุยกับเขาพอสังเขป...ก็ขอตัวนอนได้ทันที

แต่กะการขออาศัยนอนตามหมู่บ้านชาวเวียดนามนี่

หนึ่ง...ค่อนข้างจะได้ทุกที่ๆขอเหมือนกันครับ

สอง...ค่อนข้างจะมีตำรวจบ้านไปเยี่ยมเยียนเหมือนกันครับ เรียกเงินมากกว่าในลาว

แต่ที่ไม่เหมือนกะในลาว คือคนเวียดนามส่วนใหญ่พอใจที่จะต้องเลี้ยงดูต้อนรับผู้ขออาศัยนอน ก็เลี้ยงดูไปตามฐานะของเจ้าบ้าน แต่ที่มักจะขาดไม่ได้ ของหลักของการต้อนรับแขกที่มาอาศัยนอน...ต้องดื่มร่วมกันครับ

ช่วงผมปั่นในเวียดนามงวดนี้หนึ่งเดือน อาศัยนอนกับชาวบ้านแต่ละครั้งไม่เกินสิบคืนครับที่ต่อเนื่องกัน ต้องเว้นวรรคนอนโรงแรมบ้างซักคืนหรือสองคืน เพราะเหนื่อยต่อการรับแขกของเจ้าบ้านครับ

นี่เป็นภาพรวมของการปั่นในลาวและเวียดนามนะครับ เริ่มที่โพสต่อไป...ผมจะ้เล่าเข้าสู่ช่วงปั่นในจีน ที่จริงสรุปได้ตรงนี้เลยว่า...พอผมจับเคล็ดได้ว่าปั่นในจีนกางเต้นท์นอนตรงไหนก็ได้...มันปลอดภัย...มันโล่ง...โปร่ง...สบาย เลยครับ ได้นอนคนเดียวในความสงบ ไม่ต้องกวนใคร

[Mr.Green99]

มานั่งอ่านตั้งแต่เริ่ม เหมือนกับได้ร่วมปั่นไปกับ อ.จารึก (นักเดินทางตัวพ่อ) เลยครับ อย่าปั่นเร็วนะครับเดี๋ยวป๋านู๋เล็กแซวครับ หวังว่าคงได้ร่วมปั่นด้วยกันอีกซักหลายๆครั้ง แม้จะในที่นี่(ประเทศไทย)

[นู๋เล็ก]

เก็บตกจากเขาใหญ่...เกือบถึง...ซึ่งนิพพาน แล้ว...555



88888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

คน เกษียณ..เรียนลัด ......ทุ่งช้าง-หลวงพระบาง…บันทึกการเดินทาง...สู่ฝัน

[พิงธรรม์]

เก็บตกจากเขาใหญ่...เกือบถึง...ซึ่งนิพพาน แล้ว...555



88888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

คน เกษียณ..เรียนลัด ......ทุ่งช้าง-หลวงพระบาง…บันทึกการเดินทาง...สู่ฝัน

แหม...ท่าน"นู๋เล็ก"

555...ขอบคุณครับ เอามาเสริมเล่าเรื่องปั่นเที่ยวจีนได้ดีทีเดียวครับ อยากจะโม้ดีใจสุด ดีใจที่มีวิชาเข้าป่าไปนั่งยอง...ทำกิจตอนมีทุกข์

ตอนปั่นเที่ยวตามเส้นทางที่ไปในถิ่นชนบทของจีนนี่ เขาทำ"ส้วม"สาธารณะแทบทุกหมู่บ้าน ปั่นกลางดงไม่มีบ้านคน...ก็ยังมี"ส้วม"บริการ

แต่ไม่กล้าครับ ไม่กล้า...เข้าไปใช้

เลยโม้ได้อีกเรื่องนึง ว่าปั่นทุกวันในกลางป่ารอดพ้นต่อการใช้"ส้วม"ที่เขาสร้างเป็นที่ระบายทุกข์ ผมใช้วิชานั่งปลดทุกข์ทุกครั้งที่ต้องการในราวป่าข้างทางที่ปั่น หรือกางเต้นท์ ตาชมธรรมชาติ จมูกได้กลิ่นไอดินและใบไม้จรุงจิต สุดสบาย ถ่ายในป่า

ยกเว้นที่เขาใหญ่ครับ ปลิงมันกระโดดเข้ามา...งับก้นคร้าบบบบ

[pullop]

บอกแล้วเห็นไม๊.. ว่าอย่าเข้าไปในป่ารกในช่วงหน้าฝนที่เขาใหญ่....ก็ทากมันเยอะ... ครับ

[Karen Nkk]

บอกแล้วเห็นไม๊.. ว่าอย่าเข้าไปในป่ารกในช่วงหน้าฝนที่เขาใหญ่....ก็ทากมันเยอะ... ครับ

พี่พัลลภคะ ทุ่งนาดีกว่าค่ะ โล่งโปร่ง เย็นสบาย

มองเห็นนกบินผ่านไปมาชัดเจน

ไม่มีทาก ไม่มีต่อแตนด้วย