ถึงแม้จะบอกไว้แต่แรกว่าไปแบบไม่แพลน (ซึ่งก็ไม่ได้แพลนจริง ๆ ) แต่เพราะเวลาจำกัด ก็ต้องหาข้อมูลกันสักหน่อย ว่าที่ไหนมีอะไรน่าสนใจ ก็ได้จีพีเอสเมืองลาว พี่วี หางแฮ้ม ช่วยส่งแผนที่ลาวใต้มาให้เรา แทงคิ้วมาก ๆ ครับพี่
วันแรก เราตัดสินใจถูก ที่ไปเยือนจำปาสัก เนื่องจากระยะทางจากปากเซแค่เพียง30กว่าโล โอ้เอ้สารพัด ทั้งกิน แลกเงิน เหล่สาว แวะดูโน่นนี่ เราก็ยังถึงจำปาสักกัน5โมงเท่านั้น ที่่ว่าตัดสินใจถูกเพราะทุกคนไม่กรอบ สบาย ๆ มีแรงที่จะประ(แก้ว)มือ ไม่รอช้าศาลาริมโขงเรายึดกันเป็นสภาฯ อภิปรายอย่างออกรส (รสไหนครับพี่เอก
)วันสองเราปั่นเยอะหน่อย แม้ว่าหลายคนจะมีพลังเหลือเฟืออย่างพี่เหน่งหนักแน่นผม (แกบอกจิ๊บ ๆ ปั่น200โลครึ่งวันก็ถึง
) แต่ก็ไม่มีใครทิ้งกัน อาจจะทิ้งกันสัก10-30นาที แต่พอเห็นเพื่อนหายไปก็จอดรถกัน และชิล ๆ เช่นเคยไม่มีโยเยพอโบกรถสมาชิกก็พร้อมใจว่าไงว่าตามกัน (ให้มันได้งี้สิน่า) เราถึงนากะสังราว6โมงเย็น ยังไม่มืด แต่เฉียดฉิว ได้ที่พักก็ราวทุ่มพอดีวันสาม หลายคนแม้รู้แพลนแล้ว แต่ก็ตื่นเต้นกับการนั่งเรือข้ามไปดอนเดช จุดหมายคือปั่นไปดอนคอนดูหลี่ผี ที่นี่ผมประทับใจมาก
ชีวิตช้าลงทันทีที่เราขึ้นดอน อยากจะอยู่สักอาทิตย์ เห็นฝรั่งที่แบ็กแพ็กมาอยู่เป็นเดือน ย้ายไปเรื่อย ๆ แล้วแต่เกสต์เฮ้าส์ที่ชอบแล้วน่าอิจฉามาก สาวเกาหลีคนนั้นพี่โต้สคงฝังใจไปนาน (แม้ชีจะไม่ตอบรับ และ แสดงอาการกลัวพี่แกขึ้นมาด้วยการเดินหนี
)วันสี่เราย้อนกลับไปฝั่งนากะสัง ชิล ๆ ปั่นไปคอนพะเพ็ง ผมสังเกตุได้ว่าหลายคนพลังเหลือเฟือ แต่เป็นทริปที่ดีมาก ๆ และ เพื่อนที่รู้ใจ ไม่มีใครทิ้งกัน ปั่นกันไปรอกันไป ลากกันไป ถึงพร้อมกันหมด แล้วเย็นเราก็กลับไปปากเซด้วยรถเหมาที่มาส่งเราวันที่สามนั่นเอง
วันห้า เราไม่รีบร้อน ทริปยังไม่จบ พี่เหน่งในฐานะจำเลย เอ้ย เจ้าบ้าน พาไปเลี้ยงข้าว ตบท้ายด้วยไอติมทุเรียนที่พี่แกคุยเหลือเกินว่าอร่อย ถูกและดี ก็จัดไปคนละถ้วย ไม่รีบร้อนตามไปเปิด"สภา"กันหน้าบ้านแกต่อรอเวลาเครื่องออก
สรุปทริปนี้ไม่เท่าไร แต่เกินร้อย ผมเสียว ๆ ตอนแยกกันเหมือนพี่เหน่งอยากเอ่ยปาก
" เพื่อน (โต้ส) กูรักมึงว่ะ "
เอ่อ คุณชายปิง ณ.จำปาสักคร้าบ ไอ้รูปที่เห็นหน้าชัดๆ กับรูปที่ไม่ได้หันหลัง มีตั้งเยอะแยะ
ขอถามหน่อยว่าเรื่องแผนที่ที่คุณวาดตรงทางแยกเข้าจำปาสักจากช่องเม็ก นั้น พบว่าเข้าถนนสู่จำปาสัก มีทางแยกสองช่วงน่ะ...ไม่ใช่ทางตรงเรื่อยๆ ขืนไปหลงทางเลี้ยวผิดค่ะ..เลยมาถามดูว่าเห็นทางแยกมีป้ายบอกทางรึเปล่าคะ..เมื่อ 10 ปีที่แล้วเคยเข้าไปถนนบ่อพระจันทร์ เจอทางแยกไม่มีป้ายบอกไปปราสาทวัดพูนั้น 
พี่เสือหางแฮ้มพูดถูกแล้ว ที่บอกว่าปัจจุบันถนนสายเก่านี้ยังเป็นหลุมบนดวงจันทร์เหมือนเดิม ดูรูปที่ถ่ายไว้เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ยังคงเดิมเช่นกัน ทำตูดระบมหลายวันค่ะ 
