Meakhongchallenge 2013 ปั่นตะกายฝัน สัมผัสฟ้า แชงเก่อรี้ร่า สวรรค์ชาวทิเบต (ตามรอยเสือเทา"คนขี่เสือ")

[veenono]

เด็กเลี้ยงแกะอย่าง veenono เล่าเรื่องนี้ว่า .. เมื่อบ้านตัดผ่านถนนจึงมีสภาพเป็นเช่นนี้

จริงๆแล้วสอบถามจากน้องยิ้ม ได้ความมาว่า ประเทศจีน ใครมีเงินสามารถซื้อ เซ้ง เช่า ทั้งหมด
ความหมายเดียวกันครับ คือมีสิทธิ์ในที่ดินนั้นๆครั้งละไม่เกิน 60 ปี เมื่อครบ 60 ปีหากรัฐบาล
จะเอาคืนก็ต้องย้ายออก แต่หากรัฐบาลไม่เอาคืนหรือไม่ได้ใช้ที่ดินทำประโยชน์อื่น ก็สามารถอยู่อาศัย
ไปได้เรื่อยๆ คือ เค้าอาจจะคาดการว่า 1 ชั่วอายุคนก็ได้(นะ)..ในภาพรัฐเอาที่คืนเพื่อสร้างถนน
บ้านจึงเหลือเพียงครึ่ง ..

[veenono]

เราเต็มอิ่มกับความสุขรอบแรกที่ต้าลี่เก่า เช้าวันรุ่งขึ้นเราก็พร้อมออกเดินทางเพื่อไต่ความสูง 2610 เมตร
ผ่านขุนเขาไปยังเมืองเจี้ยนฉวน สภาพทางก็ถือว่าโหดทีเดียว ขึ้นเขา ดาวน์ฮิลล์ ลูกรัง หินลอย มีครบ
.




ถ่ายภาพหมู่เพื่อเช็คสมาชิก
.


เราปั่นไปได้สักพักเราก็เจอกลุ่มคาราวานรถยนต์ข้ามประเทศ ซึ่งรู้จักกับอ.สุรพล และสมาชิกหลายๆท่าน
.

[veenono]

วางภาพปั่นหมู่ไว้ก่อนครับ เพราะต่อไปจะแทบไม่ได้ปั่นหมู่ เพราะต่างคนต่างแรงขา ต่างคน
ต่างเก็บภาพมุมของตัวเอง ..

[หมึก2300]

ปักจึกๆๆ

______________________________________________

ขอบคุณที่แวะเยี่ยมชมครับ veenono

______________________________________________

[ธีรพันธ์]

ตามครับ

______________________________________________

ขอบคุณที่แวะเยี่ยมชมครับอาจารย์ สบายดีนะคร๊าบบบ veenono

______________________________________________

[veenono]

ความรักและความฝัน บางทีอาจจะดูเป็นเส้นขนานกัน แต่เราก็สามารถจูน ความรักและความฝัน
ให้ไปในทางเดียวกันได้ หากเราต้องการทำตาม ทั้งความรัก และความฝัน
เมื่อใดก็ตามที่เราทำตามความรัก ทำตามใจรัก ก็จะได้ความรักจริงๆ
ไม่ใช่เพียงเพื่อทำให้รักคงอยู่ .. งงมั๊ย..เอิ๊กๆ
.


เดี๋ยวคืนนี้มาเล่าเรื่องต่อครับพี่น้อง

[หางแฮ้ม]

คืนนี้จะตามมาชมต่อครับ

______________________________________________

ขอบคุณที่แวะเยี่ยมชมครับพี่วี veenono

______________________________________________

[โสภณ ลำปาง]

ภาพสวย บรรยายเยี่ยมครับคุณวี

______________________________________________

ขอบคุณครับพี่โสภณ รอดูรูปจากกล้องพี่ด้วยครับ veenono

______________________________________________

[veenono]

การเดินทาง ออกจากเมืองต้าลี่เก่าถิอเป็นการเดินทางที่เข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆนะครับทุกท่าน
เพราะเริ่มได้สำผัสความสูงชันขึ้นเรื่อยๆ ..

[veenono]

ด้วยภูมิธรรมชาติบ้านเขา กับบ้านเราต่างกันมากพอสมควรจึงทำให้การปั่นจักรยานของคณะเรา
เพลิดเพลินมากๆ อีกทั้งอากาศที่เป็นใจด้วยอุณหภูมิประมาณ 18-22 องศา ในวันนี้ ..

[veenono]

เส้นทางเมืองเจี้ยนฉวน ที่ที่เราจะไปพักในวันนี้มีทางไปได้สองทาง จึงทำให้เสียเวลาและระยะทาง
ไปประมาณ 15 กม.เพราะอาหยงเลือกทางลัด พี่วัชระเลือกทางจาก GPS แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะ
สักพักเราก็มาเจอกันที่ร้านอาหาร ในมื้อเที่ยง



ผมถ่ายภาพล่างนี้ให้ดูกาน้ำชาดินเผาครับ ว่าเค้าวางหูกาไม่เหมือนกันสักอัน บอกได้ชัดเจนมากๆว่าเป็นงานทำมือ

[veenono]

แต่นี่สิ..หลังมื้อเที่ยง เราจะเจอศึกหนักของจริง ที่เมื่อเช้าผ่านมาแค่จิ๊บ ซึ่งศึกหนักครั้งนี้
ถึงกับทำให้คมสันต์เดี้ยงเพราะกล้ามเนื้อฉีกขาด ถึงกับต้องพึ่งยาหมอ แต่ก็มีใจเด็ดเดี่ยว
คือไม่ยอมขึ้นรถ .. คืนนี้จึงเป็นคืนฟักฟื้นร่างกายสำหรับเค้า ..

[veenono]

หลุดจากเขาลูกเมื่อกี้ ก็มีความสวยงามของชาวไร่ชาวสวนให้เราได้ชื่นชมความเขียวขจีพอคลายเหนื่อย
ที่นี่แม้แต่ดอกหญ้าเองก็พยายามแผดสีสู้ฝุ่นมากๆ คือเหลืองก็เหลืองจริงๆ น้ำเงินก็น้ำเงินแบบแสบตาเลย
แต่อย่าเพิ่งเพลิดเพลินจนลืมไปว่า .. เขาลูกข้างหน้าที่ทางมอเตอร์เวย์เจาะอุโมงค์ผ่าน เราต้องข้ามมัน
ให้ได้เพราะจักรยานไม่มีอุโมงค์ ..

[veenono]

ผมจำไม่ได้หรอกว่า เหน็ดเหนื่อยมากแค่ไหนกว่าจะข้ามเขาสูงนี้ได้ จำได้แต่เพียงว่า
เป็นทางที่อันตรายมากๆเพราะเป็นทางขึ้นเขาที่แคบและไม่มีไหล่ทาง ต้องดูจังหวะ
รถแซงดีดี หากมีรถแซงด้วย รถสวนด้วย ทางที่ดีคือต้องจอดครับ ไม่งั้นมีสิทธิ์หล่นร่อง
ข้างทางเป็นแน่ ..
.
พอพ้นเขาก็ได้จังหวะดาวน์ฮิลล์ซึ่งก็อันตรายพอๆกับขาขึ้น อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำเพราะ
ถนนไม่เรียบเลย บางช่วงเค้าปูถนนด้วยหินใหญ่ เป็นระยะร่วม 500 เมตร แทบคุมรถไม่อยู่
กันเลยทีเดียว ผมไม่ได้แตะกล้องเลยเพราะเหนื่อย ..
.
คนรั้งท้ายทั้ง 5 เหลือแค่ 4 .. คนรั้งท้ายทั้ง 5 คือ veenono คมสันต์ พี่อ้อ พี่ไกด์ คุณกร
ที่บอกว่าเหลือเพียง 4 เพราะมีการราดยางเอสฟัสถนน ทำให้คมสันต์ซึ่งห่างเราเพียง 50 เมตร
รอดการกันรถไปได้ ส่วนเราทั้ง 4 ติดอยู่ร่วมชั่วโมง ..
.





เราเพิ่งจะข้ามเขาลูกโน้นมาครับ ..

[veenono]

เมื่อเย็นย่ำตะวันคล้อย รถอาหยงผ่านมาเหลือระยะทางประมาณ 10 กม.พี่หมอปรภาภรณ์
ตะโกนถาม

พี่หมอ : วีขึ้นรถมั๊ย

veenono : ขึ้นๆครับพี่

ผมยกรถและสัมภาระขึ้นรถอาหยง เพราะถือว่าเหลือทางอีกไม่ไกล และเป็นทางเรียบ
ผ่านมาสัก 50 เมตรเจอพี่ไกด์กับคุณกร คู่รักทัวร์ริ่ง อาหยงเรียกขึ้น แต่ทั้งคู่ไม่ยอมขึ้น
พวกเราจึงล่วงหน้ามาก่อน ..
.


สักพักก็เห็นพี่วัชระกับอาหยง ดักรอเพื่อบอกทางเข้าโรงแรม ผมจึงมารับช่วงหน้าที่นี้ต่อ ..