จากน้ำหนัก 89 เหลือ 70 กก.คือความท้าทาย บนถนนสายนักปั่น(เพื่อสุขภาพ)

[พีระพล เฟื่องฟู]

ออกทริปแข่งกัน 3 คน..ขึ้นเขาครับประมาณ85 กม.ครับ

[พีระพล เฟื่องฟู]

ทริปนี่ก็โหดครับ เพื่อนร่วมทีมคางแตกเลยครับ

[พีระพล เฟื่องฟู]

ทริปนี้ก็โหดครับ

[พีระพล เฟื่องฟู]

ประมาณเดือน ก.ย. เดินไกลไม่ไหวครับปวดแต่ก็ดันทุรังไปดำน้ำดูประการังที่เกาะทะลุประจวบกับเขาอีกครับมันน่านัก....555

[breeze]

สวัสดีครับเพื่อนนักปั่นที่รักทุกท่าน
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่ผมอยากเล่า ก่อนอื่นต้องไขข้อข้องใจกันก่อน...หลายท่านแปลกใจว่าทำไมหน้าแข้งหักตอนวิ่งแข่ง อธิบายตามที่แพทย์วิเคราะห์นะครับ..ท่านบอกว่ากระดูกจะแข็งแรงต้องอาศัยการกินอาหารที่ถูกต้องและการออกกำลังกายที่ต่อเนื่องสม่ำเสมอ..สะสมมาเป็นเวลายาวนาน ในกรณีของผมการเปลี่ยนสไตล์การดำเนินชีวิตที่รวดเร็วกระทันหันเกินไปทำให้กระดูกยังไม่ทันสะสมความแข็งแรง เพราะเปลี่ยนตัวเองจากนั่งกินนอนกินมาเป็นนักกรีฑาภายในเวลา 6 เดือน มันรวดเร็วมากไปจริงๆ จึงคิดว่ากระดูกน่าจะร้าวมาก่อนหน้าที่จะหัก ประกอบกับการวิ่งที่ต้องใช้เทคนิคการเอียงลำตัวขณะเข้าโค้งน้ำหนักกดลงข้างซ้ายมาก จากที่ร้าวอยู่ก่อนจึงแคกหักเป็นเสี่ยงๆ เห็นจากฟิล์มมันแตกออกตั้ง 5เสี่ยงครับ.....แต่ตอนนี้สบายมากครับตรวจมวลกระดูกล่าสุดปรากฎว่าแข็งแรงดีครับ

..........มาเล่าเรื่องกันต่อนะครับ ผมต้องไปพบหมอเป็นประจำทุกเดือนที่จ.เชียงใหม่ แต่ผมไม่เคยบอกนะครับว่าแอบปั่นจักรยานทุกวันบางวันจัดหนัก ตอนต้นเดือน มิย.54 หมอดูฟิล์มแล้วไม่พึงพอใจบอกว่าสกรูที่จับยึดกระดูกกับเพลต มันเริ่มหลวม หมอยื่นคำขาดให้ใช้ไม้ค้ำยันอย่างเคร่งครัด ห้ามลงน้ำหนัก ผมเครียดมากครับแต่ก็เก็บเรื่องการปั่นเป็นความลับไม่สารภาพกับหมอนะครับ ผมถามหมอว่าจะมีแนวทางในการดูแลต่อไปอย่างไร หมอตอบว่าอย่าคิดมากหากมันหลวมมากก็ผ่าใหม่...โห...อยากตายๆๆๆ กลับมานอนเซ็งอยู่ที่บ้านไม่ปั่นครับพักชั่วคราว......เริ่มหันมายกน้ำหนักบนเตียงแต่ซิท-อัพเพิ่มขึ้นได้ประมาณเช้าละ 130-140 ครั้งเย็นๆทำอีก พร้อมๆกับการคุมอาหาร...เขามีรายการแข่งขันจักรยานขึ้นดอยช้างมูบเชียงราย...ผมลงทุนซื้อรถใหม่แล้วบังคับแกมหว่านล้อมให้ลูกน้องไปแข่งขันเพราะผมปั่นไม่ได้..ลูกน้องเครียดมาก ผมขับรถไปรอที่จุดเส้นชัยรอลุ้น โหน่าสงสารมากเขาได้ที่ 4 เข้ามาอย่างเหนื่อยสุดๆเขาคงทำเพื่อผมนะแหละไม่อยากให้ผมผิดหวัง....มาคิดดูดีๆตูนี่บาปนะเนี้ย...กดดันเขามากมายเหลือเกิน

ขออ้างถึงหน่อยครับ

ตรงจุดนี้ละครับ

ที่อันตราย สำหรับคนปั่นจักรยาน แล้วลดความอ้วน อย่างรวดเร็ว

ในบันทึกเสือมือใหม่ของผม จะเขียนว่า "ให้ลดเดือนละ 1.5 กิโลกรัม"

ถือเป็น ระดับการลดที่ร่างกายและหัวใจ รับได้

อันนี้ยังโชคดีที่ กระดูก ฟ้องก่อน ถ้าหัวใจมันฟ้องก่อน อาจเกิดเหตุไม่คาดฝันหนักกว่านี้

จึงขอเตือนทุกท่านที่เข้ามาอ่านว่า พี่เขาทำได้ ลดได้จริง แต่ก็ต้องลดอย่างถูกต้องด้วยนะครับ

ไม่ใช่ตั้งใจปั่นทุกวัน เดือนหนึ่ง หายไป 5 กิโลกรัม อย่างนี้ อันตรายต่อหัวใจมากๆ

ฝากไว้ครับ

[พีระพล เฟื่องฟู]

breeze
ขอบคุณมากครับแต่ตอนนี้คงไม่มีอะไรแล้วนะครับเพราะน้ำหนักอยู่ตัวมา ประมาณ 8-9 เดือนแล้วครับ
หัวใจก็ดีมาก ชีพจรตอนปกติก็ 58ครั้งต่อนาที ช่วงเหนื่อยหรือปั่นสุดๆก็ประมาณ 150-160 ครับ ความดัน 100/60 ครับผม
แต่ก็ยังชอบทำอะไรแบบหักโหมอยู่...ขอบคุณอีกครั้งที่ให้ข้อเตือนใจครับผม

[O'Pern]

ตามมาจาก facebook ป๋าโน

อ่านแล้วฮึกเหิมดีครับ

[พีระพล เฟื่องฟู]

ตามอ่านด้วยความชื่นชมปนเสียว ยังไงๆผมว่าพี่ก็ดูหักโหมเกินไปนะครับ ขนาดขาหักยังไม่หายดียังไปออกทริปร่วมร้อยกิโล

หมอกระดูกรู้นี่ อาจโดนสวดยับ แต่ก็สงสัยอีกคน ว่ากระดูกพี่มันหักได้ไงครับ ปกติแล้วถ้าไม่มีอุบัติเหตุอะไรมาก่อน หรือมันไม่บางผิดปกติ

หน้าแข้งนี่มันไม่หักง่ายๆนะครับ

ว่าแต่พี่เจ้าของกระทู้ รวมถึงหลายๆท่านที่ลดน้ำหนักได้เยอะๆ ไม่เจอปัญหาแบบผมบ้างเหรอครับ เพราะความจริงตอนที่พี่(จขกท) ยังไม่ลดนน.ก็ไม่ได้ดูอ้วนมาก

ออกแนวป๋าๆ มากกว่า เหมือนกับผมตอนที่ยังตุ้ยนุ้ยอยู่ คือ แขนขาไม่อวบแต่มีพุง และ หน้ากลมๆมีคาง2ชั้น พอนน.ลดประมาณ 10 kgมีแต่คนมาถาม ทั้งถามเลียบๆเคียงๆ แบบ ช่วงนี้เป็นไง

บ้าง กินข้าวไม่ อร่อยเหรอ งานหนักไปหรือเปล่า อย่าหักโหมนักนะ ไม่รวมไอ้แบบซุบซิบถามคน อื่นๆที่ใกล้ชิดแทน หรือ บางรายถามตรงเลย นี่นาย ป่วยเป็นโรคอะไรหรือเปล่า ทำไมดูผอมลง

โทรมมากเลยนะเนี่ย เรียกว่าจากไม่เป็นอะไร ก็จะประสาทแดกเพราะพวกชอบถามนี่แหละ เคยพยายามจะเพิ่มน้ำหนักแล้ว ก็ไม่ประสบผลเท่าไหร่ครับ คงที่แบบผอมๆแบบนี้มาเกือบปีแล้ว

ก็เลยขอแชร์ประสบการณ์อีกมุมนึงของคนที่นน.ลดมากให้ท่านที่อยากลดนน.ทราบนะครับ

ยังไงก็ขอตามอ่านต่อด้วยนะครับ

สวัสดีครับ....เรื่องน้ำหนักลดหรือผอมแล้วมีคนทักนี่จำแนกได้ดังนี้ครับ
1.เห็นผอมผิดหูผิดตาห่วงใยด้วยความจริงใจดูแววตาออกครับ
2.เห็นว่าเราทำได้แต่เขาไม่สามารถมักจะบอกเราว่าผอมแล้วไม่ดูดีเลย(อยากมีพวกอ้วนด้วยกัน)
3.อยากให้เราป่วยจริงๆมักแกล้งถามแรงๆหรือแอบไปซุบซิบกับคนอื่นแต่ต่อหน้าเราเฉยๆ
4.และมีอีกมากมายความรู้สึกครับ...มีบางคนสงสัยว่าผมติดเอชไอวี......แต่คนที่รู้ดีที่สุดคือตัวเราเองครับว่าเรารู้สึกดีขึ้นไหมหากดีก็อย่าไปใส่ใจอะไรมากนักครับ อย่างผมบางคนก็บอกหน้าเหี่ยวไปนะ..บางคนก็บอกเด็กกว่าเดิม...บางคนก็เชียร์ให้กลับไปกินเหล้า...เฮ้อ..แต่ผมก็ยังอยากผอมต่อไปและมีความสุขที่ได้ปั่นจักรยานต่อไปครับ
พีระพล

[พีระพล เฟื่องฟู]

แล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง คือการไปพบหมอตามนัด ก่อนหน้าจะถึงนัด ราวๆ 1สัปดาห์ปั่นออกทริป 2 ครั้งแต่ละครั้งหนักเอาการอยู่ แล้วจู่ๆผมก็เกิดการเจ็บบริเวณหน้าแข้งตรงส่วนปลายบนสุดของวัสดุดาม (คิดว่าแบบนั้น)แค่เอามือลูบๆก็รู้สึกเสียวแปล๊บๆเลยครับ เอาละสิเริ่มเครียด โทรไปประสานกับหน้าห้องหมอก็บอกว่าหมอไปต่างจังหวัด ต้องรอให้ถึงวันนัดก็อีก 7 วันนะแหละครับ เลยเอ็กซเรย์ที่น่านแล้วเอาฟิล์มไปให้หมอกระดูกดูพร้อมๆกับเล่าอาการ หมอบอกว่าเกิดจากการอักเสบภายในมีสาเหตุหลายปัจจัย หมอให้กินยาครับ ไม่น่าเชื่อวันต่อมามันหายเจ็บเหมือนปลิดทิ้ง....ผมไปหาหมอตามนัดหมอให้เดินโชว์ 2-3 รอบ ให้ยืนขาเดียว ให้ก้าวขึ้นบันไดแบบก้าวไปข้างหน้าสลับกับก้าวถอยหลังลงบันได ผมทำได้ดีทุกอย่าง หมอใจครับ ผมจึงถามว่าจะนัดอีกเมื่อไหร่ วัสดุดามจะเอาออกไหม...คำตอบคือไม่นัดแล้วนอกจากเกิดอาการผิดปกติค่อยกลับมาหาหมอ...เรื่องจะผ่าเอาวัสดุดามออกหรือไม่ ผมต้องเลือกเอง หากปล่อยทิ้งไว้อาจมีอาการอักเสบและปวดบ้างนานๆครั้งแต่โอกาสหักซ้ำก็มีน้อยยิ่งชอบปั่นจักรยานยิ่งควรเอาไว้อยู่ก่อนหรือเอาคาไว้ตลอดไป แต่ถ้าผ่าเอาออกควรรอประมาณว่าครบ 2 ปค่อยผ่าออกมีข้อดีตรงที่หลังเอาออกแล้วจะไม่อักเสบและปวดรบกวนอีกแต่ข้อเสียคือมีโอกาศสูงที่จะเกิดการหักซ้ำตำแหน่งเดิม....แน่นอนอยู่แล้วครับผมเลือกที่จะเอาไว้ตลอดไปเพื่อการปั่นจักรยานไงครับ..ทางเลือกอื่นผมแทบไม่มีให้ออกกำลังกายได้เลยวิ่งจ๊อกกิ้งก็ยังไม่ได้เลยครับตอนนี้มันรู้สึกเจ็บและเคืองอยู่...ผมจึงมาวางแผนขึ้นอินทนนท์ครั้งที่ 2 หลังจากขึ้นมาแล้วครั้งแรกเมื่อปีที่แล้วอยากพิสูจน์ว่าเวลาที่ใช้จะดีขึ้นหรือเลวลงอย่างไรครับ

[broheart]

สวัสดีครับ รู้สึกว่าการปั่นจักรยานนี่มันเหมือนสิ่งเสพติดจริงๆๆ ในทางที่ดีนะครับ ขอให้ขากลับมาแข็งแรงและปั่นไ้ด้ดีเหมือนเดิมนะครับ และต้องดีกว่าเดิมครับ

อ่านแล้วเป็นแรงบันดานใจได้อย่างดี เป็นการต่อสู้ต่อความเจ็บปวดเพื่อสิ่งที่เรารัก ประมาณยอมหักไม่ยอมหยุดปั่น ส่วนเรื่องบาทเจ็บคิดว่าคุณอาคงรู้ดีที่สุด จากที่อ่านคิดว่าคงทำงานเกี่ยวกับการแพทย์อยู่แล้วและคงตำแหน่งสูงพอสมควร คงได้รับการแนะนำเรื่องนี้อยู่แล้ว ขอให้สนุกกับการปั่นนะครับ

[wheeler pro 49]

ผมสูง 165 น้ำหนัก 75 ปันจักรยานวันละ 30 ก.มขึ้นเขาที่รถยนต์ใช้เกียร์1-2 ขับ ใช้เวลา 3 เดือนลด 11 ก.กเหลือน้ำหนัก 64 ได้เป็นบุคคลต้นแบบการออกกำลังกายและเป็นแชมป์เสือภูเขารุ่น อายุ 50 up......
สิ่งตอบแทนที่ผมได้คือ
1 ใบประกาศเป็นกระดาบหนึ่งใบพร้อมข้อความซึ่งทางราชการให้
2 ถ้วยรางวัลที่ได้รับมา ผมได้ถ่ายรูปกับเพื่อนๆนักแข่ง
3 สิ่งที่ผมภูมิใจมากที่สุดคือผมได้มีสุขภาพดี มี่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ
มากมายและเป็นเกียรติที่ได้รู้จัก พี่น้องนักปั่นครับ....

[nuixxx9999]

ขอบคุณมากๆมีกำลังใจอีกเยอะเลยครับ

[Khan Yuk Yik]

เรื่องผอมลงแล้วมีผู้ปราถนาดีซุบซิบ นี่โดนเหมือนกันเลย
แสดงว่า เราเป็นปกติแฮะ
มีทั้งเลียบๆเคียงๆถามว่า "พี่..ป่วยเป็นอะไรหรือเปล่า?"
...หน้าเหี่ยวลงนะ โหงเฮ้งไม่ดีเลย อย่างเดิมดีกว่า

ฮ่าๆๆๆ ใครไม่รู้แต่เรารู้ ว่าสุขภาพดีทำง่ายกว่าโหงเฮ้งดีเสียอีก
เรื่องสุขภาพ มีเงินก็หาซื้อไม่ได้

ต้องทำเอง
นี่แหล่ะภูมิใจที่สุดเยยยย

[wheeler pro 49]

เรื่องผอมลงแล้วมีผู้ปราถนาดีซุบซิบ นี่โดนเหมือนกันเลย
แสดงว่า เราเป็นปกติแฮะ
มีทั้งเลียบๆเคียงๆถามว่า "พี่..ป่วยเป็นอะไรหรือเปล่า?"
...หน้าเหี่ยวลงนะ โหงเฮ้งไม่ดีเลย อย่างเดิมดีกว่า

ฮ่าๆๆๆ ใครไม่รู้แต่เรารู้ ว่าสุขภาพดีทำง่ายกว่าโหงเฮ้งดีเสียอีก
เรื่องสุขภาพ มีเงินก็หาซื้อไม่ได้

ต้องทำเอง
นี่แหล่ะภูมิใจที่สุดเยยยย

ครับทั้งผอมทั้งดำไม่กล้านั่งใกล้คิดว่าเรา หนุ่ม H.I.V 555..
ปีที่ 2 พบกันอีกชมว่าเราหุ่นดีไม่มีพุงจะจีบเราอีกเราไม่สนๆๆๆๆๆ.....

[Cycling B®y]

ผมก็ขาหักข้างเดียวกับคุณ เกิดจากผมแข่งจักรยานแล้วตกสะพานล้มลงระหว่างแข่ง...ผมรักษาตัวจนหาย แต่ระหว่างรักษาตัว ผมก็ดื่อหมอ แอบขี่ แอบบออกกำลังกาย บางครั้ง..เจ็บแป๊ปๆในกระดูก..ทำให้อักเสปในแผลที่รอยผ่าตัด มีอาการบวมเป็นน้ำ ต้องผ่าน้ำออก..ผ่าสดๆเลยไม่มีวางยา เจ็บโครตตต....

หลังจากแผลหายสนิทแล้วผมก็ขี่จักรยานได้เหมือนเดิม... แต่มีเสียวๆบ้างเล็กน้อยเวลาขี่ในเทรค...หรือเวลาอยู่ในที่มีอากาศหนาวมากๆ....

ผ่านมาจะสิบปีแล้ว ผมยังไม่เอาเหล็กออก แต่มีข้อเสียคือ ผมวิ่งไม่ได้เหมือนเดิมแล้วครับ วิ่งเหมือนคนขาเป๋..เพราะมีเหล็กดามกับกระดูก ทำให้กระดูกไม่ให้ตัวเวลาวิ่ง..วิ่งแข็งทื่อๆ... และวิ่งได้ไม่เร็ว..

หมอบอกว่าถ้าจะให้วิ่งได้เหมือนเดิมต้องเอาเหล็กออก..แต่ผมก็ไม่เอาออกเพราะผมเลือกเป็นนักขี่จักรยาน ไม่ได้เลยเป็นนักวิ่ง...

ใช้เวลาสองปีครับ ..กว่าร่างกายเข้าที่และแข็งแรงเหมือนเดิม..จริงๆก็ไม่น่าจะนานเท่านี้ แต่ผมดื่อหมอเอง..