ย้อนรอยดอยภูคาสาวรอบขาเลาะตะเข็บชายแดน 5 จังหวัด

[โอ่ง คนงาม]

สวัสดีครับลุงดอ่ง ผมขอตามไปด้วยคนเด้อ
ปั่นสวนกัน ผมลงลุงขื้น โรงแรมที่นาแห้ว พักที่เดียวกันอะ ทำมัยใจตรงกัน

แหมท่านหัวหน้าเสี่ยวเปลี่ยนคอลซายน์ผมเสียแล้ว จะอ่านออกเสียงยังไงดีละไม้เอกก็ดันไปอยู่ตรง อออ่าง โรงแรมที่ว่าคุณโจ โคนานเป็นผู้จัดการครับเพราะมีรถยนต์ไปถึงก่อน แล้วก็อย่าเพิ่งตามมาตอนนี้เลยวันพรุ่งนี้จะเอาทัวร์ริ่งใส่ยางเสือหมอบลงทางซิงเกิลแทร็คแล้ว

ลุงดอ่ง อ่านว่า ลุง - ดอ - อ่ง แปลว่าอะไรไม่รู้คิดเองนะลุง555

น่าจะเป็นภาษาโบราณเก่าแก่ที่มีมาเก่าก่อนในภาคพื้นเอเซียแปซิฟิค ไปเปิดดูในกลูเกิลแล้วไม่ก็มีคำตอบที่แน่ชัด

[โอ่ง คนงาม]

แยกซ้ายเข้ามาแล้วหมายหมั้นปั้นมือว่าจะไปนอนที่บ้านสาลี่ทิ้งบ้านบ่อเบี้ยไว้เบื้องหลัง


หันไปดูเส้นทางไปบ้านบ่อเบี้ยสักหน่อยไปนอนบ้านสาลี่ดีกว่าอาจเจอของหวานๆให้กินบ้าง



ข้าวเพิ่งจะเกี่ยวเสร็จทิ้งตอซังไว้ให้เห็นในหุบเขาเบื้องล่าง



ไหล่ทางถนนข้างหน้ากำลังสร้างยังไม่มีรั้วกั้น ใครออกโค้งมาก็ระวังกันหน่อยหลุดลงไปละได้ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มใส่ใบเตยละ

[โอ่ง คนงาม]

เสี่ยดมที่ล่วงหน้าไปก่อนโทรลงมาบอกว่าไปไม่ถึงบ้านสาลี่เสียแล้วเนื่องจากสภาพทางข้างหน้าเป็นทางลูกรัง ตอนนี้ได้เข้ามาขอพักกางเต็นท์ค้างแรมอยู่ที่หน่วยรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่จริมสาขา ต.บ่อเบี้ย อ.บ้านโคก จ.อุุตรดิตถ์ ถ้าดันทุรังไปอาจถึงประมาณสี่ทุ่มเป็นอย่างเร็ว


เลยไม่รีบร้อนปั่นชมป่าไปเรื่อยๆไม้ต้นใหญ่ๆขนาด 4 คนโอบทั้งนั้นเลย มีการตอกทอยขึ้นไปหาเก็บของป่ายอดตำลึงผักป่าหรือตีผึ้งหลวงเอาน้ำหวาน หาลูกนกแก้วนกขุนทองเอามาเลี้ยง

[โอ่ง คนงาม]

บนถนนมีแต่ใบไม้เกลื่อนไปหมดมีร่องรอยของยวดยานมาใช้เส้นทางนี้น้อยมากจริงๆ


มากันหมดแล้วเดี๋ยวคอยตามเก็บท้ายขบวนเส้นทางข้างหน้าขึ้นเขาชันมาก





บิดรอบขาผ่านช่วงเขาที่ชันพ้นมาได้แล้วถึงสถานที่กางเต็นท์บริเวณที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าบนยอดสูงสุดภูแลลาว

ไฟฟ้าพลังแสงแดดแรงขนาดนี้หุงข้าวต้มแกงรีดผ้าได้สบาย

นักปั่นชุดสุดท้ายกำลังขึ้นมาแล้วสุภาพสตรีทั้ง 2 ท่านแข็งแรงมากที่สามารถพิชิตยอดภูแลลาวได้ราบคาบ




เพิ่งสี่โมงกว่าเอง เพื่อความปลอดภัยเอาแค่นี้ก่อนจากข้อมูลที่ได้ฟังจากเจ้าหน้าที่ประจำที่ทำการนี้เป็นทางลูกรังยาวประมาณ 15 กม.มีหินลอยร่องน้ำหุบเหวและมีความลาดชันมากไม่ธรรมดาเลย

[โอ่ง คนงาม]

เมื่อคืนทั้งนักปั่นทั้ง 9 ท่านนอนในเต็นท์หลับสนิทฝันดีกันทุกท่านตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความเริงร่าแจ่มใส่ต้มน้ำร้อนชงกาแฟโอวัลตินกินกับมาม่าไวไวเสร็จแล้วก็เตรียมตัวออกเดินทางกันวันนี้จะเข้าสู่จังหวัดน่านระยะทางก็ร้อยกว่า กม.อีก จุดหมายปลายทางแม่จริม


พระจันทร์ลับเหลี่ยมเขาไปแล้วพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นโผล่พ้นแนวเขาในเขตประเทศลาว



ระบบไฟฟ้าพลังแสงแดด

ออกกันแต่เช้าเช่นเคย


เส้นทางดำมาหยุดสุดสิ้นตรงนี้จุดรอยต่อระหว่างเขตรับผิดชอบแขวงการทางอุตรดิตถ์และน่าน เส้นทางต่อไปจะเป็นทางลูกรังระยะทางประมาณ 15 กม.จนถึงบ้านสาลี่

[โอ่ง คนงาม]

ทางเริ่มลำบากขึ้นแล้วมีหินลอยร่องน้ำหนักกว่าห้วยคอกหมูอีก ยางรั่วไป 2 เส้นแล้วดีที่ขนยางอะหลั่ยมาถึง 4 เส้นเลยรอดไป










พ้นมาเสียที่ 15 กม.เกือบเที่ยงเล่นเสียเอวเคล็ดเอวยอกทั้งปั่นทั้งเข็นจูงดึงดัน

[โอ่ง คนงาม]

ถึงบ้านสาลี้พักรับประทานอาหารเที่ยงกันที่นี่



ถนนกำลังซ่อม

[มรดก]

ถิ่นกำเหนิดลูกเสือชาวบ้านของลุงโอ่งของปลอม..ของแท้ต้องอันนี้

[โอ่ง คนงาม]

บ้านเหล่ากอหกนี้เขาชันจริงๆนะอาจารย์




อีก 23 กม.จะถึงตัวอำเภอแม่จริมเตรียมติดไฟหน้าส่องสว่างและซิกแนลท้ายมืดแน่นอน

สามแยกเวียงสาเมื่อปี 2552 ทีมขี่มั่วให้ทั่วไทยเดินทางออกจาก อช.แม่จริมใช้เส้นทางนี้ผ่านเวียงสาน่านไปเด่นชัยจังหวัดแพร่แล้วแยกตัวขึ้นรถไฟกลับกรุงเทพฯ

เย็นมากแล้ว





มามืดสนิทก่อนถึงปากทางเขา อช.แม่จริม


นอกจากไฟหน้ารถแล้วยังได้พระจันทร์วันเพ็ญลอยเด่่นช่วยให้มองเห็นเส้นทางได้มากขึ้น

[โอ่ง คนงาม]

เข้ามาตัวอำเภอแล้วมองหาร้านข้าวแกงก่อนอื่นใด เลยเวลาอาหารเย็นมานานแล้ว





มาได้ร้านขายลาบข้างทางเลยสั่งหมูย่างน้ำตกไข่เจียวจานใหญ่พร้อมข้าวสวยผสมกับข้าวเหนียวมารับประทานเพื่อยังความเป็นไปแห่งวิถีชีวิตให้อยู่ไปได้อีก 1 มื้อ

มาถึงรีสอร์ทที่พักได้ระยะทางและเวลาเท่านี้ 90 กว่า กม.เล่นเสียมืด

[มรดก]

ลุงโองเส้นทางไปเวียงสาที่ว่ารถใช้น้อยมาก..ผมขับเข้าไปเจอแต่กองขี้วัว ไม่มีรถสวนมาเลย ไปเจอทางลูกรังจะถามใครก็ไม่มีบ้านผู้บ้านคน สัญญานโทรศัพท์ไม่มี..ก็เลยวกหัวกลับไปทางนาน้อย นาหมื่นแทน

[โอ่ง คนงาม]

ลุงโองเส้นทางไปเวียงสาที่ว่ารถใช้น้อยมาก..ผมขับเข้าไปเจอแต่กองขี้วัว ไม่มีรถสวนมาเลย ไปเจอทางลูกรังจะถามใครก็ไม่มีบ้านผู้บ้านคน สัญญานโทรศัพท์ไม่มี..ก็เลยวกหัวกลับไปทางนาน้อย นาหมื่นแทน

ยังงั้นอาจารย์ก็สู้ผมไม่ได้นะซิ..พวกผมปั่นลุยถั่วไปออกบ้านสาลี้-น้ำมวบไปเจอทางแยกเลี้ยวซ้ายไปเวียงสาเลี้ยวขวาไปแม่จริมเล่นเสียมืดเหมือนกันรถผมเจอหินแหลมตำยางในรั่วไป 2 เส้นส่วนยางนอกเหนียวแน่นไม่เป็นอะไร

[โอ่ง คนงาม]

รุ่งขึ้นเช้าวันใหม่ที่ 08 ธันวาคม 2554 วันนี้ปั่นมาครบ 7 วันแล้วจุดหมายปลายทาง อ.บ่อเกลือตื่นเต็นดีใจบอกไม่ถูกเพราะจะได้ปั่นยอยรอยขึ้นดอยภูคาตามที่ปรารถนาเอาไว้ เพราะเมื่อปี 2552 ร่วมทีมปั่นลงมาจากดอยภูคาทางด้านนี้ครั้งนี้ก็จะไปคิดดอกคิดต้นเอาคืนกับเนินกับเขาที่เคยลำบากลำบนดั้นด้นฟันฝ่าลงมา ได้มาม่าคัพที่เพื่อนร่วมทีมต้มมาให้รับประทาน 1 ถ้วยจะได้ไม่ต้องย้อยไปหาอะไรหนักๆท้องที่ตลาดแม่จริมรับประทานอีกให้เสียเวลามุ่งหน้าไปหาข้าวมันไก่ข้าวหมูแดงที่ อ.สันติสุขทีเดียวเลย แล้วแพ็คข้าวของสัมภาระเครื่องใช้ก้าวออกมาจากรีสอร์ทที่พักเมื่อคืนราคา 300 บาทมีน้ำอุ่นให้อาบและทีวีตู้เย็นเสียอย่างเดียวหน้าต่างเปิดยากสักหน่อย

ได้ฤกษ์ผานาทีทองออกเดินทางเวลานี้



ปั่นมาถึงทางสามแยกแล้วเมื่อปี 2552 เคยมานั่งหลบแดดพักกันที่ในศาลาข้างต้นมะม่วงป่าใหญ่ที่มีกล้วยไม้ป่าขึ้นไปเกาะอยู่เต็มไปหมด



เข้าเขตสันติสุขอำลาแม่จริมกันตรงนี้


เมื่อปี 2552 ไปกางเต็นท์นอนกันที่ศาลาประชาคมอำเภอเลี้ยวซ้ายเข้าไปประมาณ 300 เมตรด้านหน้ามีสระน้ำศาลาประชาคมจะอยู่ด้านขวามือ แต่ไม่ได้เข้าผ่านมา 2 ปีแล้วท่านปลัดเป็นคนบ้านเดียวกันชาวบางแพบ้านอยู่ดอนเซ่งเลยวัดท่าราบไปหน่อย ป่านนี้คงจะได้เลื่อนขั้นที่ใหญ่กว่าย้ายไปดำรงตำแหน่งที่อื่นแล้ว


คราวนี้ไม่ได้ไปทางเส้นเก่าที่ผ่านหมู่บ้านดงไพรวัลย์เนื่องจากได้รับข้อมูลจากเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำป้อมที่ 4 แยกนี้ว่าให้ไปเส้นทางปัวดีกว่าเส้นทางกว้างขวางสะดวกมีเขาน้อยกว่าและไม่หนักหนาสาหัสเหมือนเส้นทางบ้านดงไพรวัลย์ ก็ได้แต่นึกเสียดายอยู่บ้างเหมือนกันที่ยังคงต้องตั้งค้างบัญชีย้อนรอยเอาไว้ก่อนโอกาศหน้าจะได้กลับมาชำระสะสางกันอีกรอบ

เส้นทางไป อ.ปัวกว้างใหญ่ร่มรื่นดีจริงๆขอบคุณท่านตำรวจประจำป้อมสี่แยกที่แนะนำมา

[โอ่ง คนงาม]

ปั่นมาเจอทางแยกข้างหน้าแล้วบ่อเกลือเลี้ยวขวาไปทางภูฟ้า

จะว่าไม่หนักคงไม่ใช่เนินเขาลูกแรกยาวเกือบ 2 กม.เล่นเอาผะอืดผะอมไปเหมือนกัน




พ้นมาแล้วก็ไหลลงพอให้รอบขาทั้งสองข้างได้ผ่อนคลาย สองข้างทางที่ไหลผ่านเหมือนปั่นบนสันคมมีดด้านซ้ายขวาเป็นหุบลึกข้างล่างเป็นไร่ข้าวโพดที่กำลังเก็บเกี่ยวผลผลิต






ข้างหน้ากำลังมีการปรับปรุงถนนใหม่

[โอ่ง คนงาม]

เมื่อปี 2552 ทีมขี่มั่วให้ทั่วไทยหลีกเลี่ยงเส้นทางนี้เนื่องจากรถแทร็คเตอร์ขึ้นไปไถดินตกลงมาเต็มไหล่ทางเลยต้องหันหัวกลับ






เกือบบ่ายโมงแล้วเลยแวะเข้าไปขออาศัยร่มเงาและโต๊ะอาหารของแคมป์ก่อสร้างทางรับประทานอาหารมื้อเที่ยงที่ซื้อมาจากตลาดสันติสุข และได้รับน้ำใจไมตรีจากนายช่างหัวหน้าแคมป์ให้น้ำดื่มและเติมใส่ขวดติดรถไปอีกขอขอบคุณท่านนายช่างและเจ้าหน้าที่ทุกท่านด้วยครับ