@@@@ 797 กิโลเมตร ผลงานจาก MJ Bike นครปฐม+ทัวริ่งทั่วไทย โดย พี่โอฬาร ครับ #########

[Felix]

หลังจากใช้เวลาตัดสินใจไม่นาน กับการร่วมขบวนปั่นจักรยานเทอดพระเกียรติ
โดยเลือกเส้นทางที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นเส้นทางที่หนักหนาอยู่ไม่น้อย

ขบวนเทอดพระเกียรติ ช่วงนี้จะเริ่มต้นที่ จ.ตาก ไป อ.แม่สอด อ.สบเมย อ.แม่สะเรียง อ.แม่ลาน้อย อ.ขุนยวม อ.ปาย
แล้วย้อนกลับมาเชียงใหม่ ก่อนขึ้นเหนือสุดที่เชียงรายและ อ.แม่สาย

ก่อนหน้านั้น ขบวนเทอดพระเกียรติได้ออกจาก นครปฐม ผ่านกาญจนบุรี สุพรรณบุรี อุทัยธานี และไปเริ่มต้นอีกครั้งที่ จ.ตาก

ผมกับพี่ปู ไม่มีเวลาช่วงแรกจึงต้องออกเดินทางในวันที่ 8 กันยายน โดยมีกำหนดเดินทางวันแรกไปถึง ชัยนาท
วันที่สอง ที่กำแพงเพชร และวันที่ สาม ที่ จ.ตาก ก็จะไปทันขบวนเทดประเกียรติที่ จ.ตากพอดี

จุดนัดหมายการเดินทางเริ่มต้นที่บางบัวทอง ท่ามกลางละอองฝนเบาๆมาตั้งแต่เช้า แดดที่ไม่ร้อน ทำให้การเดินทางค่อนข้างราบรื่น






หลังจากอาหารเช้าเล็กๆน้อยๆที่ปั๊มน้ำมัน ก็ออกเดินทางกันต่อไป
อุปสรรรคอย่างแรก ที่พบคือ ยางรั่ว ยางContinental ของพี่ปูที่ใช้กับรถ Soma Analog นุ่มนวลแต่ก็บอบบางสำหรับเศษแก้วข้างทาง
เมื่อผ่านกับดักเศษขวดแก้วข้างทาง ก็รั่วถึงสองรู ส่วน Panaracer Pacela ผ่านไปได้สบายๆ

ยางในอะไล่สองเส้นที่พี่ปูติดมาด้วย Maxis Flyweight 1.90 เกิดอาการ Defected จากโรงงาน คือ เป็นรูรั่วขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 มม ทั้งสองเส้น
จึงต้องใช้ยางในของผมซึ่งเป็นขนาด 1.25 ใส่ไปก่อนพอประทังไปจนเข้าเมืองสุพรรณบุรี อีก 30 กม ข้างหน้า



แต่ Nishiki Amust ก็มีอุปสรรถเช่นกัน เนื่องจาก สปริงตีนผีอ่อนล้าเกินไป เมื่อปรับเฟิอง 7 มาเฟือง 6 ช่วงขึ้นสะพาน ก็เกิดอาการโซ่ไปจับเฟือง
จึงต้องตัดสินใจแวะเข้าร้านสุพรรณไบค์เมื่อเปลี่ยนตีนผีใหม่ ของ Acera แล้วอาการโซ่ไม่จับเฟืองก็หายไป



ช่วงเวลาที่ผ่านไปเกือบๆหนึ่งชั่วโมง ท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักไม่น่าเบื่อเท่าไรนัก
กับน้ำใจไมตรีที่ได้รับจาก สุพรรณไบค์ และเมื่อฝนขาดเม็ดเราก็ออกเดินทางต่อไป โดยใช้เส้นทาง 340
ซึ่งแม้ว่าจะไกลกว่าเส้นทางสายรองแต่ก็เป้นการหลีกเลี่ยงจากภาวะน้ำท่วม

และในที่สุด ก็มาถึงชัยนาท ตอนค่ำๆ

ระยะทางวันแรก



ระยะเวลาการเดินทาง



ความเร็วเฉลี่ย

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

พี่โอฬาร ขอแบบละเอียดเหมือนได้ร่วมเดินทางไปด้วยกันแบบนี้ เห็นภาพเลยครับ

[ซูกัส]

โอราฬ...นายแน่มาก..... อ่านเหมือนได้ไปด้วยเลย....ไว้เราเจอกัน รอให้ชินๆรถกว่านี้อีกหน่อย....

[Felix]

จากชัยนาทถึงกำแพงเพชร

ระยะทางวันนี้ไม่ไกลมากนักเพียง 100 กม เศษๆ
การเดินทางไปเรื่อยๆไม่รีบร้อน ในช่วงเช้า แสงแดดอ่อนๆ ทำให้รักษาความเร็วได้สม่ำเสมอ
การหยุดพักและการแวะเติมอาหารเป็นไปตามเทคนิคการเดินทางไกล ทำให้การเดินทางค่อนข้างราบรื่น

แต่ทว่าในช่วงบ่ายๆ กลับมีฝนตกหนัก ถึงหนักมาก พร้อมๆกับลมกรรโชกแรง จนทำให้ต้องหยุดการเดินทางบ่อยครั้ง



ยางรั่ว ดูเหมือนว่าจะเป็นเหตุการสามัญประจำวันไปเสียแล้ว
เมื่อผ่านพ้นช่วงฝนฟ้าคะนอง ก็พบกับอุปสรรคยางรั่วซ้ำเสียอีก



และที่ย่ำแย่ไปกว่านั้นคือ ซี่ลวดล้อหลังของ Nishiki มาขาดเสียหนึ่งเส้น
ในช่วงเวลาเย็นๆ ก่อนถึงสลกบาตรเพียงเล็กน้อย
ความหวังการซ่อมซี่ลวดคือ ร้านมอเตอร์ไซคล์ ซึ่งคาดว่าน่าจะมีอุปกรณ์ที่ซ่อมและเปลี่ยนซี่ลวด
ซึ่งเตรียมสำรองมาเป็นอะไหล่ถึง 5 เส้น แต่ กลับถูกปฏิเสธอย่างปราศจากไมตรีจากร้านราชันมอเตอร์ไซคล์
ที่สลกบาตร แม้ว่าว่าจะพยายามต่อรองว่า ถ้าไม่มีช่างทำให้ของยืมอุปกรณ์มาทำให้ก็จะเป้นพระคุณอย่างยิ่ง
แต่คำตอบก็คือ "ไม่"

หนทางสุดท้ายก็คือต้องหาเช่ารถกระบะจากสลกบาตรเพื่อไปส่งที่กำแพงเพชร
รถคันแรก ปฏิเสธ เนื่องจาก คนขับรถอย่ากจะดื่มเหล้ายามเย็น
จนได้สาวใหญ่ใจดีท่านหนึ่งช่วยเป็นธุระติดต่อรถให้ มีค่าใช้จ่าย 1,500 บาท จุดหมายคือ ร้าน เอนกไบค์ ที่กำแพงเพชร



ที่เอนกไบค์ หลังจากเปลี่ยนซี่ลวดแล้ว และมีเวลามากพอสำหรับการไตร่ตรองถึงการเดินทางต่อไปข้างหน้าอีกหลายวัน
สิ่งหนึ่งที่สังเกตคือ วงล้อของ Nishiki คันนี้ เป็นวงล้อที่เอามาจาก Gary Fisher ซึ่งเคยมีประวัติซี่ลวดขาดถึง 3 เส้น
แล้วเมื่อคราวเดินทางจากกรุงเทพ ไปอุทยานประวติศาสตร์สุโขทัย แต่เหตุที่นำมาใส่กับ Nishiki เนื่องจาก เฟือง 1
มีจำนวนฟันมากถึง 34 ฟัน ซึ่งน่าจะเหมาะสมกับการเดินทางขึ้นเขาสูงชันมากกว่า เฟืองของ Nishiki ที่มี 30 ฟัน
แต่จากการที่วงล้อเป้นแบบชั้นเดียวและการแบกรับน้ำหนักที่ของกระเป๋าใบใหญ่สองใบ และยาง Panaracer Pacela
ขนาด 26x 1.25 ที่เติมลมถึง 100 psi อาจจะทำให้เกิดแรงกระแทกจนส่งผลต่อ วงล้อและซี่ลวดได้

นอกจากนั้น เส้นทางต่อไปข้างหน้า ยังต้องพบอุปสรรคอีกหลายรูปแบบ ทั้งเส้นทางขรุขระ เส้นทางลงเขา และขึ้นเขาสูงชัน
จึงคิดว่าการเปลี่ยนยางที่มีขนาดใหญ่ขึ้นน่าจะช่วยให้การเดินทางปลอดภัยมากขึ้น Panaracer Pacela ขนาด 26x1.75
จึงน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

แต่

ที่ร้านเอนกไบค์ ไม่มียางรุ่นนี้ จึงได้โทรฯปรึกษากับเฮียตง เถ้าแก่ใหญ่ร้านแฟมิลีสปอร์ตว่า ถ้าเป็น Panaracer Ribmo
จะใช้การได้ดีหรือไม่ ก็ได้รับคำยืนยันว่า เป็นยางที่เกาะถนนได้ดีเพราะเนื้อยางค่อนข้างนิ่มแลมีความยืดหยุ่นตัวสูง
แต่ก็สามารถทำความเร็วได้ดีเช่นกัน สันกลางของยางที่สัมผัสพื้นค่อนข่างแคบ ขณะเดียวกันความหนาของสันกลาง
จะช่วยป้องกันหนามและเศษแก้วที่ทำให้ยางรั่วได้
จากคำยืนยันของเฮียตงและรับประกันว่า ถ้าผมมีเหตุลื่นตกเขาตายไปจะเป็นผีไปหลอกเฮียตงเป็นแรก
และขอให้เฮียตงทำบุญด้วยทองหยอดและฝอยทองกรอบไปให้ เมื่อเฮียตงรับคำตามนั้น ผมจึงเปลี่ยนยางเป็น
Panarace Ribmo 26x1.75 และผลปรากฏว่า ตลอดการเดินทางนั้น
ยางรุ่นนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลยแม้แต่น้อย

[Felix]

ออกจากกำแพงเพชรสู่จังหวัดตาก

ยางรั่วดูเหมือนจะเป็นเหตุการที่ผมกับพี่ปูคุ้นเคยไปเสียแล้ว
ถึงกับพูดกันเล่นๆว่า หลังจากจบทริปนี้แล้ว ไม่ใช่เพียงแต่กล้ามขาจะใหญ่ขึ้นเท่านั้น
กล้ามแขนก็ใหญ่ขึ้นด้วย เพราะเติมลมบ่อยเหลือเกิน



คราวนี้เป็นคราวของ Continental
แต่ Panaracer Ribmo ยังหนังเหนียวอยู่



สูบลมพกพาขนาดเล็ก เป็นสูปลมแบบ 2 Stroke ช่วยให้เบาแรงและสูบลมได้เร็วขึ้น
แต่ดูเหมือนว่าจะเหมาะกับยางที่มีขนาดเล็กในยางเสือหมอบเพราะมีปริมาตรลมในยางน้อย
เมื่อมาใช้กับยางขนาด 1.95 ดูเหมือนว่าจะต้องออกแรงกันนานหน่อย
แต่ก็นับว่าการออกแบบของสูบตัวนี้ทำได้ดี คือ เมื่อเติมลมช่วงแรงๆใช้แบบ 2 stroke ยืดก้านสูบออกมายาว
ก็จะปริมาตรของลมมากในขฯที่ Pressure ยังต่ำ แต่เมื่อลมใกล้ๆจะเต็มและมี pressure สูงแล้ว
ให้ปรับเป็น 1 Stroke สั้นๆ ทำให้เบาแรงขึ้นมาก แต่ข้อเสียคือ ไม่มีที่เหยียบ อาจจะโดนกระบอกสูบ
หนีบมือได้ถ้าเผลอเรอ หรือไม่ทันระวัง

ช่วงสุดท้ายก่อนเข้าสู่เมืองตาก เมืองที่ให้ความสำคัญกับจักรยานมากที่สุด
ก็ยังโดนฝนกระหน่ำลงมาอีกจนได้ เปียกโชกไปทั้งตัว
แต่ก็ยังดีที่สามารถหาที่พักที่เป็นมิตรกับชาวจักรยานได้ที่
สวนสินการ์เด้นรีสอร์ท กับค่าใช้จ่ายเพียงคืนละ 360 บาทเท่านั้น

ขอขอบคุณเจ้าของโรงแรมจริงๆ ที่มีที่พักดีๆในราคาถูกแบบนี้ ขอให้กิจการค้าเจริญรุ่งเรืองด้วยเทอญ สาธู

[foresthang]

มาเป็นกำลังใจ สู้ต่อไป ทาเคชิ เอ้ย...คุณ Felix

[Felix]

จากตากสู่แม่สอด

หลังจากพยายมติดต่อกับกลุ่มจักรยานเทอดพระเกียรติแต่ไม่สามารถติดต่อได้
ผมกับพี่ปูจึงมาดักรอขบวนที่สะพานข้ามแม่น้ำปิง เพระแน่ใจว่าขบวนจะต้องใช้เส้นทางหมายเลข 105
และไม่นานก็ได้ร่วมขบวนติดตามไป กับกลุ่มเสือเมืองตาก

แต่

เนื่องจากวิธีการและเทคนิคการขี่จักรยานที่แตกต่างกัน คือ
ผมกับพี่ปู เดินทางด้วยจักรยานมาไกลมากแล้ว การออมแรง การผ่อนแรง การเติมอาหารและการหยุดพัก
จึงทำให้ตามติดขบวนใหญ่ไม่ทันแต่ก็ไม่ได้ทิ้งระยะห่างกันมากนัก คือห่างกันประมาณ 10-15 นาที

แต่ เวลา 10-15 นาที กับระยะทาง 88 กม ที่มีจุดหมายปลายทางที่แม่สอด
กับเขาพระวอที่สูงชัน จึงทำให้ช่องว่างระหว่างผมกับขบวนดูเหมือนจะห่างไกลกันมากเหลือเกิน



จุดพักหลักๆที่ใช้เวลานานมากหน่อยคือ ตลาดมูเซอร์
ได้ข้าวเหนียวหมูทอดจากกลุ่มจักรยานชลบุรีพอคลายหิวไปได้บ้าง แต่ที่เยี่ยมยอดที่สุดคือ
ลูกพลับ 6 ลูก 35 บาท กับขนมปังกรอบจากร้านขายกาแฟ พอเป็นเชื้อเพลิงเดินทางต่อในช่วงต่อไป

[ซูกัส]

มันส์มากๆเลยโอฬาร.....

[kodomo222]

รอติดตามต่อครับพี่โอฬาร

[Felix]

ระยะทางจาก จ.ต่าก มาจนถึงตลาดมูเซอร์



ความสูงชันของเส้นทาง ค่อนข้างมาก แต่ถึงกระนั้น
เฟือง 2 ที่มีอยู่ 26 ฟัน กับความถึกของกล้ามเนื้อขาและน่องยังพอรับไหว
เกียร์ที่ใช้จึงอยู่ที่ 1-2 กับความเร็วประมาณ 10 กม/ชม ต่อเมื่ออัตราการเต้นของหัวใจหรือ Heart Rate
เพิ่มสูงขึ้น จึงเปลี่ยนมาใช้เกียร์ 1-1 เพื่อลดการออกแรงกดบันไดจนกระทั่งหัวใจเต้นช้าลงจึงกลับไปใช้
เกียร์ 1-2 อีกครั้ง แต่บางครั้ง การใช้เกียร์ 1-1 ที่มีจำนวนฟัน 34 ฟันอาจจะทำให้ออกแรงกดเบาลงแต่ก็เบาเกินไป
จนทำให้การทรงตัวทำได้ลำบากมาก หลายๆช่วงการสลับการใช้เกียร์ทั้งสองเกียร์นี้ดูเหมือนจะสร้างปัญหา
ก็เลยใช้วิธีแก้ด้วยการใช้ เกียร์ 1-2 และขี่แบบขวางถนนเพื่อลดทอนความลาดชัน หรือเป็นการเลื้อยขึ้นเขา



ช่วงระยะทางระหว่าง จ.ตาก ถึง อ.แม่สอด
อาจจะแบ่งความชันออกเป็นสองช่วงใหญ่ ความลาดชันสูงสุดคือ การใช้ เกียร์ 1-1 ความเร็วประมาณ 3 กม/ชม
(พิมพ์ไม่ผิดครับ 3 กม/ชม)

ช่วงแรก จะเป็นช่วงก่อนถึงตลาดมูเซอร์หรือช่วงบริเวณทางเข้าอุทยานแห่งชาติตากสินมหาราช
จากนั้นจะเป็นช่วงลงเขา เมื่อขี่จัรยานบนเส้นทางนี้ การทำความเร็วได้ประมาณ 15 กม/ชม ถือว่าเป็น
ความเร็วที่น่าพอใจมาก เพราะบางครั้งเส้นทางอาจจเหมือนเป็นทางราบหรือทางลงเขา แต่จริงๆแล้ว
เป็นเนินที่สูงชัน จานหน้า 3 แทบไม่มีโอกาสได้ใช้ เว้นแต่ช่วงลงเขายาวๆบางช่วงเท่านั้น
ระยะทางที่เป็นเนอนชันช่วงนี้ ประมาณ 12-15 กิโลเมตร


ช่วงที่สอง หลังจากที่ผ่านตลาดมูเซอร์มาแล้ว จะเป็นทางขึ้นเขาปานกลางความเร็วประมาณ 12-13 กม/ชม
และจะเข้าสูงความสูงชันที่สุดของเทิอกเขาช่วงนี้นั่นคือ ยอดเขาพระวอ ที่มีความสูง 695 เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง
ซึ่วเป็นทื่ตั้งของศาลพระวอ ปูชนิยสถานสำคัญของชาวเมืองตากและแม่สอด ตลอดจนผู้คนที่สัญจรผ่านมา
ระยะทางของความสูงชันช่วงนี้ ประมาณ 10-12 กิโลเมตร แต่เป็นกิโลเมตรที่ใช้พลังงานมากที่สุด

หลังจากผ่านช่วงยอกเขาพระวอไปแล้วก้เหลือระยะทางอีกไม่มากนัก ประมาณ 20 กม ก็จะถึง อ.แม่สอด
เส้นทางช่วงนี้เป็นเส้นทางลงเขา ที่ชันมากๆ หลายต่อหลายช่วง
ความเร็วสูงสุดช่วงไหลลงเขาพร้อมๆกับการเลี้ยงเบรคควบคุมความเร็วแล้วยังสูงถึง 72 กม/ชม
ซึ่งเป็นความเร็วที่อันตรายมากหากปล่อยให้ไหลลงตามเนินไปตามธรรมชาติความเร็วสูงสุด
ไม่น่าจะต่ำกว่า 100 กม/ชม การเลี้ยงเบรคให้ความเร็วต่ำกว่านี้ทำได้ไม่ง่ายนัก แต่ก็นับว่าในความยากลำบากก็ยังมี
ข้อดีเข้ามาร่วมนั่นคือ ละอองฝนตกลงมาเบาๆ ช่วยระบายความร้อนของเบรคและวงล้อได้บ้าง
แต่ ถนนที่ลื่นจากน้ำฝนที่โปรยสายมาตลอดวัน จึงต้องฝากความหวังไว้กับสติ สมาธิและความสามารถ
ในการยึดเกาะถนนของ Panaracer Ribmo ซึ่งมันก็ทำงานได้อย่างสมศักดิ์ศรีจริงๆ ไม่เซ ไม่แถ ไม่ปัด
ไม่ไถลจนทำให้ผมต้องกลายเป้นผีไปหลอกหลอนเฮียตงร้านแฟมิลีสปอร์ต

และเมื่อเข้าเขตตัวเมืองแม่สอด สิ่งแรกที่ผมกับพี่ปูต้องการมากที่สุดก็คือ อาหาร



การเลือกอาหารเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับการเดินทางวันต่อไป
Steak ที่มีเนื้อสัตว์ มีผักหลายชนิด และที่สำคัญก็คือ มีมันฝรั่งหัวใหญ่ๆ
ซึ่งเคยมีนักโภชนาการเคยบอกผมว่า มันฝรั่ง เป็นอาหารคาร์โบรไฮเดรท ที่ย่อยสลายเป็นพลังงานสะสมได้เร็วที่สุด
แม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่อาหารที่ให้พลังงานมากที่สุดก็ตาม แต่เมื่อถึงเวลานี้ที่ร่างกายต้องการพลังงานเร็วมากๆ
มันฝรั่งจึงเป็นทางเลือกอันดับแรก



หลังจากอาหารมื้อสำคัญเสร็จสิ้น สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก
การขี่จักรยานท่ามกลางสายฝนกลายเป็นความคุ้นเคยเสียแล้ว
การหาที่พักเพื่อให้ร่างกายได้พักผ่อนมากที่สุดจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้
และคืนนี้ผมกับพี่ปูก็ได้ที่พักที่สวยงามและยอดเยี่ยมที่สุดใน อ.แม่สอด ที่ อิรวดีรีสอร์ท
ราคา คืนละ 850 บาท พร้อมอาหารเช้า ที่ต้องสั่งล่วงหน้า ซึ่งเมื่อพนักงาน
นำเมนูมาให้เลือก แพนเค้กกับกล้วยหอมทอด จึงเป็นเมนูมื้อเช้า สำหรับเป็นพลังงานของวันต่อไป



บรรยากาศภายในห้องพักสวยงามจนน่าประหลาดใจ และดูเหมือนว่าจะสวยงาม จนไม่สอดคล้องกับ
สภาพของนักเดินทางโทรมๆสองคน



คืนนี้ผมกับพี่ปูนักหนึ่งไม่ถึงสิบ ก็หลับสนิท ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนักและต่อเนื่องตลอดทั้งคืนจนถึงเช้า

[Felix]

แม่สอด แม่ระมาด ท่าสองยาง



เส้นทางวันนี้ เป็นเส้นทางสายโหดอีกช่วงหนึ่ง ระยะทางจากแม่สอดจนถึงท่าสองยางประมาณ 100 กม
แต่ทราบมาจากขนวนเทอดพระเกียรติว่า พักค้างคืนที่แม่สลิดหลวง ซึ่งไกลออกไปจากท่าสองยางประมาณ 30 กม

วันนี้ผมกับพี่ปูตัดสินใจว่าเราจะพยายามเกาะกลุ่มของขบวนกลุ่มหน้าให้ต่อเนื่อง เพื่อเป็นไปตามความตั้งใจ
ที่จะรวมเดินทางทางขี่จักรยานเทอดพระเกียรติ 84 พรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวตามที่ได้ตั้งใจไว้
แต่ทว่าการตัดสินใจครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมาก จนทำให้การเดินทางต้องจบลงก่อนเวลาอันควร

นั่นคือ โดยปกติ การขี่จักรยานทางไกล ตามไตล์ของผมเอง จะมีช่วงเวลาอย่างน้อย 1 วันเมื่อครบระยะทาง
500 กม หรือประมาณ 4 วัน เพื่อพักฟื้นร่างกายอย่างเต็มที่ เพื่อให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเอง และสะสมพลังงาน
ไว้ใช้ได้อย่างต่อเนื่องในช่วงต่อๆไป เมื่อผมมาถึงแม่สอด ระยะทางบน ไมล์ของผม อยู่ที่ 541 กิโลเมตร
ผมกลับตัดสินใจ ที่จะใช้ระยะทาง ระยะเวลา และการรวมกลุ่ม ซึ่งเป็นการกดดันตัวเอง ท่ามกลางอุปสรรคของการเดินทาง
โดยเฉพาะพายุฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง และแทบไม่มีช่วงเวลาใดที่เห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า นอกจากสีขาวและสีเทา
ของเมฆฝนตลอดเส้นทาง



ขบวนเทอดพระเกียรติออกเดินทางจากแม่สอดท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักจนมองแทบไม่เห็นทาง
ในช่วงแรกจากแม่สอดมาถึงแม่ระมาด เส้นทางค่อนข้างจะราบเรียบ มีเนินซึมๆบ้างเล็กน้อย จนถึงจุดพักกลางวันที่
ปั๊มน้ำมัน อ.แม่ระมาด จากตรงจุดนี้เอง ที่ขบวนกลุ่มใหญ่ ได้เริ่มออกเดินทางต่อไป เส้นทางเริ่มสูงชันขึ้นเรื่อยๆ
แต่ก็ยังสามารถทำความเร็วได้ในระดับที่น่าพอใจคือ บางช่วงความเร็วสามารถทำได้ถึง 25 กม/ชม



ช่วงนี้ผมลดภาระการเดินทางด้วยการฝากกระเป๋าไปกับรถเซอร์วิสซึ่งเดินทางไปพร้อมๆกับกลุ่มนักจักรยานจากแม่สอด
ล่วงหน้าไปก่อน การเดินทางด้วยรถเปล่าไม่ได้สร้างทุรกรรมให้กับร่างกายมากนัก แต่ทว่า การกดดันตัวเองเพื่อไปให้ทันกลุ่ม
กลับสร้างภาระมากยิ่งกว่า การหยุดพัก การเติมอาหาร และการรักษาสมาธิกับการเดินทางด้วยสไตล์ของตัวเองเริ่ม
ผิดเพี้ยนไป ด้วยหวังอย่างเดียวว่าไปให้ถึงท่าสองยางให้ทันกลุ่มให้ได้

เมื่อผมเดินทางไปถึง อ.ท่าสองยาง ก็ได้ทราบจากตำรวจที่จุดตรวจ อ.ท่าสองยางว่า ขบวนเทอดพระเกียรติ
ได้ออกเดินทางไปแล้ว จุดหมายคือ แม่สลิดหลวง ซึ่งมีจุดนัดหมายที่บริเวณที่ทำการศูนย์บริการประชาชน
ของกรมทางหลวง ซึ่งห่างออกไปจากท่าสองยางประมาณ 30 กม

ระยะทาง 30 กม อาจจะดูเหมือนไม่ไกล แต่สำหรับการขี่จักรยานชึ้นเขาหลังจากเดินทางมาต่อเนื่อง กว่า 600 กม
นับว่าเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายและท้าทายต่อสภาพความทนทานของร่างกายอย่างยิ่ง และเมื่อถึงตรงนี้เอง ผมก็เริ่มรู้แล้วว่า
การฝากสัมภาระไว้กับรถเซอรวิส ที่ล่วงหน้าไปไกลมากแล้ว เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดเพราะร่างกายของผมในช่วงนั้น
สมควรที่จะต้องหยุดพักที่ อ.ท่าสองยาง มากกว่าจะเดินทางขึ้นเขาไปอีก 30 กม
แต่เมื่อถึงขนาดนี้แล้ว การเดินทางจึงต้องดำเนินต่อไป

[ซูกัส]

ตามอ่านอยู่นะโอฬาร....

[Chap^]

มาติดตามผลงาน พี่โอฬารครับ
เส้นทางตากไปแม่สอด มีแต่เขากับเขาทั้งนั้นเลย งานนี้คงจะสนุกนะครับ
ขอให้การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นตลอดเส้นทางนะครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

พี่โอฬารขอมอบเพลงนี้ให้ครับ

[Boy Dawes]

ติดตามและชื่นชมการเดินทางด้วย"จักรยานแทนรถยนต์"ของพี่เสมอ
ยิ่งได้ฝีมือในการถ่ายทอดเรื่องราวยิ่งได้อารมณ์ของการเดินทาง
เอาใจช่วยครับ.....GO FOR IT!!!!