into the wild แม่ฮ่องสอน9-14ธค.53

[met]

จากที่เราไปผิดทาง... ทางสายบนเป็นทางเดินเท้าเก่าที่จะไปบ.ห้วยกุ้ง และ ออกไปที่ผาบ่อง

เราต้องย้อนกลับมาสามแยกลงทางซ้ายไปน้ำตก จากนี้เริ่มดิ่งเห็นได้ชัด เบรคมันส์ แต่ว่าอีกด้านก็เป็นเหวให้ต้องระวังตลอด
แล้วจู่ ๆ ถนนก็หายไปที่ลานแห่งนึง

พี่ตึ๋งเดินไปสำรวจหาทางไปต่อ มองลงไปข้างล่าง แล้วก็เดินกลับมา...
จอดดดดดป้ายยย ต่อจากนี้ต้องสองแรงน่องแล้ว


มองกลับไปทางที่มา


สุดทางที่จักรยานพอไปได้แล้วครับ มากกว่านี้เกรงว่าจะเก่งกว่าแชมป์โลกดาวน์ฮิลล์


ทางรถหมดแล้ว ต่อไปทางคน


ครับ ทางรถหมดแล้ว เราต้องแอบจักรยานไว้ในราวป่า แล้วเอาแต่ของสำคัญต้องใช้เดินลงหุบจากนี้ดิ่งลงไปอีกราว2-3ร้อยเมตร


อ้วนไปหน่อย โอยดิ่งขนาด
แต่รู้สึกคนถ่ายก็ขาสั่นนะนั่น งานนี้สั่นทั้งคนถ่าย คนถูกถ่าย และ คนที่ลงต่อ


เบา ๆ ลูกพี่ ไม้เก่า...


นั่นเห็นน้ำตกบางมุมแล้ว แต่เรายังต้องเดินลงไปต่อ จากนี้ต้องระวังการไถลลงเพราะชันและไม่มีราว

ครับ จากลานกว้างนั้นเป็นเนินสุดท้ายก่อนดิ่งลงไปตามไหล่เขาที่บางช่วงก็ชันดิ่ง จักรยานต้องจอดหลบในพงหญ้าราวป่า เราเอาแต่ของจำเป็นลงไป แสงแดดจะไม่เหลือแล้วเรายังไม่รู้ต้องไปไกลอีกเท่าไร กะแล้วคงมีอีกไม่เกิน30นาทีก่อนมืด

[met]

ลงมาเกือบ300ม. เราก็ลงมาถึงก้นหุบริมห้วยปูลิง

ถึงก้นหุบก็มืดพอดี ไม่มีทางเลือกแล้วต้องรีบกางเต้นท์บนทางเดินแคบ ๆ ที่มีแต่กองหินริมห้วยนั้นเอง
ที่ ๆ ดีที่สุดเท่าที่เราจะหาได้ตอนนี้ อุดมไปด้วยหินก้อนใหญ่ ๆ และไม่มีตรงไหนเรียบเลย โชคดีนิดตรงที่น้ำในห้วยไหลรินทำให้ไม่มียุงเลย แต่การกระแทกกระทั้นและการหอบหิ้วของลงมาทำให้ไส้ตะเกียงของเราแตกเป็นผง เป็นอันว่าเหลือแต่กองไฟพี่วันชัยล่ะทีนี้

ผมมองขึ้นไปเราอยู่ใต้หน้าผาหินแห่งหนึ่ง (หวังว่าคงไม่มีอะไรหล่นลงมา) บรรยากาศตอนนั้นถ้าใครบอกว่าบนดอยกลางป่าน่ากลัวแล้ว ตรงนี้คิดเอาเองละกัน ถ้ามาคนเดียวผมจะไม่ยอมนอนที่ก้นหุบริมห้วยนี้เด็ดขาด บรื๋อออ

กางเต้นท์เสร็จ รีบทำอาหารเย็นและไม่ลืมแบ่งไปถวายเจ้าที่ที่เชิงผาหินนั้น
จากนั้นจี่ปลาหมึกกินเล่นของพี่วันชัยนั่งคุยกันไป วันนี้-คืนนี้... นับเป็นประสบการณ์วันที่น่าประทับใจมาก...น่าจะที่สุดของทริป
เรามาปั่นจักรยานเที่ยวเพียงคิดว่าอยากไปในเส้นทางที่แปลกใหม่ไม่เคยไปบ้างเท่านั้น แต่น่าจะเป็นความชอบส่วนตัวที่ตรงกันที่พาเพื่อนทั้ง3มาพบกัน

คืนนี้แม้จะนอนไม่สบาย และ ในหุบที่ไม่น่านอนเท่าไร... แต่ผมก็คิดว่าทุกคนมีความสุขดี


เต้นท์เอียงขนาดนี้นอนได้ไง แต่ก็จำเป็น


คนอื่นไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร หินเต็มไปหมด


ไส้ตะเกียงแตก ก่อนจะก่อกองไฟได้ก็ต้องมางมกันก่อนด้วยไฟฉาย


รีบกางเต้นท์แล้วก็รีบทำอาหารกันเลย


พี่วันชัยรู้สึกจะจี่ปลาหมึกอยู่ครับเนี่ย


อันนี้ไม่รู้เสื้อผ้าใคร ย่างซะแล้ว


หลังแนวเต้นท์นั่นเป็นหน้าผาหินขนาดใหญ่ขึ้นไปให้เสียวเล่น


อันนี้ปลาหมึกผมเองครับ


ที่กางเต้นท์บนพื้นแคบ ๆ ริมห้วย พี่ตึ๋งถ่ายจากในห้วย

[met]

โอย วันนี้สนุกโคตร ๆ
ขึ้นดอย ข้ามน้ำ หลงเข้าป่า ฝนตก ลงห้วย ถ้าไม่มาผมคงเสียดายมาก
แต่มาคนเดียวผมก็คงมาไม่ได้ถึงตรงนี้ ถ้าผมไม่ได้เพื่อน เพื่อนอย่างพี่วันชัย&พี่ตึ๋ง

คืนนี้ในหุบมืดสนิท ไส้ตะเกียงแตกแต่กองไฟพี่วันชัยยังส่องสว่างให้ทั้งความอุ่น & กำลังใจ
ต้นไม้สูงใหญ่และแนวเขาปิดเกือบทุกด้านทำให้มองไม่เห็นท้องฟ้า ดาว หรือ พระจันทร์เลย

แต่แค้มปิ้งแบบนี้ทีไร... นึกถึงพระจันทร์ทุกที อดสงสัยไม่ได้ว่าพระจันทร์ผมตอนนี้จะกำลังเดินสยามเหมือนคราวก่อนอยู่ไหม
โลกของเราห่างกันไม่กี่ร้อยโลแต่ต่างกันแบบคนละโลก

เรานั่งคุยกันเบา ๆ ฟังเพลงกล่อมมองควันไฟที่ลอยขึ้นไป พร้อมไปกับเสียงน้ำที่ไหลรินไม่หยุด... ก่อนจะแยกกันเข้านอนในคืนนั้น

แสงจันทร์กระจ่าง ส่องนำทางสัญจร
คิดถึงนางฟ้าอรชร ป่านนี้นางนอนหลับแล้วหรือยัง
แสงจันทร์นวลใย ข้ายังจ่อมจมอยู่ในภวังค์
เรไรเสียงไพรแว่วดังยิ่งฟังยิ่งเหงาจับใจ....คิดถึง
เดินทางกลางคืน กลางหมู่เดือนและหมู่ดาว
แหงนมองฟ้าดั่งมองหาเงา ของเยาวมานอยู่ในสายลม
ผู้ใดสอนเจ้า นำทางเหน็บหนาว และ ขื่นขม
น้ำตาหยดหยดทุกข์ระทม พร่างพรมอยู่ในสายตา... หวั่นไหว

*เอาใจและร่าง ออกมาวางเดิมพัน
เดินทางไกลอยู่ใต้แสงจันทร์คิดถึงทุกวัน คิดถึงทุกคืน
คิดถึงคนรักชุ่มชูใจให้เกินฝืน
โอ้ฝันอยู่ทุกค่ำคืน ในคืนที่มีแสงจันทร์.....อ่อนหวาน
เอาความฝันใฝ่ สองเราไว้ที่ปลายฟ้า
เดินทางผ่านสายธารเวลา ขอให้ศรัทธา อย่าลืมลางเลือน
รอแสงสว่าง อรุณรุ่งรางมาเยือน
ฝากใจไว้กับแสงดาวเดือน ขอให้มาเยือนอยู่ในนิทรา....หลับฝัน (ซ้ำ*)

รอแสงสว่าง อรุณรุ่งรางมาเยือน
ฝากใจไว้กับแสงดาวเดือน ขอให้มาเยือนเธอในนิทรา

[met]

ดูท่าทางและหน้าตาทั้งสามเสือก็ไม่น่าจะโหดนะ แต่ทำไมชอบกินของดิบๆ แต่ก็มันใช่มะ โห...ซาดีสดีจริงๆ นับถือครับ

ดีครับพี ของดิบไม่ชอบครับพี่ ชอบสุก ๆ
มันส์น่ะมันส์แน่ครับ แต่ซาดิสม์ผมว่าไม่ถึงขนาดนั้นหรอกพี่ แฮ่ ๆ

โอ้ย....สองสามวันแรกเนี้ยโหดจริงๆ มีโหดกว่านี้อีกไหมเนี้ย...เฮียปิง
จะเข้ามาฮาสะหน่อย เห็นทางแล้วฮาไม่ออกเลยนะเนี้ย

ดีพี่วุด ถ้าปั่นเข้าไปในนั้นมันก็ต้องรู้ก่อนแล้วว่าทางแทรคทั้งหมดจะเห็นว่าปั่นกันเช้ายันเย็นแค่20กว่าโลได้แค่นั้น แล้วเราก็มาปั่นเที่ยวด้วยนะไม่ได้รีบ 2วันแรกยังไม่ถือว่าโหดครับแต่ไปทางที่ไม่เคยไปหรือมีคนเคยไปมันจะแปลกใหม่ สวย น่าสนุกไปตลอดทาง ถ้าทางโหดและอันตรายผมคิดว่าวันที่3-4ครับ ไม่ต้องขึ้นเขาเก่งครับเพราะถ้ามันชันมันก็จะขึ้นไม่ได้ทุกคน แต่ต้องมีทักษะลงเขามากกว่าและคลี้ทต้องใช้ครับ จำเป็นเลย ใครไม่ใส่คลี้ทน่าจะมีปัญหากับการลงครับ

ตื่นเต้นครับพี่ๆ ... จักรยานหายไป ...

แหะ ๆ จักรยานอยู่ข้างบนครับ ปีก่อนแบกขึ้นดอยได้ แต่ปีนี้มองบันไดแล้วคงไม่ไหวครับ ยังมีบางช่วงที่ชันไม่ได้ถ่ายรูปมาก็มี

บ๊ะ.....เดี๋ยวนี้เจ๊ปิงกลายเป็นจอมลีลาไปแล้วแหะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
เฮียเหน่งตกกระป๋องไปเลย(ทริปหน้าต้องเรียกศรัทธาคืนแล้วเฮียเรา)

เหอออ... ขานั้นสงสัยต่อไปจะหาตัวยากแล้วยศ หรือว่าไง สงสัยพวกเราต้องขึ้นไปหาเฮียแกเองแล้วล่ะ เพราะเฮียแกติดอยู่ในวงล้อมมมมม
อ้อที่เล่าย้อนกลับไม่ใช่อะไร พอดีโพสต์ ๆ ไปแล้วอัพรูปผิดข้ามไปถึงวันที่3 ขี้เกียจรออัพใหม่เลยเอาซะหน่อย

[met]

ตื่นเช้าวันที่3 ตี5ขยับตัวทำธุระ

เมื่อวานเรามาถึงจุดกางเต้นท์ริมห้วยปูลิง (ใช่เหรอจุดกางอ่ะ... ) ยังไม่ถึงตัวน้ำตก เช้านี้เราจะเดินเท้าเข้าไปชมโดยเลาะห้วยขึ้นไป ทางเดินมีให้เห็นพอควรยิ่งใกล้เข้าไปยิ่งแฉะและลื่น

ชงกาแฟกินเตรียมตัวพร้อมแล้ว ตามไปชมกันครับ "น้ำตกห้วยปูลิง"


ล้างหน้าล้างตา กำลังเตรียมตัวกันอยู่ครับ ปกติไม่มีล้างหน้าแปรงฟันหรอกนะแต่วันนี้น้ำเยอะ (ริมห้วยนี่นะ)


พี่วันชัยเปลี่ยนชุดแล้ว ยัง ๆ ไม่ปั่นนะครับท่าน


ทางเดินช่วงแรกต้องข้ามห้วยไปฝั่งโน้นก่อน เลาะ ๆ ไปแล้วข้ามกลับอีกทีก่อนเลาะผาเข้าไปหน้าน้ำตก พี่ตึ๋งล่วงหน้าไปแล้ว


ระหว่างทางเดินไปน้ำตก ไม้ใหญ่ล้มขวาง


ข้ามห้วยกลับมาฝั่งเดิม ผ่านหน้าน้ำตกขนาดเล็กก่อนถึง


พี่ตึ๋ง พี่วันชัย หน้าน้ำตกเล็ก ๆ ชั้นหนึ่งก่อนถึงน้ำตกห้วยปูลิง


ไม่อาบน้ำ2วัน ชิล ๆ ครับ เดี๋ยววันนี้ก็อาบแว้ววว


ยิ่งเข้าใกล้น้ำตกยิ่งชิ้น ดอกไม้แปลก ๆ สีสวย และใบไม้ที่กองหนาตามพื้น


ใครรู้จักช่วยดูหน่อย ที่ห้วยปูลิงนี่ ใบไม้นี้ใช่ต้นปูลิงเปล่าครับ จำมาจากพี่ลุงแซมเคยบอก


ใกล้ถึงแล้วครับ ตรงนี้ไม่แน่ใจมองอะไร สงสัยมองทางที่ต้องปีนขึ้นช่วงสุดท้าย

[met]

"น้ำตกห้วยปูลิง _ 11ธค.53"

น้ำตกห้วยปูลิง เกิดจากลำห้วยปูลิงที่ไหลผ่าน ต.ห้วยปูลิง ผ่านบ้านห้วยตองก๊อ แล้วทิ้งตัวลดระดับลงสูงชันเป็นน้ำตกขนาดใหญ่พอสมควร คือ น้ำตกห้วยปูลิง น้ำตกนี้เด่นที่ความสูงกะด้วยสายตา100กว่าเมตร ชาวบ้านบ้างก็บอกว่าอาจจะสูงกว่าน้ำตกแม่สุรินทร์แต่ถือได้ว่าเป็นน้ำตกที่เข้าชมได้ยากน้ำตกหนึ่ง ช่วงที่เราไปถือว่าน้ำเริ่มน้อยแล้วแต่เท่าที่สัมผัสรอบตัวก็เห็นได้ว่าชื้นมากจากละอองของน้ำที่กระจายไปทั่วป่ารอบ ๆ

ที่บริเวณหน้าน้ำตกจะมีหินก้อนใหญ่ซึ่งมีการทำชานนั่งเหมือนชมวิว และ คล้ายว่าจะทำป้ายแต่ก็เก่าผุพังแล้ว จุดนี้ถือได้ว่าประชิดตัวน้ำตกมากที่สุดแล้วยกเว้นจะโดดลงไปเล่นน้ำในแอ่งกันครับ

นอกจากนี้ลำห้วยปูลิงยังไหลลดระดับลงไปก่อให้เกิดน้ำตกอีกหลายชั้นที่ไม่มีชื่อ ก่อนสบกับห้วยน้ำขาวและไหลไปลงลำน้ำแม่สะมาดซึ่งไหลไปออกที่ผาบ่องและกั้นเป็นเขื่อนพลังน้ำผาบ่อง

[met]

เดินและปีนป่ายราว15นาทีจากจุดกางเต้นท์ ผ่านน้ำตกขนาดเล็กอ้อมสันเขาที่บังเราจากตัวน้ำตก

น้ำตกห้วยปูลิงก็ปรากฏตรงหน้าด้วยสายน้ำสีขาวทิ้งตัวดิ่งลงกระแทกชั้นแรกข้างบนสูงขึ้นไปก่อนหักเลี้ยวนิดนึงแล้วทิ้งตัวยาวลงมาอีกที คะเนด้วยสายตาน่าจะร้อยกว่าเมตร เราพยายามแหงนหน้ามองว่ายังจะมีชั้นอะไรหลบซ่อนสายตาอีกไหมแต่ก็มองไม่เห็นแล้ว

ทริปนี้หลักไมล์หรือไฮไลท์ไม่ใช่ยอดดอยครับ
ขอนำเสนอหุบ ห้วย และ................. "น้ำตกห้วยปูลิง" ครับ


"น้ำตกห้วยปูลิง" ครับ พยายามถ่ายให้เห็นตลอดน้ำตก แต่มันไม่หมดยังมีไม่ส่วนยอด ก็ส่วนล่างสุดที่เก็บไม่หมดอีกหน่อย


ที่ก้อนหินจุดชมวิวน้ำตกห้วยปูลิง พี่ตึ๋ง พี่วันชัย 0800น. 11ธค.53








ที่จุดชมวิว แหงนมองหายอดน้ำตก ต้นไม้บังนิดนึง


ต้องระวังลื่นกันมากหน่อย หน้าน้ำตกละอองน้ำ และ ความชื้นเยอะมาก


เราใช้เวลาชื่นชมธรรมชาติให้คุ้มค่าที่สุด


ที่ด้านล่าง


หินพวกนี้ลื่นมาก ก้อนที่เห็นกองนั้นเท่ารถเลยครับคงพังมาจากหน้าผาข้างบน


พยายามซูมหายอดของมัน แต่ท่าจะมีบางส่วนที่มองไม่เห็นอยู่ครับ








จากจุดชมวิวที่ต้นไม้บัง พยายามเข้าไปใกล้ได้อีกนิดนึงก่อนถึงแอ่งหน้าน้ำตก


แอ่งน้ำหน้าน้ำตก ถ้าลองค้นรูปจาก google น้ำตกนี้แทบหารูปไม่ได้เลย เจอจากทริปหารเฉลี่ยใน TKT อยู่รูปนึงครับ (ลองดุนะครับ)


ป่าโดยรอบอุดมด้วยไม้สูงลิบลิ่ว





































มาเที่ยวกันนะครับ เดินตามรอยทางเรา... เดินตามรอยทางของ...

"เนวิเกตึ๋ง"

[met]

มีความสุขมาก ๆ ครับทุกท่าน

[Ice man]

สุดยอดจริงๆ ทั้ง 3 ท่าน " 3 ทหารเสือ(ภูเขา)

[met]

เริ่มต้นวันใหม่ Day3 ด้วยน้ำตกที่น่าประทับใจ ได้เวลากลับไปหาจักรยานแล้ว

เดินเลาะห้วยกลับมาที่จุดกางเต้นท์ เรามีงานต้องปีนกลับขึ้นไปเอาจักรยานที่ซ่อนไว้ จัดข้าวของ แล้วจึงจะเดินทางต่อ แต่ตอนนี้ท้องต้องอิ่มก่อนถึงจะมีแรง อีกอย่างเรากะไว้ว่าขนแต่ของจำเป็นลงมาและอาหารจะกินให้หมดไม่แบกกลับขึ้นไป... มันหนัก

กว่าจะทำอาหาร กว่าจะกิน กว่าจะเก็บแค้มป์ก็เกือบ10โมง
เส้นทางคร่าว ๆ วันนี้ คือ น้ำตกห้วยปูลิง-ห้วยตองก๊อ-ตัว ต.ห้วยปูลิง-สามแยกเขา1700-... ต่อจากนั้นก็แล้วแต่ว่าทางจะโหด ชัน หรือไกลแค่ไหนไปดูกันอีกที


กำลังจี่กุนเชียงกินมื้อเช้า


เช้าวันใหม่สว่างแล้วมองเห็นสภาพโดยรอบ แค้มป์ริมห้วยถ่ายจากทางเดินเหนือขึ้นไป





พี่ตึ๋งน่าจะกำลังต้มมาม่าอยู่


มีอะไรกินบ้างครับท่าน มาม่า ปลาป๋องอีกเหรอเปล่า


พี่วันชัยที่จุดบันไดชันสุดลอดใต้ก้อนหินขึ้นไปทางซ้าย ที่จริงชันยาวหลายช่วงแต่ไม่ได้ถ่ายมา เมื่อวานเดินลง30นาที/วันนี้เดินขึ้น45นาที


พี่ตึ๋งเครื่องฮี้ท


ขึ้นมาถึงแล้วกำลังจัดสัมภาระกับรถกันใหม่ ยุงเยอะมากตรงนี้ต้องรีบไป ในห้วยน้ำไหลตลอดไม่มียุงเลย


จากที่จอดจักรยานย้อนกลับเข้าหมู่บ้านห้วยตองก๊อราว4กม.








ไปแล้วครับ

[met]

ใครว่าพวกเราไม่อาบน้ำ

ก่อนถึงหมู่บ้านสักหน่อยมีสะพานข้ามห้วยที่ไหลไปน้ำตกนั่นแหละ เสียงน้ำไหล ใสเชียว ไม่รีบอยู่แล้วนี่ อย่ากระนั้นเลย
เดี๋ยวไปอาบน้ำกันครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมยกกระทู้แห่งปีนี้ ให้พวกพี่ๆ กันเลยนะครับ

ปล. ทางเวป ThaiMTB.com น่าจะมีการจัดโหวตกระทู้แห่งปีนะ แล้วให้ทุกๆ คนมาโหวตกัน อาจจะมีรางวัลที่ทางเวปมอบให้เป็นของขวัญปีใหม่นี้เลย ผมว่าเพิ่ม Credit ให้เวปนี้ดังยิ่งขึ้นไปอีกนะครับ

[PtM]

ผมยกกระทู้แห่งปีนี้ ให้พวกพี่ๆ กันเลยนะครับ

ปล. ทางเวป ThaiMTB.com น่าจะมีการจัดโหวตกระทู้แห่งปีนะ แล้วให้ทุกๆ คนมาโหวตกัน อาจจะมีรางวัลที่ทางเวปมอบให้เป็นของขวัญปีใหม่นี้เลย ผมว่าเพิ่ม Credit ให้เวปนี้ดังยิ่งขึ้นไปอีกนะครับ

โอ้ ใช่เลยเห็นด้วย +100 เลยครับ แบบนี้ยังไม่เคยเห็นใครทำมาก่อนเลย เข้าถึงกึ๋นของธรรมชาติจริง แบบใจรักเต็มๆ อะไรก็ยั้งไม่อยู่ ประมาณนั้น เป็นแนวทางให้เพื่อนๆต่อไป

[met]

จากน้ำตกเล็ก ๆ เรียกว่าฝายดีกว่าที่ช่วยให้สดชื่นและ...สะอาดยังไงไม่รู้
เราต้องย้อนกลับทางเดิมเข้าห้วยตองก๊อ ต่อไปห้วยปูลิง-สามแยกเขา1700-แกงหอม-เมืองแปง-...ต่อไป แล้วแต่ว่ามืดที่ไหน

จากห้วยตองก๊อแค่2โลก็ถึง ต.ห้วยปูลิงแล้ว ตัวตำบลจะยาวไปเรื่อย ๆ โดยไต่ระดับไปเรื่อย ๆ ทีละนิด ที่นี่จะมีโรงเรียนขนาดใหญ่พอควรอยู่ เด็ก ๆ ยังขี้อายเมื่อเห็นกล้อง เดาว่าเด็กหลายคนก็คงไม่เคยได้ออกไปไหนกัน

ผ่านร้านค้าที่ห้วยปูลิงเราแวะเติมเสบียงอีกที และ ได้คุยสนทนากับครูท่านหนึ่งและชาวบ้าน ก็ได้เสริมข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางเดินเท้าเข้าห้วยปูลิงสมัยก่อนที่ผ่านน้ำตกห้วยปูลิง (ทางที่เราหลงตอนแรกก่อนถึงน้ำตก) นั่นแหละ
อ้อ ร้านค้าที่ว่านี่ขอให้เข้าใจว่าของจะกอง ๆ อยู่ไม่มีอะไรแบบชั้นนะครับ และคาดหวังอะไรไม่ได้ด้วยบางร้านผมยังงง ๆ ว่าขายของเหรอนึกว่าเข้าครัวเฉย ๆ ครับ
ปั่นผ่านซุ้มประตูหมู่บ้านไปไกลพอควรก็เจอ อบต.ห้วยปูลิง

กำลังที่เราขึ้นเนินชันสุดท้ายที่ป้ายรูปรถปีนเนินที่ชวนผวา ก็มีเสียงทักทาย"ไปไหนมา กินข้าวด้วยกันไหม"
จนท.เฝ้าเวร อบต.มีน้ำใจ เรากำลังอยากข้าวมาหลายวัน...


แวะเก็บข้อมูลถ่ายรูปป้ายอีกทีที่ห้วยตองก๊อ


ต.ห้วยปูลิงมีลักษณะเป็นที่ราบแคบ ๆ วางตัวยาวไปทาง ตอ.เฉียงเหนือ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนาไร่


พี่วันชัย วันนี้เหมือนสบาย ๆ พักผ่อน แต่ก็หนักสลับกันไป


พี่ตึ๋ง ส่วนท่านนี้รู้สึกสบายทุกทางแฮะ ไปลิ่ว ๆ ๆ


แวะร้านค้าเติมเสบียงนิดหน่อย กับสอบถามทางก็เลยได้ข้อมูลเพิ่มเรื่องทางเดินที่ไปห้วยกุ้ง ผาบ่อง และจ.แม่ฮ่องสอน


ที่หน้าโรงเรียนห้วยปูลิง


เด็ก ๆ ที่นี่ยังอายกล้องและตื่นเต้นกับผู้มาเยือนจากภายนอกอยู่ครับ


ที่หน้าโรงเรียนห้วยปูลิง


เดี๋ยวล่วงหน้าไปก่อนนะพี่


พี่ตึ๋งที่ซุ้มประตูหมู่บ้านก่อนออกจากห้วยปูลิง

กำลังปีนเนิน ผ่านอบต.ห้วยปุลิง
จนท. เฝ้าเวรที่ อบต. มีน้ำใจชวนทานข้าว บ่ายกว่าแล้วเราก็กำลังหิวและกำลังคิดว่าจะไปหาที่ต้มมาม่าพอดีด้วย อยากกินข้าวมาหลายวันเลยตอบรับน้ำใจจากเขา มื้อนี้ข้าวอร่อยจริง ๆ กินข้าวให้หมดกันนะครับ เวลาไม่มีกินมันจะคิดถึง


อบต.ห้วยปูลิง


ต่อไปอาจเป็นแหล่งท่องเที่ยวก็ได้นะ


ไม่ใช่ร้านค้านะครับ โรงครัวที่อบต.ห้วยปูลิง ขอบคุณอีกครั้ง แกงบอนปลา กับ ลาบปลา อร่อยมากครับ


อิ่มแล้วขอบคุณครับ ต้องไปต่อแล้ว เห็นป้ายแล้วผวา...


ไม่ต้องอ่านป้ายก็เกียร์ 1-1 ตลอดล่ะครับ

[met]

กินข้าวอิ่ม นั่งคุยกับจนท.ที่มีน้ำใจถึงเส้นทางทำให้ทราบว่าไปต่ออีกนิดก็ถึงสามแยกปากทางเข้าห้วยปูลิงแล้ว

แล้วจู่ ๆ ก็โผล่ออกสามแยกปากทางเข้าห้วยปูลิง ที่บรรจบกับถนนสายหลัก หัวน้ำแม่สะกึด-ดอยสันฟ้า-ห้วยตอง(มส.5035) ครับแล้วเราก็มาถึงจุดกางเต้นท์เมื่อทริปปีก่อน ยังเป็นลานกว้างเหมือนเดิมแต่ต่างไป คือ บริเวณป่าโดยรอบที่เคยหนาแน่นครึ้มเริ่มถูกเข้าจับจองถางป่าแล้ว น่าเสียดายแต่มองในมุมชาวบ้านที่ต้องทำกินก็น่าเห็นใจ

จากตรงนี้ไปเราย้อนทับเส้นทางเมื่อทริปปีกลายช่วงสั้น ๆ จนถึงกิ่วลมดอยยาวหรือสามแยกเขา1700(ก่อนจะเลี้ยวซ้ายแยกไปแกงหอม) ตรงนี้ที่ได้คุยกับ จนท.อบต. จึงได้ทราบอีกว่าเขา1700เรียกว่า "ดอยยาว" ยังพูดตลกว่าเพราะมันไกลกว่าจะข้ามดอยนี้ได้แม้แต่มอไซค์
บางทีเลยเรียก "ดอยยาววววววววว..."

เมื่อดูแผนที่ประกอบดอยยาวลูกนี้ คั่นแบ่งระหว่างห้วยปูลิง/ห้วยปูเลย/และแกงหอม เขตอ.ปาย


พี่ตึ๋ง ที่จุดกางเต้นท์คืนที่3เมื่อทริปวัดจันทร์ปีก่อน


ดูจุดกางเต้นท์ที่เดียวกันเมื่อปีกลาย


จากลานที่เคยนอน ห่างไปอีก50ม.ก็ถึงสามแยกที่บรรจบทางสายหลัก หัวน้ำแม่สะกึด-ห้วยตอง (และต่อไปวัดจันทร์)


มาถึงสามแยกเดิม ตอนนี้ก็ราวบ่าย3กว่า


น่าเสียดายที่ป่าแถบนี้เริ่มถูกถางแล้ว


สามแยกอีกที หลังคนถ่ายคือทางไปหนองไม้ดำ หนองไม้ขาว ดอยปุย ห้วยฮี้ น้ำฮู ดอยสันฟ้า แม่สะกึด แม่ฮ่องสอน
ขวา คือ เข้าห้วยปุลิง / ซ้าย คือ ไปห้วยปูเลย วัดจันทร์ (หรือสำหรับเราจะแยกไปแกงหอม-เมืองแปง-ปาย)


เราจะไปทางขวานะครับ เดี๋ยวล่วงหน้าไปก่อนล่ะครับ


ไปต่อล่ะครับ เท่าที่จำได้ต่อไปจะผ่านไร่นาอีกหน่อยแล้วจะเข้าหุบที่มืดระหว่างไหล่เขาสองฟาก ก่อนจะถึงกิ่วลมดอยยาวหรือ"เขา1700"


แล้วก็ผ่านไร่นา ที่เมื่อปีกลายพี่วันชัยเคยลงไปสำรวจที่นอน


ตรงนี้มีแต่ไร่ครับกับกระต๊อบที่เฝ้านาเท่านั้น


เริ่มเข้าหุบที่ป่าครึ้ม ๆ แล้ว แต่ปีนี้เปลี่ยนไปอย่างที่บอกป่าสองฟากเริ่มถูกเข้าจับจอง ทางที่เคยโหดเป็นหินลอยเพิ่งถูกแทรคเตอร์ไถไปไม่กี่วันตามคำบอกของน้องที่ อบต.


จากนี้ไปค่อย ๆ ไต่ขึ้นแล้วครับถึงกิ่วลมดอยยาว ซึ่งจะสูงราว1500ม.


ป่าที่สมบูรณ์และหนาแน่นจนแสงส่องลงพื้นไม่ถึง มืดเย็นตลอดวันเมื่อปีกลาย มาปีนี้โดนถางป่าพื้นล่างจนโล่งแสงลงถึง เถาวัลย์นั้นแสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์ของป่า แต่คงจะค่อย ๆ ไปแล้วล่ะครับ เห็นต้นกาแฟยืนแทรกบางส่วนแล้ว


ใครล่ะนั่น


โดนแซงอีกแล้ว


ปั่นจักรยานจิงจิ๊งงงง


นี่ไงทันแล้วครับ


พี่ตึ๋งแรงสุดล่วงหน้าหายไปรอที่กิ่วลมแล้ว รูปจากกล้องพี่ตึ๋งครับ ถนนที่เห็นนี้เพิ่งไถครับ ปีก่อนมันเป็นหินลอยเต็มไปหมดแบบในลำธารเลยครับ


555 มาแล้ว ได้เข้ากล้องกะเขาบ้าง








ค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้นไป ซ้าย-ขวา


ซ้าย


ขวา


และซ้าย เริ่มเห็นยอดสันเขาที่บีบเข้าหากันช่วงกิ่วลมแล้ว