กลัวผีหรือกลัวงูดีนะ..มืดตึดตื๋อ คนคงไม่ต้องกลัว
ป่ามืดทึบสองข้างทาง ไม่มีวี่แววของมนุษย์เลยจริงๆ
ก๊วกร้องถามหาหลักกิโลเมตร น้องได้แต่ส่ายหน้ายังไม่เห็น ไปอีกน่าจะอยู่ข้างหน้า
พอเห็นปลายทาง โครตดีใจเลยคะ
หลักกิโลเมตรขึ้นตะไคร่น้ำเขาตั้งแอบอยู่ในพงหญ้าก่อนถึงปลายทางนั่นละคะ
เฮ้อ...... แล้วหลักอื่นๆ เค้าไปตั้งไว้ตรงไหน??? @#!@%$%^&^*&
เลี้ยวซ้ายปั่นไป สักกิโลเมตรเดียวก็เจอที่พักคะ คืนนี้รู้สึกรอดตายอย่างไงไม่รู้คะ อธิบายไม่ถูก
ภาคใต้ที่พักราคา200-400ที่เราพักส่วนใหญ่เขาไม่มีใต้เตียง เขาเทเป็นปูนทึบเลย
(ความคิดเห็นส่วนตัวลดปัญหาผีใต้เตียงดีนะคะ
)
คืนนี้ข้าวไข่เจียวป้าร้านริมน้ำช่วยชีวิตไว้ ที่นี่ไม่มีอาหารขาย มีแต่น้ำและเบียร์ คนเฝ้าเป็นชาวต่างชาติ
และมองรอบๆสถานที่แล้ว ไม่ต้องปั่นไปหาอะไรรับประทานคะ(ถึงให้ปั่นออกไปตอนนี้บอกเลยสังขารไม่ไหวจริงๆ
)เป็นสถานที่ ที่แวดล้อมด้วยทุ่งนา เวิ้งว้าง คืนนี้ได้แต่ขอบคุณข้าวไข่เจียว
