กิตติพงษ์ กองแก้ว ชายหนุ่มจักรยานและการเดินทางชีวิตในทิเบต

[nonlany]

เพิ่งมาตามอ่าน

ว่าแต่ตุ๊กตาตัวนั้น ท่านได้แต่ใดมา เห็นมีติดไปด้วยตลอดเลย

HBD นะคะ ถ้าวันไหนจะปั่นไปทั่วโลก อย่าลืมชวนบ้างละ กำลังหา buddy อยู่

สวัสดีครับพี่ nonlany ตุ๊กตาหมีนั่นชื่อเจ้าก้องจูเนี่ยร์ครับ เป็นตัวแทนเพื่อนฮ่องกง สำหรับเวลาถ่ายรูปแล้วไม่มีรูปเขาครับ ก็เลยจะเอา ก้องจูเนียร์มาถ่ายแทนครับผม
ส่วนทริปนั้น คงต้องรอทิเบตเปิดก่อนนะครับ.... อยากจะหาทางพาไปพิชิตกันแต่ระยะทางสามเดือนนี่ ใครจะหยุดยาวแบบนั้นได้บ้าง?? เลยวางแผนต่ำสุดต้องหยุดงาน ให้ได้เดือนนึงครับ แล้วนั่งเครื่องลง จงเตี้ยนแชงกีล่า แล้วก็ดำเนินทริปจากตรงนั้นไปครับ เดือนนึงก็น่าจะถึง สามเดือนนี่หมายถึง จากไทยไป นะครับ.... สนใจไหมเอ่ย??


พักฟื้น กับ จักรยาน...

ทิเบต ยังไม่เคยปั่นที่อากาศหนาวๆ เลยนะ ต้องเตรียมตัวยังไงเป็นพิเศษบ้างไหม แล้วก็มีแต่เสือภูเขา ต้องหาทัวร์ริ่งสักคันก่อนหรือเปล่า

อุบัติเหตุที่เกินนั้น นานยังหรอ

แล้วร้านกาแฟ ที่นั่น ตอนนี้ใครเฝ้าให้ล่ะ แบบว่า อ่านแล้วไม่รู้ว่ามันเดือนปีไหนเลย เดาไม่ถูก

เรื่องล่าสุดที่เล่า มันปี พ.ศ.ไหนคะ

[โอ๊ตนนท์]

ทิเบต ยังไม่เคยปั่นที่อากาศหนาวๆ เลยนะ ต้องเตรียมตัวยังไงเป็นพิเศษบ้างไหม แล้วก็มีแต่เสือภูเขา ต้องหาทัวร์ริ่งสักคันก่อนหรือเปล่า

อุบัติเหตุที่เกินนั้น นานยังหรอ

แล้วร้านกาแฟ ที่นั่น ตอนนี้ใครเฝ้าให้ล่ะ แบบว่า อ่านแล้วไม่รู้ว่ามันเดือนปีไหนเลย เดาไม่ถูก

เรื่องล่าสุดที่เล่า มันปี พ.ศ.ไหนคะ

หนาวจนปั่นไม่ออกเลยครับในเวลานี้ ขนาดผมชอบปั่นมากแค่ไหน อุณหภูมิที่ ลงไปถึงติดลบ ผมเลย ขอยกธงขาวเลยครับ.... เดินออกไปข้างนอกยังไม่อยากเลย...... ถ้าจะปั่น ก็ช่วงหน้าร้อน(แต่ก็ยังหนาวสำหรับเรา) น่าจะเหมาะปั่นที่สุดเหมือนปั่นจักยานในห้องแอร์ มีแดดอุ่นๆ แต่ลมเย็นพัดผ่าน เหงื่อ แทบจะไม่ไหล ดีไม่ดี วันไหน หนาวมากๆปั่นเท่าไหร่ เหงือก็ไม่ออกเลยครับ..ปัญหาคือ ออกซิเจนไม่พอเลี้ยง ปั่นแค่ย่านยี่สิบเหนื่ออย่างกับปั่นไปสามสิบกว่า ความเร็วแค่นี้ ก็เข้าระดับต่ำสุดของการออกกำลังกายเลย คืออัตราการเต้นของหัวใจ ทะลุไปที่ ร้อยยี่สิบห้าเลยทีเดียว ถึงแม้ ช่วงหน้าร้อน ผมออกไปซ้อมได้บ่อย และทุกวันที่ซ้อมจะพยายามทำให้ทะลุ ความเร็วสี่สิบได้ แต่ว่าค้างได้แค่ ห้าวิ เองมั๊งครับ ต้องรีบชลอ ลง หัวใจเต้นไป เก้าสิบกว่าเปอร์เซ็นต์เลยครับ(ราวๆ ร้อยแปดกว่าๆ)
ส่วนสำหรับใช้เสือภูเขาปั่นได้ไหม ...ปั่นได้ครับ ผมมาก็ใช้เสือภูเขาครับ อะไหล่หาง่ายกว่ารถทั่วริ่งครับ ซึ่งล้อ 26นิ้วมีเยอะ แต่ล้อ 27นิ้ว หรือ 700c หายากพอควรครับ อันนี้หมายถึง เส้นทางที่ผมปั่นมานะครับ หาดูแล้ว หายากจริงๆ
และรถที่ผมประกอบ เป็นทั่วริ่งให้ลูกค้า ส่วนมาก็ประกอบเสือภูเขาให้ลูกค้าครับ... สรุปว่า รถอะไรก็ปั่นได้ครับ เพียงแต่หาอะไหล่ไว้บ้างก็ดีครับ อะไหล่ในลาซาแพง พอควรเลยครับ...
ส่วนอุบัติเหตุ สามารถเปิดดูลิงค์ที่ ใต้หัวขอเรื่องเล่าครับผมทำลิงค์ไว้ให้ครับ น่าจะปี 48 ครับ นานแล้วครับผม
เก็บตัว....ณ กรุงเก่า...ก่อนกลับไปปั่นไปทำงาน
หลังจากที่ ก้องได้แยกตัวไปเที่ยวอยุธยา ก่อนโดยมีการส่งข้อความมาบอกชวนไปเที่ยวด้วยนั้น ซึ่งขาผม ที่อาการยังไม่หายดี ก็เกิดความนึกสนุก... ไม่ได้ปั่นมานานแล้ว อยากปั่นไปอยุธยาจัง... ความดื้อของผมก็ชนะ ความเจ็บขาไปได้โดยปริยาย
ผมมองนาฬิกา เลยเที่ยงมาแล้ว ในใจเริ่มคิดไปดีไหมหนอ จะไหวไหมหนอ?...จะรอดไหมหนอ ก็เริ่มขึ้นผมเดินตะเพกๆ ไปเตรียมกระเป๋าทัวริ่ง มาแขวนใส่ตะแกรงท้าย พร้อมสัมภาระเตรียมจะออกเดินทางจากบ้านที่จังหวัดนนท์..
หลังจากนั้นก็บอกแม่ให้ทราบอีกที .. เพื่อความชัวร์ก็เอาผ้ายืดมาพันข้อเท้ารัดไว้ เพราะทริปนี้เป็นทริปไกล ครั้งแรกที่ออกจากโรงพยาบาล ความเจ็บยังมีเหลืออยู่แต่ไม่ปวดจี๊ดอย่างตอนถอดเฝือกใหม่ๆ.....
ผมเริ่มออกเดินทางไปราวๆ บ่ายสอง แล้วไปนัดเจอก้องที่สถานีรถไฟ... ก้องเล่าว่าตอนที่เขาปั่นมา เขาหลงทาง ปั่นขึ้นทางด่วนเลย.. เพิ่งมาสังเกตุตอน มีป้ายควบคุมความเร็ว และไม่มีทางลงข้างล่างเลย... กว่าจะลงก็เกือบถึงอยุธยาแล้ว โดยมีตำรวจที่ดักรออยู่ข้างล่างกวักมือให้ลง
ก้องเล่าว่า เพราะตอนนั้นรู้สึกอยู่แถว งามวงวาน หรือใกล้ทางด่วนที่ไหนสักแห่งแล้วถาม คนแถวนั้นว่าอยุธยาาไปทางไหน เขาบอกให้ขึ้นทางด่วนไปก็เลยขึ้นตามเขาบอก
เราพักกันที่โทนี่เกสเฮาท์ ผมเริ่มหาครีมนวดมานวดบรรเทา..ข้อเท้าแล้วก็ออกหาไรกินแล้วก็นอนพักผ่อนเร็ว เพราะความเพลียไม่ได้ปั่นมาเดือนกว่า....
สาเหตุที่มาเที่ยวครั้งนี้ เพราะว่าต้องการพักผ่อนและฝึกแรงข้อเท้าให้ฟื้นตัวเร็ว มีเวลาอีกเพียงแค่สิบวันก็จะต้องไปทำงานแล้ว....
เช้าวันรุ่งขึ้น เราเลยรีบตะเวนกัน ไปหาที่เที่ยวตามวัดต่างๆ ในพระนครศรีอยุธยา...โดนเสียค่าเข้าไปเยอะ เพราะมีหลายวัดเหลือเกิน ก้องเป็นคนต่างชาติด้วย แต่บางที่ก็ มั่วได้แก้คุยกับก้องเป็นภาษาไทย แล้วเขาก็เลยนึกว่าเป็นคนไทย
แล้วเราก็ไปเจอ พี่ต้น กับพี่วัฒ ในขณะเดินเข้าชมวัด เพราะตาผมไปเหลือบเห็นจักรยานปันเข้ามาในโบราณสถานเลยงงว่า เอามาปั่นเข้ามาได้ด้วย? พอเห็นชุดขาวก็รู้เลยว่าเป็นตำรวจจักรยานที่เคยลงในนิตยสารจักรยาน แต่โห..จักรยานพี่ๆเขาแนว ฟรีไรด์เลยแหะ ว่าแล้วก็ชวนคุยกันแบบเป็นกันเอง แถมพี่ต้น กับพี่วัฒ ชวนปั่นไปเที่ยววัดต่างๆ ด้วยไม่ต้องเสียค่าเข้าชม แล้วเราก็ตามไปปั่นกับพี่ๆเขาจนออกเวน ก็ไปนั่งรอที่หน้าสถานีตำรวจ แล้วพี่เขาก็พาไปเที่ยวที่บ้านพี่ต้น แถมมีข้าวให้กินด้วย จนเรากลับไปพักผ่อนกัน วันต่อมาก็ยังตามไปปั่น โดยมีการนัดรวมตัวกลุ่มเสือกรุงเก่า ชาวจักรยานในอยุธยา ถิ่นของเขาก็มาค่อยๆรวมตัวกัน แล้วก็พาไปเที่ยว ไปทั่วอยุธยา เรานั่งเรือข้ามฝากกัน แล้วไปพักรอที่หน้าบ้านพี่ต้นกัน ก่อนเดินทางแล้วเขาก็พาเราไปทุกตรอกทุกซอย เท่าที่เวลาเอื้ออำนวย มีล้มลุกคลุกคลานกันให้ขำๆ จนมืด ก็ยังปั่น ในตอนนั้นก้อง ปั่นค่อนข้างช้ากว่าใครๆเพื่อน ผมขาเจ็บยังปั่นเร็วกว่า ก้องก็เลยปั่นเร็วบ้าง แต่ไปสะดุดเอาลูกระนาด ล้มลงไป จนข้อมือเจ็บ แล้วหลังจากนั้น ปั่นจักรยานก็ต้องปั่นมือเดียวตลอด (ตอนหลังก้องไปเวียดนาม มาทราบว่า มือกระดูกร้าว) ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ทำแค่ให้ ยานวดทา แล้วก็พันผ้ายืดให้ พอช่วยผ่อนคลายเจ็บปวดได้......
หลังจากนั้นก็ วันอื่น ก้องก็งดปั่นจักรยาน มีแต่ผมที่ออกปั่นจักรยาน จนมีบางวันที่ เขาชวนไปร้านจักรยานที่สระบุรี ก้องถึงตามไปด้วย.....เพราะว่านั่งรถไปกัน บางคืน พี่ต้นก็เอาดีวีดี มาขอเปิดที่เกสเฮาท์ ให้ผมได้ดูจอโปรเจ๊คเตอร์ เลยทีเดียว ก่อนวันเราจะกลับ กทม พี่วัฒ ก็ชวนมาทำ อาสาสายตรวจตำรวจจักรยาน ซึ่งผมก็เต็มใจ รับสมัครทำอาสาตำรวจจักรยานด้วย พร้อมกับ ยังชวน ให้ไปแข่งจักรยาน กรุงเก่าเสือภูเขาอีก... เมือผมได้ยินแบบนี้ ผมก็ไม่น่าพลาดสนามแรกที่ได้กลับมาปั่นอีก จะได้ทดสอบตัวเองว่าปั่นไหวไหม?
เรากลับ กทม ด้วยรถไฟกัน โดยมีพี่ต้น มาส่งด้วย แถมช่วยยกจักรยานขึ้นตู้สเบียงเพราะว่า จักรยานผม เป็นจักรยานกู้ชีพ น้ำหนักเยอะ แถมก้องมือเจ็บยกจักรยานไม่ได้.....
หลังจากมาถึง หัวลำโพง ผมก็ต้องยกของลงคนเดียว หันซ้ายหันขวา ไม่มีพนักงานมาช่วยยก ยกเองก็ได้ ขาก็เจ็บจี๊ดๆ เวลายกจักรยาน ของผม ของก้อง และก็พ่วงอีกอัน แถมก้องลากพ่วงไม่ไหวอีกต่างหาก ผมเลยต้องลากพ่วงจักรยานของก้อง พาก้องไปหา ห้องพักอีก......
ทริปไปเก็บตัวอยุธยา ครั้งนี้ มันทำให้ผมมีกำลังใจ ที่แรงผมกลับมาปั่นได้ถึงแม้ว่า จะมีอาการจี๊ดๆ แต่ก็ปั่นตามกลุ่มทัน แถม แบกสัมภาระ ที่หนัก ปั่นไปอยุธยาได้.......สนามแข่งผมต้องไม่พลาดแน่ๆ......ลองดูสักตั้งสิ.

[Porjai01]

รูปนี้ ซ่า มาก

[โอ๊ตนนท์]

รูปนี้ ซ่า มาก

ครับอยากปั่นจักรยานมากๆ เลยขอลองสักหน่อย หน้าตอนนั้นไม่ได้มันส์ครับ แต่ว่ากำลังจี๊ด... ยังไงก็ออกปั่น ไปไหนต่อไหนได้บ้างดีกว่าพกไม้เท้าตะเพิกๆไป ช้าจักรยานเร็วกว่าเยอะไม่ต้องทุลักทุเล ขึ้นรถเมล
แต่ไปได้รัศมี ไม่เกิน สามกิโลครับ..
หวนคืนสู่สนาม เจ็บตัว แต่ไม่ตัดใจ

[ALP]

เยี่ยมครับ !!!

[ทิวากร]

สุโก้ย ยิ่งอ่าน ยิ่งมัน

[nonlany]

สวัสดีปีใหม่ โอ๊ตนนท์ และผู้ติดตามอ่านทุกท่าน จากกลุ่มน้องใหม่จามจุรีสแควร์ (Cham SQ)

[โอ๊ตนนท์]

Happy New Year
สวัสดีปีใหม่ เพื่อนๆที่ติดตามอ่านทุกท่านนะครับ ขออนุญาต ปีใหม่ก่อนเพราะว่าที่นี่เร็วกว่าชั่วโมงครับ..


ช่วงนี้ ต้องรีบปั่นต้นฉบับ ให้เสร็จภายในสิ้นเดือนมกราคม เลยมาเล่าเนื้อเรื่องช้า ขออภัยเพื่อนๆด้วยนะครับผม

[เสือลูกรัง]

สวัสดีปีใหม่ครับ

[นุ 0-818-156-874]

ยิ่งอ่านยิ่งสนุกครับ นึกถึงสมัยที่หัดปั่น MTB ใหม่ๆเลย

[แม่บักข้าวเหนียว]

สุดยอดค่ะ "ทำในสิ่งที่เชื่อ และเชื่อในสิ่งที่ทำ"

เป็นกำลังใจให้นะคะ

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓

[มเหศวร]

ไม่ได้เข้ามานานสงสัยช่วงนี้คนต้นเรื่องติดงานอยู่รออ่านไปเรื่อยๆก่อนนะครับ

[โอ๊ตนนท์]

ขออภัยเพื่อนๆจริงๆครับ.. ติดงานจริงๆครับ ต้อนเขียนให้ปิดเล่มภายในสิ้นเดือนนี้ครับ ทางสำนักพิมพ์เขาเร่งมาครับ ยังเหลือ ห้าสิบตอน ยังไม่เสร็จเลย....

[มเหศวร]

ตอนนี้คนต้นเรื่องอยู่เมืองไทยนะครับ...รอเคลียร์เรื่องงานเขียนส่ง บก.

แล้วก็คงมาเล่าต่อนะครับพี่น้อง...อดใจรอกันสักนิด

[โอ๊ตนนท์]

ตอนนี้คนต้นเรื่องอยู่เมืองไทยนะครับ...รอเคลียร์เรื่องงานเขียนส่ง บก.

แล้วก็คงมาเล่าต่อนะครับพี่น้อง...อดใจรอกันสักนิด

เสร็จไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ เหลือ ช่วย บก เติมเนื้อหา และบางช่วง ที่หาข้อมูลเติม กับเขียนคำนำครับ... อ้อ แล้วเรื่องรูปที่จะลงหนังสือด้วยครับ..