ฉันหาความสุขได้จากการปั่นจักรยาน จึงถ่ายทอดความสุขให้ท่านฟัง

[lekbike]

ทุกอย่างในสรรพสิ่งโลกนี้ "เกิดขึ้น-ตั้งอยู่-และดับไป"...
หามีความจีรังอะไรไม่...
ขณะที่"อยู่" มีเกิด และตั้งอยู่นั้น ตามลมหายใจของตน
เราควรสร้างสรรค์สิ่งที่ดีงาม
ที่ก่อเกิดประโยชน์อย่างแท้จริง
หาใช่หวังสิ่งที่ซ่อนอยู่
แต่นั่นแหละสัจธรรม...แห่งความเป็นจริง
วิ่งวนเดินไป เดิน..หา..
สิ่งที่หานั้นยิ่งห่างไกลออกไป

[เนิ่ม ชมภูศรี]

มีชีวิตอาศัยอยู่บนโลกที่อยู่ในองค์ประกอบของจักวาลอันเวิ้งว้าง กว้างไกล ไร้ทุกสิ่งที่เป็นเรื่องอันประกอบไปด้วยสภาวะทางจิตที่คับแคบ เพราะจิตที่คับแคบ จะมองไม่เห็นความสุขอันสิงสถิตย์กับใจตน จิตที่ใส กระจ่าง จะช่วยเปิดประตูสู่อาณาจักรของท้องฟ้ายามเคลื่อนไหล พบกับสายลมที่กำเนิดมาจากจักรวาล พบกับความหนาวเย็นที่จับจิตเข้าสู่ห้วงแห่งชีวิต ที่นี้ คือที่ที่อยู่ภายในตนเอง....

[lekbike]

"ความสุขความทรงจำไม่มีที่สิ้นสุด"

[youtube]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rV1aLrdeG3w&hl ... ram><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rV1aLrdeG3w&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/youtube]

[panom_cat]

สวัสดีครับคุณ เนิ่ม ชมภูศรี ผมอ่านกระทู้ของคุณแล้ว
ผมไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้นในความหมายของตัวหนังสือ
นอกจากความหมายที่คุณต้องการสื่อออกมา
ซึ่งผมมองว่าคุณไม่ได้สื่อความรู้สึกหรือความสุขของการปั่นจักรยานออกมา
การปั่นจักรยานเป็นเพียงการกระทำเท่านั้นเอง
แต่ จิต ที่รู้สึกตัวทั่วพร้อม จิต ที่มีธรรมเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง

ปิติสุข ที่ได้รับ ซึ่งยากนักที่คนทั่วไปจะสัมผัสได้ ไม่รู้จะบรรยายเป็นตัวหนังสือได้อย่างไร
นั่นคือสิ่งที่คุณอยากให้ คนอื่น ได้สัมผัส ผมเข้าใจคุณ

หวังว่าจะได้มีโอกาสพูดคุยกันครับ สวัสดีครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สวัสดีครับคุณ เนิ่ม ชมภูศรี ผมอ่านกระทู้ของคุณแล้ว
ผมไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้นในความหมายของตัวหนังสือ
นอกจากความหมายที่คุณต้องการสื่อออกมา
ซึ่งผมมองว่าคุณไม่ได้สื่อความรู้สึกหรือความสุขของการปั่นจักรยานออกมา
การปั่นจักรยานเป็นเพียงการกระทำเท่านั้นเอง
แต่ จิต ที่รู้สึกตัวทั่วพร้อม จิต ที่มีธรรมเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง

ปิติสุข ที่ได้รับ ซึ่งยากนักที่คนทั่วไปจะสัมผัสได้ ไม่รู้จะบรรยายเป็นตัวหนังสือได้อย่างไร
นั่นคือสิ่งที่คุณอยากให้ คนอื่น ได้สัมผัส ผมเข้าใจคุณ

หวังว่าจะได้มีโอกาสพูดคุยกันครับ สวัสดีครับ

...
ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง

[เนิ่ม ชมภูศรี]

.

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สวัสดีครับคุณ เนิ่ม ชมภูศรี ผมอ่านกระทู้ของคุณแล้ว
ผมไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้นในความหมายของตัวหนังสือ
นอกจากความหมายที่คุณต้องการสื่อออกมา
ซึ่งผมมองว่าคุณไม่ได้สื่อความรู้สึกหรือความสุขของการปั่นจักรยานออกมา
การปั่นจักรยานเป็นเพียงการกระทำเท่านั้นเอง
แต่ จิต ที่รู้สึกตัวทั่วพร้อม จิต ที่มีธรรมเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง

ปิติสุข ที่ได้รับ ซึ่งยากนักที่คนทั่วไปจะสัมผัสได้ ไม่รู้จะบรรยายเป็นตัวหนังสือได้อย่างไร
นั่นคือสิ่งที่คุณอยากให้ คนอื่น ได้สัมผัส ผมเข้าใจคุณ

หวังว่าจะได้มีโอกาสพูดคุยกันครับ สวัสดีครับ

อยากมีโอกาสได้แลกเปลี่ยเสวนากับท่านครับ...ถ้าได้ไปทางภาคใต่ฃ้ หรือถ้าท่านเดินทางขึ้นเหนือ มานอนพักที่บ้าน นั่งเล่าเรื่องกันไปดีมากครับ

[panom_cat]

อยากมีโอกาสได้แลกเปลี่ยเสวนากับท่านครับ...ถ้าได้ไปทางภาคใต่ฃ้ หรือถ้าท่านเดินทางขึ้นเหนือ มานอนพักที่บ้าน นั่งเล่าเรื่องกันไปดีมากครับ

เช่นกันครับ อยากพูดคุยกับท่าน หลายๆ เรื่อง ผมคิดว่าน่าจะมีโอกาสได้พบกันครับ

หากท่านลงมาทางภาคใต้ ให้แจ้งล่วงหน้าเล็กน้อยครับ หิ้วจักรยานมาด้วยนะ๊ครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

อยากมีโอกาสได้แลกเปลี่ยเสวนากับท่านครับ...ถ้าได้ไปทางภาคใต่ฃ้ หรือถ้าท่านเดินทางขึ้นเหนือ มานอนพักที่บ้าน นั่งเล่าเรื่องกันไปดีมากครับ

เช่นกันครับ อยากพูดคุยกับท่าน หลายๆ เรื่อง ผมคิดว่าน่าจะมีโอกาสได้พบกันครับ

หากท่านลงมาทางภาคใต้ ให้แจ้งล่วงหน้าเล็กน้อยครับ หิ้วจักรยานมาด้วยนะ๊ครับ

ขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง ....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ขอบพระคุณมากครับ จากใจ......

[เนิ่ม ชมภูศรี]

aunmtb เขียน:
ผมจะฝึกฝนจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายยังไงดีครับ ช่วยชี้แนะด้วย

เมื่อท่านถามถึงเรื่องการฝึกฝน.....

สภาวะที่ดำรงอยู่ภายในตัวเราเอง คือสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเป็นปัจจุบันขณะ ต่อคำถามนี้เป็นเรื่องที่ลึกและละเอียดอ่อน การจะทำความเข้าใจได้ถึงสิ่งที่เป็นปัจจุบันขณะ จำต้องอาศัยความใส่ใจอย่างยิ่งยวด ความใส่ใจอันเกิดขึ้นกับตนเองด้วยความรู้สึกตัวทั่วพร้อม รับรู้สภาวะที่เกิดขึ้นในขณะที่ทำการฝึกซ้อมอย่างไม่มีการแบ่งแยกความเจ็บปวดออกจากร่างกาย โดยไม่อยู่ในสถานะที่จะเลือกได้ว่า ต้องทำอย่างนั้น ต้องปั่นอย่างนี้ หรือต้องเบาขาลงหน่อย อาการเจ็บปวดจึงจะหายไป ท้ายที่สุด เมื่อเราจำยอมต่อกระบวนการคิดที่ช่วยตอบคำถามกับตนเองในขณะที่เกิดการกระทำ เช่นในขณะที่ปั่นจักรยาน ในขณะที่กำลังมีอาการเหน็ดเหนื่อยเมื้อยล้าอย่างถึงที่สุด การที่จะเดินทางสู่สภาวะแห่งพลังได้ ไม่ใช่เรื่องที่จะมาหยุดอยู่ตรงความคิดที่บอกกับตนเองว่า ไม่ไหวแล้ว ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว สิ่งที่เป็นความสำคัญในการที่จะค้นหาแหล่งที่มาของพลังงาน ท่านเห็นหรือไม่ว่า จบลงอยู่ ณ ตรงจุดไหน....

ช่วยตอบคำถามฉันที...มันจบลงตรงจุดไหน ฉันต้องการพลังงานที่ว่านั้น เพื่อที่จะปั่นจักรยานได้ดีขึ้น เพื่อที่จะปั่นได้เร็วขึ้น ...ความจบสิ้นลงของแหล่งพลังงานคือตรงกระบวนการคิดที่ต่อยอด กระบวนการคิด ได้เดินทางมาขวางกั้นเส้นทางสู่ความเป็นปัจจุบันขณะ ทำลายพลังเงียบที่ดำรงอยู่กับสิ่งมีชีวิต กำลังที่แท้จริง เกิดจากจิตใจที่เข้มแข็ง จิตใจที่เข้มแข็งนี้ จะเคลื่อนไหวอย่างเป็นอิสระ ไม่สามารถจับต้องหรือทำให้หยุดอยู่กับที่ได้ด้วยกระบวนการต่อยอดทางการคิด และที่สำคัญอย่างยิ่ง คือการไม่สามารถที่จะทำให้เป็นสูตรสำเร็จได้ ว่าจะต้องฝึกจิตในรูปแบบนั้น ทำจิตในรูปแบบนี้ การใส่ใจต่อสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในด้วยความเป็นทั้งหมด รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองในขณะปั่นจักรยาน ด้วยประสาทสัมผัสทั้งหมด รับรู้โดยไม่แบ่งแยกว่าตรงนี้คือความเจ็บปวด ตรงนั้นคือความเหนื่อยล้า รับรู้กระบวนการคิดที่ต่อยอดเคลื่อนไหวกับตนเองอยู่ภายใน จะไปต่อไหวไหม คนนั้นจะแซงเราไหม ขอให้เราได้มีความใส่ใจในเรื่องที่เป็นองค์รวมทางด้านภายในทั้งหมด.....
...
ความว่องไว ฉับไว ร่างกายจะมีการใช้กลุ่มก้อนพลังงานนี้ได้อย่างสมบูรณ์ โดยไร้ซึ่งการแบ่งแยกความเจ็บปวดออกจากร่างกาย พลังงานทั้งหมด ไม่ตกลงไป ไม่หมดไปกับสภาวะจิตที่สับสน จิตที่พูดพล่ามกับตนเองตลอดวันตลอดคืน จิตที่วิ่งไปโน่น ไปนี่ ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พลังงานทั้งหมด ไปหยุดอยู่ตรงที่ปากประตูแห่งการเดินทางที่จะก้าวข้ามข้อจำกัด ด้วยการถูกร้องเรียกจากความเจ้าเล่ห์เพทุบายของสภาวะจิตที่สับสน การหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหวพลังงาน จึงเกิดขึ้น หยุดนิ่ง ไม่สามารถที่จะรับรู้แหล่งที่มา ไม่สามารถซึมซับกับความรู้สึกที่อัศจรรย์ได้อย่างท่วมท้น สิ่งที่เราเคลื่อนไหวอยู่ คือการเคลื่อนไหวไปตามจิตที่สับสน ท้ายที่สุด การหยุดลงด้วยการยอมจำนนต่อคำพูดกับตนเองที่ว่า ไม่ไหวแล้ว พอก่อนดีกว่า พรุ่งนี้จะเริ่มไปให้ไกลกว่านี้ วันนี้เหนื่อยสุดชีวิต.....
....
แต่ หากเรามีความใส่ใจอย่างทั่วพร้อม ร่างกายจะหยุดด้วยตัวเอง โดยไร้การบงการจากจิตอันสับสน.. การปั่นจักรยานของเรา จะหยุดลงไปได้เอง เมื่อมีการกระทำที่เลยขีดความสามารถของตนเอง กับการหยุดด้วยความคิด จะเป็นคนละเรื่องกัน การหยุดด้วยความคิด จะไม่สามารถเดินทางทะลุเพดานการฝึกซ้อมได้ ส่วนการหยุดด้วยขีดความสามารถ ความสามารถจะขยายตัวขึ้นไปเรื่อย เราจะไปได้ไกลขึ้น เราจะหลุดจากกลุ่มได้นานขี้นกว่าเดิม และเมื่อถึงจุดเดิมที่เราเคยหลุดจากกลุ่มทุก ๆ วัน การเรียนรู้นี้ จะขยายฐานความสามารถุของตนเองออกไปไกลกว่าเดิม....

(ประสงค์สิ่งหนึ่งคือ ขออย่าได้เชื่อในสิ่งที่เขียน และไม่มีความพยายามที่จะให้เชื่อ ขอเพียรอ่านและทำความเข้าใจ เรียนรู้ในสิ่งที่กล่าว การค้นพบเป็นของท่าน ขอขอบพระคุณมากครับ ไว้มาต่อในโอกาสหน้าขอรับ )

[เนิ่ม ชมภูศรี]

.

[เนิ่ม ชมภูศรี]

http:

[lekbike]

แวะมาทักทายค่ะ

[youtube]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OsHe2mdjheU&hl ... ram><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/OsHe2mdjheU&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/youtube]

[เนิ่ม ชมภูศรี]

โครงการจักรยานให้ลูกรักครั้งที่ 1..ปี 2551 ครับ ขอเรียนเชิญท่านเข้าไปเยี่ยมชม

http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=247718

สำหรับการเริ่มต้นโครงการจักรยานให้ลูกรักในครั้งที่ 2 นี้นั้น กำลังจะเกิดขึ้นใหม่ในปีนี้ขอรับ