กลุ่มทัวร์ริ่งน้องใหม่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

[สส]

2 ม.ค. 57
สุดบรรยาย

[สส]

2 ม.ค. 57
จากปราสาทบายนก็เดินต่อไปที่ปราสาทบาพวนซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก

[สส]

2 ม.ค. 57
ปราสาทบาพวน

[สส]

2 ม.ค. 57
ออกจากปราสาทบายน ขึ้นรถดารา ไปกินข้าว ซื้อเสื้อ บริเวณร้านค้าในเขตกำแพงพระนคร
ร้านข้าวเมนูไม่มีรูป มีแต่ชื้อเขมรกับฝรั่ง ลูกครึ่งอย่างเราพยายามสั่งข้าวกระเพราเนื้อไข่ดาว ได้ผัดกระเพราเนื้อ ไข่ดาว และขาวอย่างละจาน
คนนี้แหละเซลส์ขายข้าว

[สส]

2 ม.ค. 57

ยังไม่หมดครับ
ต่อไป ปราสาทตาพรม ครับ
ทางไปมีตุ๊กตุ๊กติดนิดหน่อย

[สส]

2 ม.ค. 57

ปราสาทตาพรหม เพียงแห่งเดียวที่บูรณะโดยไม่ตัดต้นไม้ใหญ่ออก จึงเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่

[สส]

2 ม.ค. 57

ปราสาทตาพรหมเหมือนอยู่ในป่า ทางวกวน เราหลงกัน ผมพบคุณลุงเป็นเจ้าหน้าที่อยู่ในนี้พาเดินชมจุดสำคัญ รวมทั้งปราสาทตบอกด้วย โดยเข้าไปยืนตรงกลาง อฐิษฐาน และเอามือตบอกเจ็ดครั้ง(ตามชื่อของผู้สร้างคือพระเจ้าชัยวรมันที่เจ็ด) แล้วก็สลัดสิ่งไม่ดีออกจากกายลงสู่เตาไฟ เวลาตบอกเสียงมันจะก้องกังวาลโดยพิศดาร ปราสาทตาพรหมนี้ปัจจุบันยังมีทีมงานกำลังบูรณอยู่ เมื่อเดินผ่านหินแต่ละก้อนก็จะพบหมายเลขกำกับไว้เป็นระหัสบอกว่าจะยกไปประกอบ ณ จุดไหน

เดินไปมาก็กลับมารวมกันได้สามคน ให้คุณลุงแกพาเดินออกมาส่งทางออก คุณลุงแกพูดไทยได้

[สส]

2 ม.ค. 57

เมื่อออกจากปราสาทตาพรหม ลูกครึ่งลาวเขมรก็ถูกเขมรตัวจริงล้อม
ผมเลยจ่ายเงินซื้อเสื้อไปตัวนึ่งหนึ่งร้อยบาท แต่ไม่สามารถตีฝ่าวงล้อมได้ เลยซื้ออีกสองตัวร้อยห้าสิบ ผู้คนที่นี่น่าเห็นใจครับ ซื่อตรงจริงใจ ผมเห็นใจเด็กๆที่มาแย่งขายของกับผู้ใหญ่ แต่ตอนนั้นผมไม่อยากได้ของที่เด็กขายบวกกับความขี้เหนียวและยากจนของผม เลยไม่ได้ช่วยอะไรเด็กๆ เลย
แล้วเราก็ขึ้นตุ๊กตุ๊กของเราย้อนกลับไปรับพ่ออาโนลฯ ที่ด้านทางเข้า เพราะแกบอกว่า ก็คนเขาเดินออกกันทางนี้
คือพ่อดาราของเราแกวางแผนสวนทางกับคนส่วนใหญ่ เราไปเริ่มจากนครวัดมาสุดที่ตาพรหม แต่คนส่วนใหญ่เขาเริ่มที่ตาพรหมไปนครวัด รถตุ๊กตุ๊กของเราจึงไม่ได้ไปติดเป็นแพไปกะเขา
แต่พ่ออาโนลฯของเรา นั่งยิ้มเยาะเย้ยพวกเราสามคนที่ไปหลงตกในวงล้อมเขมร

[สส]

2 ม.ค. 57

แล้วเราก็ไปโตนเลสาบ แต่ถึงแค่ท่าเรือ
ดาราอธิบายให้เราฟังว่า ขึ้นเรือจากที่นี่เพื่อจะไปพนมเปญก็ได้นั่งเรือราวห้าชั่วโมง(แล้วก็ขึ้นจากเรือไปต่อรถ) สามารถนั่งเรือไปเที่ยวหมู่บ้านชาวประมงซึ่งอยู่กลางทะเลสาบได้ ที่นั่นผู้คนไม่มีที่ดินเป็นของตนเองมีแต่เรือและทะเลสาบ บรรดาเรือทั้งหมดที่เราเห็นอยู่ที่นี่ก็เป็นของพวกเขา พวกเขาเอาปลามาขายและซื้อข้าวของเครื่องใช้กลับไป พวกเขาจะไม่ค่อยขึ้นบกเข้าเมือง

ผมไปยืนดูบ้านชาวเลริมฝั่งและเด็กๆราวสิบคนเล่นตี่จับกันอย่างสนุกเส้นตารางถูกทำขึ้นโดยเอาน้ำมาราดบนพื้นดินให้เปียกเป็นเส้น ครั้งหนึ่งที่มีการโกงเกิดขึ้น พวกเราก็เห็นอยู่เหมือนกันว่าคนตัวโตนั่นเขาก้าวออกนอกเส้นเพื่อจะพยายามไปแตะให้โดนตัวฝ่ายตรงข้ามให้ได้ เกิดการไม่ยอมกันขึ้น ทั้งสองฝ่ายจึงต้องทำเป่ายิงฉุบเพื่อตัดสินและยุติข้อพิพาธ และเล่นต่อไป อย่างสนุกสนานเหมือนเดิม
ถ้าผู้ใหญ่ผู้โตผู้ลาภมากมีผู้มีอำนาจอิทธิพลในบ้านเมืองในโลกทั้งหลายคุยกันจบง่ายเหมือนเด็กๆ ชาวโลกคงไม่มีเรื่องต้องเดือดนัก

[สส]

ก่อนไปกินมื้อเย็น มาบรีฟประวัติปราสาทสี่ที่ที่ไปชมมาสักหน่อย

ปราสาทบาพวน(หรือบาปวน Baphoun)
สร้าง พ.ศ.1550-1600 ตามคติศาสนาพรามณ์ และต่อมามีการรื้อเพื่อปรับเปลี่ยนให้เป็นไปตามคติศาสนาพุทธ ปราสาทนี้ได้ชื่อว่าสวยงามที่สุดในหมู่ปราสาทนครวัดนครธม ปราสาทนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับปราสาทหลายที่ในประเทศไทย

ปราสาทนครวัด (Angkor Wat)
สร้าง พ.ศ.1650 ตามคติศาสนาฮินดู ใช้เวลาสร้างร่วม 100 ปีเป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนสถานที่ใหญ่ที่สุดของโลก เป็นที่สุดของสถาปัตยกรรมยุดคลาสสิคขอม ต่อมาภายหลังได้ปรับเปลี่ยนไปตามคติศาสนาพุทธ ปัจจุบันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชาโดยปรากฎอยู่บนธงชาติ

ปราสาทตาพรหม (Ta Prohm)
สร้าง พ.ศ.1729 ตามคติศาสนาพุทธ และต่อมาภายหลังมีการรื้อเนื่องจากกษัตริย์นับถือศาสนาฮินดู ปราสาทตาพรหมจึงเหลือเค้าโครงน้อยมาก

ปราสาทบายน (Prasat Bayon)
สร้างในราว พ.ศ.1724-1763 ตามคติผสมระหว่างศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ซึ่งช่วงนั้นมีการใช้วิธีการปรับปรุงบางส่วนแทนการรื้อลง จึงคงเหลือค่อนข้างสมบูรณ์

อนึ่ง ยุคอาณาจักรขอมนั้นมีการเปลี่ยนกษัตริย์หลายพระองค์และเปลี่ยนการนับถือศาสนาหลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ.2535 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในชื่อ เมืองพระนคร ซึ่งรวมโบราณสถานและสถานที่สำคัญในเสียมเรียบ

ขอขอบคุณข้อมูลจาก วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

[สส]

2 ม.ค. 57

เราให้ดาราไปส่งที่ตลาดเก่า ไปถึงก็ค่ำพอดี จ่ายค่ารถค่าเบียร์ค่าน้ำ ดาราแถมน้ำแข็งให้ด้วย ป๋าสุนแถมพิเศษไปอีกเท่าไรจำไม่ได้ ขอบคุณและจากกัน
เรายังนึกถึงร้าน Angkor Herb อยู่เลยไปลองดู มีชั้นบนด้วยดูบรรยากาศดี แต่พอเริ่มสั่งอาหาร เริ่มสั่งเบียร์ก็รู้สึกว่ามันดีไปสำหรับเรา แพงน่ะ ไอ้ที่สั่งแล้วก็เลยกินๆเสียให้หมด เช็คบิลแล้วเดินออกจากแหล่งฟูเฟื่องนี้ไปสู่ปากซอยลีลีที่ของเรา

[สส]

2 ม.ค. 57

ไปหาที่นั่งแบบพื้นเมืองธรรมดาถูกๆดีกว่า ตกลงๆ เป็นเสียงเดียวกัน ป๋าสุนบอกว่ามีขวดนึ่งกระเตงมาจากบ้าน
เราเห็นร้านประมาณร้านอาหารตามสั่งอยู่แถวปากซอย แต่ยังเกรงว่าร้านเขาจะไม่มีโซดาน้ำแข็ง พอผ่านร้านสะดวกซื้อจึงปรี่เข้าไป มีโซดากระป๋องกับโซดาสิงห์จากบ้านเรา เปรียบเทียบปริมาณกับราคาแล้วแบบกระป๋องถูกกว่า เลยได้โซดากระป๋องกับน้ำแข็งหิ้วเดิมมากิโลกว่า ถึงลีลีที่พัก เจ้าของเห็นของที่หิวมาก็ตั้งโต๊ะให้เลย แต่เราเกรงใจที่จะต้องรบกวนจานชามช้อนเขาอีก จึงเคลื่อนทับไปปากซอยดีที่สุด นี่แหละที่ของเรา

[สส]

2 ม.ค. 57

ต่อไปก็ต้องสั่งของกันละครับ
อือมมมมม เอาเหล้าโซดาน้ำแข็งวางก่อน เขาต้องเข้าใจแหละน่า
"จาน แก้ว ..." เรารู้ว่าเขมรก็เรียก จาน เหมือนกัน
ต่อไปก็สั่งกับแกล้ม มีน้องมารอรับออเดอร์ แล้วจะออเดอร์ยังไง
เอ้า พี่ใหญ่พยายามดู
นั่งรอพี่ใหญ่สั่งอยู่สิบห้านาที น้องเขาก็ยอมพยักหน้า หรือคอตกก็ไม่รู้

[สส]

2 ม.ค. 57

มีลูกค้าเวียนเข้ามากินข้าวประมาณเต็มทุกโต๊ะตลอด มีพวกแวะมานั่งดื่มอย่างเรานิดหน่อย
กับแกล้มที่ได้มาชุดแรกสามอย่าง ผัด ผัด และผัด
น้องเขาก็พอพูดอังกฤษได้นิดหน่อยพองงๆนี่แหละ

ต่อไปก็อยากกินอย่างอื่นบ้าง เอาง่ายคือ เหมือนเดิมเปลี่ยนแต่หมูเป็นเนื้อ
"เอาเหมือนเดิม แต่ pork ไม่เอา จะเอา beef เอา beef ....."
ตาใหญ่ก็สั่งอีกยี่สิบนาที สามรอบ 3 ครั้ง x 20 นาที = 1 ชม. ก็ยังได้อย่างเดิมมาอีก
ตาติเลยไปหาไข่ข้าวจากไหนไม่รู้ มาได้อีกอย่าง วันนี้เลยมีกัลแกล้มสองอย่างคือผัดกับไข่
น้องเขาคงเหนื่อยมากเลยกับพวกน้านี่

[สส]

2 ม.ค. 57

หลังจากโดนน้องเคลม ตาเสือก็เริ่มตาขวาง
หลับตาพูดแล้ว
แหกปากในร้านอาหารตามสั่งอีก

โอ้ย กลับๆๆๆ เดี๋ยวได้รับทานยำรวมมิตรตรีนเขมร

เพียงร้อยเมตรเราก็ถึงลีลีวิหารโดยสันติเพียบ