......จักรยานธุดงค์..........

[Saturn Sky]

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง

ธรรมะดี ๆ มาฝากค่ะ

[Deang-sarapee]

[quote="Saturn Sky"]อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง

ธรรมะดี ๆ มาฝากค่ะ

สายัณห์ สวัสดิ์ คุณน้องแอ๋ว ขอบคุณมาก ๆ ธรรมะดี ๆ ชื่นนนนน ใจจัง อนุโมทนา สา....ธุ ครับ



เย็นนี้มีเรื่องที่คิดว่าน่าจะถึงเวลาที่ควรเปิดเผย (ไม่เคยเล่าไว้ในที่ใดเลย) คิดอยู่เป็นนานสองนานว่า "ควรไหมหนอ" ในที่สุดก็ตัดสินใจเปิดเผยให้ทราบกันเลย ไหน ๆ ก็เป็น จักรยานธุดงค์แล้ว สิ่งที่อยากจะเล่าก็คือเรื่อง "ทีมจักรยานธุดงค์" นี่แหละครับมีหลาย ๆ ท่านสงสัยใคร่ทราบกันมาก ว่ามีความเป็นมาอย่างไร ซึ่งโดยความตั้งใจกันแต่เดิมของผู้ร่วมอุดมการณ์ เราคิดกันว่าเมื่อทีมเป็นปึกแผ่นดีแล้วค่อยมาว่ากัน แต่จนบัดนี้ความเป็นปึกแผ่นไม่เกิดขึ้น และสุดท้ายจริง ๆ เราก็ถึงบางอ้อว่า จักรยานมันคือ "ปัจเจก" (เฉพาะตัว,เฉพาะผู้เดียว) จริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแล้ว "จักรยานธุดงค์" เป็นแบบนั้นจริง ๆ



เริ่มต้นเดิมทีนั้นแต่ปี ๒๕๕๐ หลังจากที่ผมลาออกราชการ (หลาย ๆ ปัจจัย) ปัจจัยสุดท้ายคือ "เบื่อ" เมื่อลาออกมาแล้วก็คิดว่าเราจะต้องมีกิจกรรมอะไรที่ไม่ทำให้เหงา ในที่สุดก็มองมาที่จักรยาน โดยมี อ.ประยงค์ กลัดเนียม ท่านเป็นกูรูทางจักรยานของ จ.เชียงใหม่ ได้แนะนำ ช่วงนั้นผมได้อาสาเข้าไปช่วยกิจการงานวัดที่ สำนักนิโรธาราม ในตำแหน่งรองประธาน มักจะถูกพระอาจารย์ต่อว่าต่อขานเสมอ ๆ ว่าใช้ชีวิตไปในทางโลกมากเกิน ผมจึงได้พิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าการปั่นจักรยานของผม "มิใช่ปั่นเพราะกิเลส" แต่เป็นการปั่นเพื่อแสวงบุญ ต่างหาก เมื่อผมปั่นไปที่ใด ๆ ผมจะเก็บภาพกิจกรรมที่ทำเช่น สวดมนต์ ภาวนา สั่งสอนผู้ใคร่ธรรม ช่วยเหลือปลดทุกข์ให้กับผู้มีทุกข์ ฯ แล้วนำเสนอท่าน ทุกครั้งจนท่านยอมรับในการปั่นของผม และท่านยังได้เมตตาสั่งการให้ผมเขียนหนังสือเผยแผ่ธรรมะ ที่ตัวเองได้ ตัวเองมีเน้นไปที่ความระยำตำบอนต่าง ๆ ของตัวเอง และการผ่านพ้นวิบากกรรมต่าง ๆ ด้วยกระแสแห่งธรรมไว้ให้อนุชนคนรุ่นหลังได้อ่าน เผื่อเขามีวาสนาได้พบเห็นจะได้เป็นแบบอย่างต่อไป





วันนี้ผมได้เป็นอิสระภาพอย่างแท้จริง เพราะครบวาระการเป็นคณะกรรมการ ผมขออนุญาตุไม่เป็นคณะกรรมการต่ออีก ขอธุดงค์แสวงบุญมาแนวทางที่ผมเลือกของผมดีกว่า



















แรกเริ่มเดิมทีเลยเรามีกันเพียง ๓ คน คือ ผอ.ลือชัย , พ.ต.อ.พิษณุ ฯ และผม ครั้งแรกเราตกลงกันว่าเราจะเดินทางไกลด้วยจักรยานเข้าไปยังพื้นที่ ๆ ทุรกันดาร โดย พ.ต.อ.พิษณุ ฯ เป็นแพทย์ปริญญาแผนไทยคนนี้เก่งจริง ๆ จะนำการแพทย์แผนไทยไปสอนชาวบ้านเพื่อลดค่าใช้จ่าย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งทางแพทย์แผนไทยของ สธ. จนไม่มีเวลามาปั่นกับพวกเราแล้ว ผอ.เป็นครูบาอาจารย์ คนนี้จะสอนเด็กในกระบวนวิชาการต่าง ๆ เก่งมาก ๆ ส่วนผมนั้นถูกสถาปนาให้เป็นอนุศาสนาจารย์ นำธรรมะไปเผยแผ่ เรา ๓ คนคิดกันแบบนี้ และต่อมาก็ได้ อ.โอ๊ค อ.สอนในมหาวิทยาลัยภาคพายัพ ท่านสอนวิชาการดนตรี(ไทย) ท่านนี้ก็จะนำความรู้ความสามารถทั้งการเล่นและการซ่อมแซมเครื่องดนตรี ไปช่วยเหลือชาวบ้านที่ห่างไกลความเจริญ



ที่สำคัญไปกว่านั้นเราจะทำตัวเป็น Spy สายลับเพื่อสืบข่าวต่าง ๆ ที่เป็นภัยต่อบ้านเมืองนำกลับมารายงานให้หน่วยต่าง ๆ รับทราบเพื่อจะได้ไม่ตกข่าว และเตรียมการได้ทันท่วงที ต่อมาไม่นานเราก็เริ่มมีสมาชิกเข้ามาร่วมเพิ่มเติมอีกหลาย ๆ ท่านแต่ที่ยังคงเหนียวแน่นได้แก่



และไม่แน่ว่าจะเพิ่มอีกหนึ่งหรือไม่ยังคงดูใจกันต่อไปเช่น คุณนาย อ.ขวัญชัย น้องชาย ผอ.ลือชัย มันเป็นการยากเหลือเกินที่จะให้มีมวลมหาสมาชิกจักรยานเข้าสู่เส้นทางที่ตั้งใจหวัง เพราะทริปแต่ละทริปก็มีคนโพสต์เข้ามาว่า หิน โหด ฯ มีหลายคนที่ได้ร่วมเดินทางไปด้วยกัน บางคนก็เพียงครั้งเดียว สองครั้งก็หายหน้าไป เรื่องนี้พวกเราทราบดีว่ามันมีปัจจัยหลาย ๆ อย่างเป็นตัวกำหนดเราจึงไม่ได้ตั้งหวังอะไร การเดินทางของเราแต่ละครั้งจึงได้ทำปลายเปิดไว้ ใครสนใจจะไปร่วมแจมด้วยเวลาใดที่ใด ก็ติดตามละกัน ยินดีต้อนรับเสมอ ๆ ครับ มีหลาย ๆ ครั้งที่เราได้รับ Comment จากผู้ที่เข้ามาร่วมแจม ก็รับฟังแต่เรายังคงยืนเจตนารมณ์เดิมของเราต่อไป ต้องขอโทษด้วยละกัน

เอาแค่นี้ก่อนนะ ติดตามไปเรื่อย ๆ จะค่อย ๆ เล่าให้ฟังเป็นจังหวะ ๆ ไปครับ

[Deang-sarapee]

'ปิตุฆาต มาตุฆาต'บทสะท้อนวิกฤติครอบครัวไทย : สำราญ สมพงษ์รายงาน(FB-samran sompong)

"ผมโกรธที่ถูกด่าเรื่องผลการเรียน ที่ผ่านมาโดนพ่อและแม่ดุด่าเรื่องนี้มาโดยตลอด ต่อมาเขาสัญญาว่าจะซื้อรถยนต์ให้หากผมสามารถสอบเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยได้ แต่พอผมสอบได้เขาก็ไม่ทำตามสัญญา โดยเปลี่ยนไปซื้อคอนโดมิเนียมใกล้มหาวิทยาลัยให้แทน วันเกิดเหตุแม่ด่าเรื่องผลการเรียนอีกเลยไม่พอใจซึ่งได้เล่าให้แฟนฟัง"

นี้เป็นคำสารภาพต่อตำรวจที่จำนนด้วยหลักฐานของชายหนุ่มอายุ 18 ปี ที่ก่อเหตุทำปิตุฆาต มาตุฆาตและอนุชาฆาต ฆ่าพ่อแม่และน้องชายเสียชีวิตรวม 3 ศพ ภายในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง ย่านถนนเสมา-ฟ้าคราม ต.ประชาธิปัตย์ อ.ธัญบุรี จ.ปทุมธานี

นับได้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่สะเทือนขวัญและเป็นบทสะท้อนถึงสถาบันครอบครัวและสังคมไทยวิกฤติเช่นไร เพราะส่วนใหญ่แล้วจะได้ทราบเหตุการณ์เช่นนี้ที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ และเชื่อว่าเหตุการณ์นี้ผ่านไประยะหนึ่งก็เงียบหายไปเพราะผู้ก่อเหตุถูกจับแล้ว พอมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกก็โพนทนากันอีกอยู่เช่นนี้เรื่อยๆไป

พ่อแม่รังแกฉัน (บาป 14 ประการของมารดาบิดา)

1. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการรักเขามากเกินไป ผลก็คือเกิดภาวะรักจนหลง ลูกของตนถูกทุกอย่าง ลูกของตนดีกว่าคนอื่นเสมอ อันส่งผลให้ลูกกลายเป็นคนมีอัตตาสูง เชื่อมั่นตนเองในทางที่ผิด ชอบดูถูกคน เป็นตัวปัญหา แต่ไม่ยอมรับว่าตนเป็นคนสร้างปัญหา

2. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการตามใจเขามากเกินไป ผลก็คือพ่อแม่กลายเป็นข้าช่วงใช้ของลูก ส่วนลูกกลายเป็น “ลูกบังเกิดเกล้า” ที่พ่อแม่ต้องยอมให้เขาทุกอย่าง ที่หนักกว่านั้นก็คือ ถ้าพ่อแม่ไม่ยอมตามที่ลูกต้องการลูกบางคนก็ถึงขั้นทุบตีทำร้ายพ่อแม่

3. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่กล้าห้ามปรามสั่งสอนเมื่อลูกทำผิด ทำเลว ทำบาป ผลก็คือ ลูกสูญเสียสามัญสำนึก แยกแยะถูกผิดดีชั่วไม่เป็น มองไม่เห็นเส้นแบ่งทางจริยธรรมว่า ดีเป็นอย่างไร ชั่วเป็นอย่างไร จึงกลายเป็นนักเลงอันธพาล ระรานคนเขาไปทั่ว

4. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการให้เงินลูกเพียงอย่างเดียว ผลก็คือ ลูกไม่รู้จักคุณค่าของเงิน ไม่เห็นคุณค่าของผู้ที่หา และให้เงิน ยิ่งได้เงินมาก ยิ่งผลาญเงินเก่ง มีเงินเท่าไหร่ก็ไม่พอใช้ และทั้งๆที่ใช้จ่ายเงินสูง แต่กลับมีคุณภาพชีวิตต่ำ

5. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมให้ลูกเรียนรู้ที่จะพึ่งตนเอง เกรงว่าหากให้ลูกทำอะไรด้วยตนเองแล้วเขาจะลำบาก ผลก็คือเมื่อโตขึ้นลูกกลายเป็นลูกแหง่ที่พึ่งตนเองไม่ได้ ทำอะไรด้วยตนเองไม่เป็น ยิ่งเติบโตยิ่งเป็นตัวปัญหาของสถาบันครอบครัว

6. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมส่งเสริมให้ลูกได้รับการศึกษาที่ดี มัวแต่สนใจลงทุนในการทำธุรกิจเป็นร้อยเป็นพันล้าน แต่ไม่รู้จักลงทุนในการสร้างลูกให้เป็นปัญญาชน ผลก็คือลูกเติบโตแต่ตัว แต่ทว่ามีสติปัญญาที่ต่ำต้อย ขาดทักษะการคิด การใช้เหตุผล การทำงาน การเข้าสังคม เขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถร่วมเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมเท่านั้นแต่ยังสร้าง ปัญหาให้สังคมอีกต่างหาก

7. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการทำแต่งานสังคมสงเคราะห์นอกบ้าน โดยลืมไปว่าคนที่ตนต้องสงเคราะห์ก่อนดูแลก่อนต้องให้ความรักก่อนก็คือลูก ผลก็คือแม้จะกลายเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ประสบความสำเร็จนอกบ้าน สังคมสรรเสริญ แต่กลับเป็นพ่อแม่ที่ล้มเหลวในบ้าน และลูกกลายเป็นเด็กที่ขาดความรัก ความอบอุ่น ไม่พร้อมจะแบ่งปันความรัก และความอบอุ่นให้ใคร

8. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักยกย่องชมเชยลูกเมื่อเขาประสบความสำเร็จในการเรียน ในการทำงาน หรือในการทำกิจกรรมใดๆ ก็ตาม ผลก็คือลูกกลายเป็นคนใจคอคับแคบ ยกย่องชมเชยใครไม่เป็น เมื่อเห็นคนอื่นได้ดีมีความสำเร็จ เขาจึงเป็นนักอิจฉาริษยาตัวฉกาจ ที่จ้องแต่จะหาทางทำลายคุณงามความดีของคนอื่น

9. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักสอนเขาให้รู้จักบาปบุญคุณโทษ ผลก็คือ เมื่อโตขึ้น เขาจึงพร้อมผละหนีพ่อแม่ไปอย่างไม่รู้สึกผิด ไม่เห็นความจำเป็นว่า การเป็นลูกที่ดีนั้น จะต้องกตัญญูกตเวทีต่อพ่อแม่ของตนอย่างไร

10. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่สอนลูกให้รู้จักการบำเพ็ญตนเป็นผู้ให้ ผลก็คือเมื่อโตขึ้นเขาจึงกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ คิดแต่จะกอบโกย คิดถึงแต่ประโยชน์ส่วนตัวจนมองไม่เห็นหัวคนอื่น แทนที่จะถือหลัก “ยิ่งรวยยิ่งให้ ยิ่งได้ยิ่งแบ่ง”กลับถือหลัก “ยิ่งรวยยิ่งคอร์รัปชั่น ยิ่งแบ่งปันยิ่งสูญเสียเปล่า”

11. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่ยอมให้ลูกรู้จักตัดสินใจด้วยตนเอง ผลก็คือ ลูกกลายเป็นคนขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ไม่กล้าคิด ไม่กล้าพูด ไม่กล้าทำอะไร ส่งผลให้ไร้ภาวะผู้นำ ต้องเดินตามคนอื่นโดยดุษฎี

12. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่สอนให้ลูกรู้จักสมบัติของผู้ดี ผลก็คือเขากลายเป็นคนหยาบกระด้างทั้งทางกาย ทางใจ ใจคอโหดหินทมิฬชาติ ขาดความสุภาพอ่อนน้อม ขาดสัมมาคาราวะ ไม่รู้จักกาลเทศะ ไม่รู้จักประมาณตน ครองตน ครองงานไม่เป็น ไม่เห็นคุณค่าของระเบียบประเพณี กฎหมาย จรรยาจารีตของสังคม ไม่เคารพในศักดิ์ศรีแห่งความเป็นคนดีของเพื่อนมนุษย์

13. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่แนะนำให้ลูกรู้จักคบเพื่อนที่เป็นกัลยาณมิตร (เพื่อนแท้) ผลก็คือรอบกายของเขาจึงมีแต่บาปมิตร (เพื่อนเทียม) คอยประจบสอพลอ คอยหลอกล่อให้ทำความเลวทรามต่ำช้า ติดสุรา ยาเสพติด นำพาชีวิตไปในทางเสียหาย ตกอยู่ใต้วังวนของอบายมุข สนุกสนาน ไม่สนใจหาแก่นสารให้กับชีวิต

14. พ่อแม่บางคนทำร้ายลูกด้วยการไม่รู้จักสร้างสภาพแวดล้อมให้ลูกเป็นคนรักการอ่าน รักการเขียน รักการเรียนรู้ รักการเดินทาง ปล่อยให้เขาศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองไปตามยถากรรม ผลก็คือเขากลายเป็นคนหูตาคับแคบ ขาดความรู้พื้นฐาน ขาดความรู้รอบตัว ขาดความกระตือรือร้น ไม่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ การคิด พูด ทำ ไม่เฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง ขาดความแหลมคม ตามไม่ทันโลก ตกข่าว เป็นคนว่างเปล่าทางความรู้ (รอบตัว) ความคิด จิตใจ และไม่มีรสนิยมอย่างอารยชน

คนเป็นพ่อแม่ สิ่งที่ควรมุ่งเน้นมากที่สุดคือ "ศีลธรรม" พ่อแม่ ยุคปัจจุบันคือ ส่งเสริมลูกให้กร้าวร้าว (พ่อแม่เป็นเอง) "ศีลธรรมไม่กลับมา โลกาจะวินาศ"



ได้ทราบคร่าว ๆ เกี่ยวกับ รักรถรักธรรมทีมไปแล้ว คราวนี้หันกลับมาดูใกล้ตัวของผู้ที่ถูกอุปโลกให้เป็น หัวหน้าทีม คือ แม่บ้านผมเองซึ่งผมจะเรียกตามคณะครูที่โรงเรียน ทุกคนจะเรียกครูอ๋อยว่า "คุณนาย" เวลานี้คุณนายได้เออรี่ออกมาอยู่บ้านได้ปีกว่าแล้ว เมื่อเออรี่ออกมาก็มาปั่นจักรยาน ผมก็ได้พาไปฝึกซ้อมในที่ต่าง ๆ โดยเฉพาะก่อนที่จะเดินทางไป เวียตนาม ผมได้พาซ้อมขึ้นเขาหลาย ๆ ที่ใน จ.เชียงใหม่จนแน่ใจ และได้ให้คุณ เมธา ฯ จาก เอ็มเจไบค์ ประกอบรถให้ ๑ คัน เป็นพาหนะคู่ใจ คุณเธอตั้งชื่อให้ว่า "คุณพอดี" คุณพอดีได้พาคุณนายตลุยไปในที่หลาย ๆ แห่งรวมทั้งเวียตนามมาแล้ว

ต่อจากนี้ไปเป็นการฝึกซ้อม คุณนาย เพื่อให้เข้าถึงคำว่า "จักรยานธุดงค์" อย่างแท้จริง คงจะจำกันได้นะครับว่า จักรยานแล้วแท้จริงเป็น ปัจเจก ยิ่งถ้าปฏิบัติธรรมด้วยแล้ว ความเป็นปัจเจกจะยิ่งสูงขึ้น ๆ เพราะต้องฝึกฝนปฏิบัติขัดเกลา ตนเองอย่างยิ่งยวด จนบางครั้งเหมือนจะไม่ใส่ใจคนรอบข้าง ส่วนผมแล้วจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้น ใครไปด้วยจะพยายามให้เป็นกันเองมากที่สุด ส่วนคุณนายนั้นผมฝันถึง Success ส่วนจะ Failure ในกระบวนการของ จักรยานธุดงค์ หรือไม่อย่างไรก็ต้องฝากความหวังไว้กับการฝึกซ้อม มั่นใจว่าในอนาคต จักรยานธุดงค์ คงมี ๒ คนเราเท่านี้ที่จะยืนยงคงมั่นต่อไป ขอนำเสนอเส้นทางที่จะพาคุณนายไปฝึกซ้อมก่อนละกัน นับเป็นเส้นทางที่ หิน โหด สำหรับคุณนายพอสมควร เรามาชมกันว่าคุณนายจะผ่านไปได้มากน้อยเพียงใด

[Deang-sarapee]

สภาวะ ขี่หลังเสือ ของ สุเทพ เทือกสุบรรณ ระวัง! "เสือกัด"

มีสำนวน 1 ในยุทธนิยายกำลังภายในของจีน ไม่ว่าจะเป็นของท่านกิมย้ง ไม่ว่าจะเป็นของท่านโกวเล้ง ไม่ว่าจะเป็นของท่านหวงอี้ ไม่ว่าจะเป็นของท่านจิ่วถู คนในยุทธจักร "ไม่เป็นตัวของตัวเอง"

บทสรุปนี้มีความขัดแย้งในตัวเองอย่างยิ่งยวด 1 เพราะว่าคนในยุทธจักรมีความเหี้ยมหาญรักความเป็นอิสระอย่างที่สุด กฎเหล็กของคนในยุทธจักร คือ ไม่ยอมรับราชการ ขณะเดียวกัน ความเป็นจริง 1 ในยุทธจักรก็คือ ความสัมพันธ์อันยึดโยงระหว่างค่ายและสำนักที่มีทั้งขัดแย้งและร่วมมือกัน ตรงนี้แหละที่ทำให้คนในยุทธจักรจำเป็นต้อง "ขึ้นต่อ"

การขึ้นต่อสำนัก การขึ้นต่อครูบาอาจารย์ การขึ้นต่อสหายร่วมแนวทาง เงื่อนไขนี้ แหละที่ทำให้มิอาจดำรงความเป็นตัวของตัวเองอยู่ได้ คนในยุทธจักรเป็นเช่นนี้ คนในวงการเมือง วงการการเคลื่อนไหวในทางการเมืองก็เป็นเช่นนี้

ดูตัวอย่างเถิดครับ.....ลงหลังเสือเมื่อใดเป็นโดนกัดแน่นอน (ที่มา:มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 29 พฤศจิกายน - 5 ธันวาคม 2556)










เมื่อวันที่ ๒ ธันวาคม ๒๕๕๖ พ.ต.อ.พิษณุ รักการศิลป์ หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง รักรถรักธรรมทีม ได้นำพา อ.เสมือน ฯ จากหล่มเก่า เดินทางไกลด้วยจักรยานมาจากพิษณุโลก ถึงเชียงใหม่(บ.ปากกอง สารภี) เมื่อ ๘ ธ.ค.๕๖ ทางรักรถรักธรรมเชียงใหม่ ก็ได้ให้การต้อนรับ พาปั่นชมเมืองเชียงใหม่ เที่ยววัดวาอารามโบราณสถานต่าง ๆ ตลอดจนพาไปทุก ๆ ที่ ๆ ทั้ง ๒ ประสงค์อยากจะได้ทัศนา เรียกว่าจนจุใจ

แต่เป้าหมายที่แท้จริงของการมาครั้งนี้คือ การได้ไปกราบเกจิอาจารย์ดังของเชียงใหม่ คือ หลวงตาม้า ที่ถ้ำเมืองนะ เมื่อทราบความประสงค์ที่ชัดเจนก็มีการตกลงในรายละเอียดและหาวัน ในที่สุดก็ตกลงกันเป็นวันที่ ๑๒ ธ.ค.๕๖ โดยมีทีมเชียงใหม่ได้แก่ ลุงชัย อ.โอ๊ค ลุงดม คุณนายอ๋อยและแดง-สารภี รวมทั้งสิ้น ๗ ชีวิตด้วยกัน ในเย็นวันที่ ๑๑ ธ.ค.ได้ โทร ฯ นัดกันว่าให้ลุงชัยที่มีบ้านอยู่ลำพูนปั่นมารับพวกเราที่ บ.ปากกอง และตรงไปรับ อ.โอ๊ค ที่ในเมือง แล้วเดินทางไปพร้อมกัน แต่วันจริงปรากฏว่าทาง บ.ปากกองออกโอ้เอ้ ช้า อ.โอ๊ค ซึ่งมีลูกศิษย์ชื่อ เซอร์เบีย จะขออาสาปั่นไปส่งจนถึง อ.เชียงดาวแล้วจะกลับเอง อ.โอ๊ค ต้อง โทร ฯ ขอออกก่อน เพราะสงสารและเห็นใจทาง อ.เซอร์เวีย อยากจะให้ได้ปั่นด้วยซัก ๗ - ๘๐ กม.ก็ยังดีว่างั้นเถอะ แต่ไม่ลืมนัดกันว่าไปเจอกันที่ อ.เชียงดาวก็แล้วกัน แต่เชื่อไหมครับเท่าที่บรรยายมาให้ฟังหาได้เป็นเช่นนั้น เพราะโลกนี้มันมี กฏไตรลักษณ์ เป็นตัวกำหนดคือ "มันไม่แน่" (อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ส่วนไม่แน่อย่างไรก็โปรดติดตาม

ความไม่แน่เริ่มต้นตั้งแต่ก่อนเดินทาง จวบจนวันสุดท้าย ทริปนี้ครั้งแรกเลยไม่มีเจตนาที่จะพา คุณนายไปให้เรียกว่าตกระกำลำบาก แต่ด้วยที่ บุญพา - วาสนา ส่งคงจะให้คุณนายได้ซึมซับกับคำว่า "จักรยานธุดงค์" จึงทำให้มีเหตุเภทภัยให้เรียกว่า "ตกกระไดพลอยโจน" คิด ๆ ก็น่าสงสาร แต่มันผ่านมาแล้ว ทำให้คุณนายเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ทำให้ผมนึกไปถึงคำของน้องตุ้ย (ทหาร) แกมีสโลแกนที่ว่า "ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน" วันนี้คุณนายเป็นเช่นนั้นจริง ๆ



















ประโยชน์ของมะกอก
1.มะกอกมะกอก ประโยชน์ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระในร่างกาย (ผล)
2.แก้ร้อนใน อาการสะอึก โรคหอบ ด้วยการใช้เมล็ดแห้ง 2-3 ลูก นำไปเผาไฟให้เป็นถ่าน แล้วนำไปแช่น้ำ กรองเอาแต่น้ำมาดื่ม หรือใช้ผสมกับยามหานิลก็ได้เช่นกัน (เมล็ด)
3.ช่วยบำรุงและรักษาสายตา
4.สรรพคุณของมะกอก ช่วยรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน
5.น้ำคั้นจากใบมะกอก นำมาใช้หยอดหูช่วยบรรเทาและแก้อาการปวดหูได้ดี (ใบ)
6.สรรพคุณมะกอกใช้ปรุงเป็นยาบำรุงธาตุ
7.มะกอก สรรพคุณช่วยบำบัดและแก้ธาตุพิการ (เนื้อผล)
8.มะกอกป่า สรรพคุณช่วยแก้ดีพิการ (เนื้อผล)
9.ช่วยแก้อาการบิด (เนื้อผล)
10.ช่วยทำให้ชุ่มคอ แก้กระหาย (ผลมะกอก)
11.ใบอ่อนและยอดอ่อนของมะกอกนำมาใช้รับประทานเป็นผักได้ (ใบ)
12.ประโยชน์ของมะกอก ผลสุกใช้ปรุงรสเปรี้ยวให้กับส้มตำ น้ำพริก (ผลสุก)
13.ประโยชน์มะกอกป่า ผลสุกใช้ทำเป็นมะกอกทรงเครื่อง (ผล)

มะกอกป่า

มะกอกป่า หรือ มะกอก ชื่อสามัญ คือ Hog Plum, Yellow Mombin, Spanish Plum, Caja Mirim, Java Plum มะกอกป่า ชื่อวิทยาศาสตร์ Spondias mombin L. และมีชื่อท้องถิ่นอื่นๆ อีกเช่น ไพแซ (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่), กอกกุก กูก (เชียงราย), กอกหมอง (เงี้ยว-ภาคเหนือ) เป็นต้น โดยจัดอยู่ในวงศ์ Anacardiaceae มะกอกป่าเป็นผลไม้ที่ให้ผลได้ตลอดปี แหล่งที่พบมะกอกป่า ในบ้านเราสามารถพบได้ทุกภาค เพราะขึ้นได้ทั่วไปตามป่าเบญจพรรณและป่าแดงทั่วไป โดยต้นมะกอกนั้นมีถิ่นกำเนิดในเอเชีย ตั้งแต่อินเดีย มาเลเซียจนถึงประเทศอินโดนีเซีย

[Deang-sarapee]

......http://breakingnews.nationchannel.com/h ... sid=715172 .....น่าชมนะครับอย่าพลาดครับ


ชาวเน็ตแห่ดูคลิปนักเทศน์ไนจีเรีย ทำนายเหตุเครื่องบินตกในเอเชียไว้ตั้งแต่ 28 ก.ค.ปีที่แล้ว หลายคนเชื่อหมายถึง MH370

14 มี.ค. 57 ในขณะที่เที่ยวบิน MH370 ยังหายไปอย่างไร้ร่องรอย และเป็นปริศนาในขณะนี้ ปรากฏว่า มีนักเทศน์ศาสนาคริสต์ชาวไนจีเรียคนหนึ่ง ทำนายไว้เมื่อปีที่แล้วว่าจะเกิดเหตุเครื่องบินตกในทวีปเอเชีย และคลิปคำทำนายของเขา กำลังได้รับความสนใจในโลกอินเทอร์เน็ตอย่างมาก

นักเทศน์ ที่มีชื่อว่า ทีบี โจชัว พยากรณ์ไว้ตั้งแต่ 28 ก.ค.ปีที่แล้ว ว่าจะมีเครื่องบินขนาดใหญ่ที่บรรทุกผู้โดยสารกว่า 200 คน ประสบเหตุขัดข้องที่สนามบินในประเทศหนึ่งในทวีปเอเชีย และคลิปคำทำนายของเขาที่โพสต์ในเว็บไซต์ยูทูบ ทำให้หลายคนคิดว่า เขาต้องการหมายถึงเที่ยวบิน MH370 ของมาเลเซีย ที่หายไปตั้งแต่วันเสาร์หรือไม่

เขาบอกว่า ขอให้ทุกคนสวดขอพรให้กับชาติเอเชียชาติหนึ่ง ซึ่งเขาจะไม่ระบุประเทศ แต่พระเจ้าได้เผยให้เขาเห็นประเทศนั้น เขาเห็นบอลลูนลูกใหญ่มาก และหลังจากมันทะยานขึ้นไม่นาน ก็เริ่มเกิดเหตุผิดปกติ จริงๆ แล้ว พวกเขาสามารถตรวจรู้เหตุผิดปกตินี้ตั้งแต่อยู่บนพื้น แต่เพราะความไม่อดทน ถ้าพระเจ้าอนุญาต เขาจะส่งจดหมายถึงสถานทูตของประเทศนั้น ขอให้ทุกคนเช็กกับสายการบินในประเทศของคุณ มันเป็นเหตุการณ์ใหญ่มาก มีคนเกือบ 200 คนในนั้น และสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นเพราะความผิดที่ไม่อดทน ตอนนั้นมีหลายสิ่งที่พวกเขาต้องตรวจดูก่อนทะยานขึ้น แต่ก็ไม่สามารถทำได้

และนับตั้งแต่คลิปนี้ถูกโพสต์ไว้เมื่อวันที่ 8 มี.ค.โดยช่องเอ็มมานูเอล ทีวี สถานีโทรทัศน์เผยแผ่ศาสนาคริสต์ของนายโจชัว มีผู้เข้าชมคลิปนี้กว่า 5 แสนครั้งแล้ว





'ชูวิทย์'โพสต์'คนโกง ปราบ คนโกง' เหน็บ การโกงกับ'ระบอบทักษิณ'เป็นของคู่กันเหมือน'ผีเน่ากับโลงผุ' แปลกใจ'สุเทพ'ระดมความคิดขจัดภัยคอรัปชั่น

14 มี.ค.57 นายชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์ หัวหน้าพรรครักประเทศไทย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว "I'm No.5" โดยระบุข้อความว่า

"คนโกง ปราบ คนโกง

ประเทศไทยมีเรื่องเหลือเชื่อหลากหลาย ทุกครั้งที่พบทางตัน หาทางออกไม่เจอ ถึงขนาดต้องปฏิวัติรัฐประหาร ล้มรัฐบาล มักอ้างเรื่องโกงกินคอรัปชั่น เราต่อสู้กับการโกงมานาน ตั้งแต่อดีตมีองค์กรปราบโกง ป.ป.ป. จนกลายมาเป็น ป.ป.ช. อย่างทุกวันนี้ แล้วยังมีองค์กรกลางอย่าง สตง. ศาลรัฐธรรมนูญ ไปจนถึง กกต. ที่คอยปราบโกงเลือกตั้ง

สารพัดโกงมีทุกยุคทุกสมัยไม่เคยตกยุคแม้แต่สมัยเดียว ไม่จำเพาะเจาะจงเฉพาะทักษิณ แต่กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ปราบโกงไปปราบโกงมา จะปฏิรูปปราบคนโกง หรือ ปฏิรูปปราบทักษิณ? กันแน่
.................................................. ฯฯฯฯฯ................................................................................................................

เพราะคนที่เคยเกี่ยวข้องกับการโกง กลายเป็นผู้ปราบโกงไปเสียเอง ทั้งๆที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาการโกง กลับยกตัวเองมาเป็นพระเอกปราบการโกง ให้มันได้อย่างนี้สิประเทศไทย

แ ต่นับว่าเป็นเรื่องดี หากมี "องคุลีมาล" กลับชาติมาเกิดในผืนแผ่นดินไทย คนทำผิดแล้วสำนึกมันช่างน่ายกย่องสรรเสริญ สังคมต้องให้โอกาส แต่นี่มาบอกว่า ชาตินี้ไม่เคยแผ้วพานเกี่ยวข้องกับการโกง ใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนเพิ่งหลุดออกจากวัด อย่างนี้มันองคุลีมาลตัวปลอม เพราะในพุทธประวัติ องคุลีมาลนั้นยอมรับสารภาพผิด จึงกลับเนื้อกลับตัว

ต่อไปกำนันสุเทพต้องตั้ง "คณะกรรมการคนเคยโกงป้องกันและปราบปรามคนโกงอีกฝ่าย เพื่อระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์" ชื่อย่อว่า กปปส. ช่างคล้องจองกันอย่างบังเอิญ แต่นี่แหละประเทศไทย เรื่องแปลกๆเกิดขึ้นได้เสมอ

ทุกวันนี้ มีคนปราบโกงเพิ่มขึ้นทุกวัน แต่ไม่เคยจับคนโกงได้เลยสักคน



























"มันไม่แน่" คำ ๆ นี้ถือได้ว่าแน่นอนจริง ๆ เพราะอะไร ๆ ในโลกเบี้ยว ๆ ใบนี้มักเปลี่ยนแปลงได้ไม่แน่นอนเสมอไป แม้แต่ความแน่นอนยังไม่แน่นอน แล้วเราจะเอาอะไร จริงไหมครับ เริ่มต้นเดินทางแต่เช้าแล้วที่พวกเรานัดกันว่า ล้อหมุน ๗ โมงนะ เอาเข้าจริงไม่ใช่ มีปัญหาให้แก้อยู่นั่นแหละ ดังนั้นเราจึงมักจะบอกพวกเดียวกันว่า สบาย ๆ ก็แล้วกัน มีอะไร โทร ฯ แจ้งกันแค่นี้พอ

ความไม่แน่นอนครั้งที่ ๒ เกิดขึ้นกับท่าน อ.โอ๊ค ฯ ที่ประมาณว่าจะพา อ.เซอร์เวีย ปั่นไปให้ถึง อ.เชียงดาว เอาเข้าจริง ๆ ไม่ถึง อ.แม่แตง ซะซ้ำไป อ.ไปโซ่จะขาดที่ร้านกาแฟ บ.เหมืองผ่าเลย อ.แม่ริมไปสัก ๕ กม.แค่นั้น และเวลาก็ล่วงเลยไปมากแล้ว อ.เซอร์เวีย ที่มีนัดสอนลูกศิษย์ จำใจต้องปั่นกลับแยกตัวกันที่ บ.เหมืองผ่านั่นเอง พวกเราทั้งหมดรวมกันได้ครบทีม ๗ คน ก็สตาร์ทปั่นให้ถึงเป้าคือ ถ้ำเมืองนะ เราปั่นมาเรื่อย ๆ จวบจนถึงสวนสนก่อนถึงค่ายสมเด็จพระนเรศวร ก็ได้เวลาอาหารมื้อเที่ยง ซึ่งเราก็จอดเติมพลังกันและหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจหลัก(กิน) เราก็ออกเดินทาง ผม + คุณนาย ลุงดม ล่วงหน้าไปก่อนสัก ๕ นาที อ.เสมือน ผู้พันพิษณุ ลุงชัย และ อ.โอ๊ค ตามหลังมา

ความไม่แน่นอนเกิดขึ้นเป็นคำรบที่ ๓ เมื่อชุด ๓ คนหลัง ผ่านค่ายสมเด็จพระนเรศวรไม่ถึงกิโล ลุงดมเกิดอาการตะคริวกินขาขึ้นไปถึงช่วงเอว อ.โอ๊ค รีบ โทร ฯ แจ้งให้ผมทราบ ซึ่งผม ๓ คน รวมทั้งผู้พันพิษณุ ตามสมทบเป็น ๔ คน กำลังนั่งรอที่เชิงดอยห่างจากจุดลุงชัยเป็นตะคริว ประมาณ ๕ - ๖ กม. อ.โอ๊ค และ อ.เสมือนแจ้งให้ทราบว่า ลุงชัยคงไม่ไหว ผมได้ติดต่อโดยตรง(คุย) กับลุงชัยฟังอาการแล้ว ก็รับทราบและ อ.โอ๊ค สั่งการให้ อ.เสมือนรีบตามเรา ทั้ง ๔ ที่รออยู่ ส่วน อ.โอ๊ค อาสาจะประคองลุงชัยกลับบ้าน เชียงใหม่ เป็นอันว่า ลุงชัยและ อ.โอ๊ค ปั่นได้แค่ บ.ปางกว้าง เท่านั้น แหละนี่ก็คือความไม่แน่นอน

เราทั้งหมด ๕ คนปั่นเข้า อ.เชียงดาว ตลอดเส้นทางมีความสุขกันมาก ๆ อยากให้ทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ได้ไปสัมผัส จาก ปางช้างเข้า อ.เชียงดาว เหมือนเส้นทางเวียตนามแถว ๆ ซาปา ไม่มีผิด ขวามือเป็นลำน้ำปิง ซ้ายมืออิงเขาไปเรื่อย ๆ อากาศร่มรื่นเย็นสบาย ต้นไม้เขียวขจี สูดอ๊อกซิเจนได้เต็มปอดกัน เราปั่นผ่านด่านสกัดของกองกำลังผสม ๓ ฝ่าย (ทหาร ภูธร ตชด.) ที่ ๆ จุดนี้ จักรยานลุงชัย เคยมาระเบิดเล่นเอา จนท.ตกใจหมอบกันคิดว่า โดนระเบิด

ผ่าน อ.เชียงดาวโดยใช้เส้น By Pass ผ่านถ้ำเชียงดาว มุ่งเข้า อ.เมืองงาย ถึงเมืองงาย ก็ได้เวลาพลบค่ำ เราได้ไปหาพระอาจารย์ ซึ่งท่านเป็น ตำรวจเก่า จำพรรษาอยู่ที่วัดเชียงมั่น อ.เมืองงาย คุณกันถูกคอ ท่านรู้จักกับ ร.ต.ต.วิลาศ (ตาลาศ) ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้องของพ่อตาด้วย เคยทำงานด้วยกัน คุยถูกคอกับคุณนายด้วย เมื่อเราแจ้งความประสงค์ ที่จะกางเต้นท์พักนอน ท่านก็เมตตาจัดสถานที่ให้ เมื่อได้สถานที่เราก็ชำระร่างกาย ทำอาหารมื้อเย็นร่วมกันรับประทาน เสร็จนั่งสนทนาธรรมกันตามภูมิรู้ จนได้เวลาก็พากัน สวดมนต์เย็นและนั่งสมาธิภาวนา ตามแต่บุญ-วาสนของแต่ละคน เสร็จก็แยกย้ายกันพักผ่อน สรุปรวมจาก ปากกองสารภี ถึงเมืองงาย ๑๐๒ กม.ใช้เวลาบนอาน ๕ ชั่วโมง

[Deang-sarapee]

นาน ๆ จะได้ดูมวยหมู่กันสักครั้ง ขออย่างเดียวอย่าเล่น ปืน ผา หน้าไม้ ระเบิด ฯ กันนะคร๊าบบบบบบบบ



คงไม่เป็นไรนะ ถ้างวดนี้ไม่ถูก ข้าวเขาคงเอามาเทให้ได้เก็บกัน แต่ไม่มั่นใจนะ เห็นเขาบอกว่าข้าวมีเจ้าของ คงต้องมีการ์ดมาคุม ต้องระวังตัวกันบ้างละกัน เพราะการ์ดเขาเข้มแข็ง น่ากลัวมากนะ ระวัง ๆ กันบ้าง

อย่า ถาสือ...นะครับเล่น ๆ ให้ขำ ๆ ถ้าไม่ขำก็พยายามจี้เอวหน่อยนะ เรามาไปกันต่อกับการปั่นเข้าเมืองนะ ปั่นผ่านด่านเเม่นะมาได้สัก ๕ - ๑๐ กม.คงได้เข้าหมู่บ้านก่อนจะเข้าตัวอำเภอเชียงดาว ความไม่แน่นอนเกิดขึ้นอีกแล้ว จู่ ๆ รองเท้าของท่านผู้พันพิษณุ ขาดตรงพื้นจนไม่สามารถที่จะใช้ต่อไปได้ โชคดีที่มีร้านขายของชำเราก็ทดลองเข้าไปถาม ปรากฏว่ามีที่พอใช้ได้ ใส่ได้ด้วยก็เลยซื้อซะ ๑ คู่ (ดีกว่าไม่มีใส่)

เราปั่นตรงไปทางเส้น By - Pass ไม่เข้าตัวอำเภอ ผ่านทางเข้าถ้ำเชียงดาว ถ้ำผาปล่อง (วัดหลวงปู่สิม) ถ้ำผาเปียง คนพิษณุโลกเสียดายที่ไม่ได้เข้าไปกราบอัฐธาตุหลวงปู่สิม เอาไว้ครั้งหน้าค่อยมาอีก เราเข้าไปนอนที่เมืองงายวัดเชียงมั่น ได้รับความสดวกสบายทุกอย่าง เราได้สวดมนต์ทำภาวนา ตามหวังและตั้งใจ ช่วงเช้าผมตื่นก่อนเพื่อน(ตี ๓ ) เอากำไรด้วยการเดินจงกรม นั่งภาวนา จนถึงเวลา ตี ๕ กว่า ๆ ก็ต้มน้ำ เมื่อทุกคนตื่นก็ได้ซดชา กาแฟ ไม่ต้องรอ คุณนายนั้นตื่นมาก็เป็นภาระแม่ครัวประกอบอาหาร

หลังจากที่เราทานมื้อเช้ากันเรียบร้อย ก็ได้พากันไปกราบลาท่านเจ้าอาวาส เราได้ถวายปัจจัยและยาแผนไทยบางส่วน (ของผู้พันพิษณุ) ไว้กับวัด ท่านได้สนทนาและให้ ศีลให้พร ไม่ลืมที่จะเอ่ยปากชวนให้พวกเรากลับมานอนที่นี่อีก (ขากลับ) เราออกจากวัดก็ย้อนกลับเพื่อเข้าไปชมสถูปสมเด็จพระนเรศวร ฝนทำท่าตกต้องคลุมเสื้อกันฝน เมื่อออกจากสถูปฝนตกหนักมาก เราไม่มัวเสียเวลารอครับ "อยู่ใต้ฟ้ากลัวฝน กลัวแดด" คงไม่ใช่ ปั่นท่ามกลางสายฝน เย็นฉ่ำชื่นใจ































วัดพระธาตุศรีสามรักษ์ สร้างถวายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ สมเด็จพระสุพรรณกัลยา นำการก่อสร้างโดย พระอธิการบัณฑิต จิณณปุญโญ (เจ้าอาวาส) บัณฑิตฤชาปกรณ์ (เดิม บุญส่ง กอหา) อดีตหัวหน้าคณะปฏิวัติ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ หัวหน้าคณะปฏิวัติ ๒ สมัย รอง ๒ สมัย หัวหน้าปราบกบฏ ๓ สมัย เริ่มดำเนินการก่อสร้าง ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๙

ประวัติวัดพระธาตุศรีสามรักษ์ ย่อฯ

สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้ยกทัพขึ้นไปตีหงษาวดีได้ชัยชนะครั้งที่ ๔ ยกทัพกลับประเทศไทยและได้พักแรมอยู่วัดนี้ พระองค์ได้มีพระราชบัญชาให้มหาเถรคันฉ่องสร้างวัดนี้ เมื่อมหาเถรคันฉ่อง ได้ฟังแล้วรับด้วยเกล้า จึงได้ดำเนินการก่อสร้างขึ้นและมีความเจริญรุ่งเรืองมาก เดิมมีที่ดินประมาณ ๔๕๐ ไร่ และวัดฯ ได้ทรุดโทรมไปมากเหลือซากวัสดุเป็นอิฐ ศิลาแลงได้สลักหักพังมากมาย มีพระธาตุอยู่ ๒-๓ องค์เป็นอิฐศิลาจารึก ก้อนใหญ่สี่เหลี่ยมกว้าง ๑ ฟุต ยาว ๑ ฟุตครึ่ง พระธาตุได้รับบรรจุพระเกษาของสมเด็จพระสุพรรณกัลยาไว้ และอีกแห่งหนึ่งได้รับบรรจุไว้ที่เมืองปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน



http://www.youtube.com/watch?v=VOAJgx07WU4





เดินทางมาได้ระยะหนึ่ง ก็ถึงเวลาที่ต้องเติมพลัง ลุงดมมีหน้าที่ในการเสาะหาที่ ๆ สำหรับประกอบอาหาร หาเท่าไร ๆ ก็ไม่ได้ที่เหมาะปั่นไป ๆ เรียกว่า ความท้อเริ่มเข้ามาเยือน บางคนอุทานเบา ๆ ว่า "แล้วจะได้กินไหมนี่" มีแอบมากระซิบให้ผมเป็นคนจัดการเถอะ โปรดติดตามครับ "ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม" เราก็มาซึ้งกับคำโบราณก็ครั้งนี้แหละครับ ที่ ๆ เราจอดแวะทำอาหารเรียกว่าได้ใจกันเลยทีเดียว อ.เสมือน ผู้มีหัวใจศิลปิน อุทานแต่ละคำเรียกว่ซึ้ง ๆ ทั้งสิ้น และตั้งแต่ผมปั่นมาก็เป็นหนแรกจริง ๆ ที่อยากจะบอกว่า "มันโดนใจจริง ๆ "

[Saturn Sky]

สวัสดีค่ะคุณพี่แดง ลุยกันดีจริง ๆ
คนข้างกายของคุณพี่แดงก็ปั่นเก่งมาก ๆ เลยนะคะ นับถือ ๆ จริง ๆ ค่ะ

[Saturn Sky]

เดินทางมาได้ระยะหนึ่ง ก็ถึงเวลาที่ต้องเติมพลัง ลุงดมมีหน้าที่ในการเสาะหาที่ ๆ สำหรับประกอบอาหาร หาเท่าไร ๆ ก็ไม่ได้ที่เหมาะปั่นไป ๆ เรียกว่า ความท้อเริ่มเข้ามาเยือน บางคนอุทานเบา ๆ ว่า "แล้วจะได้กินไหมนี่" มีแอบมากระซิบให้ผมเป็นคนจัดการเถอะ โปรดติดตามครับ "ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม" เราก็มาซึ้งกับคำโบราณก็ครั้งนี้แหละครับ ที่ ๆ เราจอดแวะทำอาหารเรียกว่าได้ใจกันเลยทีเดียว อ.เสมือน ผู้มีหัวใจศิลปิน อุทานแต่ละคำเรียกว่ซึ้ง ๆ ทั้งสิ้น และตั้งแต่ผมปั่นมาก็เป็นหนแรกจริง ๆ ที่อยากจะบอกว่า "มันโดนใจจริง ๆ "

โอ้ววว ทำเราอารมณ์ค้างซะงั้น รอชมค่ะ รอชมอยากเห็นจังว่า มันจะขนาดไหนหนอออ

[Deang-sarapee]

ต้องขอโทษ ไม่มีเจตนา. ตอนนี้กำลังรอรถขึ้นคิชฌกูช คิวที่ 314.
ส่งจากมือถือ แค่นี้นะ ลงมายังไม่รู้จะปั่นไปนอนที่ไหนดี การรอคอยสร้างควาอดทนได้ดีพอสมควร

[TeslaMan]

สวัสดีครับผม ถ้ามีเวลาอย่าลืมมาเที่ยวเมืองจันทบุรีใหม่นะครับ
ขอให้การเดินทางกลับจ.เชียงใหม่ราบลื่นด้วยดีครับผม

[Deang-sarapee]

ออก เดิน ทาง จาก. มฺ.เทคโน บูรพา ฯ. ประมาณ ว่า จะให้ ถึง อ.วังน้ำ เย็น แต่พายุฝนลมแรง ฝนตกหนักจำเป็นต้องพักที่ อ.วังสมบูรณ์. ผอ.และ อ.ภมร เดินทางล่วงหน้ามาก่อน ได้ไปที่วัด. วัดหนึ่งปรากฏว่า "วัดนรก". กลัวจะเหมือนที่ อ.คลองขลุง. จึงรอให้ตัดสินใจ แต่เพราะพายุฝนเราจึงต้องนอนรีสอร์ท. ก็เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่พวกเรทปฏิเสธไม่ได้ กลับไปจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง. เช้านี้จะเดินทางต่อน่าจะต้องปรับรูปขบวนใหม่ซะแล้ว
อาจจะไม่เข้าสระแก้วแต่จะมุ่งตรงเข้าปราจืนบุรีไป อช.ทับลาน. ภาวนาอย่าให้เกิดพายุฝนอีกก็แล้วกัน.ติดตามรายนะครับ โชคดีมีสุขทุก ๆ คนครับ.

[MTBmydream]

ชอบมากครับ

Sent from my GT-N7100 using Tapatalk

[Deang-sarapee]

โอ้ววว ทำเราอารมณ์ค้างซะงั้น รอชมค่ะ รอชมอยากเห็นจังว่า มันจะขนาดไหนหนอออ

เดินทางกลับมาแล้วครับ กลับมาก่อนกำหนดด้วย มันมีเหตุการณ์ที่ต้องให้กลับทั้ง ๆ ที่ยังสนุกสนานกับการปั่นและการท่องเที่ยว ติดตามได้ในกระทู้ "พาคุณนายทัวร์..โดยพี่แดง" นะครับ เมื่อช่วงที่เดินทางไม่ได้พกพา Note Book ไปด้วยได้ใช้มือถือติดตามกระทู้ต่าง ๆ ก็ต้องตกใจที่กระทู้ของตัวเอง..ทำให้คนมีอารมณ์ค้าง..อารมณ์ค้างควบคุมไม่ได้อันตรายมากนะ กลับมาจึงรีบทบทวนความจำและรีบเข้ามา เพื่อจะช่วยให้ได้หายอารมณ์ค้าง

วันนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากเพียงแต่ว่าเราเลือกหาที่ ๆ จะประกอบอาหารมื้อเที่ยงกว่าจะได้ก็เป็นนานสองนาน ในที่สุดเราก็ไปได้ที่ปลายทุ่งนา มีกระต๊อบท้ายนา มีกองฟาง บรรยากาศคลึ้มฝน มีละอองฝนปรอย ๆ ปลิวโปรยมากับสายลมอ่อน อ.เสมือน ฯ ผู้มีศิลปในหัวใจได้ครวญเพลง "เรียมเหลือทนแล้วนั่น..." เบา ๆ มันเพราะจริง ๆ ทดลองฟังเพลงที่ผมไปเสาะหามาให้ กรุณาคลิกที่ U - Tube ข้างล่างนี้ ก่อนเพลงจะบรรเลงให้หลับตาลงเบา ๆ ตั้งใจฟัง จินตนาการเสมือนเรากำลังอยู่กลางทุ่งนะครับลองดู

http://www.youtube.com/watch?v=DCbnnwNwK9s

ฟังแล้วเป็นอย่างไรบ้างครับ ส่วนตัวผมแล้วเพลงนี้ผม "อิน" มาก ๆ เมื่อครั้งอยู่วงดนตรีจำได้ว่า นักร้องสาวคนสวยชื่อ "เต่า" เธอร้องเพลงนี้นักร้องคนนี้เป็นที่หมายปองของนักดนตรีทุกคนในวง เธอไม่ให้ความสนใจใครเลย แต่เธอสนิทกับผมให้ความสนใจและดูแลผมมาตลอด ผมไม่ได้บอกว่า "รัก หรือ ชอบ เธอ" แต่ทุกคนในวงจะรู้ว่าเราคือ "แฟนกัน" เมื่อผมเรียนจบ (ม.ศ.๕) คุณพ่อได้พาผมขึ้นดอยเพื่อให้ห่างจากวงดนตรี และไม่นานผมก็ได้เข้ารับการฝึกเป็น "ตชด." เราก็ได้ห่างหายกันโดยปริยาย วันนี้เวลานี้ผมมีคุณนาย ผมยังรักและชอบที่จะฟังเพลงนี้จนทุกวันนี้ครับ ครานี้ก็ขอนำภาพที่วันนั้นมาให้ได้ชมกันครับ

















อ.เสมือน ฯ อยากจะได้ภาพคู่บ้างแต่เสียดายบอกว่า "ขอให้เป็นความทรงจำของ พี่แดง กับ พี่อ๋อย ดีกว่า" ครับ..ผมจะจำอย่าง อ.เสมือน บอกและขอบคุณ อ.เสมือน ฯ มาก ๆ ที่ทำให้ความหลังฟื้นความทรงจำมาอีกครั้งครับ เป็นความสุขที่นาน ๆ จะแฉวบเข้ามา


http://www.youtube.com/watch?v=PqQHibOO5BI (ยอดรัก )

http://www.youtube.com/watch?v=OMqNQMUFzTY (แม่ผ่องศรี)

http://www.youtube.com/watch?v=AidFysFqZag (ต้นฉบับแต่ปี ๒๔๘๓)


ยอดรัก สลักใจ ก็ร้องได้ไพเราะสมัยเมื่ออยู่วงดนตรีก็ได้เคยร่วมงานกันทุกปีที่เชียงใหม่ ขอวิญญานท่านสู่สุคติ ส่วนของแม่ผ่องศรี วรนุช ผมก็ได้เคยร่วมงานกับท่าน เมื่อขึ้นเชียงใหม่แฟน ๆ จะไม่พลาดขอให้ร้องเพลงนี้ทุกครั้งไป เรียกว่าเป็นเพลงฮิตในสมัยนั้นครับ

สวัสดีครับผม ถ้ามีเวลาอย่าลืมมาเที่ยวเมืองจันทบุรีใหม่นะครับ ขอให้การเดินทางกลับจ.เชียงใหม่ราบลื่นด้วยดีครับผม

ชอบมากครับ Sent from my GT-N7100 using Tapatalk

หวังว่าทั้ง ๒ ท่าน (TeslaMan และ MTBmydream) ก็คงจะชอบฟังเพลงนี้ด้วย ที่จันทรบุรีว่างเมื่อไรผมไปทุกครั้ง ติดใจทุเรียน มังคุดมาก ๆ ครับ ขอบคุณครับ ไม่แน่เมษา - พฤษภา อาจกลับไปอีกครับ

[Deang-sarapee]

http://www.youtube.com/watch?v=VOAJgx07WU4




ฟังเพลงขวัญของเรียมแล้วไม่ทราบว่า ชอบใจกันบ้างไหม ? ไม่ถูกใจกราบขออภัยด้วยก็แล้วกัน ก่อนที่จะเดินทางกันต่อ มีเรื่องที่คิดว่า "ไหน ๆ ก็ไหน ๆ " อยากจะระบายซะให้หมดหัวใจ อาจจะมีหนุ่ม ๆ อีกหลาย ๆ รายที่เข้ามาอ่านเรื่องราวแล้ว จะได้เป็นอุทาหรณ์สอนใจไม่นำไปเป็นเยี่ยงอย่าง เพราะอานุภาพแห่งพระธาตึศรีสามรัก ที่เราพากันปั่นผ่านมาเมื่อเดินเรื่องของ "เต่า" มันเป็นบาดแผลที่ลืมไปนานแล้วแต่หวลกลับมา สร้างความช้ำได้พอสมควร

ผมบอกแต่แรกแล้วว่า "ไม่เคยบอกรัก ชอบ" แต่น้องเขาดีกับผมมาตลอด วันที่ผมต้องถูกไฟต์บังคับจากคุณพ่อ ให้ขึ้นไปทำงานบนดอยเพื่อรอการรับเข้าฝึกอาวุธพิเศษ ผมก็ต้องพรากจากน้องเต่าอย่าง งง ๆ ผมหายไปจากชีวิตน้องเต่าได้ปีกว่า ๆ หลังจากที่ฝึกเสร็จก่อนขึ้นไปทำหน้าที่ในชายแดน ผมได้มีโอกาสพบหล่อนอีกครั้งในบาร์รินแก้ว เธอร้องเพลงประจำที่นั่น คืนนั้นเรานั่งสนทนากันที่มุมนักร้องและได้ออกไปเต้นรำด้วยกัน เพื่อนผมซึ่งเป็นนักดนตรีและเล่นประจำที่บาร์ย่านศรีดอนไชย ห่างจากบาร์รินแก้วคนละมุมเมือง ก็เป็นเหตุบังเอิญให้เขาต้องมาเป่าแซกโซโฟนแทนเพื่อนอีกคน เขาเห็นเราเต้นรำด้วยกัน(คงจำผมไม่ได้) เพื่อนก็ตรงดิ่งเข้ามากระชากแขนผม พอเห็นหน้าผมมันร้อง "เฮ้ยไอ้แดง..คิงบ่าฮู้กานี่มันเมียฮานา" (มึง..ไม่รู้หรือว่า..นี่เมียกู) ผมก็ตอบว่า "เฮ้ยนี่มัน เต่า เมียฮานี่หว่า" (เฮ็ย..นี่เต่า..เมียกู)

เรา ๓ คนพากันกลับมานั่งที่โต๊ะ ครั้งแรกนึกว่าจะทะเลาะกัน ความที่เป็นเพื่อนรักกันและเป็นนักดนตรีด้วยกัน เล่นด้วยกันกินด้วยกันมานาน เพื่อนผมเขาตัดสินใจ "เฮ้ย..เอาอี้..ฮายกฮื้อคิง" (เอางี้..กูยกให้มึง) ผมก็สวนกลับทันทีเช่นกันว่า "ฮา..ยกฮื้อคิง" (กู..ยกให้มึง) ช่วงที่เรากำลังเจรจากันเราลืมนึกว่ามี "เต่า" นั่งอยู่ด้วยเธอร้องไห้คงคิดอะไร เราพูดด้วยก็ไม่ยอมพูด จนบาร์เลิกผมก็หนีออกไปก่อนคืนนั้นเหมือน "เจ็บลึก ๆ " แต่เมื่อหวลคิด "เรารักเขาหรือ ชอบเขาไหม" มันตอบยากยิ่งแต่มีสิ่งหนึ่งคือ อุปทานที่เข้าใจว่าเธอคือของ ๆ เรา ใครจะมาแตะต้องไม่ได้(ความเป็นเจ้าของ) โชคดีที่เป็นเพื่อนรักกัน

เพราะอวิชชาคือความไม่รู้ ว่าที่ใดมีรักที่นั่นย่อมมีทุกข์ ผมไม่รู้จริง ๆ เมื่อมาประสบเข้ามันรู้อย่างเดียวว่า "เจ็บ เสียดาย ฯ " นี่ถ้าหากว่าผมรักเธอจริง ๆ อะไรจะเกิดขึ้น ความเจ็บมันจะรุนแรงขนาดไหน ที่เกิดอาการดังที่เล่าเพราะคิดถึงความดีของน้องเขา "มีเพชรงามอยู่ในมือ เรามิเคยห่วงอาลัย ต่อวันหลุดไปจึงได้คร่ำครวญ" ๕๕๕ จากเหตุการณ์คืนนั้นอีกไม่นานผมก็ทราบว่า น้องเขาเดินทางกลับกรุงเทพ วันนี้เธอได้แต่งงานมีครอบครัวที่ดีมีฐานะ สามีเป็นถึงนายตำรวจใหญ่ด้วย

ทุกวันนี้ก็ถือว่าผมโชคดีที่ยังได้ "เพชรเม็ดใหญ่" และไม่มีลูกสาว ถ้ามีลูกสาวผมคงต้องคิดหนักแน่ ๆ เลย เป็นบุญจริง ๆ ครับ สรุปว่า ทำอะไร ๆ จงคิดให้รอบคอบอย่าให้เกิด ปมปัญหา ก่อนทำ จงคิด มีสติประกอบด้วยศีล ๕ อนาคตท่านจะได้ไม่ต้องมีแผล ครับ











เราออกเดินทางจากจุดที่พักเติมพลัง มุ่งหน้าสู่เมืองนะ ต้องผ่านสถานที่อีกหลายแห่ง เช่นอุทยานแห่งชาติผาแดง เป็นต้นแต่เราไม่ได้แวะคงมุ่งไปเพื่อกราบหลวงตา ประมาณว่าจะให้ถึงเช้าหน่อย(ก่อนมืด) ผมปั่นล่วงหน้าไปก่อนปล่อยให้คุณนายไปพร้อมกับลุงดม พิษณุและ อ.เสมือน ผมไปนั่งอ่านหนังสือรอที่ด่านตรงสามแยกเข้าดอยอ่างขาง ที่จุดนั้นจะมีด่านทหารพรานควบคุมดูแล ต่อจากด่านไปอีกไม่นานก็จะเข้าถึงวัดแล้ว แต่เราก็พากันโอ้เอ้เก็บภาพเป็นที่สนุกสนาน จะค่อย ๆ กรองเอาภาพสวย ๆ มาให้ได้ชมกันครับ

[Saturn Sky]

แปลกจังทำไมเครื่องแอ๋วมันคลิกลิ้งยูทูบแล้วมันไม่เข้าให้ก็ไม่รู้ค่ะ อดฟังเพลงแห่งความหลัง
ของคุณพี่แดงเลย

ชอบค่ะ...เมื่อเวลาที่คุณพี่แดงเล่าถึงความหลัง อ่านแล้วเพลินดี ทุก ๆ อย่างเมื่อเป็นอดีตเมื่อ
นำกลับมาพูดถึงมันอีกครั้ง อารมณ์มันคนละความรู้สึกเลยนะคะว่ามั๊ย
เมื่อตอนที่มันยังไม่เป็นอดีตมันเจ็บปวดยิ่งนัก แต่เมื่อมันเป็นอดีตไปแล้ว
นำกลับมาพูดใหม่ไม่ยักจะเจ็บเหมือนครั้งเก่าเลย