อนุบาลทัวร์ริ่ง ตอน บินไปกราบสมเด็จย่า - ปั่นกลับมากราบพ่อหลวง เริ่มต้นที่หน้า 7

[T K2]

เดินมาประมาณ 1 กม. ก็มาถึงทางเข้าตลาด
โดยรวมก็เหมือนตลาดสดตามต่างจังหวัดบ้านเราครับ








สอบถามได้ความว่าเป็นตัวอ้น มีจำหน่ายทั้งแบบเป็นตัว และแบบปรุงสำเร็จแล้ว

[T K2]

ขนมฝั่งเมียนม่า กอล์ฟสั่งมาลองชิม 1 ชิ้น แล้วบอกว่า เหมือนทานกระดาษ A4


ปลาสด


มีทางน้ำไหลผ่านกลางตลาด น้ำไหลแรงพอสมควร ยังนึกอยู่ว่าเวลาที่ฝนตกเยอะๆ จะมีสภาพอย่างไร


ปลาแห้ง มีหลายขนาดทั้งใหญ่และเล็ก ไม่ทราบว่าปลาอะไร ฟันเหมือนพวกสัตว์โลกล้านปีมากกว่า


ดูคล้ายข้าวเกรียบปากหม้อบ้านเรา แต่ไม่ได้ซื้อมาลองชิม

[T K2]

โต๊ะขายหมาก/พลู พบเห็นได้ริมทางทั่วไป มีมากพอๆ กับร้านขายโทรศัพท์มือถือ




ใกล้จะได้เวลารถสองแถวออก เราก็เริ่มเดินกลับมาฝั่งไทย




สามเณรฝั่งเมียนม่า ที่ออกมาบิณฑบาตร และกระโดดเกาะรถกระบะ

[T K2]

น่าจะเป็นศูนย์ดูแลเด็กเล็ก อ่านตัวหนังสือไม่ออกหรอก แต่สังเกตุจากวงกลมเป็นภาพผู้หญิงให้นมเด็ก
และชั้นล่างมีเด็กๆ นั่งเล่น




เจ้าหนูคนนี้นั่งตากแดดขายขนมอยู่คนเดียวที่ฝั่งไทย ถามราคา 20 บาท ช่วยอุดหนุนแค่ 10 บาทก็ขาย แต่ไม่ทราบว่าอร่อยหรือเปล่าเพราะไม่ได้ลองชิม

[T K2]

กลับมาถึงฝั่งไทย นั่งรถสองแถวกลับสังขละบุรี
ระหว่างทางพบรถสามล้อ 2 คัน ทะเบียน สมุทรสาคร มีผู้โดยสารคันละ 4-5 คน มาเที่ยวเช่นกัน นายแน่มาก


ถึงตลาดสังขละบุรี แล้วก็เดินกลับที่พักเพื่อเก็บข้าวของ เตรียมมาขึ้นรถประจำทางกลับ


ปั่นจักรยานจากที่พักมาท่ารถประจำทาง ซึ่งรถเที่ยว 13.15 น. มาจอดรออยู่แล้ว


ใกล้เวลารถประจำทางออก พนักงานประจำรถกับพวกเราก็ช่วยกันยกจักรยาน 3 คัน ขึ้นไปมัดไว้ให้เรียบร้อย ใกล้เบาะหลัง

[T K2]

บนรถประจำทางระหว่างนั่งกลับ อ. ทองผาภูมิ
ซึ่งจะเห็นความสูงชันและคดเคี้ยวของภูเขา ที่ทำให้นึกว่า เราปั่นขึ้นมาถึงสังขละบุรีกันได้อย่างไร
ขอบคุณจักรยานคันเก่งทั้ง 3 คัน ของพวกเราที่พาเรามาพบกับความสุขที่นี่

[T K2]

เมื่อวานนี้ กอล์ฟปั่นเลยไปไม่ได้แวะถ่ายภาพบริเวณแม่น้ำรันตี
วันนี้เลยเก็บภาพจากบนรถประจำทางแทน




สะพานข้ามแม่น้ำรันตี ถ่ายผ่านกระจกท้ายรถประจำทาง

[T K2]

14.50 น. รถประจำทางก็มาส่งพวกเราถึงตลาด อ.ทองผาภูมิ และรับผู้โดยสารที่นี่เพิ่ม ปลายทางที่จ. กาญจนบุรี
ให้น้ากับลูกน้าอีก 2 คน รออยู่ที่ตลาด ผมกับกอล์ฟปั่นกลับมาที่เขื่อนวชิราลงกรณ ที่เราอาศัยฝากรถยนต์ไว้
15.18 น. กลับมาถึงทางเข้าเขื่อนฯ วันไปไม่ได้ถ่ายภาพไว้ จึงแวะถ่ายภาพวันกลับ


กลับมาถึงสโมสรเขื่อนฯ แพ็คจักรยานขึ้นรถยนต์ แวะล้างหน้าแล้วก็ขับรถยนต์ไปรับน้ากับลูกน้า
ออกเดินทางกลับ กทม. เวลา 16.15 น. ประมาณ 21.00 น. ก็กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพทุกคน


ขอลาทุกๆท่านด้วยภาพนี้เลยนะครับ
ไม่เพียงแต่เขื่อนวชิราลงกรณ ที่ยินดีต้อนรับนักท่องเที่ยวทุกท่านนะครับ ทุกๆ เขื่อนของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ ยินดีต้อนรับครับ

[T K2]

สรุป
ใช้เวลาเดินทาง 4 วัน ปั่นจักรยาน 2 วัน ระยะทางรวมที่ปั่นประมาณ 120 กม.
เหนื่อย สนุก และมีความสุขมากทุกคน
ได้ไปในที่ๆ ไม่เคยไป ได้ไปสักการะเจดีย์พุทธคยา กราบหลวงพ่ออุตตมะ
ได้ไปสัมผัสชีวิตชาวเมียนม่า ที่ตลาดสดในประเทศเมียนม่า
ทริปนี้ไม่มีอุบัติเหตุ ไม่มีคันไหนยางแตก

ขอบคุณเวป Thaimtb.com ขอบคุณคุณซาเล้งสีแดง คุณภัทร คุณเอ หมวกฟาง รวมทั้งฅนต้นเรื่องทั้งหลาย ที่เคยไปและนำภาพถ่ายและข้อมูลมาลงไว้ เพื่อประโยชน์กับเพื่อนๆ
หากพาดพิงถึงผู้ใด ที่อาจทำให้ขุ่นข้องหมองใจ ขออภัยนะครับ

[ตู่ 87]

สวัสดีครับ เข้ามาติดตามชมการเดินทางของทั้งสามท่าน ดีใจที่ได้พบเจอเพื่อนนักปั่น ที่มีใจชื่นชอบการเดินทางเหมือนกัน
ผม ชื่อตู่ ส่วนน้องอีกคน ชื่อ หมีแกะรอย ครับ หวังว่าคงมีโอกาสได้พบเจอกันบนเส้นทางในครั้งต่อไป ภาพสวย สรุปทริปได้น่าติดตามครับ

ผมไม่ได้ทำสรุปทริป คงมีแต่ภาพที่ฝากไว้ในกระทู้กลุ่ม

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=929

[T K2]

สวัสดีครับ เข้ามาติดตามชมการเดินทางของทั้งสามท่าน ดีใจที่ได้พบเจอเพื่อนนักปั่น ที่มีใจชื่นชอบการเดินทางเหมือนกัน
ผม ชื่อตู่ ส่วนน้องอีกคน ชื่อ หมีแกะรอย ครับ หวังว่าคงมีโอกาสได้พบเจอกันบนเส้นทางในครั้งต่อไป ภาพสวย สรุปทริปได้น่าติดตามครับ

ผมไม่ได้ทำสรุปทริป คงมีแต่ภาพที่ฝากไว้ในกระทู้กลุ่ม

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=929

สวัสดีครับคุณตู่ 87 และคุณหมีแกะรอย
พวกผม 3 คน เพิ่งจะหัดปั่นท่องเที่ยวครั้งแรกเลยครับ
หวังว่าจะได้มีโอกาสพบคุณตู่ และนักเดินทางท่านอื่นๆ บนเส้นทางท่องเที่ยวต่อๆไปเช่นกันครับ
จะตามลิ้งค์ไปชมภาพนะครับ

[biohazard]

สามภาพนี้เก็บตก ลงภาพกระโดดข้ามไปหน่อยครับ
พ้นโค้งนี้ ขาแรงนั่งรออยู่แล้ว ที่ความสูง 346 เมตร ตอนนั้นคิดว่าหมดเนินแล้ว
เพราะจำตัวเลขในกราฟผิด ในกราฟจุดสูงสุด 386 จำว่า 346 คิดว่าชีวิตจะเริ่มเปลี่ยนเป็นขาลงแล้ว


พ้นเนินนี้ขึ้นมาแล้วมองย้อนลงไปเห็นป้ายโค้งอันตราย (ป้ายนี้เขียนผิดหรือเปล่าหว่า ผมว่าคล้ายๆ โค้งที่เกือบทำให้หัวใจวายนะ)

เห็นภาพ เนินตรงนี้แล้วเหนื่อยทันทีเลยครับ ผมยังจำได้ ก่อนผมจะงัดเนินตรงนี้ ผมจอดกินน้ำ รถยนต์วิ่งผ่านขึ้นไป แต่เสียงรถยนต์มันดังอื้ออึงขึ้นเรื่อยๆ
นึกในใจ มันคงไม่ธรรมดาแน่ๆเนินนี้ โค้งด้านหน้าป่าบังอยู่ มองไม่เห็นว่ามันเป็นทางขึ้นสวรรค์

[T K2]

สามภาพนี้เก็บตก ลงภาพกระโดดข้ามไปหน่อยครับ
พ้นโค้งนี้ ขาแรงนั่งรออยู่แล้ว ที่ความสูง 346 เมตร ตอนนั้นคิดว่าหมดเนินแล้ว
เพราะจำตัวเลขในกราฟผิด ในกราฟจุดสูงสุด 386 จำว่า 346 คิดว่าชีวิตจะเริ่มเปลี่ยนเป็นขาลงแล้ว


พ้นเนินนี้ขึ้นมาแล้วมองย้อนลงไปเห็นป้ายโค้งอันตราย (ป้ายนี้เขียนผิดหรือเปล่าหว่า ผมว่าคล้ายๆ โค้งที่เกือบทำให้หัวใจวายนะ)

เห็นภาพ เนินตรงนี้แล้วเหนื่อยทันทีเลยครับ ผมยังจำได้ ก่อนผมจะงัดเนินตรงนี้ ผมจอดกินน้ำ รถยนต์วิ่งผ่านขึ้นไป แต่เสียงรถยนต์มันดังอื้ออึงขึ้นเรื่อยๆ
นึกในใจ มันคงไม่ธรรมดาแน่ๆเนินนี้ โค้งด้านหน้าป่าบังอยู่ มองไม่เห็นว่ามันเป็นทางขึ้นสวรรค์

ขอบคุณคุณภัทร ที่เข้ามาทักทายนะครับ
กระทู้ของคุณภัทร เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจ ให้ผมอยากไปท่องเที่ยวโดยจักรยานบ้าง
ได้ตามรอยไปแล้ว มีความสุขมากกว่าที่คาดหวังไว้อีกครับ
อยากบอกท่านอื่นๆที่หลงเข้ามาอ่านว่า
ถ้าผมปั่นไปได้ ใครๆก็ไปได้ครับ อย่ามัวแต่คิด ลงมือทำเลยครับ

[ซาเล้งสีแดง]

เห็นภาพแล้ว ก็อดยิ้มไปด้วยไม่ได้ รู้เลยว่า พี่ๆ ปั่นกัน ด้วยความสุข
ผ่าน เนินช้างร้อง ครั้งต่อไปต้อง เนินช้างศึก จะได้ครบเซ็ตนะครับ

[baosamnoi]

ขอบคุณครับสำหรับการแบ่งปันความสุขและแรงบันดาลใจ....สัญญา ไม่เกิน พ.ศ.นี้ จะเป็นเด็กอนุบาล เลียนแบบพี่ ป. 1 ให้ได้