…..สองเกลอตะลุยอีสาน.....First Season (Episode 3)

[ตุ๋ย K3]

…..เราชื่นชมกับธรรมชาติกันจนเต็มอิ่ม แล้วจึงเดินทางกลับ …ช่วงขากลับพอดีเห็นป้ายทางไป"น้ำตกเทพพนา"
มีทางแยกซ้ายมือเข้าไประยะทางประมาณ 7 กม. (ถ้าจำไม่ผิด) ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดูแล้วยังพอมีเวลา
ก็เลยเลี้ยวรถเข้าไปเพื่อเยี่ยมชมสักหน่อย .....เราจอดรถตรงปลายถนนติดกับลานจอดรถนักท่องเที่ยว

[ตุ๋ย K3]

…..เป็นที่น่าเสียดายที่ไม่ได้มีโอกาสลงไปสัมผัสใกล้ๆ ได้ยินเสียงของน้ำตกแล้ว ดังก้องทั่วบริเวณเลยทีเดียว
แต่หาทางลงไม่เจอ ไม่มีป้ายบอกทาง ไม่มีลูกศรนำทาง มีแต่รอยทางเท้าคน...เดินเข้าไปได้ 20-30 เมตร
ก็ไปต่อไม่ได้ ชะเง้อคอมอง ก็มองไม่เห็น ทางก็ชันมาก กลัวลื่น พลาด พลัดตกลงไป …ไม่รู้จะถามใคร
เพราะไม่มีใครให้ถาม มีแต่เราสองคน... ในที่สุด พี่"นู๋เล็ก"ก็เลยชวนกลับ.....

[ตุ๋ย K3]

…..ลืมบอกไปว่าเส้นทางไป"น้ำตกเทพพนา"เริ่มต้นตรงทางแยกไป-กลับระยะทางรวมประมาณ 14 กม.
เป็นเส้นทางที่สวยทีเดียว สภาพถนนยังใช้ได้ สองข้างทางเป็นป่าร่มรื่นมาก มีเนินขึ้น-ลง...ขึ้น-ลง สลับซ้าย-ขวา
ตลอดเส้นทางจนถึงบริเวณน้ำตก จะถ่ายภาพเส้นทางมาให้ชมกันก็ไม่ได้ เพราะนั่งอยู่ในรถ ทรงตัวไม่นิ่ง
เอียงไปเอียงมาตลอด แต่ขอรับรองว่า ผู้ที่ชื่นชอบการปํ่นจักรยานถ้าได้เห็นต้องร้องไชโย แน่นอน…..

…..แต่ธรรมชาติและเส้นทางที่สวยงาม ก็แฝงไว้ด้วยความเปลี่ยว เงียบ และวังเวง ถ้าไปกันหลายๆคนก็ไม่น่าจะมีอะไร
ผมกับ พี่"นู๋เล็ก"สัญญาว่าสักวันคงต้องกลับไปปั่นให้ได้ เพราะเส้นทางมันน่าเร้าใจจริงๆ.....
…..ช่วงเดินทางกลับ เลยทางแยก"น้ำตกเทพพนา"ไปหน่อย มีตลาดอยู่ข้างทางบรรยากาศคึกคักดูแล้วลูกทุ่งๆดี
เลยจอดรถแวะเที่ยวอีกตามเคย สัมผัสวิถีชาวบ้านๆ ได้รสชาดไปอีกแบบหนึ่ง...ถามถึงชื่อตลาด
คนแถวนั้นบอกว่า ชื่อ "ตลาดหนองใหญ่" จ้ะ…..

[ตุ๋ย K3]

…..แวะซื้อขนมปังปิ้งทาเนย 4 แผ่น (20 บาท) เห็นแม่ค้าตัวน้อยกำลังตั้งอกตั้งใจทำให้ผม ดูแล้วน่ารัก...

[ตุ๋ย K3]

…..ไม่รู้ว่าคนขายหายไปไหน เลยอดกิน

[ตุ๋ย K3]

…..ผมเพิ่งรู้สึกผิดสังเกตุว่า ตั้งแต่ พี่"นู๋เล็ก"จอดรถแวะที่ตลาด ผมไม่เห็น พี่"นู๋เล็ก"เลย...ไม่รู้หายตัวไปไหน
ปล่อยให้ผมเป็นพระยาน้อยชมตลาดอยู่คนเดียว... ที่แท้ก็อยู่กับแม่ค้าคนนี้นั่นเอง …เป็นอันว่าหลังจากลงจากรถ
พี่แกสนใจ "มุ้ง"ที่แม่ค้าคนนี้ขาย ก็เลยถามไถ่ราคากัน แม่ค้าบอกราคา 180.- เจรจาต่อรองกันครึ่งชม.
จนมาลงเอยกันที่ 170.- (ใช้เวลาครึ่งชม.ลดให้ตั้ง 10 บาท)

…..อันที่จริง "มุ้ง"ที่ พี่"นู๋เล็ก"ตั้งใจจะซื้อ เหตุผลเพราะแกจะเอาไว้ใช้ตอนไป"ทัวริ่ง"แกบอกมันกว้างดี
นอนได้ตั้งสองคน อีกอย่างอยากอุดหนุนแม่ค้าด้วยจะได้ช่วยกระจายรายได้ ผมสังเกตุดูสีหน้าแม่ค้าแล้ว
มีความรู้สึกว่าแกจะติดอกติดใจ พี่"นู๋เล็ก"พอสมควร เพราะพี่แกคุยสนุก เห็นลีลาพี่แกเวลาซื้อของแล้วไม่เบาเหมือนกัน

…..แกจะชวนคุยโน่น คุยนี่ไปเรื่อย …พอแม่ค้าเพลินๆหรือไม่ทันระวังตัว แกจะรีบต่อราคาเลย
บางจังหวะก็มีลูกอำสอดแทรกด้วยเหมือนกัน ส่วนแม่ค้าไม่เคยเจอมุขแบบนี้ก็ชอบใจสิคะ...ท่านผู้ชม
สรุป…พี่"นู๋เล็ก"ควักกระเป๋าจ่าย 170.- ไม่รู้เหมือนกันว่างานนี้แม่ค้าเสร็จมุขของ พี่"นู๋เล็ก"
หรือว่า พี่"นู๋เล็ก"เสร็จทีเด็ดแม่ค้า.....

[ตุ๋ย K3]

…..เสร็จจากเรื่อง "มุ้ง"เดินต่ออีก 4-5 ก้าว พี่"นู๋เล็ก"ตะโกนบอก "ตุ๋ย…แวะซื้อน้ำกินเดี๋ยว...คอแห้งว่ะ"
(ก็ พี่"นู๋เล็ก"แกเล่นมุขกับแม่ค้านานซะขนาดนั้น จะไม่คอแห้งได้ยังไง?)
…..หลังจากเสร็จภาระกิจที่ตลาด(เริ่มเย็นแล้ว) เราขับรถมุ่งหน้า อ.บำเน็จณรงค์ ซึ่งเราทั้งสองคน
จะพักค้างคืนที่บ้านเพื่อนรุ่นน้องของผม (เมื่อก่อนเล่นTennis อยู่ก๊วนเดียวกัน) สำหรับตัวบ้านพักนั้นอยู่ใกล้ๆกับ
สี่แยก"คำปิง" …ถึงบ้านพักประมาณสองทุ่ม กว่าจะอาบน้ำอาบท่าเสร็จทานอาหารเย็นก็เกือบๆสามทุ่มเข้าไปแล้ว.....

[ตุ๋ย K3]

…..อาหารค่ำสำหรับวันนี้ …ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่...ยำใส้กรอกทอดอีสาน...สลัดผลไม้รวมหมูทอด
สาคูใบเตยหน้าสังขยา กับอะไรอีกอย่างจำชื่อไม่ได้ …อร่อยสุดๆ!

[ตุ๋ย K3]

…..น้อง May กับ Jia เจ้าของบ้านใจดี...ที่เผลอหลุดปากชวนเราสองคนไปพัก

[ตุ๋ย K3]

…..หลังอาหารค่ำกับการสนธนาที่สนุกสนาน เราต่างก็แยกย้ายกันเข้านอน ผมนอนคุยกับ พี่"นู๋เล็ก"
ไปเรื่อยๆ เกี่ยวกับเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนี้...สักพักก็ปิดไฟนอน โชคดีจังที่คืนนี้มีดนตรีขับกล่อมข้างๆผม.....

…..แรกๆก็เครื่องยนต์ 4 จังหวะ เครื่องฟิต สตาร์ทติดง่าย …บางครั้งก็เป็นทั้งเครื่องยนต์เบนซินบ้าง
ดีเซลบ้างสลับกันไป …บางจังหวะหัวเทียนไม่ดีมีอาการสะดุดเล็กน้อย นานๆเข้ากลายเป็นรถอีแต๋น...
บางช่วงคลาสสิคหน่อย เสียงเหมือนใบหลิวยามกระทบกับสายลม …วี๊ด..ด..ด..ด..ด..ด วิ๊ว..ว..ว..ว..ว..ว
วี๊ด..ด..ด..ด..ด..ด วิ๊ว..ว..ว..ว..ว..ว สลับกับเสียงเครื่องยนต์อีกหลายๆยี่ห้อมีทั้งสไตล์แบบญี่ปุ่นและยุโรป.....

…..ผมพยายามต่อสู้กับตัวเองกลั้นหัวเราะแทบแย่ ต้องเอาผ้าห่มมาอุดปากไว้ไม่ให้เสียงมันเล็ดลอดออกมา
กลัวว่าพี่"นู๋เล็ก"จะรู้สึกตัว ถ้าแกรู้สึกตัวก็อดฟังน่ะสิ ผมเองก็ต้องหัวเราะแบบไม่ให้มีเสียง กลั้นซะจนน้ำหูน้ำตาไหล
เวลาผ่านไปนานเหมือนกัน …..ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน......จบวันแรกครับ!

[ตุ๋ย K3]

FIRST SEASON : Episode 3

…..การเดินทางของวันที่สอง.....

…..สำหรับเช้าวันนี้ เจ้าของบ้านไม่อยู่ทั้งคู่ แต่ได้ทำอาหารเช้า คือข้าวต้มกระดูกหมูทิ้งไว้ให้ 1หม้อ
ผมกับ พี่"นู๋เล็ก"ไม่รอช้าสนองความมีน้ำใจ เลยจัดการซะคนละ 2 ชาม ขณะที่ผมกำลังจะลงมือ
ทานชามที่สอง นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายรูปอาหารเช้าเก็บไว้เป็นภาพประกอบเรื่องเลย
จึงรีบคว้ากล้องขึ้นมาถ่าย...ภาพที่เห็น.....ข้าวต้มกระดูกหมูเหลือติดชามแค่นี้เอง!

[ตุ๋ย K3]

…..09.00 น. เราเดินทางออกจากบ้านพักที่ อ.บำเน็จณรงค์ มุ่งหน้าสู่ตัวเมือง จ.ชัยภูมิ
เป้าหมายวันนี้ของผมกับพี่"นู๋เล็ก"คือ..."มอหินขาว" กับ "น้ำตกตาดโตน"

.....ขณะขับรถ พี่"นู๋เล็ก"เลียบๆเคียงๆถามว่าเมื่อคืนตัวแกนอนกรนหรือเปล่า?
ผมก็ตอบบ่ายเบี่ยงแกประมาณว่า.....ไม่รู้สิ ผมเองก็หลับเหมือนกัน …คงไม่มั้ง
ไม่ได้ยินเสียงอะไรนี่...แกเองก็คงไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรอีก ก็ขับรถไปสนทนากันไป
ตัว พี่"นู๋เล็ก"เองแกก็เล่าประสบการณ์การปั่นจักรยานในอดีตให้ฟัง และเรื่องสนุกๆอีกหลายๆเรื่อง.....

…..ด้วยความมั่นใจในเส้นทางประกอบกับการพูดคุยที่แสนสนุกสนานตามประสาคนหนีเมียเที่ยว
เป็นเหตุให้มีการหลงทางเกิดขึ้นคือ...เส้นทางที่เราจะไปตัวเมือง"ชัยภูมิ"จะต้องผ่านสี่แยกอะไร
สักอย่างจำชื่อไม่ได้ ก่อนถึงสี่แยกก็จะมีป้ายข้างทางบอกว่าเลี้ยวซ้ายไป"ชัยภูมิ" แต่ด้วยความ
เพลิดเพลินของเราทั้งสอง ทำให้เราขับรถผ่านสี่แยกตรงไป …..ไปไหนก็ไม่รู้ (ยังไม่รู้ว่าหลง!)

…..ผ่านไปประมาณ 10 กม. สายตาผมเหลือบไปเห็นหลักกม.ข้างทางว่า "นครราชสีมา"
จำระยะทางเป็นตัวเลขไม่ได้ แต่จำได้ว่าเป็นร้อย ก็เลยบอก พี่"นู๋เล็ก"...เราทั้งสองหยุดรถทบทวน
เหตุการณ์ที่ผ่านมาสักพัก ก็วกรถย้อนกลับไปอีกกว่าสิบกิโลฯจนมาถึงสี่แยกเดิม พี่"นู๋เล็ก"ยังคาใจ
กับสี่แยกนี้ บ่นว่า...มันควรจะมีป้ายบอกแถวๆสี่แยกนะ ถ้ามีมันต้องเห็น ถ้าคนหนึ่งไม่เห็น...

…..อีกคนก็ต้องเห็น นี่ไม่เห็นทั้งสองคน...เป็นไปได้ไง?.....ก็เลยต้องขับรถผ่านสี่แยกนั้นอีกครั้ง
แล้วไป ยู-เทิร์น เพื่อกลับมาดูอีกครั้งว่า...มีป้ายหรือไม่มีป้าย ย้อนกลับมาปรากฎว่า... มี!
แต่…..พวกเราไม่ทันมอง มัวแต่คุยกันเพลิน...ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง แล้วเราก็หัวเราะทั้งคู่...
และเมื่อเสียงหัวเราะจางหาย...ตัวเราก็มุ่งหน้าสู่ตัวเมือง"ชัยภูมิ"กับเส้นทางที่ถูกต้องเสียที...ในที่สุดก็ถึง.....

[ตุ๋ย K3]

…..อนุเสาวรีย์พระยาภักดีชุมพล สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๕๐๘ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองชัยภูมิ

[ตุ๋ย K3]

…..เห็นรถสามล้อเครื่อง อดใจไม่ไหว...อยากนั่ง...ขอลองนั่งหน่อย.....

[ตุ๋ย K3]

…..ได้เวลาอาหารกลางวัน (แค่สิบเอ็ดโมงกว่าๆ) …ของ พี่"นู๋เล็ก"ข้าวมันไก่.....ส่วนของผม บะหมี่น้ำ