"..!..*.ลาวใต้-ร้อนระอุ.*..!.." (เด็กอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี ควรมีผู้ปกครองแนะนำ)

[ลุงเนตร]

"..๑ เม.ย.๕๖ - กำหนดการวันนี้ ช่วงเช้าปั่นไปบ้านดอนคอน เลยไปเที่ยวน้ำตกหลี่ผี แล้วปั่นย้อนกลับมาลงเรือที่บ้านดอนเดด ขึ้นฝั่งบ้านนากะสัง ปั่นอีก ๑๒ ก.ม.เที่ยวชมน้ำตกคอนพะเพ็ง แล้วนั่งรถเหมากลับไปนอนเมืองปากเซ..

..๐๕.๓๐ น. ผมตื่น บริหารนิ้ว อุ้งมือ ข้อมือ ข้อแขน ขา ท้องซิทอัพ ๗๙ ครั้ง









..๐๗.๐๐ น. รวมพลคนชอบปั่นสมาชิกทริปพร้อม ล้อหมุนปั่นนำออกจากที่พัก เพื่อไปชมน้ำตกหลี่ผี พ้นหมู่บ้าน เป็นต้นทางรถยนต์บริการนักท่องเที่ยวไปหลี่ผี มีป้ายชื่อบ้านดอนเดด เราหยุดถ่ายภาพกับป้ายกันอย่างสนุกสนานเบิกบานใจที่ได้มาถึงป้ายนี้ ถึงแม้จะต้องผ่านความทุลักทุเลมาไม่น้อยก็ตาม สำหรับผู้ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนย่อมเป็นเช่นนั้น

[ลุงเนตร]

"..ผมคิดวางแผนตั้งแต่ก่อนหลับเมื่อคืนแล้วว่า จะทำอย่างไรบ้างในวันนี้ ที่จะพาสมาชิกกลับไปนอนที่เมืองปากเซ ตามกำหนดการให้ได้ โดยไม่โดนโก่งราคาค่ารถแบบผีถึงป่าช้า คือ ถ้าเราเที่ยวเสร็จแล้ว เริ่มหาเช่ารถตอนบ่าย จะฉุกละหุก เพราะไม่ทราบว่าจะเที่ยวกันเสร็จกี่โมง ได้รถแล้วจะกลับไปถึงปากเซกี่โมง เจ้าของรถเห็นพวกเราและเวลาบ่ายคล้อยเช่นนั้น อาจโก่งราคาและเราจำเป็นต้องจำยอมก็เป็นได้ จึงต้องคิดวางแผนให้ทุกอย่างลงตัวพอเหมาะพอดี

..การเที่ยวของเราที่ใช้จักรยานเป็นพาหนะปั่นด้วยแรงขาของแต่ละคนที่มีความแข็งแกร่งไม่เท่ากัน ยากมากที่จะคำนวณกำหนดเวลาเที่ยวน้ำตกหลี่ผีและน้ำตกคอนพะเพ็งที่อยู่คนละทิศละทางดังกล่าวแล้วข้างต้นว่าจะเสร็จสิ้นเวลาใดล่วงหน้าได้

..ในความยากนั้น ผมพยายามคิดและวางแผนไว้ดังนี้.-

- ช่วงเช้าก่อนปั่นไปเที่ยว ต้องโทร.ไปนัดยืนยันกับผู้ติดต่อรถเหมา ที่ไปติดต่อไว้เมื่อเย็นวานนี้ ได้ราคาและเบอร์โทร.มาแล้ว โดยต้องถามความสมัครใจจากสมาชิกก่อนว่าพอใจกับราคาหรือไม่

- กำหนดเวลาเที่ยวเสร็จปั่นไปขึ้นรถที่บ้านนากะสัง เป็นเวลา ๑๕.๐๐ น. เผื่อให้รถวิ่ง ๓ ช.ม. ถึงเมืองปากเซ ๑๘.๐๐ น. ซึ่งเป็นเวลาที่กำลังดี แดดร่ม ลมตก ก่อนมืด

- คาดว่าเราจะปั่นและเที่ยวกันทัน เพราะมีเวลาถึง ๗ ช.ม.

[ลุงเนตร]

"..*..ถ่ายภาพกับป้ายบ้านดอนเดดกันหนำใจแล้ว..ผมปั่นนำเคลื่อนขบวนออกไปได้หน่อยถึงชายทุ่งเวิ้งว้างว่างเปล่าจากต้นข้าวและหยุดน้ำ เนื่องจากเป็นน่าแล้งนั่นเอง

..ผมหยุดรถและบอกให้สมาชิกทุกคนหยุดจอดแอบข้างทางเรียงกันเป็นแถว ๒ ข้างถนน ให้ตรงกลางเหลือพอรถผู้อื่นผ่านไป-มากันได้

..เมื่อทุกคนมาจอดพร้อมกันแล้ว ผมบอกว่า "ขออนุญาตแจ้งข่าวและสิ่งจำเป็นที่จะต้องทำในช่วงเช้านี้ให้สมาชิกทราบ เกี่ยวกับเรื่องรถยนต์ที่เราจะเหมากลับไปนอนเมืองปากเซ หลังจากเราปั่นไปเที่ยวน้ำตำหลี่ผีและคอนพะเพ็งในวันนี้แล้ว ด้วยผมไม่สามารถคำนวณเวลาเที่ยวเสร็จของพวกเราได้ตอนนี้ แต่ผมคาดการณ์ว่าน่าจะเสร็จภายในบ่าย ๓ โมงเย็น จึงเห็นว่าควรต้องโทร.ไปยืนยันเจ้าของรถที่จะเหมาไว้ก่อน ณ เวลานี้ เมื่อวานนี้ผมตกลงกับเขาไว้ว่า รถตู้หรือรถสองแถว รับเรา ๙ คน / ๙ คัน จากบ้านนากะสัง ไปส่งเราที่เมืองปากเซ ในราคา ๓,๐๐๐.- บาท ถ้าสมาชิกทุกท่าน โอ.เค กับราคา และเวลาบ่าย ๓ โมง ผมจะได้โทร.ไปนัดแนะยืนยันเขาไว้แต่ตอนนี้ เพื่อไม่ให้เกิดการขลุกขลักในการติดต่อตอนบ่ายที่เที่ยวเสร็จแล้ว

..สมาชิกตอบตกลง โอ.เค. ผมบอกเบอร์ให้หลานเก้า กาแฟ ช่วยกดโทร.ให้ โทร.ติด พูดดัง ๆ ให้สมาชิกทุกคนได้ยิน และเข้าใจได้ว่า เจ้าของรถรับทราบ ตกลง โอ.เค.ตามนั้น คือ พวกเราทั้งหมดจะไปขึ้นรถที่บ้านนากะสัง เวลาบ่าย ๓ โมง รถไปส่งเราที่โรงแรม ในเมืองปากเซ เราจ่าย ๓,๐๐๐.- บาท

..เฮ้อ..เบาใจกับเรื่องรถเหมาพาเรากลับไปปากเซ ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่ที่จะต้องทำให้เป็นไปตามกำหนดการได้แล้ว คงเหลือปั่นไปเที่ยวน้ำตก ๒ แห่ง และควบคุมเวลาให้เสร็จสิ้นแล้วปั่นกลับไปขึ้นรถที่บ้านนากะสังในเวลาบ่าย ๓ โมงให้ได้เท่านั้น..*.."

[ลุงเนตร]

"..พร้อมแล้ว ไปกัน ลุยน้ำตก "หลี่ผี" ที่ขึ้นชื่อลือนาม

..ปั่นไปตามถนนกว้างประมาณ ๑ วา ทางธรรมชาติ ดิน หินลอย ขลุขละ สะเทือนทรางน่าดู ผ่านพ้นทุ่งนา เข้าสู่บ้านดอนคอน ขึ้นสะพานปูน ข้ามร่องน้ำ สู่บ้านดอนคอน ผ่านที่จอดเก็บรถจักรไอน้ำโบราณ ตรงนี้ถ้าปั่นเลี้ยวขวาลงไปแล้วเลี้ยวซ้ายไปเรื่อย ๆ ออกจากหมู่บ้าน แล้วไปเลี้ยวขวาอีกทีก็ถึงน้ำตกหลีผีแล้ว จะเป็นระยะทางรวมทั้งหมดจากดอนเดด-ดอนคอน-หลี่ผี ประณ ๕ ก.ม.ตามที่ชาวบ้านที่ดอนเดดบอก

..ปั่นนำหน้า มีสมาชิกตามอยู่ ๒ คน ไม่ได้เลี้ยว ปั่นตรงไปเรื่อย ๆ ไกลพอสมควร จนเห็นทางแยกขวา และมีป้ายวางอยู่ต่ำเกือบติดพื้น อ่านไม่ทันว่าไปไหน คงปั่นต่อไปเรื่อย ๆ แต่ก็เอ๊ะใจอยู่เหมือนกันว่า อาจเป็นทางเลี้ยวไปน้ำตกหลี่ผีก็ได้ จึงคิดอยู่ในใจตลอดว่าเดียวพบชาวบ้านจะถาม

..จนพบเด้กนักเรียนเดินสวนทางมา จึงจอดถาม ปรากฏว่า ไปผิดทาง ต้องปั่นย้อนกลับ ๒ ก.ม. แล้วเลี้ยวขวาเข้าไปทางป้ายที่วางต่ำอยู่นั้น แล้วเลี้ยวขวา แล้วเลี้ยวซ้าย ตรงไป จึงถึงร้านอาหารหน้าทางเข้าน้ำตกหลี่ผี สมาชิก ๖ คน ถึงก่อนแล้วนั่งอยู่ในร้านอาหาร (หน้าแตก ผู้นำทางหลง แต่สมาชิกไม่หลง)

..สั่งอาหารมื้อเช้ามาทานกัน เสร็จแล้วจึงพากันเดินเข้าไปเที่ยวน้ำตกหลี่ผี (ซื้อบัตรผ่านเข้าเท่าไหร่น้า)

..ชมภาพบรรยากาศบริเวณน้ำตกหลี่ผี ในช่วงร้อนแล้ง กันครับ

[ลุงเนตร]

"..เกือบสิบโมงเช้า เราเดินออกมาจากน้ำตกหลี่ผี ถึงที่จอดรถจักรยาน พบชาวต่างชาติเริ่มทะยอยกันมาเที่ยวหลายคน


..๑๐.๐๐ น. ปั่นออกจากน้ำตกหลี่ผี ๕ ก.ม.

..๑๐.๔๕ น. ถึงท่าเรือบ้านดอนเดด ลงเรือข้ามแม่น้ำ

..๑๑.๑๕ น. ขึ้นท่าเรือบ้านนากะสัง ปั่นไป ๑๒ ก.ม.เพื่อเที่ยวน้ำตกคอนพะเพ็ง

..๑๑.๔๕ น. ถึงด่านเก็บเงินค่าเข้าชมน้ำตกคอนพะเพ็ง คนละ ๔๐.- บาท (ใช่ป่าวหว่า)

..ซื้อบัตรแล้ว ปั่นตรงไปถึงริมแม่น้ำ ชมน้ำในแม่น้ำ ก่อนไหลตกลงหน้าผา กลายเป็นน้ำตก "คอนพะเพ็ง" ซึ่งต้องปั่นไปอีกด้านหนึ่ง ต่ำลงไป

..ถ่ายภาพกันแล้ว ปั่นย้อนกลับทางเดิม แล้วเลี้ยวขวา ผ่านด่านตรวจบัตร แล้วปั่นเข้าไปข้างในถึงริมธารน้ำตกกันได้เลย ชม ภ่ายภาพ ทานมื้อกลางวัน กั้นตามสบาย

..ชมภาพบรรยากาศต่าง ๆ ที่น้ำตก "คอนพะเพ็ง" กันครับ..
size]

..ภาพแรกนั่งเรือจากบ้านดอนเดดกลับมา..ภาพสองก่อนถึงทางเข้าน้ำตกคอนพะเพ็งรีสอร์ทใหญ่โต ดูแล้วเหมือนจะปิดกิจการไปแล้ว..และภาพต่อ ๆ ไป ก็เป็นน้ำตก..




..ผัดกะเพรา-ราดข้าว-จานละ ๘๐.- บาท..อิ่มปื๋..อร่อยป๊าดมาก ๆ..

[ลุงเนตร]

"..ก่อนบ่ายสองนิดหน่อย ดร.ผู้พี่..หลานเก้า ผู้น้อง บอกว่าขอตัวปั่นกลับไปก่อน ตามด้วยสมาชิกคนอื่น ๆ ที่ทานอาหารเสร็จแล้ว

..บ่ายสองโมงผม..ทนายพรชัย..ลุงอ้วน สุพรรณ ปั่นออกจากร้านอาหาร มุ่งสู่บ้านนากะสัง ในระยะทาง ๑๒ ก.ม. สมาชิกที่ปั่นมาก่อนหยุดคอยขึ้นรถที่ทางแยกเข้าบ้านนากะสัง

..ผม..ทนายพรชัย..และหลานเก้า ฯ ปั่นเข้าไปที่บ้านนากะสัง ติดต่อเจ้าของรถ บ่ายสามโมงตรง รถมารับเราทั้ง ๓ คนขึ้นรถ แล้วขับออกไปรับสมาชิกอีก ๖ คน ที่ทางแยกเข้าบ้านนากะสัง

..บ่ายสามโมงครึ่ง รถเคลื่อนออกเดินทางมุ่งสู่เมืองปากเซ

..๑๗.๐๐ น. ถึงบ้านห้วยแม่กะสัง ผมให้คนขับรถจอดพักรถ..พักคนขับ..พักคนนั่ง ซื้อเครื่องดื่มและผลไม้ ข้าวโพด ทานกัน แล้วเดินทางต่อ

..๑๗.๓๐ น. เดินทางต่อ



..๑๘.๓๐ น. ถึงโรงแรมแสงอรุณ ในเมืองปากเซ ห้องแอร์ นอน ๓ คน รวมอาหารเช้า คืนละ ๗๐๐.- บาท
..เข้าห้องพัก อาบน้ำ แต่งตัว นัดออกไปทานอาหาร ปิดทริปร่วมกัน ๑๙.๓๐ น.

[ลุงเนตร]

"..๑๙.๓๐ น. ลงมาพร้อมกันที่หน้าโรงแรม ๖ คน อันมี ทนายพรชัย..ลุงอ้วนสุพรรณ..เก้า..ผม..อ.นิวัฒิ..และคุณ....ปั่นจักรยานตามทนายพรชัยไปทานอาหารริมแม่น้ำ..เป็น เมี่ยงปลา ๒ ชุด หมูปิ้งย่างอีก ๓ จาน เบียร์หลายขวด อิ่มหนำกันดีแล้วปั่นกลับโรงแรม นอน สวดมนต์ หลับ

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๒ เม.ย.๕๖ - กำหนดการวันนี้ ปั่นจากเมืองปากเซ กลับประเทศไทยเข้าทางช่องเม็ก แล้วนั่งรถประจำทาง กลับ อ.วารินทร์ (สถานีรถไฟอุบลฯ)คุณสุพรรณ ชาวจักรยานเสือซิงซิง นัดให้ไปอาบน้ำ พักผ่อน ทานอาหาร ที่บ้านด้วย จองตั๋วรถไฟออกจากสถนีอุบลไว้เวลา ๑๙.๓๐ น.

..๐๗.๐๐ น. ทานอาหารที่โรงแรมเสร็จแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันไปเที่ยวเมืองปากเซ ตลาดดาวเรือง โดยนัดพบกันที่ท่ารถ บขส.ช่องเม็ก

..ผม..เก้า..อ.นิวัฒิ..อ.ปรีชา ปั่นไปเที่ยวตลาดดาวเรือง ผมนั่งเฝ้าจักรยานอยู่ริมถนนหน้าตลาด พอดีมีแม่ค้าขายผ้าถุงแบกะดินวางขายอยู่ตรงนั้น ร้านหนึ่งมีเก้าอี้ตัวเตี้ย ๆ วางว่างอยู่ ถามแม่ค้าว่านั่งได้ไหม? เขาบอกว่า "ได้" นั่งดูเขาขายของครู่หนึ่ง ก็ถามเขาว่า อย่างแพงผืนละเท่าไร เขาบอกว่าร้อยกว่าบาท มองผืนที่สวยที่สุดที่มีอยู่ตั้งหนึ่งว่า ผืนละเท่าไร เขาบอกว่า ๑๘๐.- บาท ผมหยิบมากางดู ใหญ่ ยาว สวยดี ตัดถุงสำเร็จได้ ผมต่อ ๒ ผืน ๓๐๐.- บาท เขาให้ จึงได้ซื้อมาฝากแม่บ้านและน้อง..

..ภาพจากโรงแรมแสงอรุณ ถึงช่องเม็ก..




..ออกจากตลาดปั่นขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำ..

..กลางทางระหว่างปากเซ-ช่องเม็ก พบวัดข้างทาง..

[ลุงเนตร]

..๐๙.๐๐ น. กลุ่มผม ๔ คน ปั่นข้ามพ้นสะพาน มุ่งสู่ด่านช่องเม็ก


..หยุดทานน้ำร้านข้างทาง..

..๑๑.๓๐ น. ถึงช่องเม็ก อากาศร้อนมาก ทำพิธีการผ่านออกจากด่าน ตม.ลาว แล้วทำพิธีการผ่านเข้าด่าน ตม.ไทย
เสร็จแล้ว รวมตัวกัน ๖ คน (ในกลุ่มที่เดินทางด้วยรถไฟ)พากันไปทานอาหารใกล้ ๆ กับทางเข้าด่าน ตม.นั่นเอง อิ่มแล้วพากันปั่นไปที่สถานีรถ บขส. ผมเดินไปติดต่อได้ขึ้นรถสองแถวใหญ่ประจำทางระหว่างช่องเม็ก-อ.พิบูลย์มังสาหาร ระยะทาง ๔๕ ก.ม.ในอัตรา คน ๔๐.- บาท จักรยานคันละ ๔๐.- บาท



..บ่ายโมง รถออกจาก บขส.ช่องเม็ก

..บ่ายสองโมง ถึง อ.พิบูลย์มังสาหาร ต่อรถสองแถวประจำทางไปที่หน้าตลาดวารินทร์ รวม ๓ คน ผม..อ.นิวัฒิ..ดร.ในระยะทาง ๔๐ ก.ม. คนละ ๓๕.- บาท จักรยานคันละ ๓๕.- บาท

..อีก ๓ คน (เก้า..อ.ปรีชา..อ.สนิท) ไม่ขึ้นรถสองแถว ปั่นกลับเข้าตลาดวารินทร์

..บ่ายสามโมงผมถึง หน้าตลาดวารินทร์ โทร.แจ้งให้คุณสุพรรณฯ ทราบ รอไม่นานขี่รถเครื่องมารับนำพาเรา ๓ คน ที่ลงจากรถสองแถวประจำทางไปพักผ่อนที่บ้าน

..บ่ายสี่โมง ๓ คน ที่ปั่นกลับมา ถึงบ้านคุณสุพรรณ

..ห้าโมงเย็น คุณสุพรรณ และแม่บ้าน ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับพวกเรา ๖คน ที่ประสพผลสำเร็จจากการเที่ยวลาวใต้ และส่งกลับบ้าน (อาหารและเครื่องดื่มมากมาย) พร้อมเชิญท่านประธานชมรมจักรยานเสือซิงซิงและสมาชิกอีกท่านหนึ่งมาร่วมพบปะสนทนากันด้วย




..หกโมงครึ่ง เดินทางออกจากบ้านคุณสุพรรณ โดยมีสมาชิกชมรมจักรยานเสือซิงซิง ขี่จักรยานนำขบวน คุณสุพรรณขับรถยนต์ตามท้ายขบวน

..ถึงสถานีรถไฟคุณสุพรรณอยู่ดูแล พูดคุย ช่วยเหลือยกรถขึ้นโบกี้สัมภาระ ฝากหลานที่เป็นพนักงานรถไฟที่จะไปทำงานกับขบวนให้ช่วยเหลือพวกเราอีกด้วย กับประจวบเหมาะขบวนที่เรากลับนี้ เป็นโบกี้รถไฟเที่ยวที่พวกเราเดินทางไปทุกโบกี้ทั้งขบวน รวมถึงเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงาน และพนักงานรถเสบียงด้วย ประจวบกับเป็นสถานีต้นทาง มีสัมภาระขึ้นฝากส่งไม่มาก ก็สะดวกกันมากขึ้น

..ทุ่มครึ่งเป็นเวลาที่รถไฟออกจากสถานีอุบลฯ แต่รถไฟยังมาไม่ถึง เมื่อมาถึงแล้ว ต้องทำความสะอาด รถจักรต้องไปเติมน้ำมันและปฏิบัติบำรุง

..สองทุ่มครึ่ง รถไฟเคลื่อนขบวนออกจากสถานีอุบลราชธานี

..เก้บกระเป๋าสัมภาระเก็บเข้าที่ข้างเตียงนอนเรียบร้อย แล้วพาเก้าเดินไปนั่งโบกี้ขายอาหาร ปิดทริปกันเงียบ ๆ ๒ คน ๔ ขวด กับข้าว ๒ จาน ๕๔๐.- บาท เบียร์ ลีโอ ขวดละร้อย กับจานละเจ็ดสิบ



..เดินกับโบกี้ ที่ ๒ เข้าที่นอน สวดมนต์ หลับ

..ส่วนหลานเก้า กาแฟ ผู้ใจบุญ ซื้อที่นอนชั้นล่างไว้ เสียสละให้ผู้หญิงและเด็กนอน ตัวเองขึ้นไปนอนเตียงบนแทน ตอนดึกผมตื่นไปเข้าห้องน้ำ กลับมาก็เห็นหลับปุ๋ยเหมือนกัน.

[ลุงเนตร]

..พักผ่อนก่อนครับ ตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง ขณะนี้อีก ๑๕ นาทีบ่ายโมง ร่ายลุยมาเกือบ ๘ ช.ม.แล้ว..

[chatdy]

อยากดื่มเบยลาวจุงเบยยยยย

[Sawat_Mekpayap]

ยอดเยี่ยม

[ลุงเนตร]

อยากดื่มเบยลาวจุงเบยยยยย

----------------------------------------------------------------------
..รับทราบความอยาก..ขอบคุณที่เข้ามาให้กำลังใจ..

[ลุงเนตร]

ยอดเยี่ยม

..ขอบคุณมากครับ..

[ลุงเนตร]

"..วันที่ ๓ เม.ย.๕๖ - เวลา ๐๖.๓๐ น. รถไฟที่เราโดยสารกลับบ้าน ถึงสถานีอยุธยา สมาชิก ๕ คน ที่ขึ้นที่สถานีอยุธยาเมื่อเที่ยวขาไป ลงพร้อมจักรยานและสัมภาระ ผมเดินไปส่ง-ลาทุกท่าน จากกันไป ณ โอกาสนั้น..



..ผมเดินทางต่อ สองโมงเช้าถึงสถานีหัวลำโพง นำจักรยานลงจากโบกี้สัมภาระ แพ็คกระเป๋าสัมภาระเข้ากับตะแกรงท้ายรถ แต่งตัวให้เหมาะกับการปั่นจักรยาน

..แปดโมงครึ่ง ปั่นออกจากสถานีหัวลำโพง ปั่นกลับบ้านอีก ๑๐ ก.ม.

..เก้าโมงครึ่ง ถึงบ้าน โดยสวัสดิภาพ