เข็นเสือเก่าๆ เข้าเที่ยวลาว..ตามรอยเท้าอ้ายซา..ข้ามภูสามสุ่ม

[หางแฮ้ม]

ผ่ามมาแค่ปีเดียว สองข้างทางเปลี่ยนแปลงไปมาก ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆครับ

[ซาเล้งสีแดง]

- ที่ร้านนี้ ใจดีทั้งบ้านเลย ในภาพน้องหมวย กำลังจะทำเมนู ตำแตง หรือเปล่าครับเห็นถือแตงร้าน
- ตอนทีมผมออกมาจากทุ่งไหหิน ก็แวะทานมื้อเช้าที่ร้านนี้ น้องหมวย ยังยิ้มแย้ม น่ารักเช่นเดิม น้องกระซิบมาว่ายังโสด ใครไปทุ่งไหหินตอนช่วงนี้ ฝากแวะอุดหนุนร้านอาหารน้องหมวยด้วยเด้อครับ

[หลงทาง]

ผ่ามมาแค่ปีเดียว สองข้างทางเปลี่ยนแปลงไปมาก ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆครับ

ขอขอบคุณท่านหางแฮ้ม...เป็นอย่างสูงครับที่เข้ามาเยี่ยมชม....

[หลงทาง]

- ที่ร้านนี้ ใจดีทั้งบ้านเลย ในภาพน้องหมวย กำลังจะทำเมนู ตำแตง หรือเปล่าครับเห็นถือแตงร้าน
- ตอนทีมผมออกมาจากทุ่งไหหิน ก็แวะทานมื้อเช้าที่ร้านนี้ น้องหมวย ยังยิ้มแย้ม น่ารักเช่นเดิม น้องกระซิบมาว่ายังโสด ใครไปทุ่งไหหินตอนช่วงนี้ ฝากแวะอุดหนุนร้านอาหารน้องหมวยด้วยเด้อครับ

ใช่แล้วครับ..ตำทั้งสองอย่างเลยวันนั้น มะละกอ และ แตง และมีเบิ้ลด้วย...น้องบอกว่าเรียนอยู่ชั้น ม.7 ปีสุดท้ายแล้วจบออกมาอยากจะไปเรียนต่อที่เวียงจันทน์ หรือเมืองไทย..น้องบอกว่าอยากไปให้สุดๆ เลย...

[เสือดอนดี]

- ที่ร้านนี้ ใจดีทั้งบ้านเลย ในภาพน้องหมวย กำลังจะทำเมนู ตำแตง หรือเปล่าครับเห็นถือแตงร้าน
- ตอนทีมผมออกมาจากทุ่งไหหิน ก็แวะทานมื้อเช้าที่ร้านนี้ น้องหมวย ยังยิ้มแย้ม น่ารักเช่นเดิม น้องกระซิบมาว่ายังโสด ใครไปทุ่งไหหินตอนช่วงนี้ ฝากแวะอุดหนุนร้านอาหารน้องหมวยด้วยเด้อครับ

ใช่แล้วครับ..ตำทั้งสองอย่างเลยวันนั้น มะละกอ และ แตง และมีเบิ้ลด้วย...น้องบอกว่าเรียนอยู่ชั้น ม.7 ปีสุดท้ายแล้วจบออกมาอยากจะไปเรียนต่อที่เวียงจันทน์ หรือเมืองไทย..น้องบอกว่าอยากไปให้สุดๆ เลย...

...จำเขาเล่ามาให้ฟังว่า นักศึกษาลาวนี้เก่ง มีนักศึกษาลาวและไทยไปเรียนที่มหาลัยในเวียตนาม ที่หอพักเขาแอบได้ยินมาจากนักศึกษาเวียตนามคุยกันว่า นักศึกษาลาวนี้มันเก่งจังแฮะ ฟังเพลงไทยแปล๊บเดียว มานร้องได้แล้ว...

...หายดีแล้วยังครับพี่อุทัย ออกทัวร์ต่อได้แล้วมั่ง ป่านฉะนี้ อิ อิ ซะบายดี้...

[เอส-เมอร์ริด้า]

น้องคนนี้ยังน่ารักเหมือนเดิมนะครับ ปลายปีคงได้ไปเยี่ยมอีกครั้ง หุๆๆๆ กับทริปซำเหนือ

[หลงทาง]

หุ หุ ..ไม่มีไร คิดถึงวันวานกลับมาอ่านทบทวนอีกครั้ง....ขอบคุณหลายๆ ท่านที่เข้ามาทักทายครับ...หลังจากผมผ่านไปทราบว่ามี 2 กลุ่มแล้วครับวิ่งทับรอยล้อของผม...กลุ่มแรก 2 สหาย..ยอดหญ้า จากสกลนคร...กลุ่มหลังพี่ณรงค์ ฯ จากณรงค์ไบค์เรณูนคร แถมมีบินเดี่ยวอีกหนึ่งราย อ.ทวีศักดิ์ ฯ จากนาแก รายหลังข้ามปากซัน ผ่านโพนสะหวัน ทะลุเวียตนามไปนอน ม.วิงห์ แล้วดิ่งกลับช่องจ่าลอ...ข้ามท่าแขก กลับบ้านด้วยความปลอดภัยพร้อมกับพกพาความสุขเต็มสองกระเป๋าหลัง...ตีมือให้ครับ...สุดยอดหัวใจ....

[หลงทาง]

ภาพจากกล้องเล็กๆ อีกตัวที่พกพา...หลายวันผ่านไปกลับหันไปมองภาพถ่ายเก่าๆ สะกิดให้เรานึกถึงความหลังได้บ้างบางพื้นที่บางเวลา...ภาพที่ผมนำมาลงนี้จำไม่ได้ทั้งหมดหรอกครับว่าตัวเองถ่ายจากที่ไหนบ้าง...ดูไปก็งงไปเหมือนกันครับ...กันลืม....................

[หลงทาง]

ช่วงที่สอง

[หลงทาง]

ช่วงที่สาม

[หลงทาง]

ช่วงที่สี่...จำได้ว่านอนที่ค่ายทหารห้วยน้ำพื้น บ้านยายสีทอง...เพราะได้ซื้อผ้าซิ่นกับแกไปฝากแม่บ้านคนละผืน..แถมตาคำหล้านำเอาคางหมูป่ามาอวดด้วยในคืนนั้น....เรานอนที่นี่มีฝนตกกลางคืน อากาศเย็นถึงหนาว ตอนเช้าถนนเปียกซับฝุ่นได้ดีมากตลอดเส้นทาง.....

[หลงทาง]

ช่วงที่ห้า....เช้าตรู่เข้าตีภูสามสุ่มสำเร็จก่อนเที่ยงโดยไม่ยึดพื้นที่.......แล้วเราก็จากไปทิ้งไว้เพียงรอย...ในความทรงจำ..

[หลงทาง]

ช่วงที่หก...ไม่ให้บอบช้ำเรานอนกันที่ บ.เมืองงาน...ตามถนนเมื่อถึงปั๊มน้ำมันเราเลี้ยวซ้ายเข้าไป......

[หลงทาง]

ช่วงที่เจ็ด....อรุณรุ่งมุ่งหน้าสู้ ม.คูน..........วันนี้เดินทางด้วยความบอบช้ำ ร้อนปะทะเย็น = ไข้หวัดกิน น้ำมูกรินไหล ไอ จาม มาพร้อมหน้า...ทรมาน ทรมาน...

[หลงทาง]

ช่วงที่แปด....กินเที่ยงที่ บ.นาเมือง...ลืมชื่อน้องแม่ค้า...หูหมูย่าง คั่วไข่ใส่ผัก ข้าวเหนียว 2 จาน...1 แสนกีบ..........