*..สรุปทริป..ปั่นคารวะฤดูฝน ด้วยทริปซำเหมา ๖ วัน ๕ คืน (๓ - ๘ ก.ย.)..*

[ลุงเนตร]

..คุณเอ๊ะ..ปะยางเสร็จ เราเริ่มล้อหมุนเคลื่อนขบวนเดินทางต่อ ไปตามถนนลูงรังอัดแน่น ไม่ขลุขละ มีเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ เป็นระยะ ไม่ชันมาก เป็นระยะทาง ๓ ก.ม. กว่า แล้วมีถนนปูนซีเมนต์เก่าแต่เรียบรับอีกโลกว่า รวม ๕ ก.ม.ถึงถนนราดยางแอสฟัลย์ขวางหน้า ตลอดทางมีรถปิ๊กอัพเก่า ๆ สวนเข้าไปคันเดียว

..(ผิดความคาดหมาย..บ่ายวานนี้ นั่งดูลม ชมวิว อยู่ชานอาคารเอนกประสงค์ที่พัก มองข้ามอ่างเก็บน้ำไปอีกฝั่งหนึ่ง เห็นภูเขาสูงมากมายสลับซับซ้อน คิดกังวลว่าพรุ่งนี้เช้าคงต้องต่ายกันแย่กว่าจะไปถึงถนนราดยางเป็นแน่ หลายปีมาแล้วเคยผ่านทางนี้ด้วยรถยนต์ จำไม่ได้แล้วว่าทางเป็นอย่างไร)

..ตรงสามแยก มีปายเขียนไว้ว่า..ซ้ายไป "ถ้ำธารลอด" - ขวาไป "อ.ศรีสวัสดิ์"

..คุณเอ๊ะ เลี้ยวไปทางขวา ผมเรียกกลับมาให้ไปทางซ้าย ยืนยันกับเขาว่ามีป้ายบอกอยู่นั่น

[ลุงเนตร]

..เลี้ยวซ้ายไปตามถนนดำรางยางที่ป้ายบอกทางไป "ถ้ำธารลอด" เรา (ผมกับคุณเอ๊ะ..คุณหนุ่ยกับสมนึกนำไปก่อนแล้ว) ไม่ทราบว่ากี่ ก.ม. ทางค่อนข้างราบเรียบ ขึ้นเนินสั้น ลงเนินยาว ไปอีกพักใหญ่

..พบร้านอาหาร "หมูดื้อ" คุณสมนึก..หนุ่ย..นั่งอยู่ก่อนแล้ว จึงแวะเข้าไปจอด พร้อมถามว่า "สั่งอาหารหรือยัง?"

.."สั่งแล้วครับลุง.."

.."ดีครับ..ขอบคุณ"

..๐๘.๕๔ เราแวะทานอาหารเช้ากันที่ร้าน "หมูดื้อ" มื้อนี้เป็นกับข้าวตามสั่ง เท่าที่จำได้ ต้มยำกุ้ง ผัดผัก ผัดกะเพราหมู อิ่ม อร่อยจัง ตังอยู่ไม่ครบ สามร้อยกว่าบาทกระมัง

[ลุงเนตร]

..ระหว่างรออาหาร เจ้าของร้านชายกลางคนสามีแม่ครัว นั่งอยู่ใกล้ ๆ เรา ได้คุยและสอบถามข้อมูลของสภาพถนนข้างหน้าที่จะไปถ้ำธารลอด เขาบอกให้ทราบอย่างละเอียด แต่ไม่ละออมากนัก เท่าที่จำได้จากร้านไปไม่ไกล เป็นทางชันขึ้นไปเรื่อย ๆ ๒๐ ก.ม.จึงถึงพ้นยอดเขาโจก ต่อจากนั้นก็ไม่สูงกว่านั้นแล้ว รู้สึกไม่หนักใจเท่าไร

..อาหารมาตั้งบนโต๊ะครบ เราพร้อมลุย ไม่พูดกันสักคำ ข้าวสวยคนละจานแรกหมด ต่ออีกคนละครึ่งจาน ดื่มน้ำ เติมน้ำเต็ม ๒ ขวด พ่อค้าใจดี บอกให้เติมได้ตามสบายจากขวด ๒๐ ลิตร ที่วางอยู่ใกล้ ๆ

..ก่อนออกเดินทาง ถึงตรงนี้ยางเบรคทั้งคู่หน้าและคู่หลังสึกไปไม่น้อย ก้านมือเบรคยานเข้าเกือบติดแฮนด์ตรงมือจับทั้งสองข้าง หยิบหกเหลี่ยมที่ติดรถอยู่ตลอดออกมาคลายหมุดที่ยึดช่วงปลายสายเบรคแล้วดึงเข้านิดหนึ่งแล้วขันพออยู่ ลองบีบทดสอบก้านมือเบรคห่างตามต้องการแล้วขันแน่นตามเดิมทั้งสองข้าง แล้วปั่นตามเพื่อนทั้งสามไปเรื่อย ๆ ถนนเปียกตลอดทาง มันแวบดุจกระจก กลัวลื่นล้มจัง สวดมนต์ "ฆะเฏสิ ฆะเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหังปิตัง ชานามิ ชานามิ" ทุกครั้งที่นึกกลัว เกิดอาการมีสมาธิ สติมั่น ปั่นทรงตัวตรง ไม่วอกแวก ไปได้ตลอดทั้งขึ้นเนิน ลงเนิน

..ถนนเรียบ แต่ไม่ราบ มีเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ บ่อยขึ้น มากขึ้น จนถึงวัดถ้ำองจุ เพื่อน ๆ หยุดคอยอยู่..ขอบคุณทุกท่านที่คอย..(ทิ้งลุงไว้คนเดียวก็ต้องคอย..นับเป็นความดีของเพื่อนร่วมทริป ที่เมื่อร่วมเดินทางด้วยกันก็ต้องช่วยเหลือกัน เป็นห่วงเป็นใย ดูแล ซึ่งกันและกัน นับเป็นความดีของสังคมจักรยานอีกประการหนึ่ง)



..ได้ระยะทาง..

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับ คุณลุงเนตร ... ขอขอบคุณครับ ภาพน้ำตกสวยๆ บรรยายกาศธรรมชาิติที่สดใส ชมแล้วสบายใจมากเลยครับ

..ขอบคุณมาก ๆ ครับ ที่เข้ามาให้กำลังใจขณะสรุปทริป ที่ต้องใช้ความพยายามและบิ้วอารมณ์พอสมควร..ซึ่งเป็นเรื่องไม่ง่ายเลยสำหรับคนเรียนไม่สูงเช่นลุง..

[ลุงเนตร]

..ลุงหยุดพักครู่หนึ่ง พอเช็ดเหงื่อ เช็ดแว่นเสร็จ ก็เริ่มปั่นออกไปเป็นคนแรก มองเห็นเนินสูงต้อนรับอยู่ข้างหน้าเต็มสองลูกตาโพนเลย (เอาวะ เป็นไงเป็นกัน สู้กันตั้งหนึ่ง ตั้งใจมาพิชิตเส้นทางนี้แล้วนี่ เรื่องคิดหยุดหรือถอย หรือขึ้นรถไม่มีแน่ ถ้าไม่เดี้ยง ตะคริวแดกเสียก่อน)

..เพียงเนินแรก..เพื่อน ๆ ก็ปั่นแซงไปกันหมด ก้มหน้าก้มตา หนักน่อง เมื่อยแขน อย่างคร่ำเคร่ง ต่อไป ป้ายข้างทางบอก ทางชัน ๘% ขึ้นไปเรื่อย ๆ ตรงบ้าง คอเคี้ยวไปตามไหล่เขา ไต่ขึ้นเขาพันเป็นงูเลื้อยสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ พ้นหัวเขาหนึ่ง ขึ้นไปสู่อีกหัวเขาหนึ่ง เป็นเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ ทางตรงบางช่วงชันจนต้องใช้เทคนิคการปั่นซิกแซกสลับฟันปลาในจังหวะรถไม่มีวิ่งไปมาทำให้เบาแรงน่องขึ้นนิด

..ทั้ง ๆ ที่ฟ้าเต็มอยู่ด้วยเมฆ ไม่มีแดด ต้นไม้สองข้างทางครื้ม เหงื่อออกท่วมตัว เสื้อกางเกงเปียกชุ่ม ถึงกับต้องถอดเสื้อปั่น ไปจนถึงจุดสูงสุด เพื่อน ๆ หยุดพักรออยู่ในศาลาเก่า ๆ มีพระพุทธรูปองค์เชื่องตั้งอยู่ด้านใน มีแคร่ไม้ยาวอยู่ด้านขวา มีลังกระดาษสี่เหลี่ยมสีน้ำตาน บรรจุอยู่ด้วยน้ำเปล่าชนิดด้วย

..ถอดรองเท้า เดินขึ้นศาลา คลานเข้าไปใกล้องค์พระ คุกเข่าแก่ ๆ ที่กำลังปวดเมื่อย กราบเบญจางค์ประดิฐงาม ๆ ๓ ครั้ง แล้วถอยออกมาหยิบน้ำดื่มไป ๒ ถ้วย

..หยิบกล้อง แคนนอน ๔๙๐ ไม่กันน้ำ (เสียดายจริง ๆ ตัดสินใจผิด ไม่เอากล้อง ฟูจิ กันน้ำไปใช้ เสียดายของใหม่ ที่ลูกชายซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดครบรอบ ๖๙ ปี เมื่อ ๑ พ.ค.๕๕ คิดว่าใช้ของเก่าให้พัง ๆ ไปก่อน เลยต้องหลบ ๆ ฝนถ่าย ตกหนักก็ไม่ได้ถ่าย)

..ณ ที่ตรงศาล ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขาโจก เมฆลอยมาปกคลุมอ้อยอิ่งอยู่ตรงนั้น ทำให้เราได้อาบหมอก กินเมฆ และหนาว ใกล้ ๆ ศาลา มองไปทางซ้ายเห็นเรือสำเภา ปั้นด้วยปูนสีเหลืองอ่อน เพียงราง ๆ ท่ามกลางหมอกและฝน จึงไม่ได้เดินไปดูใกล้ ๆ และถ่ายภาพ

..ขณะเตรียมตัวออกเดินทางต่อ ผมมีประสบการณ์จากที่เคยปั่นขึ้น-ลงเขาในอดีต ช่วงปั่นขึ้นร้อน ปั้นลงหนาว เห็นคุณสมนึก กำลังพับเสื้อกันฝนเก็บ จึงถามว่า..

.."คุณสมนึก ไม่ใช้เสื้อกันฝนใช่ไหมครับ?"

.."ไม่ได้ใช้ครับ"

.."งั้นขอยืมผมใส่ปั่นลงเขาหน่อย"

.."ได้ครับ" พร้อมหยิบส่งมาให้ "ขอบคุณครับ"

..ก่อนเคลื่อนขบวน ผมตะโกนบอกคุณเอ๊ะ ช่วยเป็นนายแบบให้หน่อย โดยมีเรือสำเภา เป็นแบคกราวน์อยู่ด้านหลัง เห็นเพียงราง ๆ เท่านั้น ท่ามกลางสายฝนปรอย ๆ

..ระหว่างทาง..



..ถึงศาลา..ที่เพื่อน ๆ รอแล้ว..


..เรือสำเภาที่จุดสูงสุดของเขาโจก..

[ลุงเนตร]

..กว่าจะเก็บกล้องใส่ถุงพลาสติคหย่อนลงกระเป๋าที่แฮนด์หน้ารถรูดซีปปิดเสร็จ เงยหน้าขึ้น เพื่อน ๆ ลงไปกันหมดแล้ว

..พุทโธ..ธรรมโม..สังโฆ..ใจนึกปั่นขึ้นมาสูงยาวไกล ต้องลงดิ่งปักหนักยาวไกลเป็นแน่เลย ใจตุ้ม ๆ ต้อม ๆ ช่วงเลย ๖๐ แล้ว รู้สึกจะกลัวความสูงและความเร็วมากขึ้น

..สวดมนต์ในใจ "ฆะเฏสิ ฆะเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหังปิตัง ชานามิ ชานามิ" ภาวนาไปเรื่อย ๆ พร้อมปั่นเบา ๆ ให้รถค่อย ๆ เคลื่อนลงไปข้างหนา สองมือบีบเบรคควบคุมความเร็วให้เหมาะกับสภาพถนนที่ดิ่งลงและจิตใจของตัวเอง ตั้งสติมีสมาธิมั่นอยู่กับเส้นทางและความเร็ว ช่วงชัน ๆ บีบปล่อย ๆ บางช่วงบีบหน้า ๓๐ หลัง ๗๐ บางช่วงบีบหน้า ๕๐ หลัง ๕๐ ช่วงชันน้อยเทลงยาว ๆ ปล่อยไปที่ความเร็วเกือบ ๆ ๔๐ ก่อนถึงโค้งซ้าย-ขวา หรือก้นแอ่ง (ก้นกะทะ) สัก ๑๐๐ เมตร จึงเบรคชลอความเร็ว

.."ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม" บทความที่เคยเขียนเตือนผู้อื่นไว้ ตัวเองต้องนำมาใช้ช่วยให้ได้ประโยชน์ด้วยในทุกครั้งที่ลงเขาไม่ว่าที่ไหน

..โอย..เมื่อยนิ้วทั้งสองมือจัง กว่าจะลงมาพ้นเขาโจก

[ลุงเนตร]

..ไหลลื่น สบายมากับช่วงท้ายของทางลงจากเขาโจก เข้าสูทางราบได้ไม่นาน แต่ก็ไม่ราบทั้งหมด มีเนินสลับอยู่บ้าง จนบ่ายโมงครึ่งจึงได้พบร้านก้วยเตี๋ยวอยู่ขวามือ เพื่อน ๆ นั่งทานกันอยู่แล้ว สั่งเส้นเล็กน้ำตกหมูลูกชิ้นมา ๑ ชาม + ข้าวเปล่า ๑ จาน (ก๊วยเตียวเส้นเส้นมากโข..ข้าวก็เต็มจานเขื่อง) หมดไปในเวลาไม่นาน แม่ค้ามาเก็บตัง ๔๐.- บาท บอก "ลุงคงหิวหนัก" ได้แต่เงยหน้ามองแล้วยิ้ม..

..ทานเสร็จ พักครู่หนึ่ง เคลื่อนขบวนเดินทางต่อ ไปได้ไม่นานทางเริ่มขึ้นเนินอีกแล้ว ดูเหมือนจะน้อง ๆ ๘% ของเขาโจก แต่ขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่ขึ้นอย่างเดียวเหมือนเขาโจก เป็นเช่นนั้นอยู่อีกหลายกิโลเมตร จึงพบเพื่อน ๆ คอยอยู่ตรงจุดสูงสุดของ "เขาเหล็ก" ที่ดั้นด้นผ่านมา ตรงปากทางเข้า "ถ้ำธารรอดใหญ่" เราจะไปถ้ำธารรอดเล็ก ที่อยู่ข้างหน้าอีกกี่ ก.ม.ก็ไม่ทราบ.

..ริมถนนซ้ายมือตรงข้ามกับที่เพื่อน ๆ พักรอคอยอยู่ มีศาล..ก่อนออกเดินทางยกมือไหว้ขออนุญาตถ่ายภาพ..

[ลุงเนตร]

..พักครู่หนึ่งก็เดินทางต่อ เป็นทางลงเขาอีกแล้ว ก็ทำเหมือนเดิมตอนลงเขาโจก ทางลงชันมาก..ชันปานกลาง..ชันน้อย..หลาย ก.ม. ถึงทางราบเรียบ ปั่นไปเรื่อย ๆ จนพบถนนขวางหน้า ป้ายบอกเลี้ยวขวาไป "หนองปรือ" ผมรู้อยู่แล้วว่า "ถ้ำธารลอด" ถ้าไปทางนี้ถึงก่อนหนองปรือ ๒๐ ก.ม.

..หยุดซื้อสปอนด์เซอร์ ถามเจ้าของร้านว่าธ้ำรารลอดอีกกี่ ก.ม. เขาบอก จากนี่ไปบ้านท่าลำใย ๑๐ ก.ม. เข้าไปถ้ำธารลอดอีก ๒ ก.ม. เวลาสี่โมงกว่า ๆ ค่อยอุ่นใจว่าคงถึงก่อนมืด

..ทางช่วงนี้ราบ..เรียบ..บางช่วงลงนิด ๆ - ขึ้นหน่อย ๆ วิวสวยทุกมุมมอง ทั้งด้านหน้า ด้านซ้าย-ขวา หยุดถ่ายภาพสองสามครั้ง















..เวลาประมาณ ๑๗.๐๐ น. เหลือเห็นหลัก ก.ม.ฝั่งถนนด้านขวา อีก ๔ ก.ม.ถึงบ้านท่าลำใย เพื่อน ๆ จอดพักอยู่ในร้านอาหารข้างทางซ้ายมือ เป็นเพิงเล็ก ๆ คุณเอ๊ะสั่ง..ลาบ..น้ำตก..ต้มแซบ..คอหมูย่าง..ข้าวเหนียว..มีอยู่จานเดียว ๑๐.- บาท และบอกข้าวสวยกำลังสุก

..ใครคนหนึ่งถามขึ้นว่า "มีเบียร์ขายไหม?"

..แม่ค้ากลางคน ลูกสอง จากอุบลฯ มาทำไร ฝนไม่ตก เลยสร้างร้านขายอาหาร ตอบให้เราอึ้งว่า "ไม่ได้ขายค่ะ" ....

.."ร้านโน้นมี" เราทุกคนมองตามนิ้วที่แม่ค้าชี้ไป

.."เอากี่ขวด ให้ลูกไปซื้อมาให้ได้"

..โอ..พระเจ้าทรงโปรด..ค่อยคลายหายอึ้ง

(ไม่ได้ถ่ายภาพเลย เหนื่อย หิว..)

..เราลุยอาหารและ ๐๓๗ หมดไป ๒ ขวด

..สั่งเพิ่มอีกชุด..อาหารยังไม่ทันเสร็จ

..โทรศัพท์คุณหนุ่ยมีเสียงเรียกเข้า คุณหนุ่ย หยิบโทรศัพท์กดปุ่มรับสาย ยกขึ้นแนบหู แล้วพูด

..ฮันโหล..ผู้ใหญ่..อยู่ไหนแล้วล่ะ..ข้าวสี่กล่อง..เครื่องดื่มด้วยนะ..ผมและเพื่อน ๆ อยู่ห่างธ้ำธารลอด ๖ ก.ม. แล้ววางสาย

..เราดื่มทานกันต่อจนหมดชุดสอง แล้วปั่นต่อ

[patlung]

สวัสดีครับลุงเนตร ไปห้วยแม่ขมิ้นหน้าฝนวิวทิวทัศน์สวยงามและชุ่มฉ่ำดีจังเลยครับ
ลุงแข็งแรงเหมือนเดิมเลยครับ ผมเองยังไม่มีโอกาสปั่นไป ได้แต่ขับรถและไปปั่นเอาใกล้ๆน้ำตก

มีรูปที่ไปปีที่แล้วมาฝากครับ เป็นต้นหน้าฝน น้ำยังน้อยอยู่

..ขอบคุณมาก ที่เข้ามาติดตาม..ชมเชย..และนำภาพน้ำตกไหลไม่หยุดมาให้..ชั้นที่ ๔ มุมเดียวเหมือนกับของลุงที่ถ่ายมาเลย ทั้งภาพนิ่ง และภาพเคลื่อนไหว สำหรับภาพเคลื่อนไหว ยังไม่ทราบวิธีทำนำมาโพสท์เลย ทราบไร ๆ ว่าต้องนำเข้ายูทูป แต่ยังไม่มีเวลา..

ใช้โปรแกรมทำภาพเคลื่อนไหวในPhotoscapeครับลุง อันเดียวกับที่ลุงใช้ทำภาพโปรไฟล์แหละครับ แต่ภาพที่นำมาต่อกันต้องใช้ภาพถ่ายต่อเนื่องโดยใช้ขาตั้งแล้วนำภาพมาเรียงกันและตั้งเวลาให้พอดีก็จะกลายเป็นภาพเคลื่อนไหวคล้ายจริงครับ

เส้นทางที่ลุงปั่นผมเคยผ่านครับ ทางภูเขาช่วงศรีสวัสดิ์-ถ้ำธารลอดมีป่าสนสามใบด้วย คล้ายๆป่าสนที่พุเตย-ด่านช้าง ซึ่งไม่น่าเชื่อว่ามีป่าสนเขาในเขตภาคกลาง
เที่ยวที่แล้วผมปั่นจากห้วยแม่ขมิ้นไปลงเท้งข้ามไปศรีสวัสดิ์แล้วปั่นกลับของก็ไม่มียังแทบแย่ แต่ลุงปั่นไปถึงถ้ำธารลอดนับถือจริงๆครับ

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับลุงเนตร ไปห้วยแม่ขมิ้นหน้าฝนวิวทิวทัศน์สวยงามและชุ่มฉ่ำดีจังเลยครับ
ลุงแข็งแรงเหมือนเดิมเลยครับ ผมเองยังไม่มีโอกาสปั่นไป ได้แต่ขับรถและไปปั่นเอาใกล้ๆน้ำตก

มีรูปที่ไปปีที่แล้วมาฝากครับ เป็นต้นหน้าฝน น้ำยังน้อยอยู่

..ขอบคุณมาก ที่เข้ามาติดตาม..ชมเชย..และนำภาพน้ำตกไหลไม่หยุดมาให้..ชั้นที่ ๔ มุมเดียวเหมือนกับของลุงที่ถ่ายมาเลย ทั้งภาพนิ่ง และภาพเคลื่อนไหว สำหรับภาพเคลื่อนไหว ยังไม่ทราบวิธีทำนำมาโพสท์เลย ทราบไร ๆ ว่าต้องนำเข้ายูทูป แต่ยังไม่มีเวลา..

ใช้โปรแกรมทำภาพเคลื่อนไหวในPhotoscapeครับลุง อันเดียวกับที่ลุงใช้ทำภาพโปรไฟล์แหละครับ แต่ภาพที่นำมาต่อกันต้องใช้ภาพถ่ายต่อเนื่องโดยใช้ขาตั้งแล้วนำภาพมาเรียงกันและตั้งเวลาให้พอดีก็จะกลายเป็นภาพเคลื่อนไหวคล้ายจริงครับ

เส้นทางที่ลุงปั่นผมเคยผ่านครับ ทางภูเขาช่วงศรีสวัสดิ์-ถ้ำธารลอดมีป่าสนสามใบด้วย คล้ายๆป่าสนที่พุเตย-ด่านช้าง ซึ่งไม่น่าเชื่อว่ามีป่าสนเขาในเขตภาคกลาง
เที่ยวที่แล้วผมปั่นจากห้วยแม่ขมิ้นไปลงเท้งข้ามไปศรีสวัสดิ์แล้วปั่นกลับของก็ไม่มียังแทบแย่ แต่ลุงปั่นไปถึงถ้ำธารลอดนับถือจริงๆครับ

..สวัสดีครับ ขอบคุณที่เข้ามาติดตาม และให้ความรู้เป็นวิทยาทาน อยู่ดีมีสุขนะครับ..

[โดราเอมอน3]

สวัสดีค่ะลุงเนตรตื่นเช้าเลยนะคะ

[ลุงเนตร]

สวัสดีค่ะลุงเนตรตื่นเช้าเลยนะคะ

สวัสดี..ลุงตื่น..ตีสาม..ตีสี่..ตีห้า..เป้นประจำ แล้วแต่จะลุกจากที่นอนตีไหน

..หลานก็ตื่นเช้า และไปออกกำลังกายทุกวันเลยนะ ดีจัง.

[เสือนิวัฒิ]

สวัสดีครับลุง เปิดดูรูปและอ่านการบรรยายประกอบ
มีความสุขเคลิบเคลิ้มยังกะอ่าน
นิยายที่โปรดปรานฉะนั้น

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับลุง เปิดดูรูปและอ่านการบรรยายประกอบ
มีความสุขเคลิบเคลิ้มยังกะอ่าน
นิยายที่โปรดปรานฉะนั้น

..ขอบคุณมากครับ ที่เข้ามาให้กำลังใจ..วันนี้ไฟยังมอดดับ ไม่มีกำลังใจสั่งจุดไฟเลยครับ..

[ลุงเนตร]

..ประมาณ ๑๘.๑๕ น. เราเคลื่อนขบวนออกจากร้านอาหาร มุ่งสู่ บ้านท่าลำใย ระยะทาง ๔ ก.ม. แล้วเลี้ยวขวาเข้าถ้ำธารลอดอีก ๒ ก.ม. ตรงทางเลี้ยวขวามีรถคันหนึ่งเปิดไฟหน้าจอดระให้เราเลี้ยวเข้าไปก่อน แล้วขับตามหลังเข้ามา ชลอช้า ๆ ตามหลังคล้ายจะฉายไฟให้

..ปรากฏว่ารถยนต์ที่ขับตามหลังอยู่นั้น เป็นเพื่อนชาวจักรยานของคุณหนุ่ย ณ สองพี่น้อง

..ขณะนั้นโพล้เพล้แล้ว พระอาทิตย์ลับยอดเขาไปสักพักหนึ่งแล้ว แต่ยังพอมีแสงให้เห็นทางจากที่แสงสะท้อนก้อนเมฆขาวส่องสว่างลงมาเท่านั้น

..ทางเข้า ๑ ก.ม.แรก ชันขึ้นเรื่อย ๆ - ๑ ก.ม.หลัง ลาดลง ติดต่อได้ที่พักเป็นโรงเรือนเล็ก ๆ ไม่มีฝากั้น พื้นปูนเรียบ หลังคากระเบื้อง

..เข้าที่พักเรียบร้อย ผู้ที่มากับรถปิ๊กอัพ ๕ คน ชาย ๒ หญิง ๓ นำเสบียงมาส่ง อันมี ข้าวราดหน้าหมูพัดพริกแกง ๔ กล่อง, ๐๓๗ ๔ กระป๋อง, สปอนด์เซอร์ ๔ ขวด, น้ำ ๑ ขวด ๕ ลิตร แตงโม ๒ ลูก ตะโก้ ๒ แพ็ค นั่งคุยกับเราพักหนึ่ง ถ่ายภาพร่วมกัน แล้วขอตัวกลับ



..หลังจากแขกผู้มาเยือนกลับไปแล้ว เราต่างอาบน้ำนอน แย่งกันหลับ (จะไม่ให้แย่งกันหลับได้ไง ตื่นตั้งแต่ตีสี่ ล้อหมุนก่อนตีห้า ได้นอนสองทุ่ม)



..วันนี้ได้ระยะทาง..ตามภาพด้านบน..