สรุปทริป ซำเหมาทัวร์ปั่นมั่วทั้วเกาะ

[บิ๊กบัง]

สุดยอดครับ...ภาพสวยหลายภาพเลย...อยากไปแบบนี้มากเลย แต่....อย่างว่าละนะ...ติดไว้ก่อนละกัน

[เป็ดน้อย]

โอแม่จ้าว " ไอ้หัวโล้นมันช่างบ้าซะจริงเชียว ... ถ้ามีใครถามว่า มีเพื่อนบ้าๆแบบนี้ด้วยเหรอ? ทำไมกล้าไปกะมัน!!! เองก้ออย่าไปว่าเขานะ มันบ้าเข้าขั้นแล้ว กรูก้อเพิ่งรู้ อีตอนเห็นรูป หัวโล้น ถอดเสื้อ กางแขน แหงนหน้า นุ่งผ้าขาวลายดอกชะบาสีชมพู นี่แหละ มันช่างทำลงไปได้ ลูกเมียเห็นนี่เขาจะยังไงหนอ!!!!! "

35_เป็ด_Re.jpg (64.56 KiB) เข้าดูแล้ว 446 ครั้ง

555++ พี่เอี้ยงครับ ผมเห็นรูปนี้แล้วผมคิดถึงไอ้ตา Israel Kamakawiwo จริงๆ
Israel Kamakawiwo คือใคร?? เค้าคือนักร้องตำนานแห่งเกาะฮาวาย เล่นUkuleleตัวเล็กๆ
เพลงดังของเค้าก็ somewhere over the rainbow, sandy white beach...etc
เสียดายพี่น่าจะUkuleleของพี่วุดไปถือถ่ายรูปหน่อยนะ....

6a00cdf7e8de48094f00e398f4395b0004-500pi.jpg (67.18 KiB) เข้าดูแล้ว 444 ครั้ง

อีกเรื่องครับ พี่ๆที่สมุยเค้าฝากมาถามจะไปกันอีกเมื่อไหร่....
เห็นพี่เอี้ยงแดนซ์ออนเดอะฟอร์คืนนั้น ของแกแรงจริงๆ เสียดายไม่มีใครเอากล้องไปซักคน...อิอิ

[yuuyee]

สรุปทริปได้สนุกดีนะค่ะ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสไปปั่นแบบนี้บ้างป่าว

[ming_khwunchai]

สวัสดีทุท่าน
ตาเอี้ยง ไปงานไหนมีแต่ฮา อย่าลืมทริปเขาใหญ่ หาเครื่องดื่มอย่างอื่นจากครบุรีมาฝากด้วย..อิอิ พี่หมิงแพ้เบียร์อ๊ะ
เห็นบอกงานนี้มีขู่ให้ตาวุดฟิตคอไว้เลยเหรอ

น้อง ken สนใจทริปเขาใหญ่ไหม ฝากบอกเสือชิต เสือแน็ตด้วย และน้องๆทีม BST ทุกท่านฝากความคิดถึงทุกๆคน

[stepnc]

สวัสดีครับ...

เห็นภาพและเรื่องราวพวกนี้ทีไร อดยิ้มไม่ได้จริงๆครับ...แบบว่ามองแล้วมันคิดถึงวันนั้นจริงๆ

ขอบคุณพี่วุด พี่เป็ดน้อย และเสือเอี้ยง มากๆครับที่ทำให้เกิดภาพประทับใจเหล่านั้นขึ้น

ดวงจะให้เจอกันจริงๆ 55

ผมอยากไปเขาใหญ่ด้วยสิ...แต่ว่าติดดูคะแนน Admission เสียดายมากครับ

อยากเจอพี่ๆทั้งสาม และสังคมท่อบอุ่นเช่นนี้ตลอดไป ^^

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ขอโทษทีนะครับยังเหลือสรุปทริปอีกหนึ่งวัน มีธุระตลอดเลยช่วงนี้

สุดยอดทุกท่านเลยครับ....
เสือเบิร์ดอาการดีขึ้นเรื่อยๆเลยนะ หายไวๆ ปั่นไปเที่ยวกาฬสินธุ์กัน

ขอตามไปเที่ยวใต้ด้วยคน..mtb.hilander,วุด ส้มบางมด,เป็ดน้อย,น้องหนุ่ม..
4 เสือสุดยอด..ทริปดีๆ..บรรยากาศสวยๆ..น้ำทะเลใส่ๆ...โอ้ยอยากจะปายยย
สวัสดีครับ 8-10 พ.ค ถ้าว่างเจอกันที่เขาใหญ่นะครับ

สุดยอดครับ...ภาพสวยหลายภาพเลย...อยากไปแบบนี้มากเลย แต่....อย่างว่าละนะ...ติดไว้ก่อนละกัน
ติดไว้อีกแล้วบังเรา ไปกางเต้นท์นอนที่เขาใหญ่กันดีกว่า.....อิอิ

สรุปทริปได้สนุกดีนะค่ะ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสไปปั่นแบบนี้บ้างป่าว
โอกาศอาจจะมีไม่บ่อยแต่เมื่อรถพร้อมคนพร้อม ที่เหลือก็แค่ถีบมันออกไปครับ ขอบคุณนะครับที่เขามาทักทายกัน

ผมอยากไปเขาใหญ่ด้วยสิ...แต่ว่าติดดูคะแนน Admission เสียดายมากครับ
เอาเรียนไว้ก่อน หนุ่มๆยังมีเวลาเที่ยวอีกมาก.....อิอิ ของพี่ต้องรีบเที่ยวเดียวหมดแรง

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

วันอังคาร 01/04/09 ไปหาดท้องสน--ไปหาดเฉวง--หาดละไม--หาดนาเทียน--หาดพังกา--หาดตลิ่งงาม--ท่าเรือราชาเฟอร์รี่ ประมาณ 70 โล
.....................วันนี้ฝนตกตั้งแต่ตีสี่กว่าๆ เสือเอี้ยงจะต้องออกเดินทางกลับโคราชตั้งแต่เช้า ต้องไปทำงานให้ทันเช้าวันพุธ ต้องปั่นออกไปรอรถตู้ตั้งแต่เช้ามืด แต่พวกเรายังไม่มีใครอยากตื่นเลยเพราะอากาศน่านอนมากๆ...อิอิ ได้แต่ส่งเสียงอวยพรให้เพื่อนเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ เช้านี้อากาศดีมากกว่าฝนจะหยุดตกก็เกือบสิบโมง เป็นเวลาเดียวกันกับที่พวกเราเริ่มตื่นนอน และเตรียมตัวเดินทางกลับบ้านเช่นกัน เกือบสิบเอ็ดโมงกว่าพวกเราจึงเริ่มออกเดินทาง เป็ดน้อยนำทางพาพวกเราตัดเข้ามากลางเกาะเพื่อมาที่หาดเฉวง ลาพี่ๆและขอบคุณสำหรับการเลี้ยงต้อนรับพวกเราตลอดสองวันอิ่มทั้งกายและจิตใจ แต่สงสัยพวกเราจะออกไปลาเช้าไปหน่อย พวกพี่ๆเขายังไม่ตื่นกันเลย....อิอิ แต่ยังพอเจอพี่ที่เป็นนักร้องนั่งชิวๆอยู่ พวกเราเลยฝากลาพวกพี่ๆเขาด้วย ส่วนพี่ชายของเป็ดน้อยก็ออกไปสอนดนตรีแต่เช้าพวกเราเลยให้เป็ดน้อยโทรไปบอกลาพี่เป็ดน้อยก่อนกลับบ้าน
.....................เราแวะที่หาดเฉวง หลบแดดและถ่ายรูปเอาไว้เป็นที่ระลึก ทางบนเกาะสมุยนับว่าน่าปั่นจักรยานมากๆ มีทางขึ้นเขาบ้างแต่ก็ไม่ชันมากนัก บางช่วงก็มีร่มไม้ใหญ่ ต้นมะพร้าวสูงๆได้บังแดดให้พวกเราได้ผ่อนคลายมากขึ้น ปั่นมาได้สักสิบห้าโล น้องหนุ่มเริ่มมีอาการปวดท้อง บอกพวกเราสงสัยจะท้องเสีย เวลาเกือบบ่ายโมงแล้วพวกเราเลยแวะหาข้างเที่ยงกินกันแถวหาดละไม น้องหนุ่มกินข้าวไปได้ไม่มากนัก บอกว่าปวดท้องมากขึ้นขอนั่งพักสักชั่วโมงก่อน ก่อนจะย้ายไปนอนที่แคร่ไม้ข้างๆร้าน ชั่วโมงครึ่งผ่านไปอาการของน้องหนุ่มเริ่มดีขึ้น น้องหนุ่มบอกพอจะไปไหวแล้วพี่ พวกเราจึงออกเดินทางกันต่อ ไปแวะที่หินตาหินยาย ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานให้รู้ว่ามาถึงสมุยแล้ว

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................จากหาดหัวถนน เราเลือกที่จะไปทางถนนริมชายหาด เส้นทางถึงจะมีขึ้นลงภูเขาอยู่หลายลูกแต่เมือเที่ยบกับวิวทิวทัศแล้วก็ถือว่าคุ้มที่เลือกมาเส้นทางนี้ ปั่นไปชมวิวไปเพลินดีเหมือนกันแวะถ่ายรูปไปพักไปตลอดทาง ถึงท่าเรือท่าเรือราชาเฟอร์รี่ เกือบสี่โมงเย็น เรากะเวลากันว่าน่าจะนั่งเรือไปถึงท่าเรือดอนสักสักประมาณหกโมงครึ่ง เป็ดน้อยเสริมว่าท่านี้เรือเฟอร์รี่จะวิ่งช้าหน่อย(ไม่หน่อยหรอก...ช้ามากๆ)เรือมันเก่า แต่ด้วยเวลาที่มีเหลืออยู่ พวกเราไม่สามารถปั่นไปนั่งเรือที่ท่าเรือซีทรานได้ อีก25 โลได้มั้ง เอาหละท่านี้ก็ท่านี้ ได้บรรยากาศเก่าๆดี ค่าเรือบวกจักรยานคนละ เกือบ 200 บาท ก่อนลงเรือเป็ดน้องไม่ลืมเสบียงเย็นๆ เอาไว้แกล้มกับวิวพระอาทิตย์ตกทะเลที่อ่าวไทย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................ระหว่างอยู่ในเรือ พวกเราปรึกษากันว่าเมื่อถึงฝั่งสุราษฎร์ฯ แล้วเราจะไปสถานีรถไฟอย่างไงกันต่อ(ชั่วโมงนั้นทุกคนตัดสินใจที่จะกลับบ้านด้วยกันทั้งหมด ปิดทริปครับปิดทริป) เป็ดน้อยกับผมเสนอว่าน่าจะหารถเหมาไป หรือไม่ก็หาโบรกรถในเรืนคันนี้หละ เล็งเอาไว้หลายคันแล้ว น้องหนุ่มเสนอว่าผมมีคนรู้จัก เป็นอาของผมที่อยู่แถวท่าเรือดอนสักนี้เอง(มันรู้จักอีกแล้วอะ!) อาจจะขอแวะไปนอนที่นั้นก่อนก็ได้ แล้วพรุ่งนี้จึงปั่นต่อไปที่สถานีรถไฟ ตั้งแต่เช้ามืดจะได้ประหยัดค่ารถไปได้อีกต่อหนึ่ง พวกเราเห็นด้วย น้องหนุ่มจึงโทรไปสอบถามอาท่านนั้น อาท่านนั้นชื่ออาหญิง น้องหนุ่มได้นัดแนะให้อาหญิงมารอรับพวกเราที่บริเวณท่าเรือ อาหญิงผู้รอบครอบได้โทรไปสอบถามข้อมูลเที่ยวรถไฟให้พวกเราเสร็จสับเป็นข้อมูลในการตัดสินใจเรียบร้อยเลย ถ้าจะกลับบ้านคืนนี้เลยจะมีรถไฟเที่ยว สี่ทุมมีตู้เสบียงตู้สินค้าใส่จักรยานได้ คืนนี้อาจะไปส่งที่สถานีรถไฟให้ก็ได้ แล้วอาจะไปนอนบ้านน้องชายแถวตัวเมืองสุราษฎร์ฯก็ได้ เพราะพรุ่งนี้อาหญิงจะไป ต้องไปทำธุระแถวๆนั้นอยู่แล้วด้วย พวกเราก็เกรงใจอาหญิงของน้องหนุ่มมากๆ อาหญิงยืนยันว่าสามารถไปส่งได้ถ้าจะรีบกลับ แล้วจะได้พาน้องหนุ่มกับพวกเราไปเลี้ยงข้าวด้วย ใจจริงก็อยากจะให้พวกเรานอนที่นี้กันก่อน บอกพรุ่งนี้จะพาพวกเราไปเที่ยวกันต่อ ผมนึกถ้าอยู่ต่อก็จะเกรงใจอาหญิงมากขึ้นไปอีก พรุ่งนี้อาหญิงอาจจะไม่ได้ไปทำงาน เพราต้องคอยมาเท็กแคร์พวกเรา พวกเราจึงขอให้พี่เขาไปส่งที่สถานีรถไฟเลยน่าจะดีกว่า

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................ระยะทางไปสถานีรถไฟเกือบ 70 โลได้ อาหญิงรีบให้เราไปจองตั๋วรถไฟกันก่อน แล้วจะพาพวกเราไปทานข้าวแถวๆนั้น แต่รถไฟเที่ยวที่เราจะไปเหลือแต่ตู้นอนเท่านั้น และที่สำคัญเหลืออยู่แค่สองที่เท่านั้น น้องหนุ่มจึงเสียสละให้ผมกับเป็ดน้อยกลับกันก่อน น้องหนุ่มบอกเดียวคืนนี้ผมนอนที่นี้กับอาหญิงก่อนก็ได้ พรุ่งนี้เช้าค่อยนั้งรถไฟกลับนครปฐม อาหญิงบอกตามสบายนะ จะนอนที่นี้กันหมดก็ได้ ที่นอนมี แต่ผมกับเป็ดน้อยเกรงใจ เลยขอลาพี่หญิงกลับรถไฟคืนนี้เลย อาหญิงถามว่าจะไปกินข้าวกันก่อนไหมเดียวอามาส่ง "ขอบคุณอาหญิงมากๆเลยครับ มาส่งแล้วยังจะพาพวกผมไปเลี้ยงข้าวอีก เดียวพวกผมหาอะไรทานแถวนี้ดีกว่าครับ จะได้ล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนชุดและเตรียมแพ็ครถจักรยานด้วยครับ ขอบคุณมากๆเลยครับ น้องหนุ่มน้ำตาซึมๆ(เว้อไปๆ..อิอิ)บอกลาพวกเรา เอาไว้เจอกันพี่

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................สี่ทุ่มพวกเราก็ขึ้นไปอยู่บนรถไฟกันเรียบร้อย แต่ตู้เสบียงดันปิดสะแล้ว ไม่เป็นไรไปนั่งหน้าบันไดรถไฟก็ได้น่าจะชิวมากกว่า ประตูดันล็อกอีก พี่พนักงานประจำรถไฟบอกว่าประตูต้องล็อกเอาไว้ กันคนขึ้นมาขโมยของบนรถไฟ ไม่เหมือนที่เราวางแผนกันเอาไว้เลย กะจะนั่งจิบอะไรเย็นๆ สักกระป๋องสองกระป๋อง เลยต้องมายืนกันบริเวณหน้าห้องน้ำ บรรยากาศไม่ดีเอาสะเลย แต่ก็ยืนจิบๆเล่นๆกันไป คนละสี่กระป๋อง ก่อนจะย้ายตัวเองที่เดินเซไปเซมาเพราะรถไฟมันโยกไปยังตู้นอน หลับรวดเดียวยันเช้าเลย นอนสบายดีเหมือนกันนะตู้นอนบนรถไฟเนี้ย.....อิอิ รถไฟถึงกรุงเทพเกือบสิบเอ็ดโมง ผมกับเป็ดน้อยจึงแยกย้ายกันปั่นต่อไปยังบ้านของแต่ละคน

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................ทริปนี้ถึงแม้ว่าพวกเราจะไปไม่ถึงที่หมายที่เราได้วางแผนเอาไว้ แต่เส้นที่เราผ่านมาตลอดทริปถือว่าคุ้มค่ามากๆ และต้องนับว่าพวกกระผมโชคดีจริงๆ พบเจอแต่ผู้คนที่มีน้ำใจ ไอ้ผมเองผู้สรุปทริปก็โงเคราความจำเลอะเลือน จดจำทุกอย่างเอาไว้ละเอียดหมดทั้งเวลาและสถานที่เราปั่นไป แต่ดันไม่ได้จดจำชื่อผู้มีพระคุณในทริปนี้เอาไว้ได้ทั้งหมด แต่ก็อยากจะบอกพวกท่านผู้มีพระคุณว่า พวกเรายังจดจำพวกท่านได้ดี สีหน้ารอยยิ้มและน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความมีน้ำใจ พวกผมยังระลึกถึงเสมอ และจะขอส่งผ่านความปรารถนาดีหล่าวนี้ไปยังบุคคลอื่นๆต่อไป และจริงแท้แน่นอนที่ความปรารถนาดี เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเราอยู่ร่วมกันบนผืนแผ่นดินนี้ได้อย่างมีความสุข จะไปเที่ยวไหนก็ไม่อุ่นใจเหมือนเที่ยวบ้านเราเลย....ว่าไหมครับบบบบบบบบบบบ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ใครจะไปรู้หละครับว่าทริปนี้จะเจอแต่ผู้คนที่มีน้ำใจมากขนาดนี้
เสือตี๋และพี่สาว สำหรับ สำหรับรถคอนเทนเนอร์ ประหยัดค่ารถทัวร์ได้น้ำข้าวบาเล่ย์อัดแก็สมาหลายลัง
คุณลุงคนขับรถคอนเทนเนอร์ ผมเข้าใจนะครับว่า รับพวกคออ่อนมานั่งรถมันน่ารำคราญแค่ไหนนะ...อิอิ ขอบคุณมากๆครับ
พี่กบ(บ็อบบี้ ซุปเปอร์สตาร์)และพี่ๆ ที่ทำงานอยู่ที่มายเวย์บางกะโล สำหรับความเป็นกันเองที่พวกเราคิดกันว่ามันมากเกินกว่าคำว่า บริการ
คุณป้ามหาภัย ที่ทำให้เราได้รู้ว่ารอยล้อรถจักรยานสามารถทำลายทัศนียภาพบนชายหาด ได้ อารมณ์เสียวๆโดนตืบอยู่เหมือนกัน นับว่าได้อารมณ์มากๆ เลยป้าทำเสียว
คุณลุง OK นายกเล็กที่พะงัน พี่สารวัตรที่เกาะพะงัน พี่หนุ่มคนขับรถน้องเขยลุง OK สำหรับน้ำใจและความห่วงใยที่อยากจะกล่าวว่าธุระของพวกท่านก็มิใช่ และนั่งเรือฟรีที่ลุง OK จัดให้ด้วยครับ
คุณแม่ของเพื่อนน้องหนุ่ม ที่ส่งต่อๆความห่วงใยมาให้น้องหนุ่มตลอดเส้นทาง และพวกเราก็ได้รับอนิสงค์หล่าวนี้ไปด้วย
คุณลุงที่ดูแลบ้านพักบนเกาะสมุย สำหรับที่นอนหมอนมุ้งผ้าหม่ และความสะดวกสบายในการพักอาศัยที่บ้านหลังนั้น ขอบคุณมากๆครับ
พี่เขียด(พี่ชายเป็ดน้อย)กับพี่ๆในวงดนตรีของร้าน Reggae pub สำหรับน้ำข้าวบาร์เลย์และอาหารค่ำอร่อยๆ กินดื่มกันไม่อั้น เกรงใจสะจนอยากจะไปหาบ่อยๆเลยอะพี่...อิอิ
อาหญิงของน้องหนุ่ม สำหรับเที่ยวรถด่วนพิเศษจากท่าเรือไปสถานีรถไฟที่สุราษฎร์ฯ และน่าจะเพิ่มที่นอนและอาหารค่ำสำหรับน้องหนุ่มด้วย ขอบคุณครับ
ที่สำคัญน้องหนุ่มstepncถ้าไม่ได้บังเอิญปั่นมาเจอกัน ทริปมันๆอย่างนี้คงไม่เกิดขึ้นแน่ๆ เห้ยน้องหนุ่มพี่ถามจริงๆเองนามสกุลอะไรหวะ....อิอิ
น่าจะหมดแล้วนะครับ สมาชิกท่านใดมีเพิ่มเติม จะขอบคุณเมียขอบคุณลูกๆ แฟนๆของใครก็เชิญเลยนะครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ขอขอบคุณทุกๆท่านที่ให้ความสนใจเข้ามาติชม หวังว่านอกจากความเหนื่อยล้ามึนๆซึมๆเนินชันๆแดดร้อนแล้ว
น่าจะยังพอหลงเหลือบรรยากาศและความบันเทิงในเรื่องราวของพวกเรา ได้สะกิตต่อมความอยากให้ท่านๆได้ออกเดินท่องเที่ยวทางกันบ้างนะครับบบบบบบบบ

[mtb.hilander]

ขอได้รับความขอบคุณจากทีมงาน ซำเหมา เมาทั่วเกาะ