ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#12 อยากล่องใต้ : ถนนสายมิตรภาพ ที่นี่..คือ ภาคใต้ของไทย[กระบี่-ตรัง-สตูล-สงขลา-ปัตตานี-ยะลา-เบตง-ยะลา] 6 พ.ค

[kobfujar]

วันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ.2555
วันนี้..ตั้งใจจะไป"เบตง"แล้วคร๊าบบบบบ...
ออกจากวัดก็เกือบ 7 นาฬิกา..ถือว่าออกไว เพราะโดยปกติผมจะออกปั่นเกือบๆ 8 นาฬิกาทุกวัน อาจด้วยเหตุผลที่ระยะทางปั่นไปเบตงวันนี้ยาวไกลถึง 140 กม.


ไป"เบตง"ไม่ต้องเลือกเส้นทางครับ..มีทางเส้นเดียว
แต่กว่าจะออกจากเมืองยะลาได้ก็ปาเข้าไป 8 โมงกว่าแล้วครับ จากนั้นก็ปั่นจักรยานไปที่อ.กรงปินังก่อน


วันนี้แดดร้อนแรง และ อากาศอบอ้าวมาก ผมเลยแวะเข้าปั๊มน้ำมันเล็กๆปั๊มหนึ่ง เพื่อเข้าห้องน้ำ และ ล้างหน้าล้างตา
ก็ไม่รู้เขาไปเอาน้ำมันมาจากไหนมาขาย อาจจะมาเลเซียก็ได้


เขตอ.กรงปินังจะมีจุดตรวจ และ ทหารลาดตระเวนในช่วงเช้าเช่นนี้ประจำ และหลายจุด แทบทุก 3-4 กม.ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเขตอ.นี้และอ.บันนังสตา(แต่ในวันที่ผมปั่นกลับจากเบตงช่วงบ่าย 3-4 ไม่ยักมีด่าน หรือ ทหารลาดตระเวน)
ผมปั่นผ่านก็โบกไม้โบกมือทักทาย และ ส่งยิ้มให้กับทหารหาญเสมอ..


ผ่านอ.กรงปินัง ก็มุ่งสู่ อ.บันนังสตา




เกือบจะเข้าอ.บันนังสตาจะผ่านแยกนี้ก่อน...


มาได้ข้าวเช้าเพิ่มเติมราว 10 นาฬิกาครึ่งแล้ว ในร้านอาหารอิสลามร้านหนึ่งในอ.บันนังสตา .. ก็นั่งคุยกับเจ้าของร้านที่นับถืออิสลามอยู่พักใหญ่ ด้วยอยากทราบเหตุการณ์บ้าง เส้นทางบ้าง
ที่ถ่ายภาพนี้..อยากให้ดูเหยือกน้ำของเขาที่ใหญ่เอามากๆ ต้องใช้สองมือยกเพื่อเทน้ำใส่แก้ว ลำบากนิดหน่อยครับ..

[kobfujar]

กินข้าวอิ่ม..ชักขี้เกียจ อยากหาที่นอน
ก็ปั่นออกจากอ.บันนังสตามาเรื่อยๆ เส้นทางเริ่มจะขึ้นลงควนมากขึ้นกว่าช่วงแรกแถวอ.กรงปินัง


ออกจากอ.บันนังสตามาราว 10 กม.ถึงแยกเข้า "เขื่อนบางลาง" เห็นมีศาลาอยู่เลยเข้าไปจอดนอนหลับไปหนึ่งตื่นประมาณเกือบชั่วโมง
ปั่น..ต่อ..ไป..อีกราว 4 กม. ...ขณะกำลังไหลลงควน เพื่อขึ้นควนข้างหน้า ก็เหลือบไปเห็นป้ายขวามือ "อุทยานแห่งชาติบางลาง" ก็คิดในใจนะว่า เอ้อ..มีอุทยานอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ ลืมไปเลย..
ปั่นขึ้นเนินซึมยาวๆมาอีกราว 2-3 กม.อีกไม่ถึง 5 กม.ก็จะถึงอ.ธารโตแล้ว..เปลี่ยนใจ..หันรถกลับครับ ไปนอนเล่นที่อช.บางลางดีกว่า..



ไปถึงเจ้าหน้าที่คนที่พบคนแรกให้มานอนกางเต๊นท์ตรงนี้..
**ภาพนี้ถ่ายหลังจากฝนหยุดตกไปแล้ว**






แล้วผมก็ปั่นจักรยานขึ้นไปชมน้ำตก และ ซักผ้า แถมลงไปแช่เล่นอีกพักใหญ่..
**ขอโทษที่ไม่อาจนำภาพขณะเล่นน้ำมาให้ชมได้..ด้วยภาพอาจไม่เหมาะสม **



เล่นน้ำได้สักพัก..เหมือนฟ้าดินจะให้การต้อนรับ ส่งลมแรงและเย็นนำมาก่อน ผมเห็นท่าไม่ดี ดูเหมือนฝนจะตามลงมาแน่
รีบปั่นจักรยานกลับลงมากางฟลายชีทกันฝนก่อนเพราะแต่แรกไม่ได้ขึงไว้ ก็ทันกาลพอดีครับ..
ฝนเทลงมาค่อนข้างหนัก ลมแรง แต่ก็ไปเร็ว

หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่อีกท่านหนึ่งก็ชวนให้ย้ายไปกางตรงที่จอดรถข้างบ้านพักของแก


แฟนของเจ้าหน้าที่อีกท่านหนึ่ง..ให้แฟนเอาข้าวเหนียวมะม่วงมาให้ด้วย


หลังจากจัดการกับข้าวเย็นที่หุงไว้ก่อนหน้านี้ รวมถึง ข้าวเหนียวมะม่วง ไปจนเรียบร้อยหมดจานแล้ว
ก็ล้างจานนำไปคืน..และ..นั่งพูดคุย-สอบถามกับเจ้าหน้าที่ท่านนี้ ขณะกำลังตกแต่งกรงนกหัวจุก อยู่พักใหญ่
เลยได้โอกาสสอบถามเกี่ยวกับการแข่งขันนกกรงหัวจุกที่ผมสงสัยมานานแล้ว เกี่ยวกับ กฏกติกาการแข่งขันและการตัดสิน

[kobfujar]

วันพฤหัสบดีที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ.2555
เดินทางต่อสู่"เบตง"...(จะถึงไม๊น้าาา.. )


7-8 กม.ก็ผ่านอ.ธารโต..เส้นทางก็เริ่มเป็นควนขึ้นลงที่สูงชันเล็กน้อย..สั้นบ้างยาวบ้าง..


ทหารช่างที่พบตรงหลักกม.ที่ 74 กำลังติดตั้งไฟส่องทางบริเวณทางแยกใหม่


จากอ.ธารโตอีกเกือบ 20 กม.ตรงหลักกม.ที่ 74 เป็นจุดสร้างทางเส้นใหม่ ไปเชื่อมต่อกับเส้นเดิมนี้ที่หลักกม.ที่ 85 น่าะทำให้การเดินทางย่นระยะไปได้เกือบ 10 กม. จากการสอบถามทหารที่มาสร้างทาง บอกว่า เส้นทางราดยางหมดแล้ว เหลือสะพานตรงหลักกม.ที่ 85 เท่านั้นที่คาดว่าจะเสร็จในอีกราว 6 เดือน


เลี้ยวขวาตรงแยกใหม่หลักกม.74 มาได้อีกราวกิโลเมตรเดียวก็ถึง"บ้านคอกช้าง" (ที่นี่ผมแวะกินน้ำแข็งใสเพื่อเรียกพลังด้วย) จะมีทางแยกไปเบตงให้เลือกได้ 2 เส้นทาง
-เส้นทางด้านขวามือ ไปบรรจบเส้นทางที่บ้านกม.27(อีก 27 กม.จะถึงเบตง) เป็นเส้นทางท้าทายที่ชันมาก ส่วนใหญ่จะเป็นรถเก๋ง หรือ กระบะที่กำลังดีๆจะใช้วิ่งผ่านกัน ชาวยะลาเรียกว่า "เส้นบน"
-และ..เส้นทางตรงไป ซึ่งจะไกลกว่าเส้นทางแรก แต่เส้นทางไม่ค่อยชัน ชาวยะลาเรียกว่า "เส้นล่าง"
ผมเลือก"เส้นล่าง"ครับ.เพราะยังไม่อยากทดสอบ"เส้นบน"






เส้นทางไม่ยากเย็นเท่าไหร่..


เลาะผ่านชายขอบส่วนหนึ่งของทะเลสาบเขื่อนบางลาง






บริเวณจุดบรรจบที่หลักกม.ที่ 85 กำลังสร้างสะพานอยู่..คาดว่าจะแล้วเสร็จอีกประมาณ 6 เดือน


ชุมชนหนึ่งระหว่างเส้นทางที่ปั่นผ่าน..เห็นกำลังรุมล้อมรถขายของอยู่ เลยจอดรถไปดูว่ามีอะไรขายบ้าง






เส้นทางช่วงตั้งแต่บรรจบ"เส้นบน"ที่กม.27 เส้นทางช่วงนี้จะเป็นเนินลาดซึมยาวจนถึงกม.22 คือ ยาวประมาณ 5 กม.
หลังจากนั้นจะไหลลงยาวเช่นกัน..แต่ต้องระวังอันตรายมากสักหน่อย เพราะเลนด้านซ้ายด้านขาลงเสียเยอะ แถมอันตรายมาก ผมยังต้องไหลรถลงในเลนขวาในหลายๆช่วง


เริ่มเข้าใกล้ตัวเมืองเบตงมากขึ้นแล้วครับ..

[kobfujar]

เมื่อเข้ามาสู่ตัวเมือง..ผมกำลังโต๋เต๋ผ่านแยกไฟแดงอยู่นั้น
ก็มีคนแต่งชุดพนักงานดับเพลิงมาโบกมือให้ไปจอดด้านข้างทาง
แรกก็งงๆ..พอนึกได้ อ๋อ..น่าจะเป็นเสือนักปั่นท่านใดท่านหนึ่งแน่เลย แล้วก็จริงดังคาด
"คุณมิง" เจ้าของร้าน "เบตง เมาเทนไบค์" นั่นเอง..พูดคุยสอบถามกันสักพักแกก็นำไปร้านของแก และ ไปพบ พี่เล็ก "@lek_bt"เสือเบตงอีกท่านที่ผมเคยเข้าไปสอบถามในกระทู้ของ"เบตง"

"คุณมิง" เจ้าของร้าน "เบตง เมาเทนไบค์"


พี่เล็ก "@lek_bt"


ระยะทางเมื่อถึง"เบตง" 1,690 กม.


พี่เล็ก ก็สอบถามถึงสาเหตุที่ไม่ได้มาถึงเบตงตั้งแต่เมื่อวาน..ก็เล่าให้แกฟังไป
หลังจากนั้นก็พาผมไปวัดพุทธาธิวาส ที่จะพักนอน




หลังจากอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ก็ได้เวลาปั่นจักรยานชมเมืองยามบ่ายแก่ๆแล้วครับ..
อีกอย่างผมต้องรีบออกไปหาอาหารเย็นกินด้วย เพราะที่วัดพุทธาธิวาสจะปิดประตูวัดเวลา 1 ทุ่มตรง

ปั่นจากวัดมาก็จะพบ..หอนาฬิกากลางเมือง..


เลี้ยวซ้ายที่สี่แยกหอนาฬิกา ก็จะพบ"อุโมงค์เบตง"



**ถ่ายวีดีโอตอนปั่นในอุโมงค์ไว้แต่เสียหมด **

อีกฝั่งด้านหนึ่งของอุโมงค์






ปั่นย้อนกลับออกมาจากอุโมงค์เบตง..

[kobfujar]

วันศุกร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ.2555


เช้านี้..ปั่นจักรยานออกมาหาอะไรกิน แรกว่าจะปั่นเข้าไปในเมืองทางแยกหอนาฬิกา เพื่อตระเวนดูว่ามีอะไรพอจะใส่ลงกระเพาะเล่นๆยามเช้านี้ได้บ้าง
ไปๆมาๆ...ผมตัดสินใจปั่นย้อนกลับมาผ่านหน้าวัดเพื่อไปอีกทางหนึ่ง..ดูเหมือนจะเป็นทางออกนอกตัวเมือง มาได้กิโลกว่าๆ ก็พบร้านกาแฟและโรตีของพี่น้องมุสลิมร้านนี้ ดูน่ากิน และ น่าจะอร่อย เพราะสังเกตจากคนที่มายืนรุมล้อมรออยู่ เพื่อซื้อกลับไปกิน ซึ่งมีทั้งที่นับถือพุทธและมุสลิม

**ผมปั่นมาจากด้านโน้น**



ผมไม่เคยกินโรตีแกงมาก่อนเลย..แต่ด้วยนิสัยชอบลองโดยเฉพาะเรื่องของกิน
แต่..ยังไม่แน่ใจเรื่องรสชาติ..เลยลองสั่ง "โรตีแกง" มา 1 ชุด พร้อมกาแฟร้อนแบบโบราณ..
แฟนของคนทำยังย้ำว่า "ชุดเดียวหรือ?" ด้วยใบหน้าและน้ำเสียงเหมือนจะบอกผมว่า "คิดผิดหรือเปล่า"

ระหว่างรอ..ก็มองดูนักเรียนเดินไปโรงเรียน..เป็นแถวเชียว..


มาแ้ล้วครับ "โรตีแกง" ดูน่ากินดีครับ..


แล้วผมก็คิดผิดจริงๆ ..ต้องสั่งเพิ่มอีกหนึ่งชุด
อยากกินอีกเป็นชุดที่ 3 แต่มันอิ่มแล้วสิ..ไม่เป็นไร ยังอยู่เบตงอีกหลายวัน..
อ้อ..ร้านนี้ตั้งอยู่เยื้องกับ "องค์การสงเคราะห์การทำสวนยางเบตง" ครับ...

[kobfujar]

ผมปั่นกลับเข้าวัดเพื่อเตรียมตัวปั่นไปเที่ยวเมืองเบตง ก็มาได้ข้าวก้นบาตรไปอีกหนึ่งยก ด้วยความที่ไม่กล้าปฏิเสธด้วยครับ..
ก็ดีครับ..ได้วิสาสะพูดคุยกับลูกศิษย์พระ(ซึ่งปกติไม่ได้นอนที่วัด) 3-4 คนเกี่ยวกับเบตง และ เหตุการณ์ต่างๆ รวมถึงความคิดเห็นของเขาด้วย

ตั้งใจไปด่านชายแดนเบตงก่อนครับ..เลยปั่นผ่านตรงมาจากสี่แยกหอนาฬิกา
และมาผ่าน มัสยิดกลางเบตง ซึ่งอยู่ด้านขวามือ ก่อนออกไปนอกตัวเมือง


เส้นทางไปด่านเบตงเป็นถนน 4 เลน ไม่ค่อยมีร้านค้า








เข้ามาฝั่งประเทศเพื่อนบ้านแล้วครับ..


ด่านตม.มาเลเซีย..ผมไม่ได้ผ่านเข้าไป
แต่มารู้ภายหลังว่า สามารถปั่นจักรยานเข้าไปได้ถึงเมือง Hulu ของมาเลเซีย


แวะเข้าไปเดินเล่นใน Duty Free ของเขาสักพัก
ก็มีของกิน ของใช้ ทั่วไป ที่เน้น..น่าจะเป็น"ช็อกโกแล็ต" ซึ่งดูราคาค่อนข้างแพง






ศาลาตรงนี้..ว่าจะงีบเล่นสักยก นอนๆอยู่มีคนไทยมายืนคุยกันอยู่
สอบถามไปมา ทั้งสองสามีภริยาขับรถเที่ยวมาจากจ.นนทบุรี


เมื่อไม่ได้นอน..ก็กลับดีกว่า..

ปั่นจักรยานย้อนกลับมานิดหน่อย..ผมก็แวะแผงขายผลไม้บนทางเท้าฝั่งขวามือที่ผมเล็งไว้ตั้งแต่ปั่นเข้าไปที่ด่านแล้ว


นั่งพูดคุยสอบถามราคา สอบถามเกี่ยวกับเบตง และ ฯ
แล้วแม่ค้าก็หยิบลำใย พร้อมกับชมพู่ใส่ถุงให้มาโดยบอกว่า "ไม่คิดเงินให้กินฟรีี.."

[kobfujar]

ปั่นกลับเข้าเมืองผ่านด้านหน้าสถานีตำรวจ เห็นทำแปลกตาดี ก็สักภาพแล้วกัน


แล้วก็แวะเข้าร้านอินเทอร์เน๊ตไปประมาณ 2 ชม.ก่อนจะปั่นออกไปนอกเมืองอีกเส้นหนึ่ง(เส้นที่ปั่นมาจากยะลา)
เพื่อไปเที่ยว "น้ำพุร้อนเบตง" และ "อุโมงค์ปิยะมิตร"

น่าเสียดายที่ทั้งภาพถ่าย และ ภาพวีดีโอ ในส่วนนี้เสียหายไปหมด..เลยไม่มีมาให้ชมครับ..
แต่บอกได้เลยว่า ทั้งสองที่น่าไปอย่างยิ่งเมื่อคุณมา"เบตง"

เย็นนี้ ... หลังจากกินเย็นตาโฟ(ไม่รู้ชื่อดังหรือเปล่า..แต่อร่อยครับ ) ก็พบเสือเบตงเพิ่งกลับจากปั่นมานั่งกินน้ำแข็งใสร้านรถเข็นอยู่ฝั่งตรงข้าม เลยเข้าไปร่วมนั่งคุยกันสักพัก ผมก็ต้องขอแยกตัวเพราะจะ 1 ทุ่มแล้ว...ไม่รีบเดี๋ยวได้นอนนอกวัด..

[kobfujar]

วันเสาร์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ.2555
วันนี้..พี่เล็ก บอกให้ผมพักขาเพื่อชาร์ตแบตสักวัน เพราะพรุ่งนี้จะเดินทางกลับแล้ว จึงนัดจะเอาสองล้อติดเครื่องพาไปเที่ยวในเบตง โดยช่วงเช้านี้ ไปชม "ต้นไม้ยักษ์"(ต้นสมพง) มีส่วนของพิพิธภัณฑ์ด้วย และ แวะผ่านไปชวนหลานชายพี่เล็กอีก 2 คนไปด้วย..




"ต้นไม้ยักษ์" หรือ (ต้นสมพง) ... เป็นต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่มาก...ต้องเดินเข้าไปในป่าที่ร่มครึ้มนิดหน่อย...ใครไปเบตงต้องไปให้ได้ครับ ใช้เส้นทางที่ผมปั่นไปกินโรตีน่ะแหละครับ คือ ไปตามป้ายที่บอกว่าไป "ม.จุฬาภรณ์ 10" หรือ จะปั่นจักรยานขึ้นไปก็ได้ แต่ทางโดยรวมสำหรับจักรยานก็ถือว่า "เอาเรื่อง"จริงๆ

**ภาพภ่าย และ ภาพวีดีโอในส่วนนี้ก็เสียหายไปเยอะเหลือรอดตายมาได้นิดหน่อยเฉพาะในส่วนของพิพิธภัณฑ์ครับ **



























ขากลับ ... แวะมาดูสนามบินเก่าของเบตงครับ..

[kobfujar]

ช่วงราวบ่าย 2 โมง...ก็ออกจากเมืองไปทางบ่อน้ำพุร้อน เพื่อขึ้นเขามุ่งสู่ "สวนดอกไม้เมืองหนาว"

เส้นทางขึ้นสวนดอกไม้เมืองหนาว...จะเป็นทางราดยางค่อนข้างชัน และ ยาวราว 7 กม.กว่าๆ ถือเป็นเส้นทางท้าทายเส้นหนึ่งของคนปั่นจักรยานเลยทีเดียว ผมยังบอกกลุ่มเสือเบตงว่า "น่าจะจัดแข่งปั่นจักรยานขึ้นทางเส้นนี้"
เส้นทางจะไปเชื่อมต่อกับเส้นทางขึ้นมาทาง "อุโมงค์ปิยะมิตร" เป็นลักษณะวงกลม





ส่วนนี้เป็นส่วนของแปลงเพาะเพื่อนำไปประดับ และ ส่งขาย..












ในส่วนของ "สวนหมื่นบุปผา" จะเก็บค่าธรรมเนียมคนละ 20 บาท





"บีโกเนีย"


















ต้องขอขอบคุณอย่างสูงที่พี่เล็กพาชมพาเที่ยวในวันนี้ครับ...

[kobfujar]

วันอาทิตย์ที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ.2555
เช้านี้..คงได้เวลาปั่นกลับออกจากเบตงเสียที ตั้งใจว่า จะปั่นไปนอนที่"เขื่อนบางลาง" ในเขตอ.บันนังสตา ซึ่งอยู่ระหว่างทางกลับไปจ.ยะลา ก็ตื่นเช้าหน่อยครับ..เพราะตั้งใจจะไปกิน"โรตีแกง"ก่อนกลับซะหน่อย

หลังจากจัดการกับโรตีแกงที่งวดนี้สั่ง 2 ชุดไปเรียบร้อยก็ปั่นกลับมาในเมืองผ่าน "โรงเรียนจงฝามูลนิธิ" ซึ่งเป็นโรงเรียนจีนที่น่าจะใหญ่ที่สุดในภาคใต้ อยู่ข้างวัดพุทธาธิวาสน่ะแหละครับ..โรงเรียนนี้มีกำแพงโรงเรียนเหมือนป้อมกำแพงเมือง


วัดพุทธาธิวาสอยู่ด้านขวาของภาพนี้


แล้วก็มาถ่ายซ่อมภาพ "ตู้ไปรษณีย์เบตง" ที่เสียหายไป..ตรงสี่แยกหอนาฬิกา




ระยะทางก่อนออกจากเบตง
**เวลาในเครื่องเริ่มเพี้ยนแล้วครับ**


เสือเบตงมารอส่งกันเพียบ..
แต่เสือเบตงยังตกลงกันไม่สะเด็ดน้ำว่า จะปั่นไปส่งแค่ไหน..ดูแล้วชอบเกทับระยะทางกันครับ ก็สนุกไปอีกแบบ






พี่เล็ก..ที่ตอนแรกไม่เห็นก็ปั่นตามมาส่ง แม้ขายังอยู่ในช่วงห้ามปั่นจากหมอ






งานเลี้ยงย่อมต้องเลิกลา...ส่งกันไกลแค่ไหน ก็ต้องจาก
เสือเบตงปั่นกันมาถึง กม.23 ก็ขอตัวกลับ..ขอบคุณมากครับ...

[kobfujar]

ร่ำลากันเรียบร้อยผมก็ปั่นต่อหละครับ...

มาแวะขอน้ำที่ป้อมตำรวจนี้..ดูเหมือนจะกั้นไม่ให้ข้างในออกซะมากกว่าป้องกันภัยจากภายนอกนะเนี่ย


เด็ก 2 คนนี้เล่นซิ่งสองล้อติดเครื่องอยู่ใกล้ๆ..เลยคุยกันเล่นไป


เมื่อเช้าที่เบตงอากาศดี เย็นสบาย .. แต่หลัง 9 โมงมาแล้ว กลับหน้ามือเป็นหลังมือ






อีกราว 20 กม.ก่อนจะถึง "บ้านคอกช้าง"..โทรศัพท์ที่อุตส่าห์เพิ่งจะเปิดใช้บริการในเขต 3 จว.ชายแดนใต้เมื่อวานนนี้..ก็ดังขึ้น
กะว่าจะปั่นเที่ยวต่อได้อีกสัก 6-7 วันค่อยคิดวิธีกลับบ้าน..เป็นอันต้องตัดทิ้ง เพราะธุระเร่งด่วนต้องกลับ
จึงตัดสินใจไม่เข้า "เขื่อนบางลาง" แล้วปั่นยาวเข้าตัวเมืองยะลาเพื่อไปขึ้นรถไฟ

[kobfujar]

อีกราว 5 กม.จะถึงบ้านคอกช้าง..ชาวสวนคนนี้ก็ขี่รถโฉบเข้ามาพูดคุยด้วย
คุยกันพักหนึ่ง..ก็จอดรถเพราะแกจะขอน้ำกิน..เลยจัดไป


ถึงคอกช้างก็แวะไปกินน้ำแข็งใสเจ้าเดิม..คลายร้อยครับ
ป้าคนขายบอก..เห็นหายไปเบตงหลายวันแล้ว นึกว่ากลับไปแล้วเสียอีก

อะไรเอ่ย..แถบนี้ปลูกขายกันมาก


แล้วก็ปั่นต่อด้วยเป้าหมาย...ข้าวกลางวันที่อ.ธารโตอีกราว 20 กม.
แต่วันนี้แดดร้อนจริงๆทำให้ช่วงปั่นไปธารโต 20 กม.ผมต้องจอดพักร้อนหลบแดดเสีย 2-3 ครั้ง

1 ในนั้นคือหมู่บ้านนี้


เพราะนี่ครับ...


คนใส่ขันเจาะน้ำจับเวลาอยู่ในร่มด้านโน้น..
และ..จะเป่านกหวีดเป็นสัญญาณการเริ่มจับเวลา(ปล่อยขัน) และ หมดเวลา(ขันจม)




กติกาไม่ยุ่งยากครับ..เขาจะนับเป็นยกๆ แต่ละยกกรรมการซึ่งปกติจะมี 2-3 คนคอยเดินไปฟังเสียงนกว่าร้องหรือขันหรือไม่ในช่วงระยะเวลาที่ขันที่เจาะรูยังไม่จม หากตัวไหนร้องก็จะไปเขียนแต้มที่กระดาษที่กรงนกนั้นๆ(จะเห็นในภาพ)

[kobfujar]

หยุดดูสักพัก..ก็ต้องปั่นต่อ แต่ไปได้ไม่ไกล ถึงหมู่บ้านบูโล๊ะสะนีแย(9 กม.ก่อนถึงอ.ธารโต)
ปั่นผ่านไปแล้ว..แต่ก็เลี้ยวรถกลับมาที่ร้านนี้...เพราะ...เห็นมีน้ำแข็งใส
อยากจะหาข้าวกลางวันกินที่นี่เลย แต่ที่ร้านนี้ให้ได้แต่เพียงขนมเท่านั้น..


ลุงคนนี้ยิ้มแย้มแจ่มใสมาก..เชื้อเชิญให้ผมกินกาแฟนั่งคุยกับแกด้วย...


มาแวะกินข้าวกลางวันที่อ.ธารโต ซึ่งเกือบจะเป็นการคิดผิด เพราะหาร้านขายอาหารแทบไม่มี
มีอยู่ร้านเดียว คือ ที่ร้านขายของชำร้านใหญ่ ที่ขายอาหารตามสั่งด้วยเท่านั้น
กินเสร็จว่าจะหาที่นอนสักงีบ..อีกทั้งตอนนี้เวลายังไม่ถึงบ่าย 2 โมงดีนัก ระยะทางจากที่นี่ไปเมืองยะลาก็อีกราว 60 กม.เอง
แต่ก็หาที่เหมาะไม่ได้..เลยปั่นมาเรื่อยๆ..สุดท้าย..ก็ไม่ได้หยุดนอนที่ไหนเลย

ผ่านฝายน้ำเห็นเด็กเล่นน้ำคลายร้อนแล้วอยากเหมือนกัน..


ผ่านสะพานปูน ที่มีสะพานเหล็กเก่าอยู่ด้านข้าง(เหมือนที่ปายเลย )
วันก่อนที่ไปเบตง ตรงนี้จะมีด่านทหาร แต่วันนี้ไม่มี...


กว่าจะเลี้ยวรถจักรยานเพื่อหาทางมาวัดพุทธภูมิ เพื่ออาศัยนอนในคืนนี้ก็ปาเข้าไปเกือบ 6 โมงเย็น..
**เพราะถนนหลายเส้นปิด เพื่อเตรียมงานฉลองศาลหลักเมืองยะลาในช่วงปลายเดือน แต่ก็ดีครับ..ทำให้รู้เส้นทางในตัวเมืองมากขึ้นอีกหน่อย **

[kobfujar]

เช้าก็ออกไปหาของกิน และ ชมเมืองนิดหน่อย อีกทั้งแวะไปขอตั๋วฟรีขบวน 172(สุไหงโกลก-กรุงเทพฯ) ด้วย...
**ที่สถานียะลาให้ไปรับตั๋วได้ตั้งแต่ 8 โมงเช้าครับ**




อันนี้ของเจ้าเพื่อนสองล้อ..


แล้วก็กลับมาเก็บข้าวของที่วัด ประมาณ 11 นาฬิกาจึงออกไปสถานีรถไฟ

แล้วก็เป็นเรื่องปกติครับ..รถไฟล่าช้า ไปที่เวลา 16 น.(ผมบวกให้ไปถึง 17 น...แล้วก็จริง )


ผมเลยได้โอกาสเหมาะ..อาศัยเวลานี้เดินดูรอบๆสถานี และ บริเวณใก้ลเคียง






กลับกรุงเทพฯ ไปทางขวาครับ..






สถานีรถไฟยะลา..มีผู้คนพลุกพล่านมาก โดยเฉพาะเวลาที่รถไฟมาถึง ทั้งคนที่จะขึ้น ทั้งคนที่ลง จากรถไฟ เดินสวนไปมาขวักไขว่


อ่าน และ แปล ว่าอะไร???..ครับ
**ถ้าผมจำไม่ผิดถ่ายมาจากตรงช่องทางออก ป้ายชี้"ทางออก"..ครับ**


มองออกไปจะเห็นสามแยกหน้าสถานี..


ตรงไป..คือ..ถนนเส้นหลักสายหนึ่งของเมือง จะไป วัดพุทธภูมิ(อยู่ซ้ายมือ) และ ไป..ศาลหลักเมือง หน่วยงานราชการ สถานศึกษาหลักๆ และ ออกไปเบตงก็ได้ อีกทั้ง..ยังแยกออกไปได้อีกหลายทาง..




บรรยากาศด้านหน้าสถานีในยามเย็น..นักเรียนเริ่มกลับบ้านแล้ว
แต่ผมยังไม่ได้ขึ้นรถเลย..


เวลายังเหลืออีกพอสมควร..ผมเลยแวะไปตามหาร้านค้าของพี่สาวของเพื่อนที่เพื่อนผมบอกว่าอยู่ถนนหน้าสถานีรถไฟ มีอะไรก็แวะไปขอความช่วยเหลือได้ (แต่ผมไม่ได้แวะไปเลย )
เดินหาสักพักไม่ไกล..ก็เจอ..เข้าไปคุยกับพี่สาวของเพื่อนระยะเวลาหนึ่ง..ก็ได้ทัศนคติอีกมุมมองหนึ่งเกี่ยวกับยะลาและปัญหาที่เกิดขึ้น รวมถึง ข้อมูลอื่นๆของยะลาอีกเล็กน้อย


เมื่อบ่าย 5 โมงกว่า..รถไฟจะเข้าสถานีแล้ว ทุกคนเตรียมกระโจนขึ้นรถไฟ


ก่อนรถไฟจะเข้าสถานี..ผมมาได้อาหารตุนระหว่างการเดินทางจากป้าคนนี้...มีข้าวหลาม และ ไก่ย่างราดแกง


ต้องอำลาเมืองยะลาเสียที คงได้มีโอกาสมาเที่ยวใหม่อีกสักครั้งนะครับ..


อาหารเย็นของผม..ผมว่า ไก่ย่างราดแกง อร่อยดีครับ

[kobfujar]

รถไฟก็วิ่งไปเรื่อยๆครับ..ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง
หากนับตั้งแต่เวลาขึ้นรถไฟ(บ่าย 5 โมงกว่าจนถึงสถานีบางซื่อ)..เวลาในการเดินทางก็ไม่ล่าช้าเท่าไหร่นะครับ..

















เจ้าหน้าที่พร้อมอาวุธปืนที่อยู่ดูแลบนรถไฟมาจนถึงสถานีชุมทางหาดใหญ่..ก็เตรียมตัวลง
**ตามความคิดเห็นผม..ประโยชน์น้อยมากหากมีการยิงจากข้างทางรถไฟขึ้นมา**






แล้วผมก็หลับไปนับแต่เลยสถานีนี้...


มาตื่นอีกทีที่สถานรถไฟประจวบคีรีขันธ์




เมื่อผ่านเมืองเพชรบุรี..


กลับมาสู่ถิ่นกำเนิดแห่งลุ่มน้ำเจ้าพระยา..