เปิดเส้นทางด่านน้ำเหือง อ.ท่าลี่ จ.เลย สู่เมืองหลวงพระบาง เซียงเงิน ภูคูน วังเวียง เวียงจันทร์

[ไวพจน์]

หว่าไปไม่ชวนนนนนนนนนนนนนนนน



ล้อเล่นครับ ไม่มีเวลาว่างอ่ะครับ

[sorpinya]

หว่าไปไม่ชวนนนนนนนนนนนนนนนน



ล้อเล่นครับ ไม่มีเวลาว่างอ่ะครับ

ทริปล้างตา ไปเส้นทางเดิม ออกจากเมืองเลยเช้าวันที่ 18/3/55 ไปด้วยมั้ย

...

[sorpinya]

อีกสักรอบจะพาเพื่อนไป เยือนหลวงพระบาง 06/07/2012 -14/07/2012 กลับมาถึงแล้วครับ เหนื่อยมาก เป็น ทริปที่โหดที่สุด ทั้งเส้นทาง ทีเต็มไปด้วยหินลอย ขี้โคลน อากาศก็แสนจะร้อน ทั้งฝน เป็น 9 วัน ในลาว จาก ด่านน้ำเหือง อ.ท่าลี่ จ.เลย เข้านอนคืนแรกที่ ปากลาย คืนที่สอง ไชยยะบุรี คืนสาม นอน หลวงพระบาง 2คืน ขากลับ ดันเนินสูงๆเล่นเอาหมดสภาพ ค้างภูคูน วันต่อมา ค้างที่ วังเวียง ทะลุเข้าสู่ เวียงจันทร์ เด๋วหายเหนื่อยจะมาเล่าประสพการณ์ทริปนี้ คร้าบ


....

[sorpinya]

...
สิบโมงเช้าของวันที่ 6 กค 2555 หลังจากขนรถคู่ใจของแต่ละคนลงจากรถ วีโก้ ของ หมอต๋อง ขาแรงแห่งท่าลี่ ร่วมถ่ายรูปข้างร้าน ลูกชายหมอต๋อง ที เจ โลหะ หน้าด่านของ อส.อำเภอท่าลี่ จ.เลย จากนั้น บรรดาผู้เฒ่าทั้งสี่คนสิริอายุรวมกันเกิน สองร้อยกว่า ต่างก็ปั่นเข้าตัวอำเภอผ่าน บ.ปากห้วยมุ่งตรงไปที่ด่านนากระเซ็ง กรอกเอกสารฝั่งไทยค่อนข้างมีปัญหาเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ฝั่งไทยไม่ขอเอ่ยนาม พยายามไม่ให้เราออกนอกราชอาณาจักร โดยอ้างถึงทางฝั่งลาวไม่อนุญาติให้นำจักรยานข้ามไป หากแต่เรายืนยันเราเคยข้ามไปเมื่อ19 กพ 2555 ยื้อกันอยู่พักใจ สุดท้ายเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวยินยอม สแตรม departed ให้เรา หมอต๋อง และหมวด สมคิด นักรบภูขี้เถ้า นำหน้าเป็นชุดแรก ผม เฮียอ๋า เป็นชุดสอง พอเข้าด่าน ลาว เจ้าหน้าที่ขอตรวจกระเป๋าของเราทั้งคู่ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาทุกอย่างผ่านสะดวก กรอกเอกสาร เข้าเมือง เจ้าหน้าที่โวยวายพยายามให้เราซื้อทัวร์ ยิงคำถามว่า เรารู้จักกับชุดแรกที่ผ่านไปหรือไม่ เราปฏิเสธ ไม่รู้จัก ถามเราว่าจะไปไหน ผมบอกไป บ่เตน ชายแดนจีน ที่ตอบดังนี้เพราะกลัวว่าจะตอบตรงกันกับชุดหมอต๋อง ตกลงขุกขลักเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ จ้ำ พาสปอร์ตให้เราโดยไม่ลืมเรียก คนละ 10000 กีบ เป็นค่าเหยียบแผ่นดิน.

[sorpinya]

...

สิบโมงเช้าของวันที่ 6 กค 2555 หลังจากขนรถคู่ใจของแต่ละคนลงจากรถ วีโก้ ของ หมอต๋อง ขาแรงแห่งท่าลี่ ร่วมถ่ายรูปข้างร้าน ลูกชายหมอต๋อง ที เจ โลหะ หน้าด่านของ อส.อำเภอท่าลี่ จ.เลย จากนั้น บรรดาผู้เฒ่าทั้งสี่คนสิริอายุรวมกันเกิน สองร้อยกว่า ต่างก็ปั่นเข้าตัวอำเภอผ่าน บ.ปากห้วยมุ่งตรงไปที่ด่านนากระเซ็ง กรอกเอกสารฝั่งไทยค่อนข้างมีปัญหาเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ฝั่งไทยไม่ขอเอ่ยนาม พยายามไม่ให้เราออกนอกราชอาณาจักร โดยอ้างถึงทางฝั่งลาวไม่อนุญาติให้นำจักรยานข้ามไป หากแต่เรายืนยันเราเคยข้ามไปเมื่อ19 กพ 2555 ยื้อกันอยู่พักใจ สุดท้ายเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวยินยอม สแตรม departed ให้เรา หมอต๋อง และหมวด สมคิด นักรบภูขี้เถ้า นำหน้าเป็นชุดแรก ผม เฮียอ๋า เป็นชุดสอง พอเข้าด่าน ลาว เจ้าหน้าที่ขอตรวจกระเป๋าของเราทั้งคู่ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาทุกอย่างผ่านสะดวก กรอกเอกสาร เข้าเมือง เจ้าหน้าที่โวยวายพยายามให้เราซื้อทัวร์ ยิงคำถามว่า เรารู้จักกับชุดแรกที่ผ่านไปหรือไม่ เราปฏิเสธ ไม่รู้จัก ถามเราว่าจะไปไหน ผมบอกไป บ่เตน ชายแดนจีน ที่ตอบดังนี้เพราะกลัวว่าจะตอบตรงกันกับชุดหมอต๋อง ตกลงขุกขลักเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ จ้ำ พาสปอร์ตให้เราโดยไม่ลืมเรียก คนละ 10000 กีบ เป็นค่าเหยียบแผ่นดิน.

แนะนำตัว จากซ้ายมือของท่าน ไปขวา หมอต๋อง เขยลาวขาแรง ผม สอพินยา เฮียอ๋า ฮ้อนด้าเลย หมวดสมคิด นักรบภูขี้เถ้า

[sorpinya]

...

เราออกจากด่านไปซื้อเสบียงที่เขตดิวตี้ฟรี ซ้ายมือไปเมือง บ่อแตน ติดชายแดนไทยแถว จ.อุตรดิษฐ เราเลี้ยวขวาไปเมืองแก่นท้าวประมาณ 1 กม. แวะถ่ายรูปที่บ้าน ทำด้วยไม้ แดง ประดู่ มีเสาเป็นไม้มะค่าทั้งหลัง ขออนุญาติคนดูแลถ่ายรูป หากเพื่อนพ้องน้องพี่ผ่านด่านน้ำเหือง อย่าลืมแวะชมน่ครับ สถาปัตย์ อาจไม่สวยงามทั้งความปราณีตในฝีมือช่างเหมือนบ้าน ประทับใจ ที่ จ.แพร่ หากแต่มูลค่าของบ้านที่ทำด้วยไม้ มันมีมูลค่าอยู่ในตัวมันอยู่แล้ว

[sorpinya]

....
เราออกจากด่านไปซื้อเสบียงที่เขตดิวตี้ฟรี ซ้ายมือไปเมือง บ่อแตน ติดชายแดนไทยแถว จ.อุตรดิษฐ เราเลี้ยวขวาไปเมืองแก่นท้าวประมาณ 1 กม. แวะถ่ายรูปที่บ้าน ทำด้วยไม้ แดง ประดู่ มีเสาเป็นไม้มะค่าทั้งหลัง ขออนุญาติคนดูแลถ่ายรูป หากเพื่อนพ้องน้องพี่ผ่านด่านน้ำเหือง อย่าลืมแวะชมน่ครับ สถาปัตย์ อาจไม่สวยงามทั้งความปราณีตในฝีมือช่างเหมือนบ้าน ประทับใจ ที่ จ.แพร่ หากแต่มูลค่าของบ้านที่ทำด้วยไม้ มันมีมูลค่าอยู่ในตัวมันอยู่แล้ว

[sorpinya]

....

ช่วงออกจากเมือง แก่นท้าวไป ปากลาย ถนนหนทางดีกว่าเส้นทาง หลวงพระบางไปเวียงจันทร์มากเพราะเพิ่งลาดยางเสร็จใหม่ๆ การเดินทางไปหนนี้จะไม่ขอเล่าประสพการณ์การเดินทางถึงเมือง ปากลาย จะขอเล่าออกจาก เมืองปากลายไป ชัยยะบุรีจนถึงเวียงจันทร์ครับ กลัวว่าเพื่อน พ้อง น้อง พี่ จะเบื่อเสียก่อน โดยผมจะเล่าต่อเนื่องจากข้อมูลเดิม เปิดด่านน้ำเหือง น่ะครับ

....
สภาพเส้นทางดีครับ มีหินเกร็ดโรยทับหน้าเล็กน้อย มีเนินให้ดันเล่นพอได้เหงื่อ

...
....
เมืองปากลายเมื่อยามเย็น

....

มื้อเย็นที่ร้านเดิม แคมของ ครับ ตอนเดิมผมอ่านเป็น แถวทอง หยั่งงี้ล่ครับท่าน ภาษาลาวไม่แข็งแรง อีกทั้งไม่ปรึกษา กูรูภาษาลาวครับ

[sorpinya]

เราใช้เวลาเดินทางถึงเมืองปากลาย 3.40 ชม ระยะทาง 67 กม ถึงเฮือนพัก ไชยะเดช ติดต่อขอห้องพัก เจอลูกสาวบอกห้องละ 80000 กีบ เราต่อลองเป็น75000กีบ หรือ 300บาท

...
เช้าวันที่ 7 กค 55 เราตื่นตั้งแต่ตี 4.30น เตรียมรถคู่ใจ ออกเดินทางต่อไปเป้าหมายจะค้างที่เมือง ไชยะบุรี ระยะทาง 153 กม จากปากลาย

...

[sorpinya]

..
7โมงเช้าเราแวะพักกินข้าวที่ บ. สุวรรณพูม ระยะทาง 27 กม ทางตอนต้นๆจากปากลายค่อนข้างดี มีหินเกร็ดลอยตามผิวถนนประปาย

....

เสียงโทรศัพท์ของ หมอต๋องดังเป็นระยะๆ สอบถามได้ความว่า มีคนเป็นห่วงเป็นใย แหม

....

[sorpinya]

...

อากาศร้อนอบอ้าวมาก คล้ายอีกไม่นานฝนคงจะเทลงมาแน่ พวกเราแวะจอด เตรียมถุงพลาสติคห่อหุ้มสำภาระ ของแต่ละคน ระยะทางยังอีกไกล คาดเดาถนนไปสู่ แขวงไชยะบุรี ลำบาก บ้างก็ว่าถนน ลาดยางหมดแล้ว เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ หมดจริง ไม่มีลาดยางเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

...

หมวดสมคิด ออกอาการกระปี้กระเปร้า นานๆออกจากบ้านที่ เก็บอาการดีใจเอาไว้ไม่ได้

....
ส่วนขาแข็งประจำทีม ผีบ้าบ่พอปัว เป็น เสี่ย อ๋า แซงหมอต๋องตอนขึ้นเนินทุกเนิน หมอต๋องแซงได้เแพาะ ลงเนิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ นี่เล่นอะไรกันอยู่เหรอ เฮีย

[ททท.เลย]

พวกผีบ้า 4 เฒ่าใจเกิน 100 จริงๆ...จะตลุยแดนลาว สู่ หลวงพระบาง....ขอให้ปั่นสนุกสนาน...ปลอดภัยตลอดเส้นทางเด้อ..สมาชิกชมรมทั้งหลาย กำลังคอยติดตาม เพื่อจะได้ไปปั่นด้วยกัน ในทริปเดือน สิงหาคม เส้นทาง เมืองเลย -หนองหิน (คุนหมิง) ครับ...

[sorpinya]

ขอบคุณท่าน ต้อม ททท.มาก ในนามเฒ่าผีบ้าบ่พอปัว มีความยินดีที่จะสนองต่ออารมณ์ที่ปรวนแปรของผู้เฒ่า เหมือนขอนไม้ผุๆที่รอจะเกยฝั่ง ดังนั้น เราผู้มีอายุเหลือไม่น้อยจึงสนองต่ออารมณ์ที่แปรปรวนของพวกเรา โดยการเดินเส้นทางที่ชาวนักปั่นวัยละอ่อนไม่ไปกัน หากท่านคิดจะร่วมทีม กลัวว่าเราผู้เฒ่าจะไต่เนินตามท่าน ต้อมไม่ทันเป็นแน่แท้ เพราะขาแข็ง แรงเหลือเกิน ......

...
เส้นทางดูเหมือนเรียบๆไม่มีเนิน หากแต่ถนนใน สปป.ลาวไต่เนินระดับ 10% ตลอด ผ่านหมู่บ้านขี้โคลนทั้งนั้น

...

[sorpinya]

...

หมอต๋องปั่นไปสั่ง หมูย่างเมือง เพียง เฮียอ๋าบ่นอุบ ไอ้ห่าต๋องเมิงไม่สงสารพวกกูเลย เมิงอร่อยอยู่แต่ผู้เดียว คนอื่นๆเคี้ยวไม่ได้ หนังหมูเหนียวมาก กูไม่มีฟันเครี้ยวโวย ไอ้หมอ

...
หลังกินข้าวเหนียวหมูย่างเมืองเพียง ผมเดินไปฝั่งตรงข้ามกับร้านหมูย่าง สอบถามหา พี่กอง เอื้อยพวง เจ้าของโรงเลื่อย เลข 1 บ้านน้ำเลียบ ซึ่งเมื่อ 20กว่าปีก่อน ผมเคยระเห็จหนีเที่ยวไปนอนที่บ้านพี่กอง สอบถามชายที่อยู่ในรูป บอกผมว่ารู้จักกับพี่ทั้งสองดี ทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งผมก็แอบดีใจอยู่เงียบๆ เนื่องจากเตรียมของฝากมาให้ผู้มีพระคุณ

....

[sorpinya]

...

สภาพถนนหลังออกจากเมืองเพียง ลาดยางหมดแล้ว อ้ายลาวตามข้างทางมักตอบพวกเราแบบนี้ ลาดยางหมดจริงๆ
...
เรามุ่งหน้าไป ไชยะบุรี แต่หมอต๋องชวนพวกเราแวะดูบ้านที่สร้าง เอาไว้ เผื่อในภายภาคหน้าอาจย้ายเข้ามาอยู่ที่ หลัก 18 บ้านโพนไทร หมอต๋องแจ้งพวกเราว่า พ่อตาต้มไก่เอาไว้รับขวัญลูกเขยเฒ่า ส่วนแม่ยายปูทีหลับที่นอนเผื่อเอาไว้รับเขยต่างแดน ส่วนน้องเมียหมอจะยกให้ใครอุปการะต้องปีนภูเก่งกว่าหมอต๋อง เอ้าใครเอาชนะได้ ยกน้องเมียให้ เอิ๊กๆๆๆๆ

....