อาจารย์บุญสนองความร้อนขึ้นสูงไม่รู้สึกตัว ท่านอยู่ห้องฉุกเฉินครับ@@@ขอเชิญทุกๆท่านช่วยเข้ามาให้กำลังใจกับเจ้าของรถท่านนี้ด้วยครับ

[kasam-hong]

ถึงอาจารย์ บุญสนอง การตัดสินใจที่จะรับการรักษา ขอให้อาจารย์ พิจารณาจากส่วนลึกของจิตใจเราเอง ว่า ตัวเราเองยินดีและมีความสุขกับการที่เราจะได้รับการรักษาแบบไหน ไม่มีใครรู้ได้เท่ากับตัวเราเอง เราเป็นเจ้าของชีวิต ถ้าการรักษาขัดแย้งกับสภาพร่างกายและความรู้สึกของเราแล้วทำให้เราเครียดกับการรักษาแบบนั้น เราคงต้องตัดสินใจเลือกในสิ่งที่ใจเราต้องการ ใจต้องอยู่เหนือกายเสมอ ครับ

ไชโย แล้วปฏิหารก้อมีจริงงงงงงงงงง ฝากบอกอาจารณ์ว่าให้กินน้ำและอาหารตุนไว้เยอะๆเลยค่ะ ครั้งละน้อยแต่บ่อยๆๆ กินอะไรได้กินเลยค่ะ เซลจะได้แข็งแรง แล้วพอแรงมาจะได้ปั่นได้ สู้ สู้ สู้ค่ะ

ขอปรึกษาหน่อยครับ
ทำอย่างไรดี แพทย์นัดให้คีโมต่อในวันที่ 2 มิ.ย.นี้ สภาพตอนนี้ผมร่วงเกือบหมดแล้ว
ใจหนึ่ง อ. บอกไม่อยากไปให้ต่อแล้ว อ.มาปรึกษา ผมก็ไม่รู้จะให้คำแนะนำได้อย่างไร

ท่านที่มีประสบการณ์ ช่วยแนะนำหน่อยครับ

ตอนนี้พยายามกินอย่างที่คุณแอนแนะนำอยู่ครับ

ลองพิจารณา ดู ครับ

พี่สาวผมเป็นลูกของป้าแท้ๆ อยู่บ้านติดกันตั้งแต่ผมเกิดมาแต่อายุมากกว่าผม20กว่าปี พออายุได้ประมาณสี่สิบไปตรวจที่โรงพยาบาลศิริราชผลเป็นมะเร็งที่มดลูกหมอบอกว่าอยู่ได้ไม่เกิน6เดือน หมอที่บอกก็เป็นเพื่อนกับพ่อผมและสนิทกันมาก ผลคือพี่สาวไม่ยอมรับครีโม กลับมาบ้าน มีคนแนะนำให้ไปกินยาโบราณ แต่ถ้ากินแล้วต้องงดอาหารหลายสิบรายการโดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ผลการรักษาไม่รู้ว่าหายจากโรคมะเร็งหรือเปล่าแต่เมื่อครบ6เดือนตามที่หมอบอก พี่สาวผมก็ยังไม่ตายแต่อาการของแกกลับปกติเหมือนเราๆท่านๆนี่แหละครับแล้วก็แข็งแรงสามารถไปทำงานได้ แกขายต้นไม้อยู่กับลูกๆที่ข้างถนนวงเเหวน ฝั่งวัดคงคา นนทบุรี ถ้ามาจากตลิ่งชันวิ่งไปทางสุพรรณได้8กมจะเห็น ศูนย์รถ โตโยต้าอยู่ซ้ายมือปากทางเข้า โรงถ่ายภาพยนต์ กันตนา เลยไปอีก300เมตร เห็นสะพานข้ามคลองก่อนขึ้นสะพานมองไปขวามือฝั่งตรงข้ามจะเห็นร้านขายต้นไม้อยู่ติดกับวัดครับ แต่ปัจจุบันท่านได้เสียชีวิตแล้วเมื่อปี2551 ด้วยโรคเบาหวานอายุได้ประมาณ67ปี ตอนนี้ลูกๆ ของพี่สาว ก็ยังขายต้นไม้อยู่ที่เดิมครับ

เมื่อปี 2529 แม่ยายผมไปตรวจที่โรงพยาบาลศิริราช หมอบอกเป็นมะเร็งมดลูกระยะที่3 หมอก็ได้รักษาท่านไปตามอาการรักษามาได้หลายปี ท่านก็อยู่ได้เดินเหินปกติ แต่ท่านชอบทานเนื้อสัตว์และอาหารประเภทส้มตำซึ่งตอนหลังผมมาศึกษาผลก็คือมันเป็นอาหารที่ชื่นชอบของมะเร็ง พอมาปลายปี2532 หมอได้ให้ครีโม ท่านผมร่วง อ่อนเพลีย ทุกครั้งหลังให้ครีโม ครับ อาการท่านเริ่มทรุดหนักตามจำนวนการให้ครีโม แล้วท่านได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่21 กพ 2533


หลังจากที่ท่านเสียชีวิต ผมและภรรยาได้ศึกษาโรคมะเร็งอย่างละเอียด ผลปรากฎว่า คนเราเกิดมาทุกคนเป็นมะเร็งกันทั้งหมดทุกคน แล้วเป็นติดตัวกันมาตั้งแต่เกิดด้วยครับ ศึกษามาอย่างถ่องแท้แล้วแทบทุกขั้นตอนและขบวนการของมัน หนทางหลีกเลี่ยงในเวลานี้ค่อนข้างลำบากมากแล้วครับสำหรับทุกท่านทุกคน เพราะว่าโรคนี้มันเกิดติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดแล้วมันก็ไม่ยอมไปไหนและมันก็ไม่ยอมจากเราไปจนกระทั่งเราตายไปมันก็ยังยอมตายไปกับเรา แล้วด้วยสาเหตุของโรคที่มะเร็งที่มันติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดนี้มันจะปีกกล้าขาแข็งและออกมาทำร้ายเราและหนทางที่เราจะกำจัดมันให้ราบคาบ มันก็ยังเป็นสาเหตอันเดียวกันอีก เพราะสาเหตของมะเร็งที่มันกล้าแสดงตัวออกมาและเราจะกำจัดมันออกมาได้มันมีสาเหตเดียวเท่านั้น คือ อารมณ์กับอาหารครับ ถ้าทั้งสองอย่างเรายังทำไม่ได้ มะเร็งมันก็จะหัวเราะเยาะเราเพราะมันเริ่มจะเอาชนะเราได้แล้ว เพราะถ้าเราเป็นมะเร็งแล้วเรารักษามันได้แล้วเช่นตัดออกไปแต่สุดท้ายมันก็จะกลับมาเป็นอีกเหมือนเดิม ถ้าเรายังทำสองสิ่งสองอย่างคือ อารมณ์กับอาหาร ไม่ได้ โดยเฉพาะอารมณ์นี่แหละคือปัญหาอันยิ่งใหญ่ที่เราเกือบทุกคนอาจต้องพลาดพลั้งต่อโรคนี้และต้องเป็นเหยื่อแล้วสุดท้ายก้ถวายชีวิตให้แก่มัน ความเครียดจากการดำเนินชีวิต เช่น การทำงานที่เคร่งเครียดและวิตกกังวลตลอดเวลา เครียดจากหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบซ้ำซากจำเจ เครียดจากชิวิตครอบครัว รวมทั้งเครียดจากการที่เรากำลังรักษาโรคนี้ เจ้าความเครียดนี่แหละครับคืออาหารของมันที่มันชอบมากที่สุด ถือเป็นอาหารอันโอชะที่แสน อะเหร็ดอร่อยของเจ้ามะเร็งเลยครับ แล้วก็มีอาชีพหลายอาชีพที่เป้นบ่อเกิดของมะเร็งครับ อาหารของมะเร็งมันมีอยู่มากมายแม้ในอากาศ แม้แต่ตาที่เรามองออกไป มองดีไม่ดีมะเร็งเกิดเลยครับทั้งที่เราแข็งแรงนี่แหละถ้าเราเอาตาเราไปมองแล้วไปสร้างความเครียดมะเร็งมันที่คอยท่าจ้องอยู่มันก็จะกระโดดเข้าใส่เลย ถ้าเรารู้เท่าทันเรามองแล้วเราก็เมินเฉยก็เท่ากับเราได้กระโดดเตะมันออกไป มะเร็งมันไม่ค่อยชอบครับมะเร็งมันจะโกรธคน บ้าๆบอๆ ที่มองโลกแบบไร้สาระ ขำๆ เหมือนคนบ้านี่แหละครับ เป็นศัตรูอันดับหนึ่งของเจ้ามะเร็งนี่เลยครับ ถ้ามันเจอแบบนี้เมื่อไหรมันจะแอบไม่กล้าออกมาเลย มันไม่กล้ามาเดินเพล่นพร่านมันกลัวครับ มันจะรอโอกาสให้หายบ้าหรือเคร่งเครียดแบบมีสาระก่อนแล้วมันจะค่อยๆลุกขึ้นมาจู่โจมเราทันทีโดยเราแทบไม่รู้ตัวเลย ตอนที่ผมเขียนอยู่นี่มันก็กำลังจ้องผมอยู่ครับ ผมชักจะรู้แล้วเดื๋ยวผมขอลุกขี้นถีบมันออกไปก่อนครับ เพราะมันแค่กำลังจ้อง ยังไม่ต้องเตะครับเพราะมันแค่จ้องเท่านั้นมันยังไม่ได้เข้ามาทำร้ายเราเดี่ยวจะหาว่าเราไปทำเกินกว่าเหต เดี๋ยวคืนนี้ผมจะมาเขียนต่อ ผมขอไปถีบมันออกไปก่อนครับ

มาต่อด้วนนะครับคุณเมธา ขอบคุณแทน อ.บุญสนองด้วยครับ

[kasam-hong]

[colohttp://www.tvburabha.com/tvb/playoldpro ... ogram_id=1r=#FF0000]
ขอบคุณ คุณพงษ์พันธ์ที่โทรแนะนำครับ[/color]

[anny]

ไชโย แล้วปฏิหารก้อมีจริงงงงงงงงงง ฝากบอกอาจารณ์ว่าให้กินน้ำและอาหารตุนไว้เยอะๆเลยค่ะ ครั้งละน้อยแต่บ่อยๆๆ กินอะไรได้กินเลยค่ะ เซลจะได้แข็งแรง แล้วพอแรงมาจะได้ปั่นได้ สู้ สู้ สู้ค่ะ

ขอปรึกษาหน่อยครับ
ทำอย่างไรดี แพทย์นัดให้คีโมต่อในวันที่ 2 มิ.ย.นี้ สภาพตอนนี้ผมร่วงเกือบหมดแล้ว
ใจหนึ่ง อ. บอกไม่อยากไปให้ต่อแล้ว อ.มาปรึกษา ผมก็ไม่รู้จะให้คำแนะนำได้อย่างไร

ท่านที่มีประสบการณ์ ช่วยแนะนำหน่อยครับ

ตอนนี้พยายามกินอย่างที่คุณแอนแนะนำอยู่ครับ

สวัสดีค่ะอาจารณ์ วิถีพุทธค่ะของดีที่อยู่ใกล้ตัวมากๆค่ะ " กรรม " ขึ้นอยู่กับใจให้รู้เท่าทันโรคกรรมยังไม่หมดก้อต้องยังมีลมหายใจ ถ้าใจรับไม่ได้การต่อต้านจะรุนแรงเจ้าของใจก้อจะทุกข์มาก การรักษาบำบัดถ้าใจไม่รับผลที่ได้ก้อไม่เป็นผลถึงมีผลบ้างก้อได้ไม่เต็มที่ ไม่มีแพทย์คนไหนการันตรีในการรักษาว่าจะหาย แพทย์จะบอกผลตามผลทางวิทยาศาสตร์ที่รายงานได้ ตรวจสอบได้ค่ะ ถ้าผลรายงานว่าเป็นเนื้อชนิดร้ายแรงแล้วเนื้อนั้นเซ้นต่อเคมีที่ให้แอนแนะนำว่าสมควรรับเคโมนั้นต่อค่ะ ถ้าเราจะเลือกการรักษาทางเลือกอื่นๆก้อไม่เสียหายค่ะ เซลทุกเซลมันก้อพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดค่ะ ไม่ว่าอาจารณ์บุญสนองจะเลือกทางไหนแอนก้อเป็นกำลังใจให้ค่ะเพราะตัวอาจารณ์เองมีประสบการณ์ตรงมาเยอะแล้ว ยอมรับชะตากรรมค่ะแต่ไม่หมดหวังกับชีวิต
เรื่องผมเป็นเรื่องปกติค่ะมันจะร่วงจนหมด ( เลี่ยนค่ะ ) แต่ของใหม่ที่มาแทนทีจะสวยกว่าเดิมค่ะ ใจเย็นๆค่ะคีโมจะทำลายเซลที่เจริญเร็วผมเป็นเซลที่จัดอยู่ในกลุ่มนั้นค่ะรวมทั้งเซลเม็ดเลือดขาวค่ะแพทย์ที่รักษาเค้าก้อรู้ค่ะ ดังนั้นก่อนให้เคโมต่อเค๊าต้องเจาะเลือดดูเม็ดเลือดขาวก่อนค่ะถ้าอยู่ในเกณที่รับได้เค๊าถึงจะให้ต่อค่ะ ถ้าสภาพร่างกายไม่พร้อมหมอก้อต้องเลื่อนออกไปก่อนค๋ะ หมอเลือกชีวิตคนไข้ค่ะ

[วันเพ็ญ]

[colohttp://www.tvburabha.com/tvb/playoldpro ... ogram_id=1r=#FF0000]
ขอบคุณ คุณพงษ์สันต์ที่โทรแนะนำครับ[/color]

ขออภัยนะคะขอแก้ชื่อค่ะ คุณพงษ์พันธ์ค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าเครียดแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นค่ะ

[kasam-hong]

[colohttp://www.tvburabha.com/tvb/playoldpro ... ogram_id=1r=#FF0000]
ขอบคุณ คุณพงษ์สันต์ที่โทรแนะนำครับ[/color]

ขออภัยนะคะขอแก้ชื่อค่ะ คุณพงษ์พันธ์ค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าเครียดแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นค่ะ

ขออภัยแก้ให้แล้วครับ ขอบคุณทุกๆท่านครับ

เมื่อคืนกลับจากเชียงใหม่เลยแวะไปเยี่ยมที่แพร่ เกือบเที่ยงคืน สภาพดีขึ้นมาก หิวไปทุกอย่างทานอาหารได้มากร่างกายเริ่มคืนกลับสภาพปกติ เมื่อทานได้นอนหลับ กำลังใจจากทุกๆคน ทั้งที่ไปเยี่ยมและส่งแรงใจไปให้ ทำให้มีแรงใจขึ้นมาก อ. บอกว่าถ้าทานได้ นอนหลับได้อย่างนี้ สู้อย่างเดียว ใจอยากจับจักรยานแต่พี่ๆน้องๆ ยังดูแลอย่างไม่ห่างจากสายตา เขาเป็นห่วงกันมาก ขอบคุณทุกๆท่านด้วยใจจริง

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ขอเขียนต่อจากเมื่อเช้าครับ ผมขอบอกก่อนนะครับ ว่าการรักษาไม่ว่าจะเป็นการให้ครีโมหรือจะเป็นอะไรก็แล้วแต่นั้นมันเป็นปลายเหตุและเป็นหน้าที่ของแพทย์ ส่วนหน้าที่ของเรานะวินาทีนี้ที่เราต้องทำก็คืออารมณ์และอาหารซึ่งเจ้าสองอย่างนี้แหละคือต้นเหตุของโรค เปรียบเสมือนกับว่าบ้านเรากำลังไฟไหม้ หน้าที่ดับเพลิงถึงจะเป็นหน้าที่ของพนักงานดับเพลิงแต่ใช่ว่าเราจะยืนรอเจ้าหน้าที่ดับเพลิงแต่เพียงอย่างเดียว สิ่งที่เราทำได้ไม่ให้ไฟมันลามต่อไปเช่นไปยก คัทเอ้าท์ตัดไฟฟ้าก่อน หรือไปยกถ้งแก็สออกมาก่อนไม่ใช่ปล่อยให้ไฟลามไปติดถังแก็สระเบิดใส่บ้านวอดวายไปอีก เพราะถึงไฟมันจะไหม้บ้านเราไปแล้วแต่มันอาจจะไหม้แค่หิ้งพระที่เราลืมจุด ธูป เทียนแล้วล้ม หล่นใส่ ทางที่จะรักษาบ้านใว้ได้ก็คือเราต้องตัดเชื้อของไฟออกไปก่อน เมื่อรถดับเพลิงมาก็แค่ฉีดน้ำนิดหน่อยไฟก็สงบชิ้นส่วนต่างๆของบ้านที่ไม่ไหม้ไฟอาจโดนน้ำฉีดเสียหายบ้างแต่บ้านก็ยังอยู่ แต่ถ้าปล่อยให้ไฟลามไปติดถังแก็สแล้วระเบิดใส่ รถดับเพลิงมาต้องฉีดน้ำรุนแรงกว่าเพลิงจะสงบบ้านอาจถูกไฟไหม้ไปทั้งหลังหรืออาจไหม้แค่ครึ่งหลังแต่โดนรถดับเพลิงฉีดพังไปอีกครึ่งหลัง สุดท้ายก็เสียหายไปทั้งหมด

ผมขอมาพูดเรื่องอารมณ์ต่อจากเมื่อเช้าครับ อารมณ์มีสองอย่างคืออารมณ์ที่เกิดจากการคิดในแง่บวก กับอารมณ์ที่เกิดการคิดในแง่ลบ ผมขอพูด อารมณ์ที่เกิดจากการคิดในแง่ลบที่ผมพูดถึงนี้หมายถึง อารมณ์ที่เกิดจากโกรธ เกลียด ท้อถอย ยอมแพ้ ซึมเศร้าหมดอาลัยตายอยาก ตกใจกับเรื่องร้ายๆ อิจฉาชาวบ้าน นินทาคนอื่นในทางเสีย ให้ร้ายคนอื่น พูดโกหก ด่าชาวบ้านหรือด่าใครก็แล้วแต่ ขี้บ่น จู้จี้ จุกจิก อยากเอาชนะคนอื่น เสียใจอย่างรุนแรง หมกมุ่นเครียดกับโรคที่เป็นอยู่ นึกถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วแก้ไขไม่ได้ เจ้าอารมณ์ทั้งหลายเหล่านี้มันเป็นบ่อเกิดของโรคไม่ใช่โรคมะเร็ง อย่างเดียว ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น ที่เป็นเช่นนั้นเพราะทุกอารมณ์ที่ว่ามานั้นมันเป็นความคิดในแง่ลบ ทำให้คนๆนั้นเครียด เจ้าความเครียดนี้แหละมันจะหลั่งสารชนิดหนึ่ง(ตอนนี้จำไม่ได้แล้วว่าสารนี้ชื่อว่าอะไรแล้วหลั่งมาจากต่อมอะไรเพราะลืมไปหมดแล้ว)เจ้าสารนี้จะทำร้ายร่างกายหนักเบาอยู่ที่ความคิดและความรู้สึก ขอยกตัวอย่างแบบหนักๆดังตัวอย่างนี้ครับ สมมุติมีคนๆหนึ่งมีคนโทรศัพท์มาหาแล้วบอกว่า คนที่คุณรักเสียชืวิตผลคนที่รับโทรศัพท์ ช็อคหมดสติตายทันที ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นทั้งทีไม่มีใครมาทำร้าย ไม่ได้ถูกยิง ถูกแทง ขนาดคนถูกรถชนขาขาดยังไม่ตาย แล้วนี่แค่รับโทรศัพท์ได้ยินข่าวร้ายทำไมถึงตายได้ นี่แหละผลของเจ้าต่อมนี้มันหลั่งสารออกมาอย่างมากและรวดเร็ว แบบที่ผมบอกโทษของมันมากน้อยตามอารมณ์ครับแต่ทุกอารมณ์ที่ว่ามา ทำลายตัวเองทั้งหมด คนเราที่ว่าป่วยส่วนมากสาเหตุก็เกิดจากเจ้าอารมณ์ที่ผมว่ามานี่แหละ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

แล้วความคิดแบบนี้ก็อีกอย่างหนึ่งครับ ที่เป็นความคิดแบบห่อเหี่ยว เมื่อเราไปวัด พระท่านจะเทศน์บอกว่า ให้คิดถึงความตายทุกวินาทีและให้พร้อมที่จะตายทุกวินาที เราทุกคนกำลังเดินหาความตาย ถ้าคิดแบบนี้ไม่นานหรอกครับตายเร็วสมใจแน่นอน เพราะวันๆคิดแต่กูจะใกล้ตายแล้วนะ ตอนนี้เราก็อายุ40ปีแล้วนะอีก30ปี กูก็จะตายแล้ว ตอนนี้กูอายุ50ปีเดี๋ยวอีก20ปีกูก็จะตายแล้ว วันๆคิดแต่แบบนี้ไม่ช้าหรอกครับ เราต้องคิดแบบสู้ไม่ห่อเหี่ยว ไม่ท้อถอย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา ถึงอย่างไรเราก็ต้องอยู่เราต้องไม่ตาย

ผมจะมาเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้ฟังครับ เมื่อวันที่3มค 2533 เวลา ประมาณ11โมงเช้าขณะนั้นผมเป็นพนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคทำหน้าที่เป็นพนักงาน HOTLINE ทำหน้าที่ซ่อมระบบไฟฟ้า22000โวลต์โดยไม่ต้องดับไฟ เกิดอุบัตเหตุไฟฟ้า22000โวลต์ช็อดลงผ่านจากรถเครนเพราะพนักงานขี้เมา3-4คนทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บไฟฟ้าดูด3 คนรวมทั้งตัวผมด้วย สองในสามคนอาการสาหัสไม่น่ารอด สองคนนั้นก็คือผมครับ สุดท้ายสองคนนี้ตาย1คนคือเพื่อนผม ผมจะมาเล่าความรู้สึกขณะนั้นให้ฟังขณะที่ไฟดูดผมได้ยินเสียงเหมือนฟ้าผ่า สนั่นหวั่นไหว พร้อมความรู้สึกว่าไฟนั้นได้ลุกท่วมตัวผม เหมือนตัวผมสว่างเป็นหลอดไฟ ผมพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่ร่างกายไม่สามารถสั่งได้ ดัวเกร็งไปหมด พยายามลืมตา แต่ลืมไม่ขึ้นทั้งที่สมองสั่งงานแล้ว ความรู้สึกว่าตัวสว่างลุกไหม้ พยายามต่อสู้ดิ้นรนต่อไปอีกแต่ไม่เป็นผลร่างกายไม่เคลื่อนไหวเหลือแต่สมองเท่านั้นที่รับรู้ ในใจคิดว่าไม่อยากตาย ขอให้เรารอดขณะที่คิดทั้งที่ร่างกายไม่ยอมทำงานตามที่เราสั่ง ไฟก็หยุดช็อต แต่ร่างกายก็เกร็งไปหมดไม่ยอมทำงานแต่ยังหายใจได้แต่อยากลืมตาสมองสั่งแล้วแต่ตาก็ลืมไม่ได้ ทันใดนั้นไฟฟ้าก็ช็อตซ้ำอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้รุนแรงมากแต่สมองผมสั่งงานว่าผมต้องรอดผมจะตายไม่ได้เพราะผมมีลูก2คนๆคนเล็กตอนนั้นขวบเศษเท่านั้น เพราะผมมาอยู่ที่นครปฐมแค่4คนพ่อ แม่ ลูก เท่านั้น ขณะที่ไฟดูดอยู่นั้นผมก็คิดว่าผมต้องรอด ผมต้องไม่ตาย สุดท้ายไม่เป็นผลความรู้สึกที่สมองค่อยๆรับรู้ว่าปอดไม่สามารถหายใจได้และแล้วที่สมองก็รู้สึกว่าปอดได้แฟ่บบางเท่ากระดาษติดพื้นดินไป สมองที่มีจิตอยู่ภายใต้จิตสำนึกเหมือนหลุดลอยไป ความเจ็บปวดตั้งแต่เริ่มถูกไฟดูดจนถึงจุดๆนี้ผมบอกทุกๆ ท่านได้เลยครับว่าไม่มีแม้แต่นิดเดียว มีอย่างเดียวที่ผมคิดอยู่ขณะที่ไฟกำลังดูดผมคือผมต้องรอด ผมต้องไม่ตาย

[Chap^]

แล้วความคิดแบบนี้ก็อีกอย่างหนึ่งครับ ที่เป็นความคิดแบบห่อเหี่ยว เมื่อเราไปวัด พระท่านจะเทศน์บอกว่า ให้คิดถึงความตายทุกวินาทีและให้พร้อมที่จะตายทุกวินาที เราทุกคนกำลังเดินหาความตาย ถ้าคิดแบบนี้ไม่นานหรอกครับตายเร็วสมใจแน่นอน เพราะวันๆคิดแต่กูจะใกล้ตายแล้วนะ ตอนนี้เราก็อายุ40ปีแล้วนะอีก30ปี กูก็จะตายแล้ว ตอนนี้กูอายุ50ปีเดี๋ยวอีก20ปีกูก็จะตายแล้ว วันๆคิดแต่แบบนี้ไม่ช้าหรอกครับ เราต้องคิดแบบสู้ไม่ห่อเหี่ยว ไม่ท้อถอย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา ถึงอย่างไรเราก็ต้องอยู่เราต้องไม่ตาย

ผมจะมาเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้ฟังครับ เมื่อวันที่3มค 2533 เวลา ประมาณ11โมงเช้าขณะนั้นผมเป็นพนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคทำหน้าที่เป็นพนักงาน HOTLINE ทำหน้าที่ซ่อมระบบไฟฟ้า22000โวลต์โดยไม่ต้องดับไฟ เกิดอุบัตเหตุไฟฟ้า22000โวลต์ช็อดลงผ่านจากรถเครนเพราะพนักงานขี้เมา3-4คนทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บไฟฟ้าดูด3 คนรวมทั้งตัวผมด้วย สองในสามคนอาการสาหัสไม่น่ารอด สองคนนั้นก็คือผมครับ สุดท้ายสองคนนี้ตาย1คนคือเพื่อนผม ผมจะมาเล่าความรู้สึกขณะนั้นให้ฟังขณะที่ไฟดูดผมได้ยินเสียงเหมือนฟ้าผ่า สนั่นหวั่นไหว พร้อมความรู้สึกว่าไฟนั้นได้ลุกท่วมตัวผม เหมือนตัวผมสว่างเป็นหลอดไฟ ผมพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่ร่างกายไม่สามารถสั่งได้ ดัวเกร็งไปหมด พยายามลืมตา แต่ลืมไม่ขึ้นทั้งที่สมองสั่งงานแล้ว ความรู้สึกว่าตัวสว่างลุกไหม้ พยายามต่อสู้ดิ้นรนต่อไปอีกแต่ไม่เป็นผลร่างกายไม่เคลื่อนไหวเหลือแต่สมองเท่านั้นที่รับรู้ ในใจคิดว่าไม่อยากตาย ขอให้เรารอดขณะที่คิดทั้งที่ร่างกายไม่ยอมทำงานตามที่เราสั่ง ไฟก็หยุดช็อต แต่ร่างกายก็เกร็งไปหมดไม่ยอมทำงานแต่ยังหายใจได้แต่อยากลืมตาสมองสั่งแล้วแต่ตาก็ลืมไม่ได้ ทันใดนั้นไฟฟ้าก็ช็อตซ้ำอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้รุนแรงมากแต่สมองผมสั่งงานว่าผมต้องรอดผมจะตายไม่ได้เพราะผมมีลูก2คนๆคนเล็กตอนนั้นขวบเศษเท่านั้น เพราะผมมาอยู่ที่นครปฐมแค่4คนพ่อ แม่ ลูก เท่านั้น ขณะที่ไฟดูดอยู่นั้นผมก็คิดว่าผมต้องรอด ผมต้องไม่ตาย สุดท้ายไม่เป็นผลความรู้สึกที่สมองค่อยๆรับรู้ว่าปอดไม่สามารถหายใจได้และแล้วที่สมองก็รู้สึกว่าปอดได้แฟ่บบางเท่ากระดาษติดพื้นดินไป สมองที่มีจิตอยู่ภายใต้จิตสำนึกเหมือนหลุดลอยไป ความเจ็บปวดตั้งแต่เริ่มถูกไฟดูดจนถึงจุดๆนี้ผมบอกทุกๆ ท่านได้เลยครับว่าไม่มีแม้แต่นิดเดียว มีอย่างเดียวที่ผมคิดอยู่ขณะที่ไฟกำลังดูดผมคือผมต้องรอด ผมต้องไม่ตาย

แค่ไฟบ้าน 220V. โดยช็อตแป็บเดียวก็รู้ได้ถึงความเจ็บปวดแล้ว
พี่โดนเข้าไปตั้ง 22000โวลต์ รอดมาได้ก็สุดยอดคนแล้ว

แถมรอดมาแล้ว...มาเป็นสุดยอดนักจักรยานให้พวกเราได้ชื่นชมอีกด้วย

อย่างนี้เองที่เขาว่า "มีกำลังใจดี..ก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว"

[anny]

อ.ถ้าเดินในบ้านแล้วไม่เหนื่อย ต่อด้วยเดินรอบบ้านค่ะ ถ้าจะปั่นจริงใช้เทรนเนอร์ตั้งในบ้านเลยค่ะ
ที่จริงแล้วหลังให้เคโมต้องมีการออกกำลังกายเท่าที่ทำได้ เพราะการออกกำลังกายต่อมเหงื่อ ไตจะทำงานได้ดี
สิ่งแปลกปลอม ( เคโม ) จะถูกขับออกจากร่างกายได้เร็วขึ้นค่ะ แต่ก่อนให้เคโมต้องตุนน้ำในร่างกายเยอะๆ
นะค่ะ หลังให้ก้อต้องอัดน้ำต่อค่ะ ที่ให้ขึ้นเทรนเนอร์เพราะ เมื่อร่างกายพร้อม ญาติยินยอมจะไปปั่นนอกบ้านได้เลยค่ะ
ไม่ต้องไปตั้งต้นใหม่

[kasam-hong]

อ.ถ้าเดินในบ้านแล้วไม่เหนื่อย ต่อด้วยเดินรอบบ้านค่ะ ถ้าจะปั่นจริงใช้เทรนเนอร์ตั้งในบ้านเลยค่ะ
ที่จริงแล้วหลังให้เคโมต้องมีการออกกำลังกายเท่าที่ทำได้ เพราะการออกกำลังกายต่อมเหงื่อ ไตจะทำงานได้ดี
สิ่งแปลกปลอม ( เคโม ) จะถูกขับออกจากร่างกายได้เร็วขึ้นค่ะ แต่ก่อนให้เคโมต้องตุนน้ำในร่างกายเยอะๆ
นะค่ะ หลังให้ก้อต้องอัดน้ำต่อค่ะ ที่ให้ขึ้นเทรนเนอร์เพราะ เมื่อร่างกายพร้อม ญาติยินยอมจะไปปั่นนอกบ้านได้เลยค่ะ
ไม่ต้องไปตั้งต้นใหม่

ต้องขออภัยที่ไม่ได้อยู่บ้านหลายวัน และรถจี๊ปซูซูกิแม่บ้านก็ขับไปถูกชาวบ้านชนมา รถเสียหาย แต่คนปลอดภัย บริษัทประกันคู่กรณีซ่อมรถให้ ผ่านไปแม่บ้านขับรถยังแหยงๆอยู่เลย ดีเหมือนกัน ขับรถต่อไปต้องระวังให้มากๆเพราะ ถ้าเราไม่ชนเขา เขาก็มาชนเรา คนมีกรรมบุเพต่อกันจึงต้องมาพบกัน แต่ถ้าพบกันด้วยรถ 2 คันมาประสานงากันไม่ดีเลย

ต่อเรื่อง อ.บุญสนอง ทีได้พบและคุยกัน เมื่อ วันที่ 31 พ.ค. สภาพร่างกายฟื้นขึ้นดีมากทานอาหารได้ พูดคุยเหมือนปกติ มีผมเท่านั้นหมดหัวเลยยังเหลือแค่นิดหน่อย
อ.บุญสนอง ขี่จักรยานได้ แต่ไม่เคยขี่จักรยานเพื่อออกกำลังกายประเภทเสือภูเขา และสิ่งสำคัญ เป็นคนที่ชีวิตนี้ แทบจะไม่เคยออกกำลังกายเลย จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะมาทำการออกกำลังกายได้

โชคร้ายที่มีโรคภัย โชคดีที่มีโอกาสผมพยายามส่งเอกสารการออกกำลังกายให้ เป่าหูถึงประโยขน์ทุกวัน
ตอนที่อยู่ที่กำแพงเพชร ก็เห็นผมวิ่งออกำลังกาย เห็นผมขี่จักายาน แต่ไม่เคยทำตาม

ครั้งนี้ผมไปให้ลองขี่และปรับระดับความสูงของอานให้แล้วและลองขี่ในหมู่บ้านแล้ว พี่น้องเป็นห่วงกันเป็นแถวเลย จะขี่ได้หรือ อ.เกษม หนองยังไม่แข็งแรง จะเป็นอันตรายหรือเปล่า คนไม่เคยออกกำลังกายก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องเป็นห่วง

วันที่ 2 มิ.ย. อ.บุญสนอง ไปตามที่หมอนัดตรวจเลือด และให้คีโมต่อเห็นบอกว่าครั้งนี้ให้ปริมาณน้อยกว่าครั้งแรก แพ้น้อยกว่า อาจเป็นเพราะร่างกายปรับสภาพรับคีโมได้แล้วส่วนหนึ่งก็เป็นไปได้ และหมอก็นัดต่อ
ในวันที่ 10 มิ.ย. นี้ ตั้งแต่วันที่ 3 ยังไม่ได้ติดต่อ กับ อ.บุญสนองเลย ขอบคุณหมอแอนและทุกท่านมากครับที่เป็นห่วง

[radarsimilan]

เริ่มขี่แล้ว มาเป็นกำลังใจให้ครับ

[anny]

เริ่มขี่แล้ว มาเป็นกำลังใจให้ครับ

ถ้ามีคนปั่นไปด้วยข้างจะดีมากๆค่ะเป็นกลุ่มเลยยิ่งดีจะได้ไม่เหงา อยู่ใกล้จะไปปั่นด้วยเลย ฟากบอกอ.อย่าลืมดื่มน้ำมากๆวันก่อนให้คีโมขยันถ่ายน้ำเก่าออกหน่อย เอาไว้เป็นทุนสำรองก่อนให้คีโม ให้เสร็จอัดน้ำต่อ หลังให้ถ้าคลื่นไส้ให้นอนนิ่งๆก่อนถ้าลุกไหวก้อออกกำลังเท่าที่ทำได้ช่วยกระตุ้นเซลให้ขับสิ่งแปลกปลอม(คีโม)ออกจากร่างกาย สิ่งสำคัญที่ต้องทำช่วงให้คีโมกินให้ได้ นอนให้หลับ คิดให้น้อย คาถาที่คุณเมธาให้ท่อง

[kasam-hong]

กลับจากโรงพยาบาล อยู่บ้านแล้วตั้งแต่เมื่อวาน บอกว่ามีเพลียนิดหน่อย
เดี๋ยวบอก ตามที่คุณแอนนี่แนะนำครับ

[BIKING]

กลับจากโรงพยาบาล อยู่บ้านแล้วตั้งแต่เมื่อวาน บอกว่ามีเพลียนิดหน่อย
เดี๋ยวบอก ตามที่คุณแอนนี่แนะนำครับ

อ.เกษมครับ อาทิตย์หน้าผมจะโทรไปรบกวนขอเบอร์ อ.สนอง เพราะว่าอาทิตย์หน้าผมจะพาลูกไปแข่งว่ายน้ำที่แพร่ จะเอาหนังสือเล่มนี้ไปให้ อ.สนองยืมอ่าน(ให้ยืมครับ มีเล่มเดียวหวงมาก แต่คืนเมื่อไรก็ได้ครับ) เพราะอ่านแล้วสนุกและมีกำลังใจต่อสู้กับมะเร็งของ " แลนซ์ อาร์มสตอง" และจะไปเยี่ยม อ.สนองด้วยครับ จาก คนบ้านใกล้กันครับ

[pandalov]

ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ แม่ของผมก็สู้กับมันได้ถึง7ปีปัจจุบันท่านเสียแล้วครับ ตอนนี้แฟนเพิ่งรักษาหายและตามตรวจทุกๆ3เดือน ขอบคุณบทความดีๆที่มีสาระทำให้รู้ว่าต้องสู้กับมันยังไง ต้องอ่านซ้ำๆจะได้จำได้ อาจารย์สู้ๆนะครับ