แม่สอด-ดอยเปเปอร์-วัดโฆ้ะพะโด๊ะ-บ.แม่ตื่น-อมก๋อย-ดอยอินทนนท์

[met]

พวกเราข้ามน้ำแม่ตื่นมา ถนนคอนกรีตพาขึ้นเนินไปหน่อยผ่านทุ่งนาและบ้าน ผอ. เอ สงสัยผอ.โรงเรียนน่ะครับ ตอนผ่านท่านเรียกให้มาคุยกันก่อนพอทราบว่าเราปั่นข้ามดอยจากแม่สอดผ่านโฆ้ะพะโด๊ะ ก็ยินดีอยากคุยด้วยจะให้กางเต้นท์นอนในบ้าน เราเห็นว่ามืดอีกทั้งต้องไปหาแม่อุ๊ยก่อนจึงขอบคุณและลามาไม่งั้นคงครึกครื้นแน่ (อิอิ เห็นขวดแล้วเรา)

หลังจากทักทายกันอย่างกะลูกชายเพิ่งกลับบ้าน (พี่วันชัย) แม่อุ๊ยและลูกสาวและลูกสาวอีกทีใจดีมากทั้งนำยามาให้ใส่และให้ติดตัวมาเลย เห็นว่าพี่วันชัยรู้จักแม่ของแม่อุ๊ยด้วยแต่ท่านเสียไปแล้วตอนอายุ120 แม่อุ๊ยลงมือทำอาหารเองเลย และยังให้เรานอนในบ้านแม่อุ๊ยอีกด้วยโดยยกระเบียงหน้าห้องให้นอน คืนนี้สบายที่สุดของทริปนี้แล้ว ได้นอนบนพื้นเรียบ ๆ และผ้านวมอุ่น ๆ หลับเป็นตายเลยผม

แม่อุ๊ยทำกับข้าวง่าย ๆ แต่อร่อยมากกกกกกกกกก ผักลวก หมูทอด แกงโฮ้ะ และ สุดยอด คือ น้ำพริกน้ำปู๋ หรือ น้ำปู ผมเริ่มปวดเสียดและยอกซี่โครง ขาก็ตึง ๆ ต้องเหยียดขออนุญาตเลยเริ่มปวดแบบจุก ๆ ชายโครงแล้ว กับข้าวอร่อยมากแล้วแร้งก็ลงหายวับ อาบน้ำอาบท่าแล้วไม่นานก็สลบคร่อก

[met]

แล้ววันใหม่ก็มาถึง
พวกเราตื่นราว7โมง (พี่วันชัยตื่นก่อนเห็นว่าปั่นไปตลาดแถวนี้มา) จัดการตัวเองแล้วก็มารอข้าวเช้า ระหว่างนั้นพระท่านก็มาบิณฑบาตรโดยมีคนเดินนำคอยตีเกราะหรือกระดึงอะไรสักอย่าง

พี่วันชัยเล่าว่า "เคยมาอยู่ที่นี่2ครั้ง ครั้งหนึ่งเป็นพระ อีกครั้งเป็นฆราวาส โดยมาเป็นพระพี่เลี้ยงให้กับลูกชายแม่อุ๊ย เรียกว่าผูกพันกันจนเหมือนญาติ วีรกรรมที่ทำให้ชาวบ้านแถวนี้จำพี่วันชัยได้ไว้รอพี่แกมาเล่าเองแล้วกัน หุ ๆ ๆ"

จากนั้นก็จัดรถเตรียมเดินทางมุ่ง อ.อมก๋อย ทีแรกคิดว่าจะออบหลวงด้วยซ้ำ แหม ขาแรงทั้งสองคนนี่เอง (ไม่ใช่ผมแน่)

[met]

จากนั้น ต่างคนจัดสัมภาระและรถตัวเอง 8โมงกว่าแล้วชักสายไปหน่อยแล้ว ระยะทางวันนี้
บ.แม่ตื่น-อ.อมก๋อย 71กม. ต้องข้ามดอยมูเซอร์ 1 ลูกระดับความสูงประมาณ1600เมตร ขาแรง2ท่านบอกจิ๊บ ๆ ไปนอนออบหลวงกันเถอะ (เอ่อ นั่นมันไปอีก80กว่าโลนะ เด๋วเย็นก็รู้)

พวกเราร่ำลา และ ขอบคุณ แม่อุ๊ย ที่ใจดีให้อาหารและที่นอน ชีวิตที่นี่ดูช้าลงจริง ๆ และเรียบง่ายพอเพียงจริง ๆ จากนั้นก็ถ่ายรูปนิดหน่อยร่ำลาอีกที เอ้า วันใหม่กับเส้นทางราดยางซะที

[met]

***Day3 - 11/12/51 - บ้านแม่ตื่น (เกือบสุดทางหลวง1099) - อ.อมก๋อย (~71กม.)***

เส้นทางวันนี้หลังจากสนุกสนานกับลูกรังมาวันนึงเต็ม ๆ แล้วเราก็กลับสู่ถนนราดยางอีกที วันนี้ขาแรงท่านว่าอยากไปนอนออบหลวงนู่น ผมบอกเด๋วก็รู้ แม่ตื่น-อมก๋อย 71 กม. ต้องข้ามดอยมูเซอร์ 1 ลูกประมาณ 1600เมตรซึ่งเป็นที่ตั้งเสาโทรศัพท์ GSM ลืมบอกไปตั้งแต่หน่วยฯ ดอยเปเปอร์-มาถึงบ.แม่ตื่น-จนเกือบอมก๋อยนั่นแหละ โทรศัพท์ระบบเดียวที่ใช้ได้ คือ GSM ครับ

เส้นทางช่วงแรก ๆ จะเลาะตามน้ำแม่ตื่นไปเรื่อย ๆ จนผ่านเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอมก๋อยไป ทางก็จะค่อย ๆ ขึ้น ๆ จนข้ามดอยมูเซอร์แล้วลงจนถึงบ้านยางเปียงใต้ จากนั้นต้องข้ามเนิน(พี่เค้าว่าเนินแต่ช่วง5โมงเย็นนี่ พวกเรามองอะไรก็เขาไปหมดแล้ว)ซึ่งเป็นที่ตั้งสถานีเรด้าร์ฝนหลวง อมก๋อย วันนี้กินข้าวเช้าบ้านแม่อุ๊ยและติดกล้วยมาอีกหน่อย เสบียงของเรา คือ มาม่าคัพที่ซื้อมาจากแม่ระมาดนู้น และบางส่วนคาดหวังจากร้านค้าที่น่าจะพอมีบ้าง (กว่าจะมีก็นู่นยอดดอยมูเซอร์ซะงั้น)

ออกจากบ้านแม่อุ๊ยผ่านบ้าน ผอ. เมื่อคืนเห็นยังไม่ตื่นกัน ผมแวะถ่ายโรงเรียนห้วยไม้หกด้วยเห็นกำลังมีกีฬาสี (ไม่ได้มาบ่อย เห็นอะไรตื่นเต้นไปหมด) จากนั้นก็ถ่ายทุ่งนา ป่าเขาทางม่อนจอง และ น้ำแม่ตื่นที่เราข้ามมาตอนใกล้มืดอีกที

[met]

บ้านห้วยไม้หก ต.แม่ตื่น อมก๋อย เป็นหมู่บ้านสวยงามจริง ๆ ครับ พี่ตึ๋งบอกว่าปั่นเที่ยวไม่มีเสียเวลาหรอกงั้นผมยิงรูปก่อนละกัน ยิง ๆ ๆ เงยหน้าอีกทีสองคนหายจ้อย

นู้นไปรอตรงสะพานน้ำแม่ตื่นนั่นแหละ

[met]

เส้นทางวันนี้แค่ 71 กม. ค่อนข้างสบายเพราะราดยาง มีเขาให้ข้าม 1 ลูก แต่เขา 1 ลูกเวลาพูดว่า1มักจะมีไอ้ที่เรียกว่าเนินสลับอยู่หลายลูกทั้งก่อนขึ้นและลง ทิวทัศน์ช่วงแรกเนินสบาย ๆ จนผ่านเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอมก๋อยก็ขึ้น ๆ ๆ

ถนนมีร่องรอยเสียหายจากน้ำหลากอยู่บางจุด บางคนที่เราผ่านพอรู้ว่าเราปั่นข้ามมาจากแม่สอดผ่านวัดโฆ้ะพะโด๊ะก็จะทำหน้าแปลก ๆ นิดหน่อย

คนที่บ.แม่ตื่น จะรู้จักวัดโฆ้ะพะโด๊ะ หรือ วัดพระมหาธาตุเจดีย์โฆ้ะพะโด๊ะดี แต่ที่ตัวอ.อมก๋อย หาคนรู้จักไม่ค่อยมีจะมีก็เจ้าหน้าที่ราชการ เช่น ตำรวจที่รู้จักเพราะต้องปฏิบัติงานอยู่แล้ว (พี่ ผกก.สภ.อมก๋อย ที่มาคุยด้วยก็ว่า เช่น บางทีต้องอารักขาเวลาเสด็จ หรือแม้แต่คอยดูแล พอศว.ที่มาปฏิบัติงาน) นี่จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมพี่ตึ๋งมาอมก๋อยสามปีก่อนแล้วหาคนรู้จักทางไม่ได้ ก็พี่ไม่ไปถามตำรวจเอง 555

[met]

ติดตามอ่านเรื่อย ๆ ครับ ... สนุกดี
อยากไปมั่ง .. แต่คนเดียวคงไม่ไหวครับ
..........
แล้วคุณ met และพี่ทั้งสองคน ไม่ได้เอาอุปกรณ์ทำอาหารไปด้วยหรือครับ ?

----------------------------------------------------------------------
ดีคับ พี่พันไมล์
มีครับ เป็นเตาแก๊สกระป๋อง เสบียงก็มาม่าคัพ กาแฟและขนมปัง เราเตรียมไปเผื่อไว้เหมือนกันแต่ส่วนใหญ่ก็พยายามไม่แบกของมากไงครับ จึงฝากท้องร้านตามทางส่วนใหญ่ จะมีก็วันแรกและวันที่สองที่บนดอยไม่มีร้าน แต่ก็พอดีว่าได้น้ำใจพี่ ๆ ที่หน่วยฯดอยเปเปอร์จัดข้าวมาให้กินกลางทางด้วย (เลี้ยงมื้อเช้ายังรบกวนมื้อเที่ยงอีก เกรงใจ๊ เกรงใจ )

เตาและมาม่า มาได้กินวันที่3ครับ ตอนขึ้นดอยมูเซอร์แล้วเที่ยงพอดีและไม่มีร้านค้าเลย ต้มน้ำนั่งกินมันข้างถนนตรงโค้งนั่นเลย ถ้าหิ้วท้องขึ้นดอยก็นู้นนนได้กินบ่ายสองกว่าจะถึงร้านค้า
ส่วนวันอื่น ๆ ที่เหลือก็ใช้เตาต้มน้ำชงกาแฟกันส่วนใหญ่ไม่ได้ทำอาหารครับ

[ฟาก]

รายงานตัวครับ
เล่าเรื่องได้อร่อยจริง เหมือนได้อยู่ในเหตุการณ์อีกครั้ง
จะติดตามต่อไปนะ

[met]

รายงานตัวครับ
เล่าเรื่องได้อร่อยจริง เหมือนได้อยู่ในเหตุการณ์อีกครั้ง
จะติดตามต่อไปนะ

------------------------------------------------------------------------------
สวัสดีครับ พี่ตึ๋งขาแรง รูปรอสักหน่อยนะไม่ลืมไร้ท์แน่ ไม่แน่ใจว่ากล้องมีปัญหาอะไรหรือเปล่าเพราะภาพเบลอ น่าเสียดายมาก แต่ที่แน่ ๆ กล้องหล่นบนเขา2-3ที

อย่างที่ว่า 2วันแรก คือ ไฮไลท์ และ เป้าหมายทริป สำหรับผมวันที่เหลือ3-4-5-6 คือ กำไรชีวิต ไม่โหดแต่ก็พอสมควรอยู่

ตอนนี้เป้าหมาย คือ ยอดดอยมูเซอร์แต่ก็ยังไม่ถึงแม้แต่ตีนดอยเลย มีพี่วันชัยคนเดียวที่เคยมาแถวนี้แต่ก็นานแล้ว เห็นว่า10ปีก่อนทางหลวง 1099 ยังราดยางมาไม่ถึงบ.แม่ตื่นเลย (แปลว่าเมื่อก่อนมาแม่ตื่นก็คงโหดเหมือนขึ้นดอยเปเปอร์แน่) เนินช่วงนี้ยังเป็นเนินสลับขึ้นลง ๆ อยู่เท่าที่ดูดอยมูเซอร์อยู่ประมาณกลางทางพอดีจาก แม่ตื่น-อมก๋อย โดยช่วงแรกเนินสลับแล้วค่อย ๆ ยกขึ้นตอนกลาง ๆ จนถึงยอดมูเซอร์ (ผมว่าน่าจะมีเขาอีกลูกนึงก่อนมูเซอร์นะ แต่ก็นั่นแหละลูกพี่เค้าเรียกเนินสลับ ว่าไงว่าตามกันอยู่แล้ว)
จากนั้นดิ่งลงเจอหมู่บ้าน และ บ่อน้ำโบราณ700ปี และ บ้านยางเปียงใต้ ตามลำดับ จากนั้นจะเนินสลับตามพจนานุกรมพี่ตึ๋ง คือ เนินหรือดอยที่ตั้งสถานีเรด้าร์ฝนหลวงอมก๋อย แล้วก็ลงถึงอ.อมก๋อย

[met]

แล้วพวกเราก็ถึงเนินใหญ่ ๆ ลูกนึง (ก่อนดอยมูเซอ) ที่ผมว่าน่าจะเรียกเขา เพราะขึ้นไปแล้วมันมองเห็นยอดเขาลูกอื่นได้นิ แต่มันก็ไม่ใช่ดอยมูเซอและพี่ตึ๋งก็ยังบอกว่าเนิน ๆ ๆ (เนินไรเห็นดอยอื่นด้วย)

จากนั้นก็ลงพอให้พักขา2-3กม.แล้วเราก็เที่ยงพอดี แหม่ทำเวลากันดีจริง

[met]

ลงจากเนินมา ก็เนินสลับสักพักก็เที่ยงซะแล้ว ชักหิวรู้งี้ติดข้าวเหนียวกะน้ำปู๋มาจากบ้านแม่อุ๊ยก็ดี

เลยเอาข้างทางตรงโค้งก่อนขึ้นเนินตรงนั้นเลยจัดการต้มน้ำกินมาม่าคัพกัน ไม่อยู่ท้องเท่าไรแต่ก็ดีกว่ารอถึงร้านค้าเพราะกว่าจะถึงต้องขึ้นเกือบถึงยอดมูเซอเลย (บ.มูเซอ)

[met]

กินข้าวเที่ยงเสร็จ ก็เดินทางต่อปัญหาตอนนี้มีว่าเอาน้ำต้มมาม่าแล้ว น้ำกินเลยเหลือแค่คนละครึ่งกระติกนี่ยังไม่เริ่มขึ้นดอยมูเซอเลย จะหาน้ำจากไหนได้ เส้นทางก็สวยงามลมเย็นสบาย พอพ้นโค้งหนึ่งก็เจอหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตื่น เลยขอน้ำดื่มจากพี่ ๆ เขาเลย รู้สึกกำลังปรับภูมิทัศน์หน่วยอยู่ สวยงามพอควรทีเดียว

จากนั้นไปต่อครับ ค่อย ๆ ขึ้นดอยมูเซอแล้ว

[met]

ผ่านหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตื่นแล้วเป็นอันรู้ว่าเริ่มขึ้นดอยมูเซอแล้วนะครับ ค่อย ๆ ขึ้นทีละนิด
แต่พอจุดนึงก็จะขึ้น ๆ ๆ และขึ้นอย่างชัดเจนเพราะดอยอื่น ๆ จะค่อย ๆ ต่ำลงไปข้างล่าง
สองข้างทางมีดอกบัวตองด้วยแต่ไม่ดกนักพอให้แช่มชื่น

แต่ดอยนี้ไม่ได้ขึ้นรวดเดียวถึงยอดครับ เนินแรกที่เจอดอกบัวตองนึกว่ากำลังจะใกล้ยอดแล้วก็ยังไม่ใช่ยอด มันลงนิดหน่อยแล้วขึ้นต่อ ขึ้นมาอีกหน่อยนึกว่าใช่ดันเป็นแค่ บ.มูเซอ ที่เราแวะร้านค้าร้านแรกของทางกินน้ำกัน แล้วก็ขึ้นอีกอ้อมโค้งมาอีกนิดก็พบเสาโทรศัพท์GSM นึกว่ายอดก็ยังไม่ใช่ ไปต่อเรื่อย ๆ อ้าวขึ้นอีกผ่านจุดชมวิว360องศาจุดหนึ่ง จากนั้นขึ้นต่ออีกไรหว่าไมไม่ยอดซักที

แต่สุดท้าย พอเริ่มสงสัยว่าทำไมมันไม่ยอดสักที มันก็ยอดสักทีจนได้ 555 (งงไหม)

[met]

เนินแรกพอเข้าใจได้ว่าคงแค่ค่อย ๆ ขึ้น แต่สองสามทีที่นึกว่าถึงยอดมูเซอก็อดไม่ได้ว่าทำไม้มันไม่ถึงสักที

ดอยแถวนี้ก็เหมือนดอยอื่น ๆ คือ ปลูกกะหล่ำกันเยอะครับ ชมรูปกันไปก่อนครับ

[met]

จากนั้นอย่างที่บอกมันขึ้นอีกที ผ่านเสาGSMที่นึกว่ายอดดอยแต่ก็ดันไม่ใช่ แล้วก็ถึง บ.มูเซอ หมายถึง หมู่บ้านน่ะครับ

ที่ บ.มูเซอ มีร้านค้าร้านเดียวและร้านแรกตั้งแต่ออกจากแม่ตื่นมาเลย