ขัดจังหวะอีกครั้งครับป้าkhunhan เขียน:เรายังเพลินกับเด็ก ๆ สองข้างทาง ก็นางงามนี่คะ
อาจเป็นเพราะจักรยานอย่างเราเดินทางได้ช้า แม้แต่เด็กวัยเตาะแตะ ก็วิ่งทักทายเราได้ทัน
ดูจากป้ายบอกทาง และข้อมูลพี่หางแฮ้มก็บอกว่า อีกซาวหกหลักก็ถึงหนองเขียว แต่ไหง ปั่นไปจจนตะวันเริ่มลับเหลี่ยมเขา ความมืดย่างกรายเข้ามา ก็ไม่ถึงซักที
สุดท้าย เหมือนจะเหลือเรากับ อ.แสนย์ เพียง 2 คน ยิ่งปั่นก็ยิ่งมืด แรงปั่นยังคงไปเรื่อย ๆ หากแต่อ.แสนย์ดูจะกังวลเรื่องความปลอดภัย ถามเราว่า ป้า ..กลัวผีมั้ย?
แต่ถามเอง ก็ตอบเอง ว่าป้าคงไม่กลัวหรอก แต่ผมกลัว
แกล้งเขย่าประสาทเราซะอย่างนั้น
มืดจนมองไม่เห็นถนนหนทาง เลยขอ อ.แสนย์หยุด กะจะล้วงเอาไฟส่องกบ ขณะกำลังค้นหาไฟ เผอิญมีรถโดยสารผ่านมา อ.แสนย์ว่า อย่าเสี่ยงเลย ขึ้นรถกันเถอะ มันมืดแล้ว อีกอย่างวันนี้มีเทศกาล ผู้คนดื่มเหล้ากันเยอะ กลัวจะเกิดอันตราย เอ้อ! ค่ะ
ในความมืดนั้นกะว่า เหลือประมาณ 3-5 หลัก คงถึงหนองเขียว
ที่สะพานน้ำอู เพื่อน ๆ กลุ่มใหญ่เพิ่งมาถึง และส่วนหนึ่งมาถึงก่อนหน้านั้น เข้าที่พักไปก่อนแล้ว และทราบภายหลัง ว่าอีกกลุ่มหนึ่งพักกันที่ปากมอง
เราพักกับกลุ่มพี่หางแฮ้ม อ้ายคำได ที่นี่
อันดับแรกหัวเราะก่อน การตัดสินในฉับพลันทันใดในสถานการณ์ต่าง ๆ นั้น เป็นสิ่งที่ดีนะป้า
หากตัดสินใจช้าไปนิดหนึ่ง อาจเสียใจไปตลอดชีวิตก็ได้ ใครจะรู้ แล้วดีมั๊ยละวันนั้น
โลกธรรม ๘ ประการ
"มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา มีสุข มีทุกข์ "
