สรุปทริปลาวใต้ เย็นสบายดาลัต นั่งเครื่องกลับที่โฮจิมินห์

[khunhan]

ไปด้วยยยยยยยยยย

[Chompoo]

มาต่อกันครับ...
นี่ละครับเจ้าของบ้านใจดี ที่ให้เฮียเซ้ง และพี่จารึก พักค้างแรม 1 คืน เมื่อทริปที่แล้วที่เป็นไข้ฯ ที่นอนก็ส่วนที่เป็นเปลญวนอยู่ด้านหลัง นั่นละครับ




เฮียเซ้ง เข้าเยี่ยมพ่อตาในอนาคต แล้วเจรจาขอหมั้นลูกสาวทันที เมื่อรู้ว่าลูกสาวคนโต อายุเพิ่งจะย่าง 20ปี ได้แต่งงานไปแล้ว




แล้วทำท่าจะเดินเข้าบ้าน เพื่อหาสาวเจ้าทันที
น้องคนสวยอยู่ไหน พี่เซ้งมาแล้ว..




นั่นเดินมาแล้วลูกสาวคนที่สอง เฮียแป๊ะของเราปั่นเลยไปแล้วหลายกิโล ยังย้อนกลับมาต้อนสาวเจ้ากลับเข้าบ้านจนได้..




แล้วเราคุมเชิง ทางเข้าบ้าน.. ขณะที่สาวเจ้า.. โทรหาใครไม่รู้




นี่ครับ ลูกสาวคนที่สองของบ้านนี้ ที่เฮียเซ้งหมายปอง..
อ้าว! แล้วสาวเจ้าจะไปไหน..




ขณะที่รอทีมผู้อาวุโส ยกขันหมากตามมา ก็แวะถ่ายรูปแม่ไก่ เลี้ยงลูกไก่ คุ้ยเขี่ยหาอาหารให้ลูก ๆ
แต่ซ้ายมือ ของภาพนี้ลูกสาวคนที่สามของบ้านนี้ กำลังอาบน้ำอยู่ครับ อาบกันกลางแจ้ง ไม่มีอะไรปิดเลย
Oh!! Open Air.... Wowwww... ไม่กล้าถ่ายรูป... ตามถ่ายรูปไก่ เดินไป.. เดินมา...






เฮียเซ้ง ออกอาการดึใจ เป็นตากล้องถ่ายทำพิธีเจ้าภาพส่วนของเจ้าบ่าวมอบของให้พ่อของเจ้าสาวซะเอง...




ป๋าต๋อง พร้อมพี่จารึก และอาจารย์ต๋อย มาถึงแล้ว มอบสินสอด... ให้พ่อตาเรียบร้อย โรงเรียนลาว

[พิงธรรม์]

ผมเพิ่งกลับถึงบ้านครับ

ขออาบน้ำกินข้าว...แหะ แหะ เชียร์เฟดเดอเรอก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้จะแวะมาชมจะแจมเฮียชมพู่ได้ตรงไหน

[Chompoo]

เป็นอันเสร็จพิธีฯ สาวเจ้า.. เริ่มซ้อมดูดน้ำในกระติกดัง ซวบ... ซวบ....บบบบบ
ป๋าต๋อง ทำไมน่าเครียด... วันนี้หมดไปเยอะ โว้ย.... ป๋าครับ แรงหมด หรือหมดไปกับสินสอดครับ




คืนนี้เราก็จะไปส่งตัวเฮียเซ้ง เข้าเรือนหอ ที่ โรงแรมระดับหลายดาวแดง อัดติปิ พาเลต




เฮียแป๊ะ นำทีมฯ พวกเราปั่นตาม.. แหะ... แฮก...แฮก....










ถึงแล้ว...ครับ




อ้าว!!! เฮียเซ้งมาถึงก่อนแล้ว ทำหน้าจริงจัง... ใจเย็น... เย็น.... เฮีย



พรุ่งนี้ว่ากันต่อ.. นะครับ ผมก็เพิ่งกลับมาเหมือนกันครับพี่จารึก

[paman]

ไก่ทำไมปากแบนๆล่ะครับทั่น

[พิงธรรม์]

ขณะที่รอทีมผู้อาวุโส ยกขันหมากตามมา ก็แวะถ่ายรูปแม่ไก่ เลี้ยงลูกไก่ คุ้ยเขี่ยหาอาหารให้ลูก ๆ แต่ซ้ายมือ ของภาพนี้ลูกสาวคนที่สามของบ้านนี้ กำลังอาบน้ำอยู่ครับ อาบกันกลางแจ้ง ไม่มีอะไรปิดเลย
Oh!! Open Air.... Wowwww... ไม่กล้าถ่ายรูป...

เฮียชมพู่บรรยายพลาด...ผมนักจับผิด ภาพลูกสาวอาบน้ำนุ่งกระโจมอกครับ แหมไปบรรยายไม่มีอะไรปิด เดี่ยวผู้คนแตกตื่นแวะไปขอค้างบ้านตายายใจดีที่เคยให้พำนักแก่ผู้เฒ่าครั้งก่อน

ครั้งก่อน...หลังผมกลับมาไปแจมเฮียเซ้งบรรยายภาพสาวๆลูกเจ้าบ้านเดินไปอาบน้ำ

ผมทิ้งความกะไว้เขียนต่อ แค่เขียนไปหา"ผมเล็งมองจ้องไปทางสาวน้อยที่เดินดุ่มจากเรือนไปอาบน้ำที่บ่อข้างบ้าน เขม้นตามองกะว่าคืนนี้พอคนสงบจะย่องไปจัดการ..."

ครับ...เขียนทิ้งไว่แค่นี้กะเป็นเครื่องกระตุ้นให้คนติดตามตอนต่อ ผลเป็นดังคาดไม่ทันฉายต่อวิกถูกพังซะก่อน โดนขาประจำกองเชียร์หลายเสียงโทรมา...คิดกันยังไงไปอาศัยเรือนเขานอน แล้วมันยังไงถึงคิดลามปามจะจาบจ้วงลูกสาวของผู้เฒ่าใจดี

โถ...โถ...ใจเย็นๆเถิดนะพี่น้อง

เขม้นตามองกะว่าคืนนี้พอคนสงบจะย่องไปจัดการ...

โมโหผมเขียนไปอย่างงี้ใช่มั๊ยล่ะ...กองเชียร์สารภาพก็เขียนอย่างงี้แล้วจะให้คนเขาที่อ่านคิดอย่างไร เขาก็คิดเป็นตาเฒ่าสัปดนคิดไม่ดีกะลูกสาวชาวบ้าน

โถ...โถ..อพิโธ่...อะพิถัง บาปกรรมตกถึงคนแก่

ผู้เฒ่าคิดหว่าง"เขม้นตามองกะว่าคืนนี้พอคนสงบจะย่องไปจัดการ..." แค่ผู้เฒ่ากะว่าให้มันมืดค่ำเสียหน่อยจะย่างไปอาบน้ำ ก็แค่นั้นเองที่ว่าจะจัดการนะคิดแค่นี้เอง อยากอาบน้ำเต็มที ส่วนเฮียเซ้ง...ตอนนั้นหลับฟี้ไปแล้ว

อย่างที่เฮียชมพู่พูด มันต้องอาบในที่โล่งแจ้งเราไม่เคยชินก็กะจะให้มันมืดลงหน่อยแล้ว"ค่อยไปจัดการ"

โธ่...โธ่...

[พิงธรรม์]

แหะ...แหะ...ท่อนบนเป็นส่วนเขียนที่ไม่เป็นเรื่องเป็นราว ส่วนตอนท่อนนี้ขอพูดอย่างเป็นเรื่องเป็นราวต่อซักนิด

ระหว่างซักถามสารทุกข์สุขดิบกับเจ้าบ้านใจดีที่เคยให้ที่พักพิง เอนหลังนอนพ้นความมืดคืนฝนตกหนักเมื่อปีก่อนที่ไปปั่นกะเฮียเซ้งกันสองคน

ก็ถามเรื่องทำมาหากิน ถึงได้รู้ถิ่นแถวนี้มีเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ประจำปีเหมือนกัน


บ้านหลังที่เราพักจะต่ำกว่าระดับถนนน่าจะถึงเมตร เจ้าบ้านบอกเมื่อปลายปีที่แล้วช่วงข้าวกำลังสุกเต็มผืนนารอการเก็บเกี่ยว พลาดพลั้งรอเวลาแค่หน่อยเดียวกลายเป็นมีฝนหนักน้ำบนเขาไหลลงทุ่งท่วมเจิ่งเต็มนาสองฝากของถนน ระดับน้ำสูงท่วมหลังถนนที่เห็นเป็นคันกั้นสูงขวางทุ่งนาหน้าบ้าน

กว่าน้ำจะลดระดับข้าวในนาก็เน่าเสียหายไปหมดสิ้น

ผมไม่ได้ซักถามในรายละเอียดว่าความเสียหายจะคิดออกมาได้เป็นเงินทองอย่างไร ทั้งไม่ได้ถามว่าปีหนึ่งทำนากันกี่ครั้ง เคราะห์กรรมชาวบ้านบางทีหากถามไปเราก็เศร้าใจช่วยเหลือเขาไม่ได้

รู้แต่ว่านาล่มครั้งนี้ข้าวที่รอเก็บเกี่ยวเสียหายหมดเลย ไม่ได้ผลเลยซักเมล็ดข้าว

ก็เป็นเหตุให้เกิดแรงบัลดาลใจ พวกเรายกข้าวสารที่(แบกขน)ติดตัวมา มอบปลอบใจ...คงได้แค่เป็นกำลังใจครับ

[พิงธรรม์]

เมื่อเช้าเจอเฮียชมพู่ ตามปรกติที่เจอกันทุกเช้า...ช่วงซ้อมวิ่ง

ถามเฮียชมพู่พูดเล่นหรือเปล่า ผมโพสท์ชนกันกะของเฮียแล้วข้อมูลมันหายหมด

ผมบอกระบบของไทยเอ็มทีบี เมื่อหลายคนโพสท์ชนกันมันจะรับของใครคนหนึ่งก่อนแล้วแจ้งบอกคนที่โพสท์แต่ไม่เข้าให้โพสท์ใหม่ โดยระบบมันตีกลับคืนแสดงเป็นหน้าที่เราเขียนในกรอบตอบกระทู้ให้ส่งซ้ำ

เฮียชมพู่...บอกใช่ทุกทีมันก็เป็นแบบที่ผมว่า

แต่คราวนั้นของที่กดส่งไปชนกะโพสท์ผม...มีทั้งรูปมีทั้งส่วนที่เขียน กดโพสท์แล้วมันหายไปเสียหมด เหลือแต่หน้ากระดาศขาวตอนที่รู้ระบบไม่รับโพสท์

ผมขอโทษ เพราะรู้ด้วยตัวเองก็เคยเจอ...แต่ผมเจอแบบระบบแจ้งเวลาการใช้ระบบมันหมดช่วงด้วยเว้นการใช้งาน(ไม่รู้กี่นาที) ด้วยเผลอเขียนเผลอทิ้งเครื่องนานไป พอเผลอส่งโดยไม่ทำสำเนาหากมันไม่รับที่ทำไปก็หายหมด

เซ็งเป็นวัน...กว่าจะต่อมู้ดติด กัดฟันเขียนขึ้นใหม่

ดูเหมือนปัญหาของเฮียชมพู่จะไม่ใช่ปัญหาที่ผมเคยเจอ เลยมาเล่าสู่กันฟัง

ตอนนี้ผมพยายามสร้างนิสัย (ฟังมาจากลุงเนตร)...ก่อนโพสทุกครั้งควรทำสำเนาเก็บไว้ก่อน

[พิงธรรม์]

ย้อนรอยปั่นไปตรงแยกกล้วยหอม ชื่อที่พวกปั่นคนรุ่นพี่ไปตั้งไว้เรียกกันที่พี่ฯเษมฯหรือลุงแซมของหลานๆในวงการซักถามหา


รูปภาพจากhttp://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=244286
ความเห็นที่๗๓

สารภาพกับพี่ฯเษมฯที่ตรงนี้...

ใจผมตอนกลุ่มหลักขาแรงปั่นนำหน้าแล้วแวะพักกินสัปรด


นึกกังวล

พรรคพวกพัก(เสียแล้วที่)ตรงนี้ คงไม่เหลือเวลาให้ผมพักที่ตรงร้านสาวน้อยของพวกเราตรงสามแยก

ผมอ้อยอิ่งออกตัวจากแคร่สัปรดคนสุดท้าย กะให้พวกกลุ่มหลักปั่นผ่าน(สามแยก)พ้นไปเสียก่อน แล้วผมจะค่อยวกไปหาแม่สาวน้อย(แต่ลำพัง) ด้วยเจียมตัวขืนแห่ไป...ฝีมือผมสู้เฮียเซ้งแกไม่ได้ จะอด(แดก)

เอาจริงๆ...ถึงสามแยกใจสลายแป้วหมดเลย สามแยกใหม่โดนปรับปรุงอยู่ในขั้นกรุยทางใหม่ ร้านค้าของสาวน้อยอยู่ในส่วนของพื้นที่ๆถูกไถขยายทางเป็นแยกใหญ่

อุตส่าห์กล้ำกลืนจูงรถสอบถามหาถิ่นอยู่ใหม่ของน้องนางย้ายไปไหน

ผิดหวัง...ช้ำใจคนพื้นที่ ไม่มีใครมีน้ำใจจะตอบเฒ่าสาวย้ายไปอยู่ไหน

หรือลุงถามคนผิด ไปถามแต่คนเฒ่าคนไม่สวยเขาอิจฉาเจ้าถึงปิดบังไม่ตอบลุงให้มีช่องทางไปอุดหนุนเจ้าอีกต่อไป

เฮ้อ...คร่ำครวญหาสาวน้อย แช่งชักบ่นคนที่ถามแต่ตอบไม่รู้...เราผิดหวัง

ครับ...ก็กะจะเอามาถามหนุ่มๆกลุ่มอุบล กลุ่ม"เสือเมืองเดช"ที่ครั้งก่อนบอกจะเป็นเถ้าแก่ไปสู่ขอให้หนุ่มๆในกลุ่มปั่น

มีใครรู้บ้างครับสาวน้อยขวัญใจผู้เฒ่า ร้านค้าตรงแยกกล้วยหอมเธอไปตั้งหลักค้าขายที่ไหน

[Chompoo]

ไก่ทำไมปากแบนๆล่ะครับทั่น

"""""""""""""""""""""""""""""""""""

ก็มัวแต่ชมสาวอาบน้ำ "เลยมีไก่พันธุ์ใหม่ ปากแบน"

[Chompoo]

อ้างถึง : เฮียชมพู่บรรยายพลาด...ผมนักจับผิด ภาพลูกสาวอาบน้ำนุ่งกระโจมอกครับ แหมไปบรรยายไม่มีอะไรปิด เดี่ยวผู้คนแตกตื่นแวะไปขอค้างบ้านตายายใจดีที่เคยให้พำนักแก่ผู้เฒ่าครั้งก่อน

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
นั่นแน่ !! พี่จารึก แอบดูอยู่เหมือนกัน รู้ด้วยนุ่งกระโจมอก "ที่ผมบรรยายว่าไม่มีอะไรปิด" นั่นมันหลังคา กับฝาผนัง..ครับ

[Chompoo]

อ้าว!!! เฮียเซ้งมาถึงก่อนแล้ว ทำหน้าจริงจัง... ใจเย็น... เย็น.... เฮีย

ทั้งหมดช่วงเยี่ยมเจ้าบ้านฯ ที่ใจดี จริงครึ่ง อำซะครึ่ง.... ก็เราคนกันเอง ไปไหนไปกัน
ก่อนปั่นถึงบ้านหลังนี้ บอกตรง ๆ เหนื่อยสุด...เลยครับ ก็ปั่นฯ ควบกันมาสามคัน มีผม เฮียเซ้ง เฮียแป๊ะ ลากกันมาเต็มที่ด้วยความเร็วเฉลี่ยมากกว่า 30กม.ต่อ ชม.ทางตรง เรียบดี ช่วงแรกผมลากมาพักใหญ่ ถัดมาให้เฮียเซ้งขึ้นมาลากบ้าง แต่อีกไม่ไกลจะถึงบ้านฯ บอกเฮียแป๊ะ เปลี่ยนหน้าที่ขึ้นมาลากบ้าง เฮียแก่ใส่สุด..สู๊ด..... นำห่างไปเลย (สงสัยแก่มันส์...) บอกเฮียเซ้ง ที่อยู่ปั่นฯ อยู่ข้างหน้า เฮียแก่ เลย... แหง่ ก็ก้มหน้าปั่นฯ .. เอา ปันฯ.. เอา.. ผมปั่นฯตาม เช็คระยะเล่น ห่าง 100ม. 150ม. ....300ม. สักพัก เป็นกิโล.... หายไปเลย.. แก่ไปรออยู่ข้างหน้าไม่มีใครปั่นฯ ตามมา คงเหงา... เลยปั่นฯกลับมาดู... ทำอะไรกันอยู่ พอดีลูกสาวเจ้าของบ้าน เดินข้ามถนนเข้าบ้านมาพอดี.. ตามรูป

เฮียเซ้ง เป็นคนน่ารัก... ไปไหน มาไหน ซื้อของบ้าง ขนมบ้าง แจกเด็ก ๆ ไปตลอดทาง รวมทั้งอุดหนุนสินค้า โดยเฉพาะคนเฒ่า คนแก่ เป็นประจำ และครั้งนี้ก็เช่นกัน ขนเอาเสื้อผ้าใหม่ ๆ ที่บ้าน ที่หนักกระเป๋าตลอดการเดินทาง มาฝากเจ้าของบ้านผู้ใจดี หลายตัว.. เลยครับ รวมทั้งข้าวสาร จาก นาข้าวปลูกเอง ของป๋าต๋อง อีกหลายถุง ใส่ในกระเป๋าสัมภาระของหลาย ๆ คนในกลุ่ม คนละถุง สองถุง ผมยังโดนไปด้วยสองถุง.. ปั่นหนักไปตลอดทาง จนต้องถามพี่จารึก ว่า เมื่อไรจะหุงกินซะที

นี่คือ ความประทับใจ และความน่ารัก ระหว่างการเดินทาง....

[พิงธรรม์]

อาศัยช่องว่างเฮียชมพู่ทิ้งช่วง
ผมตัวสอดแทรก...อาจจะไม่ไวเท่าเจ้าอาเจนตินาเบอร์สิบ แต่ก็พอแอบใส่รูปดึงกระทู้เฮียเขาย้อนรอยไปที่สะพาน...เฮียเซ้งเล่าเกร็ดสงครามกลางเมืองมีศพลอยเกลื่อนไปกับธารน้ำสายนี้


แทรกรูปน่ารัก เถ้าแก่แป๊ะแห่งเขาสามร้อยยอด อดีตคนอมโรคปัจจุบันเพื่อนเถ้าแก่หัวเราะเยาะเย้ยแกบ้าแล้ว เป็นเถ้าแก่ดันมาทำตัวเหนื่อยขี่จักรยานแข่งขันเพื่อนๆด้วยกันเขาขับเบนซ์คันโต

ของแกก็มี...แกคุยกะผม แต่ขับเบ้นซ์ไม่มัน ปั่นเมอริด้ามันกว่า

แกเพิ่งมาบ้า...ปั่นจักรยานรักษาโรค โรคภัยในตัวโรคประจำตัว(พวก)เป็นเถ้าแก่หายไปเกือบหมด

ชีวิตแกตอนนี้ แกบอกที่ผ่านมาทำไว้มากแล้ว ขอปั่นรถเที่ยวเพิ่มจากที่ปั่นล่าถ้วย...ผ่านทุกสนามของเมืองไทย

แกชอบสุดๆพวกสนามอ๊อฟโรด ฟันฟ่งปากเปิกฉีกมาแล้วหลายครั้ง...แกว่ายิ่งมัน

ผมฟังแกแล้ว...เข้าประเภทมามันตอนแก่ เด็กๆไม่เคยมันๆถึงมาสุดเดชเอาอีปูนนี้

ตอนปั่นเที่ยวกลุ่มนี้ เจอกันครั้งแรก เฮียแปะแกไว้ลายแช้มป์หลายสนามหลายถ้วย

แกอัดลูกเดียว...ผมบ่นในใจอุบอิบ ปั่น(แข็งฉิบ...)หายไปไหน

มีตรงจุดนี้...จุดที่แวะถ่ายรูปเอามาฝากเผื่อให้เห็นตัวจริง คนที่เรียกว่า"เฮียแปะ"

ก่อนหยุดตรงนี้เราพักกันก่อนแล้ว ออกปั่นไม่ถึงสิบนาทีผมทันเฮียแปะผลุบหัวโผลาผลุบอยู่ในดงหญ้า

ผมนึกว่าแก(คงจะปวดท้องขี้)...จอดแวะริมทาง

แต่มองอีกที...เอ...เฮียแปะของเรากะลังชื่นชมกะมวลดอกไม้ ที่งอกกลางป่าเป็นดงสวยงาม ดูตาเฮียแปะซิครับ แล้วดูมือ(น้อยๆ)ของเฮียแปะที่รวบประคองดอกไม้ในอุ้งมือ




ผมก็เลยทำตัวเป็นนักนิยมดอกไม้กลางป่าให้เหมือนกะเขา



เอาไว้กลบตัว อำพรางตัวตนปั่นๆเที่ยวไปมัวแต่ชมสาวๆ

[เสือเฟี๊ยม]

ทริปนี้ ท่าจะไม่เครียดเลยครับ อ่านไปหัวเราะไปจนน้ำหูน้ำตาไหล ช่างเอารูปกะเรื่องมาบรรเลงได้เหมาะดีแท้ครับ จะติดตามจนถึงเวียดนามเลยครับ

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ พี่จารึก คุณชมพู่ และทุก ๆ ท่าน
...เรื่องพิมพ์ ๆ แล้ว ส่งข้อมูลไปชนกันนี่ผมก็เจอประจำครับ เดี๋ยวนี้ถ้าผมจะร่ายยาว ผมพิมพ์ไว้ในไฟล์เวิร์ด ก่อน แล้วค่อยก๊อปปี้มาแปะ รับประกันอย่างไรข้อมูลของเราก็ยังอยู่ครับ ดอกไม้ที่พี่จารึกถ่ายมาสวยจังดอกสีขาว ไม่ทราบว่าดอกอะไรบ้านเราคงไม่มี เมื่อตอนที่ไปน้ำตกเซกะตาม ผมถ่ายรูปพันธุ์ไม้พวกเสี้ยว แต่ดอกสีแดงคล้ายดอกหางนกยูงฝรั่งไปให้ผู้เชี่ยวชาญช่วยจำแนกชนิดให้ได้รับคำตอบว่า บ้านเราไม่มี ผมเก็บเมล็ดมาเพาะขึ้นงามดีอยู่ได้พักเดียวก็เหี่ยวตายไป อาจจะเป็นเพราะภูมิอากาศไม่เหมือนกัน ... เรื่องที่พี่จารึก กับคุณชมพู่ ผลัดกันเล่ากำลังสนุกเลยครับ ขอบพระคุณครับ