ทัวร์เดี่ยว ตอน "WoW!!! Indonesia"

[RedHo]

อาโฮ่ว

"ซ้ายไปขวา เยาฮู นิชคุณ โจโก"

ผมจำได้ว่านิชคุณนี่เขาย้อมผมเป็นสีออกน้ำตาลแดงนะ

คนกลางในรูปนี้สีผมไม่เหมือนนี่

[Bike Addict]

มนต์เสน่ห์บาหลีของเค้านี่เฉพาะตัวจริงๆมีเสน่ห์น่าค้นหามากครับ ถ่ายรูปสวยมากเดินเรื่องละเอียดยิบชอบศิลปและการจัดสวนแบบบาหลีมาก คุณBike Addict ถ่ายให้ชมจนจุใจ ที่บาหลีฝนคงชุกมากสังเกตุในภาพเห็นตะไคร่จับตามทางเดิน ขอบคุณมากๆครับจะตามชมต่อไปจนจบครับ.

แม่นแล้วครับท่านบุญชัย ฝนตกเกือบทุกวันเลยครับ ทั้งๆ ที่เป็นหน้าร้อน ผมถามชาวบ้านแถวนั้นเขาก็บอกปรกติมันจะตก ถึงแม้จะเป็นหน้าร้อน ฝนดี ดินดำ น้ำชุ่มครับ
ตลอดทางแทบไม่เห็นหญ้าแห้งๆ อากาศแห้งเลย ที่นี้ปลูกข้าวทำนากันเยอะ แต่ข้าวก็ยังไม่พอสำหรับคนในประเทศ และคุณภาพข้าวก็แย่กว่าเมืองไทยเยอะ

เขายังอิจฉาเราเลยที่ปลูกข้าวเลี้ยงคนทั้งโลกได้และแถมข้าวไทยยังอร่อยที่สุด และเขาคงคิดว่าชาวนาไทยคงจะร่ำจะรวย และคิดว่าประเทศไทยมีระบบที่ดีในดูแลและพัฒนาเรื่องข้าว

อาโฮ่ว

"ซ้ายไปขวา เยาฮู นิชคุณ โจโก"

ผมจำได้ว่านิชคุณนี่เขาย้อมผมเป็นสีออกน้ำตาลแดงนะ

คนกลางในรูปนี้สีผมไม่เหมือนนี่

เอาเป็นว่าใกล้เคียงน่า หมอ

[Bike Addict]

ลองมาดูข้อมูลสภาพเส้นทาง ในรูปความสูง กับ ระยะทางกัน จะเห็นได้ว่า ผมต้องใต่ระดับความสูงขึ้นไปจนถึงเกือบ 300 m



ระหว่างทางก็เจอแผงขายผลไม้ข้างทาง



ดูกล้วยนี้ซิ ใหญ่เหลือเกิน ส่วนใหญ่เขาเอาไปทำพวกกล้วยฉาบไม่ได้กินทั้งผล



ผลไม้บางชนิดผมก็ไม่รู้จัก รู้จักแต่ทุเรียนน้ำครับ เพราะที่บ้านเคยปลูก แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นแล้ว



เห็นแล้วน้ำลายไหล เผาก็ดี หรือจะผัดกะปิกุ้ง เอาอะไรมาแลกก็คงไม่ยอม



ตาชั่งแบบนี้ใครใช้เป็นบ้างเอ่ย



สภาพบ้านเมืองระหว่างเส้นทางก่อนจะถึง Probolinggo

[Bike Addict]

ระหว่างรอรถไฟอยู่ครับ ผมยังสงสัยว่าเวลาผมขี่จักรยานหลายครั้งมักจังหวะดี ต้องหยุดรอรถไฟเสมอ





น้ำที่นี้จะขุ่นขลัก และไหลแรง เพราะมันไหลมาจากพื้นที่สูง ผมพยายามหาแม่น้ำสายใหญ่ๆ ใสๆ ในอินโดตลอดเส้นทาง ยังไม่ได้มีโอกาสเจอเลยครับ



เจ้าของนี้ช่างหาที่เหมาะในการจอดจักรยานจริงๆ



และแล้วเราก็ถึงเมือง Probolinggo ปลายทางของผมในวันนี้





นี้ก็พรรคคองเกรสอีกแล้ว



และนี้คือสุดยอดยานยนต์ประหยัดพลังงาน ที่น่าทึ่ง เวลาท่านเห็นมันเดินบนถนน จะเห็นมันตัวใหญ่จนเกือบเหมือนรถบรรทุก
และอำนาจในการแบกขน ก็น่าทึ่งเช่นกัน ผมเห็นมันแบกบ้านได้หลังนึง (ในเมืองอื่น) โอ้วววว แม่เจ้า มันช่างตื่นตาตื่นใจเสียจริง
ผมก็ขี่จักรยานเกาะตามมันอยู่พักนึง เหมือนพยายามทำตัวเป็นทีมสำรวจโลกของ เนชั่นแนลจีโอกราฟิค กำลังติดตามปลาวาฬหลังค่อม ยังไงยังงั้นเลยครับท่านผู้ชม



ผมก็ได้เช็คอินในโรงแรมใน Probolinggo หาข้าวในร้านอาหารไกล้ๆ โรงแรม เป็นพวก นาซิโกเร็ง กินแกล้มโค้ก แล้วรีบกลับมานอนเอาแรง

เพราะพรุ่งนี้ ต้องใช้แรงงานอย่างหนักแน่นอน.......

[Bike Addict]

วันที่สี่ของการเดินทาง จากเมือง Probolingo ไปเมือง Cermero rawang (Bromo mountain)



มาอินโดนีเซีย ไม่ได้เยือนภูเขาไฟ ก็คงมาไม่ถึงอินโดนีเซีย ภูเขาไฟโบรโม เป็นภูเขาไฟที่ยังตื่นอยู่ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ติดอันดับของโลก อยู่ในอุทยานแห่งชาติ
Bromo tengger semeru มีคำกล่าวที่ว่าใครอยากเรียนรู้เรื่องของภูเขาไฟ ก็ให้มาเริ่มที่นี้ ผมได้แพลนไว้ล่วงหน้าแล้วก่อนไป แลทราบดีว่าทางคงไม่ง่ายแน่นอน ผมเลยเตรียม
แผนการเดินทางในวันนี้ให้สั้นที่สุด แต่ 40 กิโลเมตรนี้ ผมใช้เวลาเกือบทั้งวัน ถึงที่ยอด เซราโม่ ตอนเกือบสามทุ่ม ถือว่าหนักหน่วง แต่ก็คุ้มค่ากับความสวยงามที่ผมได้เห็น

มาดูความชันของมันครับ ความสูงของมันอยู่ 2390 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลครับ จุดที่เห็นเป็นจุดที่บนที่พัก

[Meuy]

บัน ระ ยาย ได้แหล่มจริงๆ อาโฮ่ว จาคอยติดตามเป็นระยะๆจ้า

[Bike Addict]

บัน ระ ยาย ได้แหล่มจริงๆ อาโฮ่ว จาคอยติดตามเป็นระยะๆจ้า

ดีใจกับเจ้หมวยด้วย โพสท์ได้ 21 ครั้งแล้ว

[Bike Addict]

ตอนเช้าหลังจากจัดการเรื่องอาหารเช้าที่โรงแรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาออกเดินทาง

ผู้ชายท่านนี้คงเห็นผมจัดแจงเตรียมตัวอยู่ข้างหน้าโรงแรมแกเลยสนใจเข้ามาสอบถาม แกชื่อ อโรโจ้ เป็นฝ่ายฝึกอบรม ของหน่วยงานรัฐบาล
มาพักที่โรงแรมเดียวกันเพื่อจัดอบรมให้หน่วยราชการท้องถิ่นที่ Probolinggo




ภาพสวยๆ ระหว่างเส้นทาง





ร้านรถเข็นของที่นี้หน้าตาจะเป็นแบบนี้ครับ





ที่เห็นจะเป็นรถผสมปูนครับ

[Bike Addict]

เด็กๆ ที่นี้ดูช่างสงสัย พอเรียกบอกว่าว่าถ่ายรูป ต้องยืนแอคติ้งให้เสมอ ส่วนพ่อแม่ก็ยืนเชียร์อยู่ข้างหลัง



ตลาดสดครับ ที่นี้ปลูกแอปเปิ้ลได้นะครับ ลูกเล็ก อมเปรี้ยวแต่เนื้อแน่นดีครับ









ลำไม้ใผ่ใหญ่ยาวทีเดียว แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าข้างหน้า

[Bike Addict]

ผ่านหน้ามัสยิด ก็เห็นชายคนนี้ยืนถือตะกร้าอยู่ ก็ไม่รู้ว่าแกกำลังทำอะไร



ซักพักแกเดินเข้ามาหา แล้วบอกผมว่าช่วยถ่ายรูปแกหน่อย แกอยากดัง

โอเค เลยลุง ดังแน่



เมื่อขอดูในตะกร้า ก็เห็นเงินอยู่ ผมถามเขาว่าบริจากให้มัสยิดเหรอ เขาทำไม้ทำมือชี้ไปที่ผนังมัสยิด ก็เป็นอันรู้ว่ารับบริจาคไปซ่อมแซมมัสยิด

แต่ไอ้บุหรี่หนึ่งตัวนี้ คงไม่ได้บริจาคให้มัสยิดกระมัง



ถนนเริ่มแคบลง





ที่เห็นเป็นก้อนเกิดจากการเอาดินซึ่งเป็นดินเถ้าภูเขาไฟมาอัดเป็นบล๊อกสี่เหลี่ยมเพื่อใช้แทนอิฐ



ชาวบ้านเขาสีข้าวเอง ไม่ต้องพึ่งโรงสี ข้าวที่ปลูกที่นี้ก็เป็นข้าวไร่ ถามว่าทำไมรู้ เอ้า..... ก็ที่นี้เป็นเขาจะเอาที่ลุ่มที่ใหนมาปลูกข้าวเล่า





สีแล้วก็ตากไว้ข้างทางนั้นเอง แต่ที่นี้ก็ต้องเก็บทุกบ่าย เพราะฝนตกช่วงบ่ายเกือบทุกวันครับ

[Bike Addict]

พอผ่านโรงเรียนอยู่ริมทาง เห็นเด็กๆ เกาะกำแพงอยู่ เลยเข้าไปถ่ายรูป เท่านั้นละครับ เด็กๆ เกือบหมดโรงเรียนก็กรูกันเข้ามา



ผมเลยนึกสนุก ควักของที่ระลึกเป็นพวงกุญแจรูปแผนที่ประเทศไทย และถายคำถามเด็กๆ ว่า

ที่เห็นหน้าตาหล่อๆ ขี่จักรยานอยู่เนี๊ยะ มาจากประเทศอะไร????

คนแรกตะโกนผางออกมาเลย " ลาว "

คนถัดๆ ไป ก็ตอบประเทศไล่ไปเรื่อย จีน พม่า มาเลย์เซีย อินโดนีเซีย ไอ้อันคำตอบหลังนี้โดน มะเหงกไปหนึ่งที



ยังไม่ใครตอบถูก การจราจลก็เริ่มขึ้นเด็กก็ประชิดตัว หลายคนเริ่มเอามือไปกดกระดิ่ง แตะเบรค



สาวๆ ได้ยืนคุมเชิงปล่อยพวก หนุ่มจอมทะเล้น เล่นเกมไป



เห็นทีเลยต้องหาตัวช่วย โดยผมมีตัวเลือกให้ คือ มาเลย์เซีย ไทยแลนด์ ฟิลลิปินส์

ผู้โชคดีก็พ่อหนุ่มหน้าตาบ๊องแบ๋ว คนนี้

[Bike Addict]

แวะกินกาแฟร้านน้อสาวยิ้มสวยคนนี้



กาแฟที่นี้เขากินทั้งกากครับ แต่ผมไม่ถนัดเลยขอตะแกรงมากรอง



น้ำที่แกล้างถ้วยชำทำอาหาร แกต่อจากท่ออย่างนี้เลย แบบนี้หมดสิทธ์ได้ อย แล้วน้องสาวเอ้ย



ผมมองหาขนมแก้มกาแฟหน่อย ก็เห็นมันทอด แต่ลองแล้วรสชาติไม่ค่อยดีนักมันเหม็นน้ำมัน



คนนี้น่าจะเป็นน้องสาว อีกที ใส่เสื้อคอลึกซะ ทำเอารบกวนสายตาผมเวลาจ้องมองเธอจริงๆ



เห็นเขาเข้าครัวเลยตามเข้าไปถ่ายทำซะหน่อย


อันนี้ครกบ้านเขาครับ เขากินกะปิด้วยนะครับ น้ำจิ้มสาระพัดของที่อินโด ก็คือน้ำพริกกะปิบ้านเรานั้นเองรสชาตินี้เหมือนกันมาก ใช้จิ้มได้ทั้งผัก ทั้งเนื้อสัตว์ ปลา ไก่



นั่งๆ ชักหิว ก็เลยสั่ง หมี่โกเร็ง แบบซองสำเร็จรูปมากิน เขาก็ลวกใส่ชามมาให้



ลูกค้าในร้านสนใจจักรยานผมครับ

[Bike Addict]

ทางเริ่มใต่ระดับความสูงขึ้น ผมเริ่มเหนื่อยง่าย เลยแวะนั่งพักซะชมวิวซะหน่อย





มีทางแยกอยู่ข้างหน้า ซ้ายนี้ขึ้นเขาโบรโม่ ส่วนขวาไป สุราบายา เมืองใหญ่เจริญอีกเมืองนึงของอินโดนีเซีย








หนทางจากนี้เริ่มชันแบบไม่มีให้พัก ดังนั้นผมเลยหยุดบ่อยขึ้น กินน้ำเยอะมาก

[Bike Addict]

ผมรู้สึกเหมือนเจ็บๆ ที่ด้านหลัง และค่อยๆ เจ็บเรื่อย ไล่ขึ้นมา ผมเอามือไปจับข้างหลังก็รู้ว่าผมโดนตัวอะไรซักอย่างเกาะอยู่หลัง
ผมเลยขี่อย่างเร็ว (บนทางที่ชันๆ) เพื่อไปขอให้ใครซักคนช่วย วิ่งเข้าไปในธนาคารแห่งนึง ขอสาวที่นั่งในธนาคาร Bni ช่วยเอาออกให้หน่อย
เธอก็เอาไม้กวาดปัดออกให้ ตัวเบอเริ่มเลย

"Terima kasih เตอริม่า กาซิ" ผมบอกขอบคุณเธอด้วยภาษายาวี



ผมนั่งทำใจและพักเหนื่อยไปในตัวที่นั้นเลย ผมละเกลียดแมลงกว่างนี้มากเลย ดีนะตอนโดนมันเกาะ ไม่ร้องวี๊ดว้าย
จนเผยธาตุแท้ออกมา



ขี่ขึ้นได้ซักสองสามกิโลก็เหนื่อยอีกแล้ว เลยแวะพักถ่ายรูปน้องที่เดินลงมาจากบนเขา







ลองมาดู GPS เพิ่งแต่ความสูงที่ 968 เมตร เอง ถือว่ายังไม่ถึงครึ่งทาง เท่านี้ก็จะแย่อยู่แล้ว หมดแรง หิว
หมี่โกเร็ง ที่กินเมื่อกี้ย่อยและใช้เป็นพลังหมดเสียแล้ว

[Bike Addict]

ยิ่งสูงยิ่งหนาว สำหรับที่นี้ ยิ่งสูงยิ่งสวย











ที่นี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยมาก เกือบทุกชั่วโมง เดี๋ยวมืดครึ้ม เดี๋ยวก็แดดออก และก็มีฝน ผมยังสงสัยว่าชาวบ้านเขาตากผ้าทันแห้งมั๊ยเนี๊ยะ
ผมติดฝนอยู่ เลยอาศัยบ้านชาวบ้านแถวนั้นหลบฝน ข้างบ้านมีร้านขนม ผมเลยไปซื้อน้ำกับขนมมากินเพิ่มกับมันทอดที่ผมซื้อจากร้านกาแฟข้างล้าง
รสชาติจะไม่อร่อย แต่กินเพื่ออยู่ครับ ปรกติผมเรื่องมากในการกินอยู่แล้วแต่ถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ผมก็กินไม่เลือก