สรุปทริปปั่นรอบวงกลมเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 11-19 ตุลาคม 2551

[เอส-เมอร์ริด้า]

พอพ้นเนินอีกลูกเราก็เจอร้านค้าแล้วครับ ดูแล้วจะสั่งอาหารตามสั่งเพื่อจะได้หนักท้อง ไม่มีขาย มีแต่ก๋วยเตี๋ยวเท่านั้น จะทาน 2 ชามก็กล้วจุ๊ก และก็ตุนน้ำไว้มากๆ พี่สิงขรเล่นซะ 2 ชามเลย ดูแล้วบ้านหน้าอยู่มาก ข้างหลังบ้านบรรยากาศดี ต้องรีบกินจะได้เดินทางต่อไป เพราะเวลาไม่มากแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ก็เจอเนินขึ้นๆ ลงๆ ผมก็เริ่มมีอาการท้อบ้างแล้วเหมือนกัน ไปได้ไม่ค่อยเท่าไร 45 กม.ได้มั้ง

ลุงโจ้บอกว่าขวดน้ำล่นหายไปแล้ว สงสัยผูกไม่แน่งล่วงข้างทาง

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากนั้นเจอเนินลงครับ ดีใจมากๆ เหมือนปลาได้น้ำเลย เราดิ่งกันลงมาแบบรวดเร็วพอสมควร ผมก็ไม่เร็วเท่าไร แต่พอมาถึงบ.บ่อสลิ ไม่อยากเชื่อว่าทิวทัศน์สวยมาก พอดีกำลังดิ่งลงมาแล้วไม่สามารถถ่ายรูปได้ทันการ ยอมรับว่าเสียดายวิวตรงนี้จริงๆ ถ้าใครได้ไปช่วยบันทึกภาพก่อนลงสะพานหน่อยนะครับ

แต่ลงเนินมาได้ซัก 5 กม.ได้ ก็เจอเนินขึ้นชันอีกแล้ว ช่วงนี้เริ่มล้าบ้างแล้ว ค่อยๆ ปั่นขึ้นทีละนิดๆ จอดพักก็เติมข้าวเหนียวบ้างจะได้มีแรงปั่นต่อ

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากผ่านบ้านบ่อสลิแล้ว จะเจอเนินยาว 10 กม. พอบอกอย่างนี้ทุกคนทำหน้าตาอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด ดูแล้วมืดมิดที่จะไปถึงอ.แม่สะเรียงได้ ตอนนี้เวลา 15.30 น.แล้วครับ คิดว่าเดินทางมาได้ 50 กม. และเหลืออีก 50 กม.เหมือนกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

และแล้วสิ่งที่ไม่อยากเจอก็มาจนได้ครับ คือเมฆฝนตั้งเค้ามาแล้ว และก็ตกลงมาพอดี ลุงโจ้เห็นว่าไปต่อไม่ได้ก็หาที่พัก เจอกระท่อมหลบฝนพอดีเลยเข้าไปหลบกันก่อน ช่วงนี้เริ่มมีอารมณ์เครียดกับการปั่นจักรยานมากกว่าสนุกกับการปั่นแล้วครับ

ดูสถานะการณ์ซักพัก ฝนตกประมาณเกือบ 20 นาทีทำให้เสียเวลาไปใหญ่ ลุงโจ้แนะไอเดียมาก่อนเลยว่าจะกางเต็นท์นอนที่นี่ เพราะมีบ่อน้ำอยู่ใกล้ แต่ไม่มีอาหารอะไรเลย

ผมเสนอว่าให้ปั่นต่อไปก่อน เพราะข้างหน้า 12 กม.จะเจอด่านตรวจ มีร้านอาหารให้ทาน และสามารถกางเต็นท์ที่นั่นจะดีกว่า

ส่วนพี่สิงขรว่างัยว่าตามกัน ก็เลยรอจนฝนหยุดก็ไปต่อได้ มีชาวบ้านแนะนำให้พักที่ด่านดีกว่า แต่ต้องข้ามเขาไปอีก 2 ลูกครับ ตอนนี้ก็จะ 4 โมงเย็นแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากฝนหยุดตก ก็ตัดสินใจปั่นต่อไป เจอเนินหักศอกเลย ผมขอฮึดเฮือกสุดท้าย ปั่นขึ้นเขาสองลูกนี้ให้ได้ ตอนนี้ผมไม่รู้ไปโด๊ปอะไรมา ปั่นรวดเดียวถึงยอดเนินเลย อาจจะเป็นความกังวลด้วยกลัวมืด จึงรีบปั่นสุดฤทธิ์

สิ่งที่ต้องระวังอันดับต่อไปคือถนนลื่นครับ และจะต้องปั่นลงเขาด้วย ก็บอกให้ปั่นระวังมากๆ ไม่ต้องเร็ว

ขณะนี้เวลา 17.30 น.แล้ว ทำใจแล้วครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ในเมื่อเส้นทางมันสวยงาม ก็ต้องยอมเสียเวลาถ่ายรูปซะก่อน เรื่องเวลาไม่สนใจแล้วครับ

เห็นทุ่งนาขั้นบันไดสวยงามใต้สะพาน ผมกับลุงโจ้โดดลงจากรถถ่ายรูปก่อน พี่สิงขรไม่สนใจปั่นต่อดีกว่า

[เอส-เมอร์ริด้า]

อีก 20 นาทีก็ 6 โมงเย็นกับระยะทางที่เหลืออีก 34 กม. ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะไปถึง อ.แม่สะเรียง

เส้นทางตรงนี้หลังฝนตกมา ก็สวยงาม รู้สึกสดชื่นอย่างเห็นได้ชัด และเหมือนปั่นอยู่บนยอดเขา ได้พบพระพุทธรูปแล้วทำให้จิตใจดีขึ้นมากเลยครับ มีชื่อว่า พระพุทธมิ่งมงคลศรีสองเมือง ครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ก่อนเดินทางต่อ

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากนี้ไปก็เจอเนินยาวๆๆๆ มากๆๆๆ แต่ซึมๆนะครับ จานไม่แค่ 1-1 เท่านั้น ประมาณ 2-3 กิโลได้ จนมาถึงจุดพอพักขาได้บ้างก็จอดซักหน่อย

จากนั้นไปอีกซักพักก็เจอด่านสถานีตำรวจบ้านห้วยกุ้งแล้วครับ ตอนนั้นไม่รู้คิดอะไร บอกลุงโจ้ว่าเหลือลงเขาอย่างเดียว 20 กิโล ถ้าลงน่าจะ 1/2 ชม.เท่านั้นก็ถึง และดูแล้วว่าไม่มีอะไรขายเลย เราน่าจะลงทันเวลาไม่มืดมากได้ และเดือนนี้เป็นเดือนหงายข้างขึ้นด้วย มีแสงจันทร์ให้เห็นทางได้

ด้วยความคิดแว๊ปเดียวเท่านั้นแหละ ตัดสินใจเฉียบพลันลงเขามาทันใด

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากลงมาแล้ว ยอมรับว่าไม่เคยรู้สึกกดดันเท่านี้มาก่อนเลยจริงๆ พอลงมาได้ซักระยะที่เข้าใจว่าลงเนินอย่างเดียวไม่ใช่ซิครับ ลืมนึกไปว่ายังไม่ถึงดอยแม่เหาะเลย ปรากฎว่ายังเหลืออีก 10 กิโลกว่าจะถึงดอยแม่เหาะ และพอลงมาฝนก็ตกลงมาอย่างหนักด้วย และต้องปั่นขึ้นเนินอีก 3-4 เนินชันด้วยซิครับ ผมเริ่มใจไม่ดีเลย คิดอยู่ในใจ คิดผิดหรือเปล่าที่ไม่ได้พักที่ด่านตรวจก่อน แล้วค่อยลงมาวันพรุ่งนี้ก็ได้ แต่ในเมื่อลงมาแล้วจะกลับขึ้นไปก็ทำไม่ได้ เพราะลงมาไกลเหมือนกัน ก็เลยต้องไปต่อ ฝนยังตกไม่หยุด ที่เห็นดวงจันทร์จะช่วยก็ไม่มีเพราะเมฆบังหมดแล้ว

จากนั้นลุงโจ้ไฟหน้าไม่ติดอีก ผมเองก็เริ่มหิวมากๆ ด้วย เลยบอกลุงโจ้และพี่สิงขร ขอผมพักเติมน้ำตาลก่อน รู้สึกไปไม่ไหว ผมก็เติมน้ำหวานให้หมดเลย และมีขนมปังยังเหลืออยู่ ก็กินให้หมด เหมือนเตรียมแรงไว้งวดสุดท้าย

ส่วนพี่โจ้ก็หาถ่านไฟเพิ่มเติม โชคดีมีเหลือให้ใช้งานได้พอสมควร จึงสามารถใช้ไปได้ก่อน ฝนก็ยังตกอยู่ตลอดเวลา มองทางก็ไม่เห็นอะไรเลย ปรับไฟหน้าให้ต่ำเพื่อจะได้เห็นพื้นถนน และค่อยๆ ลงไปช้าๆ

ตอนนี้เวลา 1 ทุ่มกว่าๆ แล้วครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ตอนผ่านดอยแม่เหาะ มีเจ้าหน้าที่แนะนำที่พักให้ แต่ไม่รู้เป็นไร อยากจะไปพักที่แม่สะเรียงมากกว่า ผมบอกลุงโจ้ว่าลงเขาดีกว่า เพราะเริ่มเห็นพระจันทร์ส่องแสงมาที่พื้นแล้ว ทำให้ไม่มืดมากนัก

จากนั้นก็ลงเขากันมา ผมลงมาก่อน ตามด้วยลุงโจ้ และพี่สิงขรปิดท้าย ตอนนั้นผมลงมาเร็วมากๆ แต่ก็พยายามควบคุมรถอย่างมีสติ มีบางช่วงที่ถนนขรุขระ ทำให้แฮนด์กระเทือนอย่างมาก แต่ตะเกียบ salsa ดีจริงสามารถซักแรงกระแทกได้ดี ไม่แกว่ง และการเลี้ยวโค้งก็นิ่งมาก ผมยังลงมาแบบเร็ว ไม่รู้รีบร้อนอะไร อยากจะให้ถึงที่หมายเร็วๆ ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี ผมคิดอย่างนั้น

และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดกับผมจนได้ ปั่นลงมาช่วงนั้นเป็นทางตรง เลยปล่อยลงมาเร็วพอสมควร ได้ยินเสียงสุนัขวิ่งมาขนาบข้าง และเริ่มจะใกล้ตัวผมทุกที ผมตัดสินใจหักหลับนิดหน่อย แล้วหักแฮนด์กลับมาเพื่อจะตั้งหลักใหม่ แต่ในเมื่อลงเขามาอย่างรวดเร็ว ทำให้แฮนด์สั่นอย่างมากจนควบคุมไม่ได้ ผมเลยล้มลงไปนอนกองกับพื้น รีบพยุงตัวเองขึ้นมาว่าเป็นอะไรบ้างหรือเปล่า ช่วงนั้นลุงโจ้และพี่สิงขรปั่นลงมาพอดี ผมรีบตะโกนสุดเสียงบอกให้หยุด รถล้ม จากนั้นก็มาดูอาการ และรีบนำรถมาไว้ข้างทาง ตรวจสอบดูว่ามีบาดแผลอะไรบ้าง และสภาพรถว่าเป็นอะไรไหม

หลังจากดูแล้ว ไม่อยากเชื่อครับว่าไม่เป็นอะไรเลยซักนิดเดียว ตัวรถก็ไม่เป็นอะไรเลย จากนั้นก็ลงเขาอย่างระมัดระวัง และช้าๆ อย่างมากเลย ไม่เอาแล้วลงเขาแบบรีบร้อน

เราลงมาถึงอ.แม่สะเรียงประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง ผ่านหน้าโรงพยาบาลแม่สะเรียง และโทรหาที่พักชื่อว่าริเวอร์ไซร์ เกสต์เฮาส์ พอเข้าที่พักก็จัดเก็บสัมภาระ และไปหาอาหารมื้อเย็นที่กว่าจะได้กินก็ 3 ทุ่มกว่าๆ แล้ว ผมบอกพี่สิงขรของทานเต็มที่กับเส้นทางที่ผ่านมาซักหน่อย เล่นเอาจุกเลยครับ

เพื่อนโทรมาบอกว่ากว่าจะขึ้นดอยอินทนนท์ช่วงอุทยานที่พัก กม.31 ปาเข้าไป 5 โมงเย็น

ติดตามต่อวันพรุ่งนี้ครับ วันจันทร์ที่ 13 ต.ค. 51 เส้นทางจาก อ.แม่สะเรียง - อ.ขุนยวม หนักไม่แพ้กันเลย

[พอเพียง]

ชมภาพและอ่านมาถึงตรงนี้ ตื่นเต้นแทน
ลุ้นว่าจะพักกันที่แม่เหาะ หรือจะไปให้ถึงแม่สะเรียง
อาหารจะมีให้รับประทานกันหรือเปล่า

มาต่อเร็ว ๆ นะ รอชมอยู่ครับ

[XT]

สุดยอด มันมักๆ
ด้วยความเคารพครับ คุณ เอส-เมอร์ริด้า เป็นโรคประจำตัวเกี่ยวกับเบาหวานหรือครับ เห็นอยู่บนรถไฟต้องฉีดยาด้วย แล้วขี่มาต้องเติมน้ำตาลตลอด

[mosso JT.]

เข้ามาติดตามชม....เยี่ยมครับ