ผมใช้เวลาในการเดินดูตลาดเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนเข้าไปผมได้ฝากรถไว้ด้านหน้า ตรงที่ฝากรถมอเตอร์ไซเพราะเข็นเข้าไปไม่ได้คนเยอะ ใจหนึ่งก็กลัวรถหาย..หรือกระเป๋าหาย แต่คนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นบอกว่าไม่หายหรอก ไปเถอะ ผมก็ยิ้มให้ แล้วบอกขอบคุณ แล้วเดินเข้าไปในตลาด แต่ใจผมก็ยังกลัวอยู่ดี...ชื้อของเสร็จเดินออกมา รถยังอยู่...
ผมเลยถามตัวเองว่า...แล้วทำไม่เราถึงคิดว่า คนอื่น จะเอาของ ของเรา...
ผมเดินมาที่รถเก็บของ ทุกคนมองมาที่ผม ผมยิ้มให้ แล้วพูดว่า สบายดี...
แล้วผมกับเค้า ก็คุยกันยาวเลย..ถามกันไป ถามกันมา
