ชมรมจักรยาน สว 8นาฬิกาเดือน มีนาคม 2556เชิญแวะมาพูดคุยแชร์ความรู้เฮฮาครับ

[JUNE']

"ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์"]ปั่นกลับมาถ่ายภาพสะหน่อยพอหายเหนื่อย


ถ่ายรูปกับอาจารญวิบูลย์



เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊..........ดูๆแล้วรวมๆ หล่อ

สวัสดียามบ่ายทุกท่าน

[dewdew]

"ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์"]ปั่นกลับมาถ่ายภาพสะหน่อยพอหายเหนื่อย


ถ่ายรูปกับอาจารญวิบูลย์



เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊..........ดูๆแล้วรวมๆ หล่อ

สวัสดียามบ่ายทุกท่าน

เสื่อมีขนาดเดียว..แฮ่...แฮ่ น้อง "JUNE" เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊....พูดถูกเพ่ง ยามบ่ายกับของอร่อย หรือร่อยจังหู

[ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์]

"ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์"]ปั่นกลับมาถ่ายภาพสะหน่อยพอหายเหนื่อย


ถ่ายรูปกับอาจารญวิบูลย์



เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊..........ดูๆแล้วรวมๆ หล่อ

สวัสดียามบ่ายทุกท่าน

สวัสดีครับน้องJUNEเสื้อไม่ไหญ่ครับเวลาถ่ายรูปพี่ศักดิ์พยายามหายใจเข้าลึกๆๆเสื้อเลยดูเหมือนไหญ๋ เมื่อวานพี่ปั่นกลับมาถ้าได้ชาเย็นแล้วสุดยอดครับ

[ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์]

สวัสดีคับ....อาศักดิ์


สินค้ามาถึงแล้วนะครับ พรุ่งนี้ผมจะเอาไปให้ที่บุ่ง ไม่ทราบว่าอาศักดิ์เข้าบุ่งไหมครับ

ได้ครับน้องต้อมไตรพรุ่งนี้ที่บุ่งครับ

[ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์]

สวัสดีตอนใกล้เที่ยงครับลุงศักดิ์และทุกท่าน

สวัสดีครับน้องนก กลับมาจากไต้หน้าตาสดชื่นเนาะคงจะตัวเบากระเป๋าแฟบ ล้อเล่ง

[thuong]

เห็นพี่ศักดิ์กับ อ.จ boonkoratไปขี่รถเล่นที่พิมายใส่ชุดกองบินเท่อีหลีเด้อสิบอกไห่
ไว้มีโอกาศคงใด้ไปปั่นด้วยกันครับ.....ตอนนี้ก็ดึกแล้วเจอกันใหม่โชคดีสว8นทุกท่าน
จงรักคนอื่นเหมือน(รัก)ตัวเราเอง
คนthemall

[mam@panas bike]

ปั่นสนุกสุขสันต์หรรษา พากันปั่นมาเกาะลอย-เกาะสีชัง ของชมรมจักรยานเทศบาลเมืองพนัสนิคม พนัสไบค์ 24 มีนาคม 2556 ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ

ชมภาพทริปเกาะสีชังกดเบาๆตรงนี้เลยคร๊าบ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=668937

สวัสดีค่ะคุณพี่ศักดิ์ นู๋มีรูปไปปั่นบนเกาะสีชังมาฝากคะ แต่นู๋ไม่ได้ปั่นหรอกค่ะ เส้นทางบนเกาะน่ากลัว เพื่อนๆปั่นขึ้นเขาหงายหลังกันเป็นแถว

[ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์]

สวัสดีตอนเช้า อ.Bookorat rojtokyo songthemall คุณหมอเป็ด วิทูลเสียวเสี้ยว อ.เกียรติพันธ์ เสือเป๊าะแยะ น้องต้อมไตร น้องนกชายกลาง ลุงเนตร "น้องเสือบอยท้ายขบวน" ทนายอ้วน "หยดเงา" น้องหนูแหม่ม ตี๋เล็ก-เด็กรังสีฯ คุณผดุง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อนุสรณ์ สารวัตรเม้ง เฮียเส็ง จ่าสิบเอกสมเกียรติ คนมีสี จ่าสิบเอกสมบัติ นาวีเซียนพระ ไมเคิลซุง จันทน์ต้น น้องตารี น้องสนอง สุพรรณ1สิงห์น้อย น้องมิ้ว(เสือขี้เหนียว)พี่พล พี่มานะ พี่คล้อย ช่างต้อมจอหอ นิรนาม999 น้องJUNE ดาบชัด ทนายธาตรี ลอย(ร้อยโทรังสรรค์) น้องแขก(ลมรำเพย)โหน่งบ้านปวด โอ่งคนงาม ป๋าจุกสทล8 ฯลฯ สมาชิกทุกท่านที่ไม่ได้เอ่ยนามในที่นี้

[ลุงเนตร]

"..อรุณสวัสดิ์ครับ..ลุงศักดิ์..และทุกท่าน

[rural road]

เรื่องเล่าเ้านี้พี่ศักดิ์
ที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง แห่งหนึ่งของสยามประเทศ บรรดาศิษย์เก่าที่จบจากสถาบันนี้ แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพ มีชื่อเสียงในวงสังคม ตามวงการต่างๆ มากมาย มีทั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และที่กระท่อนกระแท่น ยังดิ้นรนอยู่ในหน้าที่การงานก็เยอะ

เนื่องในวาระ ที่อาจารย์พ่อซึ่งเป็นที่เคารพ ของศิษย์เก่าทุกคน เกษียณอายุ บรรดาศิษย์เก่า จึงถือเป็นโอกาสดี ที่จะกลับไปเยี่ยมสถาบัน เพื่อเลี้ยงสังสรรค์และรำลึกถึงอาจารย์พ่อ

หลังจากกินเลี้ยงกันมาได้พักใหญ่ วงสนทนาก็เริ่มเปลี่ยน ไปเป็นการบ่นพร่ำเกี่ยวกับความเครียด ในการทำงานและปัญหาชีวิต แต่ละคน มีปัญหาแตกต่างกันออกไปมากบ้างน้อยบ้าง อาจารย์พ่อฟังปัญหาของลูกศิษย์ทุกคนอย่างตั้งใจ รับฟังโดยไม่มีคำวิจารณ์ หรือนำเสนอความเห็นของอาจารย์เลยแม้แต่น้อย

เมื่อฟังปัญหาของลูกศิษย์จบทุกคน อาจารย์พ่อเสนอเลี้ยงกาแฟกลุ่มลูกศิษย์เก่า ท่านเดินเข้าไปในครัว และออกมาพร้อมกับกาแฟเหยือกโตและถ้วยก าแฟ แบบต่างๆ บ้างเป็นถ้วยกระเบื้องบ้าง เป็นถ้วยพลาสติก และบ้างทำด้วยแก้ว มีถ้วยกาแฟหลายใบที่เป็นแบบพื้นๆ ธรรมดา บางใบ สวยวิจิตรสูงค่า

อาจารย์ ชงกาแฟใส่เหยือกมาให้แล้ว พวกเธอจัดการรินใส่แก้วดื่มกันเองนะ บรรดาลูกศิษย์ มองถ้วยกาแฟหลากหลาย ด้วยความสนใจ แล้วพากันเลือกถ้วยกาแฟพร้อมๆ กับรินกาแฟออกมาจากเหยือกใส่ถ้วยต่างกันออกไปเอามือไว้

เมื่อลูกศิษย์ทุกคนต่างมีถ้วยกาแฟในมือกันทุกคน แล้วอาจารย์พ่อ กล่าวว่า

"ลองดูถ้วยกาแฟในมือของพวกเธอ กับถ้วยกาแฟที่เหลืออยู่ในถาดซึ่งไม่มีคนเลือกสิ สังเกตุกันรึเปล่า…. ถ้วยสวย ๆ แพง ๆ ถูกเลือกไปหมด เหลือไว้แต่ถ้วยแบบธรรมดาราคาถูก เป็นเรื่องปกติ…ที่พวกเรามักจะเลือก สิ่งที่ดีที่สุดโดยลืมคิดถึงความต้องการที่แท้จริงของเราและ นี่คือที่มาของความเครียดและปัญหาทั้งหลายในชีวิต"

ความจริงวันนี้สิ่ง ที่พวกเราต้องการแท้จริงคือกาแฟ ไม่ใช่ถ้วยกาแฟ แต่จิตสำนึกกลับ นำพาเราไปเลือกที่ถ้วย มิหนำซ้ำยังคอยชำเลืองมองถ้วยของคนอื่นๆ อีกด้วย

หากชีวิตคือกาแฟ หน้าที่การงาน ตำแหน่งต่างๆ ในสังคม ก็คือ ถ้วยกาแฟ มันเป็นเพียงเครื่องมือ อุปกรณ์ช่วยหยิบจับหรือประคองชีวิตของเรา มันไม่ได้ทำให้เนื้อหาจริงๆ ของชีวิต เปลี่ยนไป บางครั้ง….การมัวเพ่งที่ถ้วยใส่กาแฟ มันก็จะทำให้เราลืมใส่ใจกับรสชาติของตัวกาแฟ

ถ้ารู้จักชีวิตที่แท้จริง….ของหรือตำแหน่งหน้าที่ มันก็แค่ส่วนเคลือบ ไม่ใช่เนื้อหาหรือแก่นแท้ที่สำคัญของชีวิต

[NOKNICE]

สวัสดียามสายๆครับลุงศักดิ์และทุกท่าน วันนี้เริ่มงานหลังจากไปชาร์ตแบตมาหลายวันครับ

[JUNE']

"ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์"]ปั่นกลับมาถ่ายภาพสะหน่อยพอหายเหนื่อย


ถ่ายรูปกับอาจารญวิบูลย์



เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊..........ดูๆแล้วรวมๆ หล่อ

สวัสดียามบ่ายทุกท่าน

เสื่อมีขนาดเดียว..แฮ่...แฮ่ น้อง "JUNE" เสื่อต้วใหญ่ไปไม๊....พูดถูกเพ่ง ยามบ่ายกับของอร่อย หรือร่อยจังหู

เดี๋ยวนี้พิมพ์ผิด อาโย๊ะ.....

[JUNE']

[quote="rural road"] เรื่องเล่าเ้านี้พี่ศักดิ์
ที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง แห่งหนึ่งของสยามประเทศ บรรดาศิษย์เก่าที่จบจากสถาบันนี้ แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพ มีชื่อเสียงในวงสังคม ตามวงการต่างๆ มากมาย มีทั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และที่กระท่อนกระแท่น ยังดิ้นรนอยู่ในหน้าที่การงานก็เยอะ

เนื่องในวาระ ที่อาจารย์พ่อซึ่งเป็นที่เคารพ ของศิษย์เก่าทุกคน เกษียณอายุ บรรดาศิษย์เก่า จึงถือเป็นโอกาสดี ที่จะกลับไปเยี่ยมสถาบัน เพื่อเลี้ยงสังสรรค์และรำลึกถึงอาจารย์พ่อ

หลังจากกินเลี้ยงกันมาได้พักใหญ่ วงสนทนาก็เริ่มเปลี่ยน ไปเป็นการบ่นพร่ำเกี่ยวกับความเครียด ในการทำงานและปัญหาชีวิต แต่ละคน มีปัญหาแตกต่างกันออกไปมากบ้างน้อยบ้าง อาจารย์พ่อฟังปัญหาของลูกศิษย์ทุกคนอย่างตั้งใจ รับฟังโดยไม่มีคำวิจารณ์ หรือนำเสนอความเห็นของอาจารย์เลยแม้แต่น้อย

เมื่อฟังปัญหาของลูกศิษย์จบทุกคน อาจารย์พ่อเสนอเลี้ยงกาแฟกลุ่มลูกศิษย์เก่า ท่านเดินเข้าไปในครัว และออกมาพร้อมกับกาแฟเหยือกโตและถ้วยก าแฟ แบบต่างๆ บ้างเป็นถ้วยกระเบื้องบ้าง เป็นถ้วยพลาสติก และบ้างทำด้วยแก้ว มีถ้วยกาแฟหลายใบที่เป็นแบบพื้นๆ ธรรมดา บางใบ สวยวิจิตรสูงค่า

อาจารย์ ชงกาแฟใส่เหยือกมาให้แล้ว พวกเธอจัดการรินใส่แก้วดื่มกันเองนะ บรรดาลูกศิษย์ มองถ้วยกาแฟหลากหลาย ด้วยความสนใจ แล้วพากันเลือกถ้วยกาแฟพร้อมๆ กับรินกาแฟออกมาจากเหยือกใส่ถ้วยต่างกันออกไปเอามือไว้

เมื่อลูกศิษย์ทุกคนต่างมีถ้วยกาแฟในมือกันทุกคน แล้วอาจารย์พ่อ กล่าวว่า

"ลองดูถ้วยกาแฟในมือของพวกเธอ กับถ้วยกาแฟที่เหลืออยู่ในถาดซึ่งไม่มีคนเลือกสิ สังเกตุกันรึเปล่า…. ถ้วยสวย ๆ แพง ๆ ถูกเลือกไปหมด เหลือไว้แต่ถ้วยแบบธรรมดาราคาถูก เป็นเรื่องปกติ…ที่พวกเรามักจะเลือก สิ่งที่ดีที่สุดโดยลืมคิดถึงความต้องการที่แท้จริงของเราและ นี่คือที่มาของความเครียดและปัญหาทั้งหลายในชีวิต"

ความจริงวันนี้สิ่ง ที่พวกเราต้องการแท้จริงคือกาแฟ ไม่ใช่ถ้วยกาแฟ แต่จิตสำนึกกลับ นำพาเราไปเลือกที่ถ้วย มิหนำซ้ำยังคอยชำเลืองมองถ้วยของคนอื่นๆ อีกด้วย

หากชีวิตคือกาแฟ หน้าที่การงาน ตำแหน่งต่างๆ ในสังคม ก็คือ ถ้วยกาแฟ มันเป็นเพียงเครื่องมือ อุปกรณ์ช่วยหยิบจับหรือประคองชีวิตของเรา มันไม่ได้ทำให้เนื้อหาจริงๆ ของชีวิต เปลี่ยนไป บางครั้ง….การมัวเพ่งที่ถ้วยใส่กาแฟ มันก็จะทำให้เราลืมใส่ใจกับรสชาติของตัวกาแฟ

ถ้ารู้จักชีวิตที่แท้จริง….ของหรือตำแหน่งหน้าที่ มันก็แค่ส่วนเคลือบ ไม่ใช่เนื้อหาหรือแก่นแท้ที่สำคัญของชีวิต


สาธุ ......วันพระ สวัสดีทุกท่าน

..................................................................

ขออนุญาต คัดลอก มาให้ สว. ทุงสงอ่าน..........

[ลุงศักดิ์ นิคมรักษ์]

เมื่อเช้าขึ้นไปปั่นที่กองบินหนึ่งสองรอบ24กะโลอีก10นาที08.00นลงมาถึงลานถ่ายรูปเพื่อนๆสวบอกมีคนถามหามาจากสุพรรณบอกยังไม่กลับก็เลยตามมาเจอกำลังเล่นฟิตเน็ตอยู่ก็ชวนมาที่สภาคาปูชิโน่ถ่ายรูปร่วมกันครับ
1น้องชายเล็ก(สมชาย)2MrSurasak


1เฮียวิทูลเสียวเสี้ยว2เฮียเม็ง3อ.วิบูลย์4MrSurasak5น้องชายน้อย(สมชายมาจากสุพรรณทีมงานน้องสนองสุพรรณ1)6คุณหมอวิชัย7หลานอ.วิบูลย์ยินดีมากที่ได้เจอน้องชายน้อย



นี่คือภาพสามหล่อ หล่อเล็กหล่อไหญ่ หล่อนิดๆคนสุดท้าย:lol:

[BoonKorat.]

สวัสดีครับพี่ๆและเพื่อนๆส.ว 8น.ทุกคน เช้านี้ได้สมาชิกใหม่อีกท่านจากสุพรรณบุรี มาเยี่ยมถึงที่สามแยกปากตระไกร
-"เริ่มนับถอยหลังสู่วันรวมน้ำใจ อาทิตย์ที่ 31มีนาคม 2556"
-ท่านเป๊าะแยะ บอกแล้วว่ารถจะเปื้อนพี่ศักดิ์ไม่เชื่อลงแข่งVIP ที่ อ.พิมาย ผมออกสตาร์ทขี่ตามเกาะติดๆไปกลุ่มหน้า เห็นพี่ศักดิ์ควักผ้าเช็ดหน้าออกมาคิดว่าฝุ่นผงคงเข้าตา ที่ไหนได้? พี่แกเช็ดน้ำตาที่ไหล สงสารรถคันงามจะหมอง เพราะถนนลูกรังและหินเล็กๆนี่เอง เข้าตำรารักรถมากกว่าคนที่บ้านรึเปล่า?
-ภาพยามเช้าพี่เนตรสวยมากครับ
***ท่าน rural road ครับผมประทับใจ "เรื่องเล่าเ้ช้านี้พี่ศักดิ์"
-เมื่อเช้าเช่นกันที่สภากาแฟ คาร์ปูชิโน่ เมื่อครบวงสังสรร หลายท่านสั่งคล้ายกันอาจชอบหรืออยากลิ้มลองรสชาติกาแฟที่หอมกลมกล่อมและราคาแพง แต่ก็มีหลายคนที่สั่งตามที่ตนชอบและดื่มเป็นประจำ ไม่จำเป็นต้องแพงเช่นโอวัลตินหรือน้ำชาร้อนก็พอ ซึ่งบ่งบอกถึงอัตภาพ ความต้องการและความพึงพอใจของแต่ละคนที่เป็นตัวตนของเราเอง การพบปะสังสรรกันดีตรงนี้ ถ้าเรารู้จักคิดแต่อย่าจริงจังกับมันมากนักเพราะ "ตัวตนที่แท้จริงอาจไม่ใช่เช่นที่เรานึกคิดก็ได้" "แค่คิดคำนึงเล่นๆก็จะทำให้รู้จักคิด"