พม่าตราตรึง ภาคสอง!!! <<Tour of Myanmar 2013>> 9 วัน 9 คืน มัณฑะเลย์-มิทิตลา-กะลอว์-ทะเลสาบอินเล-พุกาม

[Chonburi Cycling]

อุตส่าห์ดูแผ่นที่มาอย่างดี พอปั่นไปจริงก็ต้องถามทางชาวบ้านไปเรื่อยเหมือนกัน
ใช้เวลาปั่นไปประมาณ 40 นาที เราก็งมหาวัดมหามัยมุนีเจอจนได้
จอดอุดหนุนร้านขายดอกไม้หน้าวัดพร้อมเอ่ยปากฝากจักรยานไว้ด้วย
ทั้งคนพม่าและนักท่องเที่ยวต่างมากราบไหว้พระมหามัยมุนีกันแน่นวัด
ทีแรกที่เข้าไปทหารที่ดูแลความเรียบร้อยไม่อนุญาตให้เราสามคนเข้าไปไหว้ด้านใน
เนื่องจากเรานุ่งกางเกงขาสั้น แต่พอทราบว่าเราเป็นต่างชาติเขาก็ให้เราไปกราบด้านในได้ครับ
พระมหามัยมุนีก็ยังงดงามเหมือนเช่นเคย

[Chonburi Cycling]

ชาวพม่ายังคงศรัทธาพุทธศาสนาอย่างเข้มแข็งและยินดีรับใช้ศาสนาด้วยใจเปี่ยมสุข

[Chonburi Cycling]

เดินมาด้านหลังเพื่อไปชมเทวรูปสำริด ปรากฏว่าประตูเหล็กปิดอีกแล้ว
มาสองครั้งแล้วก็ยังไม่ได้เข้าไปชมแบบใกล้ชิดทั้งสองครั้ง แต่ยังดีที่คราวนี้ได้เห็นสว่างหน่อย
เห็นเทวรูปทั้งหมดแล้วน่าเสียดายครับ โดยเฉพาะช้างสามเศียร น่าจะจัดวางให้เหมาะสมกว่านี้

[Chonburi Cycling]

เดินไปที่ทางเข้าด้านข้างด้านหนึ่ง ซึ่งไม่ค่อยมีคนมากนัก
ด้านนี้จะมีร้านจำหน่ายเครื่องไม้แกะสลักเต็มสองทางเดิน

[Chonburi Cycling]

บางร้านก็แกะสลักกันให้เห็นจะๆ สืบราคาดูแล้วพระพุทธรูปองค์เล็กสุดประมาณฝ่ามือ
องค์ละ 10,000 จ๊าต ไม่ได้ซื้อหรอกครับแค่ถามราคาดูเฉยๆ พอเป็นพิธีเท่านั้น

[Chonburi Cycling]

ใช้เวลาอยู่พักใหญ่จนเกือบหกโมงเย็นเดินกลับออกมา อ้าว! จักรยานไม่อยู่ซะแล้ว
ก่อนที่แม่ค้าขายดอกไม้จะชี้นิ้วไปด้านข้างวัด ที่มีเฮียไฮ้กับปลัดพจน์ยืนยิ้มรออยู่แล้ว

[Chonburi Cycling]

ขากลับจากวัดเราเปลี่ยนเส้นทางกลับ ทำให้หลงทิศหลงทางอยู่พักใหญ่
กว่าจะหลุดมาถนนหลักรอบวังมัณฑะเลย์ได้ก็ใกล้มืดแล้ว

[Chonburi Cycling]

ไหนๆ จะมืดแล้วเลยปั่นหาร้านข้าวมื้อเย็นซะเลย
ปั่นดูหน้าตาร้านอาหารหลายร้านรอบๆ วัง ก่อนมาลงเอยที่ร้าน Shwe Taung Tan
ที่ดูเข้าท่าเพราะเห็นมีลูกค้านั่งเกือบเต็มร้านและมีหม้อต้มน้ำก๋วยเตี๋ยวส่งควันฉุย ได้กินก๋วยเตี๋ยวสมใจอยากแน่
ก๋วยเตี๋ยวน้ำแบบพม่าหน้าตาแปลกๆ นี้ คนพม่าเรียก Kyae Ohe (flat noodle)
เราสั่งมากินคนละชาม รสชาติพอทนตามความอยาก ชามเดียวอยู่ครับเพราะมาชามใหญ่เบ่อเริ่มเทิ่ม
แต่ราคาก็ใหญ่ตามชามด้วย เพราะตกชามละ 2,800 จ๊าต ก็เกือบ 90 บาทจ้า! ไม่อิ่มก็ต้องอิ่ม!!!

[Chonburi Cycling]

ร้านนี้ตั้งอยู่ด้านโรงแรมที่เราพัก เมื่อกินเสร็จเราสามคนจึงตกลงกันว่ากลับไปอาบน้ำอาบท่ากันก่อน
แล้วค่อยออกมาปั่นย่ำราตรีคืนนี้กันอีกรอบ แต่เมื่อถึงเวลานัดดันมี"น้องฝน"ตกลงมาโปรยปราย
สุดท้ายต้องแกร่วอยู่ที่โรงแรมแทน เฮียไฮ้เลยเปิดสัมพันธไมตรีกับ Daw Su Latt Win เจ้าของโรงแรม
ด้วยกุนเชียง"ตือฮ้อ" 1 ห่อใหญ่ เฮียไฮ้ให้ผมบอกกับเจ้าของโรงแรมด้วยว่า
กุนเชียงห่อนี้รับรองความอร่อย กินแล้วแข็งแรงและแข็งนาน
ไอ้กินอร่อยกินแล้วแข็งแรงพอบอกได้ แต่กินแล้วแข็งนานไม่รู้จะหาศัพท์คำไหนบอกครับ จนปัญญาจริงๆ

[Chonburi Cycling]

คืนนี้มีฝนยาวเราเลยไม่ได้ออกไปไหน ผมคิดถึงคณะที่ไปเที่ยวเมืองพินอูลวิน
เลยเข้า Internet ของโรงแรมดูข้อมูลเมืองนี้ ดูแล้วน่าสนใจครับเป็นเมืองตากอากาศที่สวยงาม
มีสวนพฤกศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ก็ตั้งอยู่ที่เมืองนี้
นอกจากนี้การเดินทางไปเมืองพินอูลวินด้วยรถไฟ ก็เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวต่างชาติมาก
เพราะแล่นผ่านเทือกเขาที่งดงามจนฝรั่งเรียกเส้นทางรถไฟสายนี้ว่า "Railway to Paradise"

[Chonburi Cycling]

ศุกร์ 25 ต.ค. : วันว่างๆ(อันแสนวุ่นวาย)ในมัณฑะเลย์
.............................................................

เมื่อคืนนอนคนเดียวเลยได้หลับเต็มคราบ วันนี้เป็นวันที่เจ็ดแล้วทีี่ใช้ชีวิตในพม่า
เราไม่มีโปรแกรมหลักๆ ไปใหน เมื่อคืนเด็กที่โรงแรมก็แนะนำเราไปทั้งมิงกุน เมืองสกายว์ สะพานอูเบง
แต่เราก็ไปมาหมดแล้ว เลยนัดกันไปชมตลาดเซโจยามเช้ากันก่อนแล้วค่อยตั้งหลักว่าจะไปไหน
มีจักรยานอยู่กับตัว อยากไปไหนก็ได้ทั้งนั้น เวลาที่เรานัดกันตอนเช้าไม่ต้องห่วงว่าจะไม่ตื่น
ถึงจะนอนคนเดียวก็ตาม เพราะจะมีขบวนรถไฟวิ่งผ่านหน้าโรงแรมตอนหกโมงเช้าทุกวัน
ไม่วิ่งผ่านเปล่าๆ แถมเสียงหวูดดังสนั่นจนตกใจตื่นทุกเช้า เลยได้ตื่นแต่เช้าทุกวันที่นอนที่นี่ครับ
หน้าโรงแรมมีตลาดชาวบ้านเล็กๆ ตั้งแผงขายของกันริมทางรถไฟทุกเช้า วันนี้เลยแวะชมชิมลางก่อนไปตลาดเซโจ

[Chonburi Cycling]

ดอว์ซูลัตวิน เจ้าของโรงแรมก็ออกมาหาซื้อดอกไม้แต่เช้า

[Chonburi Cycling]

แถบนี้จะเป็นย่านอยู่อาศัยของชาวบ้าน ไม่มีนักท่องเที่ยวเพ่นพ่านซักเท่าไหร่
จึงได้เห็นการใช้ชีวิตของชาวมัณฑะเลย์แท้ๆ

[Chonburi Cycling]

จากนั้นใช้เวลาปั่นไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเราก็มาถึงตลาดเซโจ ตลาดเช้าที่ใหญ่ที่สุดของมัณฑะเลย์












เดี๋ยวมาชมต่อครับ

[Chonburi Cycling]

ตลาดเซโจเป็นทั้งตลาดค้าส่งและค้าปลีก จึงเป็นศูนย์รวมทั้งคนซื้อและคนขายชุลมุนไปหมด
คล้ายๆ กับตลาดใหม่เมืองชล แต่ของเขาใหญ่กว่าเยอะ พ่อค้าแม่ค้าส่วนใหญ่อัธยาศัยดี
แต่ก็มีเหมือนกันที่หน้าไม่รับแขก โดยเฉพาะแขกต่างบ้านต่างเมืองอย่างเรา
มีอยู่ร้านหนึ่งเราเห็นว่าหน้าร้านว่างอยู่จึงเข้าไปจอดจักรยาน โดนยายเจ้าของร้านตะโกนไล่ออกมาแทบไม่ทัน
ถึงจะออกปากไล่เป็นภาษาพม่า แต่ดูจากอาการก็รู้ว่าไม่ต้อนรับแน่ๆ
แต่โดยรวมแล้วคนพม่าก็ยิ้มแย้มแจ่มใสกับนักท่องเที่ยวดีครับ