สำรวจเส้นทางปั่น ไทย-ลาว-เวียดนามที่ใกล้ที่สุด กับเป๊ปเปอร์มิ้นคร๊าบ หน้า3เลยน๊ะคร๊าบ

[chinrmon]

[chinrmon]

พอถึงปุ๊ปก็รีบออกไปหาที่ปั่นกันรอบๆเมือง มีตึกราบ้านช่องแบบฝาหรั่ง ที่นี่ดูจะเหมาะกับการขี่จย.ถ่ายรูปมั่กมากคับ คราวหน้าว่าถ้ามากับกลุ่มจะชวนแข่ง ปั่นหามุมถ่ายรูป
กันซะเลยใครแนวกว่า ชนะเลิศ555 สวยสงบคนที่นี่เป็นมิตรมากครับยิ้มแย้มแจ่มใส ที่สำคัญซื้อข้าวของรับเงินบาทหมดเลย ผมอยู่ที่นี่2วันไม่ได้แลกเงินก็สามารถใช้จ่ายได้ด้วยเงินไทย
แต่ถ้ามันมีเศษต้องทอนก็ทำใจน๊ะครับ ปัดเศษหมด

[chinrmon]

[chinrmon]

วันนี้เข้านอนแต่หัววัน เพราะเพลียจากการเดินทางพอสมควรครับ ห้องวันนี้เจ้าของใจดีให้นอนได้สามคน ผมเตรียมที่นอนสำรองมาด้วย วันนี้หลับสบายกันไป
ห้องน้ำห้องท่า แสนจะสบายใครสนใจ แนะนำครับ Le Bouton D'or เลอบูตองดอร์ ท่าแขก แปลว่ากระดุมทองในภาษาฝรัางเศส เจ้าของดูแลเองประทับใจครับ

[chinrmon]

[chinrmon]

ภาระกิจวันแรก ตามหาเส้นทางปั่นจากท่าแขกไปหลักซาว ที่นี่เคยมีหลายคณะมาปั่นกันแล้วใช้เส้นทางหมายเลข13เลข8มุ่งหน้าเข้าเวียตนาม ผมเองก็หาข้อมูลมาพอสมควร
มันไม่ตื่นเต้นหากจะเดินรอยตามคนอื่นๆที่ผมได้ดูจากยูทูปจนคุ้นตาแล้ว ผมเลยเปลี่ยนแแผนมาใช้ทางหลวงหมายเลข12ตัดกับหมายเลข1ที่ไม่ค่อยจะมีคนพูดถึงนัก แล้วเท่าที่ผมมองเส้นนี้เป็นเส้นผ่าเขา
เดาเอาว่าน่าจะมีอะไรน่าสนใจบ้างซิน่ะ
วิ่งออกมาจากท่าแขกแ๊ปเดียวก็มาเจอกับนักปั่นเจ้าเก่าฟรองซัวและแฟนสาวชาวสเปนที่เมื่อคืนเจอกันที่ร้านขายข้าว ผมไม่ชักช้าหยิบกล้องมาถ่ายทั้งสองไว้ก่อนเลย พอเจอหน้ากันก็ทักทายกันเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว ก็อดไม่ได้ต้องแช่ะกันอีกยก
5555
เส้นทางที่ออกจากท่าแขกมาได้ไม่เกิน10โลอย่างที่เห็นภาพด้านบนครับ ภูเขาหินปูนทั้งนั้นเลย ถนนสวยแต่ผิวไม่เหมาะกับหมอบมากนักใหล่ทางก็ไม่มี มันคือข้อจำกัดของนักปั่นที่จะมาลองปั่นที่นี่ครับ
คงต้องเมาเทนหรือไม่ก็ทัวริ่งจะดีกว่า ระยะทางถนนหมายเลข12ตัดกับหมายเลข1น่าจะราว80โลก็จะมาถึงทางแยกตรงนี้จะผ่านสะพานข้ามห้วยขนาดใหญ่ที่สำหรับผันน้ำจากเขื่อนน้ำเทิน2ครับ

[chinrmon]

[chinrmon]

พอแยกเข้าถนนหมายเลข1ตรงสามแยกสะพานเขื่อน ก็เริ่มเป็นถนนเล็กลงครับ เป็นอย่างที่คาดเริ่มมีเขาชันๆจนสมาชิกในกลุ่มเริ่มมองหน้ากันว่า เหอะๆๆๆจะมาปั่นกันตรงนี้จริงๆเหรอ
มันน้องๆอินทนนท์เลยน๊ะความชันน่ะ ก็ว่ากันต่อไปช่วงนี้มันร้อนอาจไม่เหมาะ แต่ถ้าเข้าหน้าหนาวอาจกลายเป็นสวรรค์เลยน๊ะผมว่า ด้านบนเขาก็เป็นอย่างที่เห็นด้านบน เป็นแหล่งเก็บน้ำธรรมชาติกว้างขวางไปหมด
ผมสงสัยมันมาอยู่บนที่สูงอย่างนี้ได้ยังไง แต่ดูแล้วป่าก็โดนทำลายไปเยอะเหมือนกัน อดไม่ได้ให้คิดถึงเมืองไทยกลัวป่ามันจะเตียนหมดน่ะพี่ลาว

[chinrmon]

ที่นี่ยังเห็นบ.ทำไม้ส่งออกให้เห็นซุงต้นใหญ่ๆ ไม้พยุง ดุ้นๆท่อนเท่ารถนี่เยอะมาก เห็นแล้วอึ้งไปเลย
แต่ได้ข่าวว่าเค้าก็ไม่ให้สัมปทานกันแล้ว ก้ดีจะได้มีป่าเหลือถึงลูกถึงหลานกันน๊ะครับพี่ลาว

[chinrmon]

รถซุงที่เห็นนี่ ช่วงใกล้ๆด่านชายแดนเวียตนามวิ่งกันเต็มถนนชนิดถ้าปั่นจย.ต้องจอดให้เค้าเลี้ยวไปก่อนเลยคับมาทีกินรวบสองเลนมิดเลย
แถมมีบางวันตะแคงไม้เกลื่อนถนนวิ่งไม่ได้ก็มีอันนี้ไกด์บอกมาครับ รอกันเป็นวันกว่าจะผ่านได้ ก็ดูขนาดไม้แล้วกันท่อนนึงจะกี่ตัน หุหุหุ
เส้นทางนี้ระยะน่าจะราว60โล ลูกรังบ้างราดยางบ้างสายทัวริ่งดิบๆน่าจะชอบ โนน้ำ โนร้านอาหาร เตรียมไม่ดีหิวโฮกแน่ๆใครจะมาเส้นนี้เตรียม
ตัวให้พร้อมทุกอย่างเพราะไม่มีเซอร์วิซใดๆร่วม50โล มีแต่ป่าและเขื่อนกักน้ำ หน้าหนาวมาลองใหม่น่าจะน้ำเต็มๆคงสวยครับ
มาถึงหลักซาว...เมืองที่คิดว่าเป็นเมืองที่สามารถจะมาแวะพักได้หากปั่นมาที่นี่ แต่โรงแรมที่นี่ผมว่ามันเป็นอย่างลาวๆน่ะครับ(เข้าใจตรงกันน๊ะ)อิอิอิ
อยู่ได้แต่ไม่สะดวกสบายครับ ผมแวะทานข้าวที่นี่คุยกับเพื่อนว่าจะพักที่นี่ดีไม๊ย สรุปตรงกันกลับไปนอนท่าแขกดีกว่า แถมพรุ่งนี้จะต้องวางแผนข้ามไปเวียดนาม
ด้วยรถตู้เช่า ไปหาที่ท่าแขกจะง่ายกว่าไปเดาที่หน้าด่านเวียตนาม(เราคิดถูกที่สุดเพราะหน้าด่านชายแดน ลาว-เวียตนาม ชายแดนสมชื่อชายเเด๊นชายแดน)

[chinrmon]

วันนี้สรุปเราวนกลับมาท่าแขกอีกคืน(ติดใจที่นอนด้วย) ระหว่างเส้นทางขากลับเป็นวงกลมก็ได้สำรวจเส้นทางสาย8ไปพลางๆซะเลย เส้นสาย8นี่ถนนดีตลอดแต่ก็ไม่มีไหล่ทางเช่นเคย
จะว่าน่ากลัวก็ใช่แต่รถที่นี่น้อยมากครับแต่มาทีก็เร็วเหมือนกัน วัดใจคนปั่นกับคนขับกันล่ะกันหุหุหุ..มีเขาลูกโตๆสองลูกลูกละ20โลขึ้นลงพอเหงื่อแตก มีจุดชมวิวเขาหินปูนสวยๆให้ชมด้วย
สวยมากเลย..แต่ร้อนว่ะ ทำไมมันร้อนจั่งซี้ บ่าย3แก่ๆร้อนตัวดำปิ๊ดเลยว่างั้น

[chinrmon]

จบทริปวันที่สองด้วยการกลับมานอนที่ เลอบูตองดอร์ วันนี้เจ้าโยกเยก บิ๊กฟุตคันโตทำงานได้เมื่อยมากนวดคนในรถซะปั่นป่วนชวนอ๊วก ห่ะห๊า..

ดูเช้าที่แสนสงบของท่าแขกซิครับ

[chinrmon]

เช้านี้เราได้ติดต่อรถเช่าให้มารอที่หน้ารร.เพื่อเดินทางทะลุไปเวียตนาม ทีนี้ล่ะกรูจะพูดกะมรึงไม่รู้เรื่องแล้ว ก็ยังดีมีไกด์เวียตนามที่ทางเป็ปเปอร์มิ้นประสานงานไว้ให้ล่วงหน้าก่อนหน้านี้ครับ
แต่ไกด์ดูกึ่มๆงงๆไปหน่อยก็เอาน่ะ เราออกจากท่าแขกมุ่งหน้าสู่ด่านชายแดนเวียตนามระยะทางราว140กม.เป็นเส้นทางไม่ไกลครับผมว่าใครจะไปเวียตนามผ่านทางลาวเส้นนี้ไกล้ที่สุดแล้ว
ช่วงกม100นี่เริ่มเขาสลับแต่ก็เป็นเส้นทางที่สวย แต่ถามวว่าเหมาะกับจย.ไม๊ย ก็มาวัดใจกับรถดั๊ม22ล้อกันแล้วกันครับ ผมว่าผมก็ขาลุยน๊ะยังมีเหวอเวลาพี่แกบานใส่โค้งมาเต็มๆ แต่ดูเหมือนคนที่นี่
เค้าชินกับสไตล์แบบนี้กัน แต่เราคงไม่ชินอ่ะครับจากขับชิดซ้ายต้องมาขับชิดขวาก็ยากพอและ ไหล่ทางไม่มีให้หลบอีก รถพี่ลาวแต่ละคันก็ย๊าวยาว มือใหม่รอดยากหุหุหุ มีนั่งร้องให้กันบ้างล่ะ

มาถึงด่าน จาลอ ด่านลาว-เวียตนาม โอแม่เจ้ารถดั๊มจอดรอเป็นสิบคัน ถ้าปั่นมาตัวคงเป็นมด พวกผมมายืนเด๋อๆด๋าๆอยู่ เจ้าแคน(ไกด์ชื่ออิสานมากผมเลยถามว่าใครตั้งให้ บอกเค้าเคยมาเรียนที่สารคามครูตั้งให้ อ่อ เข้าใจและทำไม555)
ก็เดินเอาพาสปอร์ตไปจัดการให้ ส่วนพี่คนขับรถก็ไปจัดการเอกสารเรื่องรถ เราก็ยืนงงเป็นทัวร์ลูกเป็ด ที่ด่านเวียตนามดูจะเข้มงวดสไตล์คอมมิวนิสมากกว่าลาวครับขึงขังพูดจาเสียงดัง แต่กรูไม่รู้เรื่องยิ้มรอเจ้าแคนมาแปล สรุปคือเสียค่าผ่านแดนคนละ25000"""ดอง
ทีนี้ก็มีเจ้าหน้าที่สรรพากรมาตรวจถ หน้าตาจริงจัง ชี้เข้าไปที่จักรยานแล้วคุยกับคนขับทำนองว่าไม่ได้น๊ะจะเอารถจย.ใส่ไปในตู้ไม่ได้น๊ะถือว่าเป็นสินค้า แต่คราวนี้ยกให้ วันหลังให้เอาลงมาปั่น...หือเอางั้นเลย okคราวหน้ากรูจะปั่นมาก็และกัน แลบลิ้นให้ทีนึงพี่จะเครียด
ไปไหนเนี่ย555 ผมก็แค่จะเอาจักรกุยานไปปั่นบ้านเพ่เท่านั้นเอง..เฮ้อ แต่ก็ผ่านมาได้สะดวกโยธินคับจริงๆเค้ก็ดีแหละแต่ผมไม่ชอบชายในเครื่องแบบ5555

[chinrmon]

แวะทานข้าวที่ร้านอาหารเปิดใหม่ฝั่งเวียตนามแล้วคับ สะอาดดี ในอนาคตจะเปิดเป็นรร.ด้วย ก็ไม่เลวครับถือเป็นจุดพักที่พอเหมาะของนักปั่นได้เลย

[chinrmon]

กินข้าวไป...ห้าแสน...ดอง555...ตีเป็นเงินไทยราว800บาท อาหารใช้ได้ครับราคาก็พอไหว ทริปนี้ผมใช้เงินไปเกือบ10ล้านแนะครับ55555
รถวิ่งผ่านทิวทัศตามภูเขาสวยงามครับแต่รถวิ่งได้ช้ามากเพราะกฎหมายจราจรที่นี่บังคับนอกเขตเมืองไม่กิน80กม/ชม ในเมือง50กม/ชม ถ้าฝ่าฝืนโดนปรับ
4ล้าน...โอวสุดยอดเอาหกแสนสี่หารดูจะราวๆ8พัน อูยจับจริงปรับจริงด้วยเพื่อนเจ้าของรถตู้โดนไป แถมยุ่งยากมากเวลาจะเอารถออกนอกประเทศ เค้าเลยกลัวกัน
ช้าเลยทีนี้...
จุดหมายปลายทางผมอยู่ที่เมืองฮาติง ผมถามเจ้าแคนเมืองนี้มีอะไร แคนก็อ้ำอึ้งบอกมันเป็นเมืองอุตสาหกรรมพี่จะไปจริงๆเหรอ อ่าวในยูทูปก็ดันโปรโมทซะเว่อนี่หว่าจะเชื่อใครดี
เชื่อแคนล่ะกัน เลยถามว่าในรัศมี100โลจากฮาติงมีอะไรบ้าง แคนก็แนะนำ ฮอยอัน เว้ ดานัง มาเป็นชุด(เออมึงท่องมากรูรู้)กระจะมาปั่นเอาแบบมีที่ปั่นได้ด้วยน๊ะ แคนบอกฮอยอันน่าจะดี
แล้วใช้เวลาเท่าไหร่นั่งคำนวน4คืน5ว้น...บ้ารึไม่ได้แพลนมายาวขนาดนั้น ผมขอแผนที่เอามาดูรัศมี แคน..ฟองยาเคบังนี่อะไร แคนบอกผมก็กำลังจะแน่ะนำ เป็นอช.ของเวียตนามที่ขึ้นมรดกโลก
อ่าชักน่าสนใจงั้นเราไปนี่เลย...ไปๆๆๆ