ป้าตุ๊BJ มีรูปมาฝากจากพะโต๊ะ จ.ชุมพร.....ได้เที่ยว ได้แข่ง ได้เหนื่อยค่ะ สาแก่ใจจริงๆ!!

[ป้าตุ๊BJ]

ยิ้มไปไต่ไป ...พี่เปี๊ยกคงอยากบอก ป้าตุ๊เห็นหน้าผมมั้ย ว่ามีรอยยิ้มตรงไหน

[ป้าตุ๊BJ]

หลานๆพะโต๊ะน่ารักมากค่ะ ตามดูแลตลอด

[ป้าตุ๊BJ]

มาพักแป็บนึงค่ะ พอให้ได้หายใจบ้าง

[ป้าตุ๊BJ]

ดูจากท่าทาง ออกแนวปลงตกกับเส้นทางกันน่ะค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

พ่อคุณเอ็ย! มันจะสูงไปกว่านี้อีกมั้ยจ๊ะ ....สูงกว่านี้ป้าก็ไหวนะ

[ป้าตุ๊BJ]

เป็นไงคะ อยากมากันนัก พะโต๊ะน่ะ สบายใจไบค์จอยกันไปค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

สบายๆ ดูได้จากใบหน้าค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

ดูเส้นทางค่ะ ช่างแสนล้านง่ายอย่างมากๆค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

ดูคุณหลานหน้าตาแจ่มใสนะคะ เหนื่อยมั้ยล่ะ ป้าจะได้ให้พักก่อน

[ป้าตุ๊BJ]

ส่วนป้ากับชาวคณะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ป้ายังไหว (อันนี้พูดจากใจ )

[ป้าตุ๊BJ]

มาเจอสะพาน แสนดีใจ

[ป้าตุ๊BJ]

มาเจออีกแล้วค่ะ ทางที่ป้าชอบมากค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

มันจะชันไปถึงไหนวะ

[ป้าตุ๊BJ]

เข้ามาเก็บปาล์มแล้วค่ะ....มาปั่นผ่านที่ของเค้า ก็ต้องมาช่วยเค้าทำงานด้วยนิ

[ป้าตุ๊BJ]

มาแล้วค่ะ ....น่าจะเป็นเนินที่สุดแสนจะทรมานอย่างมากของเราชาวคณะ....คงใช่นะคะ ....ไม่อยากจะคุย ขนมค่ะ