*..สรุปทริป..ปั่นคารวะฤดูฝน ด้วยทริปซำเหมา ๖ วัน ๕ คืน (๓ - ๘ ก.ย.)..*

[ลุงเนตร]

ภาพและบรรยายใด้ดีมากครับ รู้สึกเหมือนใด้มาปั่นด้วยแต่ไม่เหนื่อยเท่านั้นเอง รอชมต่อครับลุงเนตร

..ขอบคุณมากครับ ที่เข้ามาติดตาม..

[ลุงเนตร]

..ชมภาพที่น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น..ต่อครับ..

[ลุงเนตร]

..ช่วงบ่าย..เดินไปเที่ยวน้ำตกชั้นที่ ๕ แล้วเดินกลับ



..เย็นวันนี้ ณ ที่พักน้ำตกห้วยแม่ขมิ้น เวลา ๑๘.๓๐ น. ฝนตกลงมาอย่างหนัก เรือนพักน้ำไหลจากชายคาทั้งสองด้าน เหลืออยู่ช่วงตรงกลาง พอกางเต๊นท์ได้เท่านั้น

..๒๐.๐๐ น. จึงซาแล้วพรำต่อทั้งคืน

..จบการสรุปวันที่สาม (๕ ก.ย.๕๕) แล้วครับ..กรุณาคอยตอนต่อไป ที่เป็นวันหฤโหดที่สุดในทริป..

[หยดเงา]

สวัสดีครับ..ลุงเนตรมีแต่กิจกรรมที่ดีๆ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับทุกๆคน ผมไม่เสียแรงใจเลยครับที่ได้รู้จักกับลุงเนตร จากใจจริงของเสือพนัสนิคมครับ

[patlung]

สวัสดีครับลุงเนตร ไปห้วยแม่ขมิ้นหน้าฝนวิวทิวทัศน์สวยงามและชุ่มฉ่ำดีจังเลยครับ
ลุงแข็งแรงเหมือนเดิมเลยครับ ผมเองยังไม่มีโอกาสปั่นไป ได้แต่ขับรถและไปปั่นเอาใกล้ๆน้ำตก

มีรูปที่ไปปีที่แล้วมาฝากครับ เป็นต้นหน้าฝน น้ำยังน้อยอยู่

[ธาตรี กานตานนท์]

สวัสดีครับ...ท่านผู้เฒ่า..คิดถึงครับ...!!

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับ..ลุงเนตรมีแต่กิจกรรมที่ดีๆ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับทุกๆคน ผมไม่เสียแรงใจเลยครับที่ได้รู้จักกับลุงเนตร จากใจจริงของเสือพนัสนิคมครับ

..ขอบคุณมาก ๆ สำหรับ "แรงใจ" ที่มอบให้กับลุงอย่างจริงใจไม่เสียดาย ขอหลานจงเจริญ ๆ และมีสุขภาพดีด้วยการปั่นจักรยานด้วยความปลอดภัยตลอดไป..

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับลุงเนตร ไปห้วยแม่ขมิ้นหน้าฝนวิวทิวทัศน์สวยงามและชุ่มฉ่ำดีจังเลยครับ
ลุงแข็งแรงเหมือนเดิมเลยครับ ผมเองยังไม่มีโอกาสปั่นไป ได้แต่ขับรถและไปปั่นเอาใกล้ๆน้ำตก

มีรูปที่ไปปีที่แล้วมาฝากครับ เป็นต้นหน้าฝน น้ำยังน้อยอยู่

..ขอบคุณมาก ที่เข้ามาติดตาม..ชมเชย..และนำภาพน้ำตกไหลไม่หยุดมาให้..ชั้นที่ ๔ มุมเดียวเหมือนกับของลุงที่ถ่ายมาเลย ทั้งภาพนิ่ง และภาพเคลื่อนไหว สำหรับภาพเคลื่อนไหว ยังไม่ทราบวิธีทำนำมาโพสท์เลย ทราบไร ๆ ว่าต้องนำเข้ายูทูป แต่ยังไม่มีเวลา..

[ลุงเนตร]

สวัสดีครับ...ท่านผู้เฒ่า..คิดถึงครับ...!!

..คิดถึงเช่นกัน อยากกอดนาน ๆ อย่างที่กำลังกอดลูกชายนั่นแล..

[โดราเอมอน3]

สวัสดีค่ะลุงเนตร..ภาพสวยมากๆเลยค่ะ..ดูเพลิน..ลุงใช้เวลาปั่นทั้งหมดกี่วันคะ..แล้วขากลับปั่นกลับรึเปล่าคะ

[ลุงเนตร]

สวัสดีค่ะลุงเนตร..ภาพสวยมากๆเลยค่ะ..ดูเพลิน..ลุงใช้เวลาปั่นทั้งหมดกี่วันคะ..แล้วขากลับปั่นกลับรึเปล่าคะ

..ขอบคุณ..ที่เข้ามาดู..และชม..

- ใช้เวลาทั้งหมด ๖ วัน

..วันแรก บางนา - สุพรรณ ๑๑๔ ก.ม. แล้วหลานเก้าขับรถไปส่ง อ.อู่ทอง

..วันสอง อ.อู่ทอง - ต.เอราวัณ ปั่นตลอด ๑๓๐ ก.ม.

..วันสาม ต.เอราวัณ - น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น ๕๐ ก.ม. ปั่นตลอด

..วันสี่ น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น - ถ้ำธารลอด อช.เฉลิมรัตนโกสินทร์ (บ้านท่าลำใย) ๙๒ ก.ม. ปั่นตลอด ห่าง อ.หนองปรือ ๒๐ ก.ม.

..วันห้า - ถ้ำธารลอด - อ.อู่ทอง .. ๙๐ ก.ม. ปั่นตลอด

..วันหก - อ.อู่ทอง ปั่นก่อนถึงบ้านเก้าห้อง ๒๐ ก.ม. ต่อจากนั้น หลานเก้า ณ สุพรรณ ขับรถไปส่งที่ อ.ตลิ่งชัน แล้วปั่นกลับบ้านบางนาอีก ๒๕ ก.ม.

..เส้นทางท้าทายความสามารถ..เรียบมีทั้งราบและไม่ราบ..รถน้อย..ต้นไม้เยอะ..ได้ใกล้ชิดป่าเขามาก..ปั่นครบรอบกล้ามขาแข็งขึ้นอีกโข..แต่กล้ามเนื้อที่แข็งจากการออกกำลังกายนี่ เขาบอกว่า (ใครก็ไม่ทราบ) เหมือนกับคำพังเพยที่ว่า ๗ วัน จากนารี เป็นอื่น ผมแปลเอาเองว่า ทำให้แข็งกลับมาแล้วถ้านั่ง ๆ นอน ๆ ไม่ออกกำลังกายเลย ๗ วัน ก็หมด เหลือเท่าเดิม นั่นแล..

[ลุงเนตร]

..กลับมาสรุปต่อครับ..

..วันที่สี่ .. ๖ ก.ย.๕๕ .. น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น (อช.ศรีนครินทร์) - ถ้ำธารลอด (อช.เฉลิมรัตนโกสินทร์) ระยะทาง ๙๒ ก.ม.

..เมื่อเย็นวาน ฝนตกหนักตั้งแต่ ๑๘.๓๐ น. ซาเมื่อเวลา ๒๐.๓๐ น. แล้วพรำตลอดคืน

..เราตื่นกันก่อนตีสี่ เพราะนัดกันไว้ว่า ตีห้า ล้อหมุน ระยะทางของวันนี้เรายังคำณวนไม่ได้ว่ากี่ ก.ม. และเส้นทางปั่นเป็นอย่างไรบ้าง

..เราต่างทำเวลาได้ดี ก่อนตีห้าเล็กน้อย เราพร้อม ยังไม่สว่าง เปิดไฟฟ้า-หลัง กันพริบพรับ ล้อหมุนออกจากที่ทำการอุทยาน ซึ่งเป็นเนินสูง ต้องค่อย ๆ เบรค ไหลลงไปเรื่อย ๆ

..ถึงด่านเก็บเงิน ถามเจ้าหน้าที่ให้แน่ใจอีกที จากที่ถามไว้เมื่อบ่ายวานนี้แล้วว่า ไปลงแพขนานยนต์ทางไหน

..เลี้ยวซ้ายไป ๗ ก.ม.ครับ. (เจ้าหน้าที่ตอบ)

..ขอบคุณมากครับ

..เราปั่นไปตามทางที่เขาบอก เป็นถนนปูนรราบเรียบ สักพักรู้สึกหนักแรงน่องขึ้นเรื่อย ๆ จนปรับเกียร์เบาสุดแล้วรถก็ยังไม่เคลื่อน ก่อนล้ม ลงจูง ก่อนเป็นคนแรก ตามด้วยคุณหนุ่ย ตามด้วยคุณเอ๊ะ เห็นคุณสมนึกกระดื้บ ๆ ๆ ๆ ขึ้นไปเรื่อย ๆ จนพ้นเนิน (น.น.ท้ายรถเพียง ๕ ก.ก.เท่านั้น ของผม ๒๕ ก.ก.) โห..เหนื่อย คงเป็นดังคำพังเพยโบราณว่า "เข็นครกขึ้นภูเขา" กระมัง

[ลุงเนตร]

..ถึงยอดเนิน นึกว่าจะลงดิ่งมาก ใจไม่ดี ผิดคาด ลงนิดเดียว แล้วลง ๆ ขึ้น ๆ ไปอีกพัก ถนนปูนหมด กลายเป็นดินลูกรังเละด้วยฝนตกลงมาทั้งคืนนั่นเอง

..เราปั่นผ่านทางเละและขลุขละหลุมบ่อ ตามคันหน้าที่บอกสภาพของถนนไปเรื่อย ๆ ด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง สัมภาระก็หนัก ถนนก็แฉะ

..ซ้ายหลุม..ขวาหลุม..เละมาก..กิ่งไม้ขวาง..คุณเอ๊ะ อยู่คันหน้าบอกไปเรื่อย ๆ ลุงตามหลัง เป็นคันที่สอง คุณหนุ่ย และคุณสมนึก เป็นคันที่สามและสี่

..ช้าหน่อย..ลุงตามไม่ทัน..ถนนแฉะ มีหลุม ไฟติด ๆ ดับ ๆ เมื่อได้รับการสั่นสะเทือน ตาไม่ค่อยดี สัมภาระหนัก อายุมากกว่าเพื่อน (ข้ออ้าง)

..ปั่นไปได้ประมาณ ๕ ก.ม. ฟ้าสาง เริ่มสว่าง จากเมฆขาวบนท้องฟ้าสะท้อนแสงลงมา ทำให้เราพอมองเห็นทางปั่นกันสบายขึ้น

..ระหว่างทาง ช่วงหนึ่ง ผมคิดวิตกกังวลกลัวว่าจะไม่มีแพขนานยนต์ข้าม เพราะดูจากสภาพอากาศ ถนนหนทางและช่วงเวลาแล้ว คนขับแพอาจคิดว่าไม่น่าจะมีผู้โดยสาร ถ้าไม่มีแพขนานยนต์ข้ามอ่างเก็บน้ำ เราก็ต้องปั่นกลับทางเดิม ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเบื่อ และไม่ต้องการ

..๐๖.๔๕ น. เราถึงริมอ่างเก็บน้ำ เพื่อน ๆ ลงไปกันก่อน ผมยังอยู่บนตลิ่ง เห็นคันหน้าจูงนำไปลงแพขนานยนต์ลำหนึ่ง ใจผมยังคิดว่า ลงไปกันแล้ว มีคนขับแล้วหรือเปล่า

..ผมจูงรถตามลงไปเรื่อย ๆ จนลงไปอยู่ในแพขนานยนต์ เห็นคนขับเรือนั่งประจำอยู่ที่พวงมาลัย ยังไม่ได้สตาร์ทเครื่อง เราจอดจักรยานและนั่งกันเรียบร้อยแล้ว คนขับเรือจึงลงมาดึงโซ่ยกชานหัวแพสูงขึ้นพ้นพื้นดินริมฝั่ง แล้วเดินกลับไปสตาร์ทเครื่อง ปีนขึ้นไปนั่งประจำที่ขับ เร่งเครื่องถอยหลังออกจากตลิ่ง ตั้งลำตรงแล้วเดินหน้าออก

..ช่วงหนึ่งถามเขาว่า ระยะทางกี่ก.ม. และใช้เวลากี่นาที

..เขาตอบว่า ๗ ก.ม. ประมาณ ๑ ช.ม.

[Ratkorn Kulbul]

สวัสดีครับ คุณลุงเนตร ... ขอขอบคุณครับ ภาพน้ำตกสวยๆ บรรยายกาศธรรมชาิติที่สดใส ชมแล้วสบายใจมากเลยครับ

[ลุงเนตร]

..ท้องเริ่มหิว เราหยิบเสบียงที่เหลือจากเมื่อวานออกมาแบ่งกันทาน

..พอเรือออกเดินหน้าเต็มสูบ เราก็เริ่มทำการถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึกกัน..

..ระหว่างนั่งอยู่บนแพขนานยนต์ ฟ้ามครื้ม ลมแรง เย็นเกือบหนาว ต้องเอาผ้าใบกันสาดลงบัง

..อ่างเก้บน้ำเวิ้งว้าง กว้างใหญ่ ใสสะอาด เห็นฝั่งอยู่ไกลลิบ ๆ คิดไปไกล ด้วยความกลัว จากการสูงวัย ถ้าแพจมจะทำอย่างไร แหงนขึ้นไปใต้หลังคา มีเสื้อชูชีพอยู่หลายตัว ค่อยสบายใจ นั่งดูลม ชมวิว ต่อได้อย่างหายห่วง หมดกังวล

..ช่วงหนึ่งคิด ใต้น้ำมีอะไรบ้าง ต้นไม้ตายซากเพราะถูกน้ำท่วม เนินเขาเตี้ย ๆ กุ้งหอยปูปลา งูเงี้ยวเขี้ยวขอ เข้โขง ต้องมีแน่นอน ตลอดถึง หมูหมากาไก่เป็นห่านคน ก็อาจมี แต่เป็นวิญญาณที่ถูกน้ำท่วมตาย

..ในอ่างเก็บน้ำใหญ่โตมโหราฬปานนี้ ปลาตัวโต ๆ คงมากมาย ปลากดคังตัวซักโล ต้มยำน้ำข้น ใส่กะทิมะพร้าวขูด พริกเผา ยี่ห้อ "เนตร-อรุณ" ใส่เห็ดฟางตูม ๆ เคี้ยวหนึบ ๆ นุ่มฟัน ควันฉุย ร้อนอุ่น ๆ ซดโฮกอือ หลังดื่ม ๐๓๗ โอย..น้ำลายสอ ต้องรีบปิดริมฝีปากบนล่างประกบกันโดยเร็ว ช้าน้ำยายไหยแย่

..คิดนั่นนี่ มองโนนโน่นโน้นโน๊นโน๋น

..ประมาณ ๑ ช.ม. (๗.๔๕ น.) แพถึงฝั่ง ขานเหล็กหัวแพเสียบสวบเข้ากับพื้นดินริมตลิ่ง แพหยุดนิ่ง เราจูงรถขึ้นไปบนตลิ่ง พบถนนลูกรัง ยางล้อหลังรถคุณเอ๊ะ..แบน งานเข้า ต้องหยุดขบวนทำการช่วยกันปะยางกันอยู่พักหนึ่ง