สรุปทริป ทัวริ่ง ญี่ปุ่น Fukuoka - Osaka (21-29 July 2012)

[gap]

คุร ittipong
ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนกันตอนดึกคับ ^^

[gap]

ต่อ

[gap]

26July2012

เช้านี้ผมนอนเต็มอิ่มมากๆ ตื่นมาแปดโมงกว่าๆ ก็ออกปั่นต่อเข้าสู่จังหวัดคากาว่า ซึ่งถือเป็นจังหวัดแห้งเส้นอุด้ง มีแต่ร้านอุด้งเต็มไปหมดเลย วันนี้ผมปั่นยาวทั้งวัน ระหว่างๆก้แวะกินแต่อุด้ง ร้านอุด้งที่ชือมารุกาเมะเซะเมง ที่มาเปิดที่มาเปิดหลายสาขาในไทยก็มาจากเมืองนี้ ผมปั่นผ่านเข้ามาในตัวเมืองอีกครั้ง ปั่นผ่านแหล่งโลกีย์ในตอนดึก ผมปั่นวนดูสาวๆอยู่หลายๆรอบด้วยความตื่นเต้นก่อนจะปั่นไปนอนร้านอินเตอร์เนตในเมือง

โชคร้าย ห้องเนตที่เป็นแบบNon smoke ดันเต็ม ผมเลยต้องจำใจนอนในห้องทีมีแต่กลิ่นบุหรี่ โชคร้าย ร้านนี้ดันไม่มีห้องอาบน้ำอีก มีแต่ห้องน้ำ ผมเลยต้องใช้วิธีเอาผ้าชุบน้ำเช็ดตัวแทนการอาบน้ำ รู้สึกเน่ามากๆวันนี้

[gap]

ต่อ

[gap]

ต่อ

[gap]

27July2012

หลังจากตื่นมาก็เก็บข้าวของเตรียมเดินทางต่อ ผมปั่นมาอาบน้ำที่ร้านโอฟุโระในตอนสายๆ นึกไม่ถึงว่าเวลาเกือบ11โมงจะมีคนมาใช้บริการกันพอสมควร (ร้านแก้ผ้าลงบ่ออาบน้ำสไตร์ญี่ปุ่น) ผมเริ่มแสบผิวหลังจากลงแช่ในน้ำร้อน เนื่องจากช่วงหลังๆไม่ได้ทาครีมกันแดด(ขี้เกียจทา มันเหนียว) สีผิวเริ่มตัดกับขอบเสื้อผ้าอย่างชัดเจน ผมวางแผนจะนั่งเรือเฟอรี่ข้ามไปยังโกเบ(ค่าเรือข้ามไปโกเบ 800บาท ระยะทางเดินเรือ120km) แต่ว่าวันนึงจะมีเรือออกเดินทางแค่สี่รอบ(6.00 , 12.00 ,15.00 ,18.00)

ผมออกเดินทางรอบบ่ายสาม ใช้เวลาเดินทางบนเรืออยู่เกือบ4ชม ระหว่างทางก็งีบหลับเอาแรงไปหน่อย ก่อนออกเดินทางข้ามเกาะ ผมโทรไปวัดภาวนาโอซาก้า ซึงเป็นวัดธรรมกายในญี่ปุ่น กะขอเข้าไปขอนอน (สมัยก่อนผมเคยปั่นจักรยานไปวัดธรรมกายปากน้ำญี่ปุ่นที่นาริตะ ไปร่วมกิจกรรมช่วงวันปีใหม่และค้างคืนที่นั่น มีคนไทยไปพักหลายคนมากๆ) แต่ทว่าเจ้าหน้าที่โอนสายไปอีกห้อง รอสายเกือบห้านาที หมดค่าโทรตู้สาธารณะไปเกือบสองร้อยกว่าบาท เลยตัดสินใจไม่รบกวนวัดดีกว่า

ระหว่างที่เรือเข้าใกล้ฝั่งจะผ่านสะพานแขวนที่เค้าว่ายาวเป็นอันดับสามในโลก ทางเรือได้ประกาศให้ผู้ที่สนใจถ่ายรูปความอลังการของสะพานแห่งนี้ขึ้นมาบนดาดฟ้าของเรือ และก็อธิบายที่ไปที่มาของสะพาน ผมสนใจจึงได้ขึ้นไปดูกะเค้า บนดาษฟ้าเรือมีเด็กๆวิ่งไปมาด้วความสนุกสนานเต็มไปหมด

ผมนั่งเรือไป บรรยากาศSweet สุดๆ ที่Sweetไม่ใช่ผมหรอก หากแต่เป็นคู่สามีภรรยาที่จับมือกันบนดาษฟ้าเรือ สะพานแขวนอันงดงาม ท้องฟ้าสีส้มสลัวๆ พระอาทิตย์เริ่มตก ลมพัดโชยเย็น ขณะนั้น ผมอยากเสกสาวญี่ปุ่นมาจูงมือเดินบนดาษฟ้าเรือกับผมจริงๆให้ตายสิ หลังจากเรือถึงโกเบ ผมออกปั่นผ่านเข้าไปหาอะไรกินในไชน่าทาวน์ และก็ตัดสินใจเอาจักรยานใส่ถุงจักรยานขึ้นรถไฟฟ้าเข้าเมืองโอซาก้าทันที หลังจากเข้ามาในเมืองโอซาก้า ผมเห็นฝูงคนวัยทำงานเยอะมากๆ แม้ว่าจะปาเข้าไปสี่ห้าทุ่มแล้ว นึกขึ้นได้วันนี้เป็นวันศุกร์ คาดว่าก็คงคล้ายๆกับคนไทย ฉลองดื่มหลังเลิกงานกันในคืนวันศุกร์ คืนนี้ผมปั่นจักรยานเที่ยวไปในรอบๆเมือง ในกลางเมืองโอซาก้ามีร้านอินเตอร์เนตมากมาย คืนนี้ผมตัดสินใจนอนในร้านอินเตอร์เนตในกลางเมืองโอซาก้า จะว่าตื่นเช้าจะได้เที่ยวในตัวเมือง

[gap]

ต่อ

[gap]

ต่อ

[bikehyper]

แรงบันดาลใจ เคยไปแต่แบบแบคแพค ชอบญี่ปุ่นมาก
คุณ gap ไปอีกเมื่อไหร่ ถ้าไม่รังเกียจ ชวนผมไปด้วยก็ได้มั้ยครับ จะรีบเคลียร์งาน

[gap]

28July2012

ตื่นขึ้นมาก้ออกไปปั่นเล่นในปราสาทโอซาก้า ที่ห่างออกไปไม่กี่กิโล แต่ไม่ได้ขึ้นไปข้างบนปราสาท เพราะว่าไม่ได้ชอบเป็นพิเศษ และต้องเสียเงินค่าเข้าอีกร้อยกว่าบาท เลยตัดสินใจปั่นเล่นวนรอบปราสาทแทน หลังจากนั้นก็ปั่นกลับมาในตัวเมือง ไปดูจุดที่เกือบทุกคนมักจะไปแทบจะเป็นตัวแทนของเมืองโอซาก้าไปเลย นั่นคือไปดูสัญลักษณ์กุลิโกะ ริมคลอง ไม่รู้มันมีอะไรพิเศษไปกว่าหลอดไฟวิ่ง แต่คนก็ให้ความสนใจกันมากเลยทีเดียว แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ขอยกขาซ้าย แล้วกางมือขึ้นสองข้าง ถ่ายรูปเก็บซักหน่อย

หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นห้างBig camera หาของฝากพวกขนมกลับไทยและก็หาที่พักต่อ ตกเย็นเจอรถดับเพลิงมาจอดรอข้างถนนในตัวเมืองโอซาก้าพอดี เลยแวะดูการทำงานของดับเพลิงของบ้านเมืองเค้าอยู่พักใหญ่ ได้ความว่ามีคนแจ้งไฟไหม้ แต่ว่ายังไม่เห็นแม้แต่ควันไฟออกมาจากอาคารเลย แต่รถดับเพลิงมากัน นับได้10คัน รวมรถกระเช้าอีก2คัน มากันอลังการมากๆ พนักงานดับเพลิงก้มีชุดกันเพลิงแบบอลังการ ดูมีมาตรฐานชีวิต ตามฟุตบาทริมถนนก้มีท่อส่งน้ำทำเตรียมเอาไว้ประมาณว่าสามารถดับเพลิงได้ทุกจุดแม้จะอยู่ในซอยลึกก็ตาม

ผมนึกย้อนกลับไปเมื่อต้นปีนี้ ที่ไฟใหม้ตึกFicoตรงแถวแยกอโศก ตอนนั้นผมนวดเท้าอยู่หลังตึกนั้นพอดี ผมเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่คนเริ่มชี้ไปยังชั้นที่เริ่มมีควันออกมาจากหน้าต่างเพียงเล้กน้อยมากๆๆๆ ผมคิดว่าเดี๋ยวก็คงดับได้ จนกระทั่งนวดเท้าเสร็จออกมาดูอีกที ทีนี้ควันเริ่มเยอะขึ้นบ้างแต่ยังไม่มาก ผมขับมอเตอร์ไซผ่านหน้าตึกFico มีรถดับเพลิงไซค์เล็กมาแค่สามคัน！！รถกระเช้าก็ยังไม่มา ขณะนั้นรถติดมากเรียกได้ว่าไม่ขยับเลยดีกว่า ไทยมุงก็จอดรถดูกัน และก็แยกอโศกขึ้นชื่อรถติดสุดๆอยู่แล้วด้วย ผมขับมอไซกลับบ้านฝ่าวิกฤตรถติดย่านเส้นสุขุมวิท เห็นรถดับเพลิงมาเป็นสิบคัน แต่ทุกคันติดแหงกอยู่ ปล่อยให้ไฟค่อยๆไหม้ตึกไปเรื่อยๆจนเสียหายนับร้อยล้าน เป็นข่าวพาดหัวไทยรัฐหน้าหนึ่งในวันถัดมา

ตั้งใจไว้ว่า คืนนี้จะนอนแคปซูลโฮเตลที่มันเหมือนกับเป็นตู้เล้กๆ ให้พอลุกนั่งแล้วหัวไม่ชนเพดาน คืนละ3000เยน (1200บาท) แต่พอไปถามเค้าเตอร์ปรากฏว่าเต็มหมดทุกชั้น ทุกตู้ เนื่องจากเป็นคืนวันศุกร์ เค้าแนะนำให้ไปอีกที่นึง ก้เลยลองปั่นมาดุ ปรากฏว่าเต็มอีกเหมือนกัน แต่ว่าที่ใหม่นี้เค้าบอกว่าถึงแม้แคปซุลโฮเตลจะเต็ม เค้าก็มีอองเซนให้บริการ ซึ่งหลังจากเราลงอองเซนแล้ว เราสามารถนอนค้างที่อองเซนได้ หมายถึงนอนจุดพักผ่อน มีทั้งเก้าอี้นอนเอน หรือว่าจะนอนตรงเสื่อก้ได้ ซึ่งสามารถนอนได้ข้ามวัน ถึงเที่ยงในอีกวันเลย ในราคาแค่1500เยน (600บาท) ก้เลยตัดสินใจลองดูซักหน่อย ซึ่งเท่าที่สังเกตุ มักจะมีพวกลุงๆ มานอนกันเต็มเลย ก้ดีไปอีกแบบ ได้ลงอองเซน ได้พักในบรรยากาศแปลกๆ(เสียงกรน ระงมเลย แต่ใช้ที่อุดหุเอา) แต่ปลอดภัย ในราคาประหยัด แถมมีไวไฟให้เล่นฟรีตลอดทั้งคืนด้วย คืนนี้หลับเป็นตายเลย ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะออกสายๆ แล้วค่อยปั่นไปสนามบิน ที่ได้ศึกษาเส้นทางไว้ก่อนนอน

[gap]

ได้เลยคับคุณ Bikehyper ถ้ามีทริปหน้าคาดว่าจะเริ่มจากTokyo-Hokkaidoระยะทางประมาณพันกิโลได้ แต่คงปั่นซัก700 ที่เหลือนั่งรถไฟเพื่อประหยัดเวลาเอา เดี๋ยวจะชวนไปกันครับ ^^

[gap]

ต่อ

[gap]

ต่อ

[gap]

ต่อ

[gap]

29July2012

ตืนมาแต่เช้าแบบชิวๆโครตๆ 10โมงกว่าๆ (หารู้ไม่หายนะกำลังจะมาเยือน) ออกหาของกินมื้อเช้าเกือบเที่ยง เสร็จก็ปั่นไปสนามบินโอซาก้า (ระยะทางประมาณ 17กิโล) แบบชิวๆ แวะตลาดเดินเล่นนิดหน่อย มื้อเที่ยงยังไม่ทันย่อยเสร็จ เจอร้านราเมงน่ากิน เลยจัดไปตอนบ่ายอีกชามอำลาก่อนกลับไทย

ก่อนถึงสนามบิน ก็รวบรวบมเหรียญทั้งหมดในตัวออกมาะซื้อชอกโกเลตให้หมด เพราะว่าเอาเหรียญกลับมาก็คงแลกกลับเป็นเงินไทยไม่ได้ ก่อนถึงสนาบบินก็ผ่านร้านจักรยาน มีเงินเหลืออีก2000เยน กะซื้อโซ่กันขโมยจักรยานแนวๆ แต่ดูไปดูมา กลับมาซื้อในไทยดีกว่า ปั่นไปใกล้สนามบินโอซาก้า รู้สึกแปลกใจอยู่ลึกๆ เป็นลางสังหรเหมือนกันว่าทำไมถึงยังมีเครื่องบินใบพัดรุ่นโบราณบินผ่านหัวไปด้วย จริงๆประเทศเจริญเช่นนี้น่าจะเป็นเครื่องเจ็ตหมดแล้ว หรือว่าเรามาผิดสนาบบินวะ คิดได้เช่นนั้นไม่นาน ก้มีเครื่องAirbus A330ลำใหญ่ผ่านมา

"อ่อ สงสัยมันคงคละๆกันไป ระหว่างเครื่องใบพัดกับเครื่องเจ็ต" ผมคิดใจในเช่นนั้น ระหว่างทางมาสนามบินก็รู้สึกว่าเอ๋ะ ทำไมสนามบินมันถึงอยู่ในตัวเมืองเลยฟระ นั่นเป็นลางสังหรณ์ที่สอง หลังจากปั่นมาถึงสนามบินแบบชิวๆเรียบร้อยแล้ว เอ่ะ ทำไมสนามบินมันดูไม่เท่ห์ได้ถึงครึ่งของสุวรรณภุมิเลยฟระ นี่มันญี่ปุ่นนะเฟร้ยย

ผมปั่นต่อไปถามทางเข้าCheck in กับรปภ ลุงท่านหนึ่ง


ผม : ลุงครับ เชคอินทางไหนครับ
ลุง: จะไปไหนเหรอ
ผม : จะกลับไทยครับ ต้องเข้าประตุไหนเหรอคับ
ลุง: นี่มันสนามบินในประเทศ
ผม : ในใจ "ลุงตลกแล้ว ผมจะกลับไทยเครื่องกะลังจะออกห้าโมงนิดๆอยู่รอมร่อ อย่ามาตลกน่าลุง 55 " แต่ปากบอกไป "อ่อ เหรอครับ"