โพสต์
โดย เอส-เมอร์ริด้า »
พอออกกันมาได้ไม่กี่โลก็สุดถนนแล้ว ภาพข้างหน้าที่เห็นตกใจ เฮ้ยเส้นทางขนาดนี้เลยรึว่ะเนี่ย ลูกรังอัดแน่น มีทั้งฝุ่น หลุมบ่อเต็มไป
หมด ผมขอเปลี่ยนแว่นเป็นแบบธรรมดาก่อน จนอยู่เป็นคนสุดท้าย การปั่นทำความเร็วไม่ได้เลย ต้องมีสมาธิอย่างดี มองหลุมกระด๊อก
กระแด๊กไปเรื่อยๆ เริ่มใจเสียช้าจังมองไม่เห็นกลุ่มหน้าแล้ว ไปซักพักทีนี้หินลอยเพียบ ฝุ่นก็หนา รถบรรทุกก็วิ่งเยอะ บางคันเร็วยังกะ
แข่งปารีส ดัสกาส์ จนเจอพี่ชัยสยามจอดพักทานน้ำอยู่ขอพี่ไปด้วยกันเป็นเพื่อนให้สบายใจ ก็ค่อยๆ ปั่นไป บังคับรถยาก คอยแต่จะ
เยียบหินก้อนใหญ่ๆ ตลอดแทนที่จะหลบกับเยียบมันซะเลย มองไปตามริมแม่น้ำโขงเห็นถนนฝั่งไทยแล้ว อยากจะข้ามไปปั่นฝั่งโน่น
แทนจิงๆ เอาน่าไหนๆ ก็ไหนๆ ใจเย็นๆ ปั่นไปเรื่อยๆ กินฝุ่นแบบไม่รู้ตัวเลย....
ไม่รู้ปั่นมากี่โลแล้ว จอดพักทานมื้อกลางวันของกลุ่มหน้า ดีใจที่ได้พักหายใจ หายคอกันบ้าง เฮ้ย...เส้นทางมันโหดขนาดนี้เลยรึว่ะเนี่ย

คติประจำใจ : ทำวันนี้ให้ดีที่สุด