ทรมานบันเทิง ห้วยโก๋น-หลวงพระบางกับจักรยานคนจร

[กิติ]

ขอร่วมชม....การเดินทางของพี่ๆทุกท่าน....ด้วยคน ครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ภาพสวย กับ ทริปโหด อีกแล้ว
สวัสดียกก๊วนครับ
พี่เหน่ง
คุณวุด
คุณนัท
และ คุณ วุด ส้มบางมด
เส้นทางเหี้ยม รอติดตามชม อยู่นะครับผม

สวัสดีคุณซาเล้งสีแดง ได้ข่าวว่าจะปั่นกลับบ้านที่อุบลฯ เดินทางปลอดภัยนะครับ

ไม่ได้มาช่วยรับแขก วันนี้มาเป็นแขกรอชมอย่างเดียว

สบายดี พี่หางแฮ้ม ดูสิครับพี่ ปล่อยให้แขกมารับแขก...

ใช่เลยคุณวุด คุณปิงน่ะนั่งแขนห้อยรับแขกอยู่หน้าบ้านจะดีกว่า ไปทำอะไรมากมายเดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอก

555 ใช่เลยครับ เดียวอักเสบ

เส้นทางนี้ขาแรง ปั่นวันเดียวถึงหลวงพระบางราวๆ 1 ทุ่ม แต่ไม่พกอะไรมากครับ สองปีมาแล้ว 2 คน ทีมดอนเมือง

ทำไปได้ 555 ของผมปั่นตั้ง 4 วัน สงสัยพวกผมจะขาอ่อนมั้งครับอาจารณ์

ร่ำลือกันว่า..หมู่มารในอเวจีไม่มีโลหิต...จั่วหัวพยัคฆ์ลำพอง

ร่ำลือกันว่า..หยาดเหงื่อของนักปั่นจักรยานคนจรไม่มีวันเหือดแห้ง..จั่วท้ายของทรมานบันเทิง..

สุดยอดเลย..เจี๊ยบ...นายวุด นายนัด นายเหน่ง และนายปิง

ไม่แห้งแน่ครับพี่ยอด เล่นพกน้ำกันคนละ 4 ลิตร แต่คนหน้าตาดีแถวอุบลพกวันละ 6 ลิตรครับ

ได้เห็นเส้นทางแบบนี้ น่าไปมากเลย วางแผนปีหน้าว่าจะไปทางท่าลี่ - หลวงพระบาง คงไม่ต่างกันมากนัก เมืองแต่ละเมืองสวยงามไม่แพ้กัน ไม่ว่าเส้นทางไหนในลาว เป็นไปได้อยากจะพิชิตให้ได้ทุกเส้นทางเลย รอเวลาเท่านั้นแหละ ขอบคุณพี่ๆ ทั้งหลายในการบรรยายการเดินทางได้น่าติดตาม รูปภาพก็สวยมากๆ ครับ สร้างแรงบันดาลใจให้หลายๆ คนคิดอยากจะไปให้ได้ซักครั้ง

คุณเอสเส้นท่าลี้ผมยังไม่มีข้อมูลเลยครับ แต่เส้นไหนก็น่าจะสวยเห็นด้วยเลยครับ ยินดีครับไปเมื่อไหร่สะกิตสักนิดนะครับ อยากจะฝากยาไปให้ผู้ใหญ่บ้านหน่อยครับ

ติดตามรอชมภาพสวยๆอยู่ครับ

สวัสดีครับพี่บุญเลิศ ก่อนไปก็เข้าไปหาข้อมูลทริปที่พี่ไปเหมือนกันครับ ได้ความรู้มาเยอะเลย ขอบคุณครับ

รอภาพสวยรับ ไม่ทราบว่า ที่ดูดในไหเหล้านะต้นอ้อใช่ไหมครับ

สวัสดีครับได้เลยครับคุณฟาก น่าจะใช่นะครับ ไม่น่าจะเป็นไผ่

ขอร่วมชม....การเดินทางของพี่ๆทุกท่าน....ด้วยคน ครับ

สวัสดีครับพี่กิติ จำได้ว่าที่ปั่นไปกับพี่บุญเลิศ ยินดีครับพี่

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

Day_3
หงสา-บ้านโพนสูง-บ้านนาปุ้ง-ห้วยสิง(บ้านปากห้วยยาง) / 36 กม. / 22มีค54

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ข่าวร้ายต้อนรับเช้าวันที่สามของการเดินทาง เนวิเกเตอร์ของเรา(เฮีย met)ไม่สามารถไปต่อกับพวกเราได้ เนื่องจากแขนที่ล้มเมื่อวานยังไม่ดีขึ้น ทางเลือกหรือตัวช่วยต่างๆ เริ่มหลุดออกมาจากความคิดของพวกเรา ด้วยความอยากจะให้เขาไปกับเราต่อ แต่สุดท้ายเฮียปิงได้ตัดสินใจที่จะกลับ อาจเพราะกลัวจะไปเป็นภาระของพวกเรา ทริปนี้ต้องถือว่าแกเป็นตัวตั้งตัวตีและหาข้อมูลทั้งหมด การขาดคนที่รู้เรื่องเส้นทางที่สุดจึงเป็นเรื่องที่ไม่ดีนักสำหรับพวกเรา เฮียปิงส่งเราด้วยการอธิบายเส้นทางและวาดแผนที่ประกอบให้เรา สะเบียงและอุปกรณ์ต่างๆถูกส่งต่อให้พวกเราไปใช้กลางทาง เราจึงสามารถไปต่อกันได้ เฮียปิงขออยู่ต่อที่หงสาอีกวัน เพื่อให้แขนที่เจ็บดีขึ้นก่อนที่จะนั่งรถกลับทางเดิม ไม่เป็นไรครับเฮียเอาไว้ไปกันใหม่

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เส้นทางของวันนี้แนะนำว่า ควรที่จะออกเดินทางแต่เช้า น้ำดื่มควรที่จะเตรียมถังใส่น้ำมาด้วย เจ้าของเฮือนพักมีอัธยาศัยดี แถมใจดีให้เราเติมน้ำได้แบบไม่อั้น เมื่อรู้ว่าเราจะเดินทางไปหลวงพระบางทางเส้นนี้ เธอเตือนเราว่าเส้นทางที่เราจะไปนั้นลำบากมากๆ และแนะนำให้เราไปหลวงพระบางทางไชยบุรีแทน ก่อนออกเดินทางแกบอกว่าถ้ารอดมาได้ให้ส่งรูปมาให้แกดูด้วย...อิอิ

รายละเอียดของ จัมโบ้เกสเฮาท์
ค่าห้องที่เราพัก 600 บาท สำหรับสี่คน
เฮียปิงพักต่ออีกคืนค่าห้อง 300 บาท

หากใครมีเวลาที่เมืองหงสายังมีสถานที่ท่องเที่ยว และกิจกรรมอีกหลายอย่าง ลองดูในเวปของ Jumbo Guesthouse ได้ครับ

http://www.lotuselephant.com/Jumbo_Gues ... HOUSE.html

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เส้นทางอีกสองวันต่อจากนี้ น้ำดื่มอย่างน้อยต้องมีคนละ 4 ลิตรต่อวัน ส่วนผู้ที่มีความสูง 175 ขึ้นไปและหน้าตาค่อนข้างดีอย่างคนอุบล แนะนำให้แบกอย่างน้อย 6 ลิตร เพราะนอกจากเอาไว้ดื่มแล้วยังต้องเอาไว้ล้างหน้าก่อนถ่ายรูปอีก น้ำดื่มนั้นแนะนำว่า ให้จิบ ไปเรื่อยๆครับ อย่าซัดทีเดียวเดี๋ยวจุก เตรียมไปขนาดนี้นั้น เวลาฉี่ยังรู้สึกว่าร้อนที่ลำกล้องเลยครับ น้ำดื่มอยากจะเน้นให้มากๆ เพราะตามรายทางของวันนี้ ไม่มีร้านค้าเลย ข้าวเที่ยง ให้ซื้อจากตลาดหงสาเลย ดีที่สุดคือเตรียมให้ได้ 6 มื้อหรือสองวันครับ ละเอียดไปไหนเนี้ย...

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ของจริงจากเมืองหงสา ออกจากเมืองแค่ประมาณ 5 km. เท่านั้น แค่เนินแรกรับแขก ก็เล่นเอาจุก มีขึ้นและมีลง สลับกันตลอดทาง ยาวประมาณ 5 โล ก็จะถึงทางแยก ไชยบุรี หลวงพระบาง เราเลี้ยวซ้ายไปทางหลวงพระบางโดยไม่ได้ผ่านเข้าไปทางตัวเมืองเมืองไชยบุรี

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ข้ามห้วยไปจะเจอสามแยก จะมีป้ายบอกว่า บ้านนาปุง ด้านหลังป้ายจะเป็นโรงเรียน ให้แยกไปทางขวาและหักซ้ายขึ้นเนินเขา ตัดไปทางด้านหลังของโรงเรียนบ้านนาปุง หลังจากนี้จะต้องปั่นขึ้นเขายาวประมาณ 20 Km. ทางไม่ค่อยจะดี เป็นหลุมเป็นบ่อ ฝุ่นและหินลอยก็มากตลอดทางอยู่ แต่วิวสวยครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ตลอดเส้นทางของวันนี้ ความประมาทให้เอาทิ้งไว้ข้างหลัง สติเท่านั้นคือเพื่อนแท้ อุบัติเหตุอาจจะเยี่ยมเยือนได้ทุกเวลา คงไม่เวอร์ไปนะครับ...อิอิ อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวมากๆครับ นานๆจะมีลมพัดมาให้คลายร้อนกันสักลูก เพราะปั่นอยู่ตามซอกหลืบของเขาไล่ระดับต่ำบางชันบ้าง หินลอยและทางฝุ่นหนาๆ ทำให้ไม่สามารถใช้เกียร์ต่ำไต่ไปตามเนินได้ โชคดีที่ช้างทางมีร่มไม้คอยบังแดดหลายอยู่ ช่วงเช้าเราจึงกลายสภาพไปเป็นเสือภูเข็นสะส่วนใหญ่

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าเพราะมีแต่ขึ้นกับขึ้น เส้นนี้รถน้อยมากๆครับมีแต่รถขนไม้ เราต้องคอยหยุดให้มันผ่านไปเป็นระยะๆ เห็นแล้วเศร้าครับ ไม้แต่ละต้นใหญ่ๆทั้งนั้น ถูกขนออกไปจากป่าหลายคันเท่าที่เราเห็น ดูเวลาก็เกือบเที่ยงวันแล้ว กินข้าวกันก่อนดีกว่า สิบกว่าโลเองหมดแรงหมดสะแล้ว ระหว่างทางที่เราพบทุกๆครั้งเวลาหยุดพัก ก็คือ แมลงหวี่ กับผึ้งครับ มาตอมน่ารำคาญมากๆ บางตัวก็ต่อยด้วยครับ ถือว่าเป็นอุปสักอย่างหนึ่งที่เราเจอ แนะให้ลองพกยาหม่องน้ำ ติดตัวไปด้วย ลูบๆตามเสื้อผ้า หรือทาตามตัวนิดหน่อย จะช่วยให้แมลงไม่เข้าไกล้ได้สักพัก อาจทำให้การหยุดพักเหนื่อยมีความสุขมากขึ้นครับ....

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

นานๆจะได้เจอบ้านชาวเขาสักที ยังนึกอยู่ว่าถ้าน้ำหมดแล้วจะไปขอน้ำเขาได้หรือเปล่าเนี้ยเพราะไม่เห็นมีคนอยู่เลย เห็นแต่ วัว ควาย หลบแดดอยู่ใต้ชายคา บางตัวก็ยิ้มยิงฟัน เหมือนจะบอกว่าพวกพี่มาปั่นตากแดดอยู่ทำไมเนี้ย ร้อนขนาดนี้พวกเขายังหาที่หลบแดดเลย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ปั่นไปก็เจอตอครับ ข้างทางเห็นแต่ซุง ยาวติดต่อกันหลายกิโล แต่คงไม่อันตรายอะไร เพราะเขาสัมปทานกันอย่างถูกต้องครับ ไม่ได้ลักลอบตัดเหมือนบ้านเรา ทีแรกก็นึกกลัวๆอยู่ มานึกอีกทีสงสัยจะดูหนังไทยมากไป

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

หลังจากที่ ทรมานบันเทิง กันมาค่อนวัน ก็ลงสะทีครับ แต่ลงก็ไม่ง่ายนะบางช่วงชันหลายอยู่ ต้องค่อยๆลงครับ เพราะเคยมีประวัติต้องระวังเดียวจะปั่นไม่จบทริป ที่สำคัญถ้าเป็นอะไรแถวนี้สงสัยต้องโบรกรถไม้ไปอย่างเดียวครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

วันนี้ระยะทางทั้งหมด 36 Km. หมู่บ้านแรกที่พบและเป็นหมู่บ้านสุดท้ายที่เราควรจะพักค้างแรมในวันนี้คือ บ้านปากห้วยยาง เมื่อถึงหมู่บ้านเราเข้าไปหาเจ้าบ้าน(นายบ้านหรือผู้ใหญ่บ้านนั่นแหละ) เพื่อขออนุญาติกางเต็นท์ และถามว่าจะสามารถกางเต็นท์นอนได้แถวไหน(การให้ผู้ใหญ่บ้านรับรู้เขาจะได้ช่วยดูแลเราได้) แต่..วันที่เราไปกันนั้น กำลังจะมีการเลือกตั้ง นายบ้านคนใหม่ เขาจึงกลัวในเรื่องความปลอดภัย(ไม่เข้าใจเหมือนกัน สงสัยคงมีหัวคะแนนเหมือนบ้านเราหรือเปล่าไม่แน่ใจ)เราถูกเชิญให้พักที่บ้านของนายบ้านเอง ซึ่งมีห้องที่ต่อออกมาจากตัวบ้านเหมือนจะเอาไว้รับรองแขกไปไทยมาโดยเฉพาะ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

หลังจากพักเหนื่อยและเก็บข้าวของเอาไว้ที่บ้านผู้ใหญ่เรียบร้อยแล้ว เราจึงเดินไปอาบน้ำที่ลำธารที่ไหลผ่านหมู่บ้าน ซึ่งห่างจากตัวบ้านไปประมาณ 100 เมตร แหม่...นึกในใจ ถ้าได้กางเต๊นท์นอนตรงนี้นะ work สุดๆ ไกล้ลำธาร พื้นหญ้าเหมาะแก่การกางเต๊นท์มากๆ กองไฟแค้มปิ้งน่าจะเหมาะสุดๆ หลังจากทำความสะอาดร่างกายซักเสื้อผ้าเรียบร้อย เราก็เดินเที่ยวในหมู่บ้านกัน ชาวบ้านที่นี่ อัธยาศรัยดีมากครับ ยิ้มแย้มกันทุกคน เด็กๆดูเหมือนจะตื่นตา ตื่นใจกับเตาแก็สพกพาของพวกเราที่นำออกมาเพื่อต้มมาม่า พร้อมกับอาหารเย็นที่เตรียมมาจากเมืองหงสา เจ้าบ้านสมทบด้วยข้าวนึ่งใหม่ๆใส่กะติบมาให้ยังร้อนอยู่เลย