ปั่นจักรยานแม่บ้าน ไปชมศูนย์ศิลปาชีพบางไทร กับ TCC

[ลุงแซม]

…คนนี้เพื่อน คุณคิงส์ เป็นฟิลิปปินส์โน เหมือนกัน ชื่อว่า ดุ๋ยดุ่ย ผมถามว่าแปลว่าอะไรเขาบอกไม่รู้ แม่ตั้งให้ ผมจึงบอกเขาว่า ชื่อเขาถ้าเป็นภาษาไทย คือว่าวชนิดหนึ่งของไทย ที่เวลาขึ้นไป แล้ว จะมีเสียงดุ๋ยดุ่ย ๆ จึงเรียกว่าว่าวดุ๋ยดุ่ย …ไม่รู้ว่าส่งภาษาฝรั่งไปแล้วเขาจะรู้เรื่องหรือเปล่า

[ลุงแซม]

…น้องไข่หวาน พอรู้ว่าเพื่อนจักรยานเป็นชาวต่างชาติเลยส่งภาษาฝรั่ง สำเนียงยอดเยี่ยมเหมือนเจ้าของภาษามาก ๆ ผมจึงสอบถามน้องเขาว่าทำไมพูดเก่งจัง ได้รับคำตอบว่าเพิ่งกลับมาจาก อเมริกา รัฐอะไรน้า …มินิโซต้า มั๊ง อยู่ทางเหนือติดกับแคนนาดา ได้ทุนเอเอฟเอส ไปหนึ่งปี… มิน่าล่ะพูดฝรั่งมังค่าได้ป๋อเลย สอบถามไปถามมาเป็นรุ่นน้องโยธินบูรณะ (รุ่นน้องสามสิบกว่าปีมั๊ง) แถมเป็นเพื่อนกับหลานสาวซะอีก เลยเปลี่ยนเป็นรุ่นหลานดีกว่า ในรูป นั่งข้างหน้าคือพี่ตุ๊ก ส่วนพี่ผู้ชายผมจำชื่อไม่ได้อีกแล้ว (พี่โชคหรือเปล่า) น้องข้างหลังคือน้องไข่หวานและ คุณปุ๊

[ลุงแซม]

…ความจริงผมยังไม่หิว แต่สั่งข้าวราดหน้าเนื้อทอดกระเทียมพริกไทย มาเป็นเพื่อนกับเครื่องดื่มกระป๋อง…หน้าตาเป็นอย่างนี้รสชาติใช้ได้

[ลุงแซม]

…ดูหน้าแม่ค้าที่ชื่อเก๋หน่อย ชมแค่ด้านข้างพอนะ

[ลุงแซม]

… เรานั่งรอจนไม่น่าจะมีใครเหลืออยู่ เพราะคุณกฤษณ์ (สงสัยจะเขียนชื่อผิด) รอเพื่อนท่านหนึ่งน่าจะยางแบน มาถึงสุดท้ายแล้ว ผมจึงขึ้นเพลง take me home Local road ชวนกันปั่นกลับถนนโลคัลโร๊ด อย่างไม่ชักช้าเพราะรู้ว่าแต่ละคนยังเหลือระยะทางอีกไกล ไฟหน้าไฟท้ายไม่ได้เตรียมมา เดี๋ยวจะมืดเสียก่อน พี่ลิขิตและพี่บังอรรออยู่เป็นเพื่อนพวกเราด้วย เพราะบ้านอยู่ใกล้ๆ หลักสี่นี่เอง น้องแนน บ้านอยู่หัวลำโพง ดูท่าทางหมดแรงตั้งแต่ก่อนมาถึงร้านครูอ้อ ปั่นมาพร้อมกันแล้วหยุดพักแถว ๆ สถานีรถไฟดอนเมือง มีเพื่อนอยู่ด้วยชื่อคุณอะไรจำไม่ได้ท่าทางใจดี และยังมีคุณมีชัยซึ่งจะต้องไปเอารถยนต์ที่ตลาดโบ้เบ้ ใกล้กับหัวลำโพง ผมเลยฝากให้คุณมีชัยช่วยเป็นเพื่อน น้องเขาอีกคนหนึ่ง ส่วนผมปั่นไปเป็นเพื่อน น้องไข่หวาน และ คุณ ปุ๊ ซึ่งต้องข้ามสะพานพระราม 5 ..ปั่นมาถึงวัดเสมียนนารี ตะวันใกล้จะลับฟ้าแล้ว มาถึงแยกประชานุกูล น้องไข่หวานโทร เรียกให้ทางบ้านเอารถมารับ จุดนัดหมายที่หน้าธนาคารกรุงเทพ วงศ์สว่าง ถนนวงศ์สว่างข้างบิ๊กซี ใกล้มืดแล้วผมเลยปั่นไปเป็นเพื่อนรอจนคุณพ่อน้องเขาเอารถมารับ ผมจึงปั่นกลับบ้านเมื่อตะวันลับฟ้าไปนานมากแล้ว

[ลุงแซม]

…สุดท้ายนี้ต้องขอขอบพระคุณ คณะทำงานของ TCC ทุกท่านที่ช่วยกันจัดทริปนี้ขึ้นมา ขอขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกท่านที่ให้ความเป็นกันเองช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ดั่งเครือญาติ แล้วพบกันใหม่ครับ สวัสดีครับ

[สะใจโรคจิต]

ร้านกาแฟใต้ตึกสีฟ้า

คนชงสวยมากจนน่ากลัว 555

ตกลงขากลับลุงแซมซัดไปกี่กระป๋องครับ

[ณัฐ สรรหา...]

สวัสดีครับลุงแซม วันนั้นพอเจอหน้าก็ทักผิดชื่อไปเรียกเป็นอาเปี๊ยก แต่ลุงแซมจำผมได้แม่นกว่ายังเรียกชื่อผมถูกต้อง ต้องยอมรับว่าลุงนี่แน่มากๆขนาดรถจ่ายกับข้าวที่บ้านเสือภูเขาหนุ่มๆยังหนีไม่ออกเลย กลับมาแล้วยังมีรูปมาฝากให้น้องๆได้ชมกัน การบรรยายก็ได้อารมณ์เหมือนได้ไปด้วยกัน สุดยอดจริงๆ ขอบคุณสำหรับรูปที่ลงมาให้ชมกัน ไว้โอกาสหน้าพบกันใหม่ สวัสดีครับ...

[lotus]

สุดยอดรายงานครับ ไปอยุธยาที่ไร ก็มีคนไปกันแยะ ทางมันคลาสสิกครับ
ที่แรกผมคิดว่าแค่ 50-60 เพราะระยะทางมันไกล และ TCC ปั่นไม่เร็ว
แต่มากว่า 100 คันนี่ไม่ธรรมดาเลย

[ลุงแซม]

…เมื่อได้เวลาเดินทางพวกเราก็พร้อมกันปั่นออกไป เรากลับอีกเส้นทางหนึ่ง คือออกจากศูนย์ ฯ แล้วเลี้ยวซ้ายผ่าน ต.ราชคราม มุดรอดใต้สสะพานลอยถนน 347 ออกไป ต.บางกระสั้น แล้วเลี้ยวขวาเลาะเข้าถนนเลียบคลองเปรมประชากร เมื่อเริ่มออกเดินทางผมปั่นมากับกลุ่มกลาง ๆ แล้ว ค่อย ๆ ปั่นตามเสือภูเขาคันหนึ่ง คนปั่นตัวใหญ่ ปั่นเร็วพอสมควร ผมจึงบอกขอตามหลังไปด้วยนะครับ แต่คนปั่นเหมือนฟังไม่รู้เรื่อง เราไล่กลุ่มหน้าไปจนทัน หลังจากเข้าถนนเลียบคลองเปรมประชากร บางกลุ่มก็พักดื่มน้ำร้านป้าอุบล ตรงปากทาง บางกลุ่มก็ไม่หยุดพัก ผมเองพักนิดเดียว ก็ออกไปก่อนไปนั่งพักหายใจเติมอ๊อกซิเจน ใต้ร่มไม้ข้างทาง หลังจากนั้นก็ปั่นไปเรื่อย ๆ ระหว่างทาง เจอกลุ่มลุงก๊ก เจ้าพ่อคลองเปรม เพราะบ้านแกอยู่ข้างเวิร์คพอยท์ เจ้าของตึกแถวสูง ๆ นั่นแหละเป็นประธานชมรมจักรยานคลองเปรมประชากร ผมเลยยกให้เป็นเจ้าพ่อ แต่ความจริงน่าจะเรียกเจ้าลุง มากกว่าเจ้าพ่อ เพราะแกอายุปาเข้าไป 70 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงเหมือน หนุ่ม ๆ อายุ สิบเจ็ด เรามาพักที่ข้างร้านครูอ้ออาศัยร้านคุณเก๋ อาหารตามสั่ง เห็นคนตัวใหญ่ที่บังลมให้ผม จึงคุยด้วยแต่คุยไม่รู้เรื่องเพราะเป็นฟิลิปปินส์ ต้องใช้ภาษาฝรั่งอั้งม๊อ บวกภาษามือจึงรู้ว่า ชื่อ คุณ คิง ผมถามคุณคิง ถึงเพลงฟิลิปปินส์ ชื่อว่า ANAK ของ Freddie Aguilar เพราะชอบทำนองไพเราะดี เลยร้องขึ้นต้นแบบงูๆ ปลาๆ ให้คุณคิงฟังนิดหน่อย “ นองอี่ซีลังกา ซัมมาดงอีโต” …. คุณคิงร้องต่อมา “ละกิ่งตูว่านังเมกูลงมู อะตังคำโมนีลา ฯลฯ ผมมั่วเอา จำตอนท้ายได้หน่อย ว่า อีลุงตุงนังอะนักอะไรทำนองนั้นน่ะ 555
….คุณคิงบอกว่า เพลงนี้มันเกี่ยวกับเด็กเล็กๆ Baby เมื่อเกิดใหม่ ๆ พ่อแม่หวังอยากจะให้ลูกโตขึ้นมาเป็นคนดี แต่พอโตขึ้นหน่อยกลับไม่เชื่อฟังพ่อแม่สอน …อะไรทำนองนี้แหละ คาราบาวเอาทำนองมาใส่เนื้อเป็นเพลงลุงขี้เมา ลองฟังดูก็ได้ http://www.ijigg.com/songs/V2D7D44PB0

...ลิงค์เพลงเวอร์ชั่นผิดไปครับ ดันไปลิงค์เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ แทนที่จะเป็นภาษาตากาล๊อก เอาใหม่อีกทีครับ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?i ... =8&gblog=4
...สวัสดีครับ คุณณํฐ ฯ เป็นเรื่องจริงที่ความจำผมไม่ค่อยดี สาเหตุที่จำได้ก็เพราะเสื้อ คือเห็นเสื้อสรรหาแด๊ก ก็ต้องนึกถึงคุณณัฐ เพราะผมจำได้อยู่คนเดียวจริง ๆ ขอบพระคุณที่ชม
...ขอบคุณครับอาจารย์โลตัส ที่ชม ผมคนบ้ายอ แถมภาพหล่อ ๆ ให้อีกภาพครับ
...ก็เท่าที่เห็นนั่นแหละครับ คุณสะใจโรคจิต ไม่ได้มากมายอะไรเพียงแค่ดับร้อนผ่อนกระหาย ถ้าวันไหนตั้งใจจะดื่มปิดทริปอย่างจริงจัง จะต้องเอารถพับมาครับเพราะกว่าจะเลิกก็ต้องได้เวลาดีสี่ทุ่ม ขึ้นไป เสร็จแล้วพับขึ้นแท็กซี่กลับบ้านสะดวกสบาย ปลอดภัยไร้กังวล

[เอ]

ฝากรูปกล้องตัวนี้ด้วยนะครับ ถ่ายไม่ค่อยจะทันเท่าไหร่นะครับ

เริ่มจากสวนรถไฟกันเลยนะครับ ตอน 7.00 น.

[เอ]

ที่สวนรถไฟเหมือนเดิม

[เอ]

...

[เอ]

เริ่มออกเดินทางแล้วครับ

[เอ]

บน local road