เวียงจันทน์-หลวงพระบาง อีกครั้ง กับหัวหน้าเมืองเดชและผองเพื่อน

[เอส-เมอร์ริด้า]

...บรรยากาศแบบนี้ ปั่นแล้วหายเหนื่อยนะ เส้นทางดิบๆ มีความชุ่มชื่น มีโอกาสได้สัมผัสก่อนที่

ถนนจะสร้างเสร็จก่อน เส้นทางแบบนี้การปั่นของป้าดูมีความมั่นใจมากๆ นะครับ ไม่ค่อยกังวลเรื่องมืดระหว่างทางเลย...

[khunhan]

...บรรยากาศแบบนี้ ปั่นแล้วหายเหนื่อยนะ เส้นทางดิบๆ มีความชุ่มชื่น มีโอกาสได้สัมผัสก่อนที่ถนนจะสร้างเสร็จก่อน เส้นทางแบบนี้การปั่นของป้าดูมีความมั่นใจมากๆ นะครับ ไม่ค่อยกังวลเรื่องมืดระหว่างทางเลย...

มั่นใจมาก มั่นใจว่า ต้องพักที่ชุมชนลาวสูง(ม้ง) บ้านพูสำพัน แน่

[khunhan]

6 โมงเย็น ที่ พูสำพัน

[khunhan]

ฝ่ายรักษาความปลอดภัย กรูเข้ามาสกัด




โจ ชิงล็อกคอขอสอบสวนก่อน







"ป้าว่า ถ้ามีแต่เด็ก ๆ ภาพจะดูดีกว่าเยอะเลยนะ"

[khunhan]

ฝ่ายปฏิคมเข้ามาต้อนรับ

[khunhan]

อปพร.. เข้ารายงานตัวอย่างเป็นทางการ





สำรวจ เฝ้าระวังความปลอดภัย

[khunhan]

คณะผู้ร่วมต้อนรับ







เนื่องจากมีฝนปรอย ๆ แม่หนู่คนนี้ จึงต้องแบกร่มคันใหญ่มาด้วย

[khunhan]

เราเพลินกับการต้อนรับไปพักใหญ่ หลังจากฟังการร้องเพลงเสียงประสานของชาวบ้านที่ร้องกล่อมเด็ก จบลง ตั้งสติได้ จึงค่อยเจรจา

ชุมชนพูสำพัน เป็นชุมชนกลุ่มลาวสูง(ม้ง) เราสื่อสารด้วยภาษาไทย(กลาง)ปนลาว-อีสาน พูดช้า ๆ ซ้ำ ๆ คิดคำง่าย ๆ สรุปใจความได้ว่า "มืดแล้ว ฉันจะพักที่นี่ จะให้ฉันพักบ้านหลังไหน?? ถามข้ามช็อตไปเลย ไม่ถามหรอก ว่าจะให้พักได้มั้ย?



แรกทีเดียว ลูกชายนายบ้านเข้ามาแสดงตัว บอกว่า นายบ้านยังไม่กลับมาจากไร่ เดี๋ยวจะพาไปพักที่บ้าน เดินยังไม่ถึงครึ่งทาง ได้ยินเสียงตะโกนล้งเล้งฟังๆม่รู้เรื่อง ผู้นำทาง พาเดินกลับมาที่เดิม ใจเสียแล้วละ เข้าใจว่า เค้าไม่ให้พักด้วย



ที่ไหนได้ เจ้าของบ้านเสื้อสีฟ้า เจ้าของเสียงเพลงเมื่อครู่ ตะโกนบอก พลางกลับหลังหันเดินกันเป็นขบวน พลางส่งเสียงร้องเพลงกันอย่างมีความสุข สนุกสนาน

"มาพักบ้านโผมดีกว่า บ้านหลังใหญ่ "


ไม่ใช่แค่บ้าน ที่ใหญ่ น้ำใจเค้าต่างหาก ที่กว้างมากพอ

[khunhan]

เสร็จพิธีต้อนรับ ฝ่ายรักษาความปลอดภัย ยังคงปฏิบัติหน้าที่อย่างแข็งขัน



เจ้าของบ้านกับลูก ๆ






เมื่อเข้าสู่ความสงบ ต่างคนต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่

[khunhan]

เด็ก ๆ มะรุมมะตุ้มเรา ไม่ห่าง ตลอดเวลา กว่าจะเตรียมตัวอาบน้ำได้ เวลาโพล้เพล้พอดี


น้องอั้ว ลูกสาวเจ้าของบ้าน นำทางเรามาอาบน้ำ เธอปราดเปรียวว่องไว ราวกระต่ายน้อย วิ่งนำลิ่ว ลงภู จนมาถึงที่นี่ ขณะที่เราค่อย ๆ เดินค่อย ๆ หาอะไรเกาะยึด กลัวลื่นตกเขา่ ตามลงมา



ไม่คิดเลยว่า เราจะมีโอกาส ได้มาอาบน้ำในที่แบบนี้ อ่างน้ำธรรมชาติ น้ำเย็นเฉียบ อาบน้ำท่าม
กลางสายฝนและป่าเขา



.
.
.


เซ็นเซอร์ !!

[เสือดอนโพธิ์]

.
.
.


เซ็นเซอร์ !!

ไม่มองครับ อะไรขาวๆ ไม่มอง

[Gemini]

โอ้! สาวงามกลางป่าลึก

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ป้าถ่ายแนวไลฟ์ได้ดีจริงๆ ไม่เขินอายที่จะขอเข้าไปถ่าย...ผมยังกล้าๆ กลัวๆ

[lotus]

ทำไมป้าจะต้องเขิน ฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน 555

แม้ว่าจะลุยได้ 555

[khunhan]

...ป้าถ่ายแนวไลฟ์ได้ดีจริงๆ ไม่เขินอายที่จะขอเข้าไปถ่าย...ผมยังกล้าๆ กลัวๆ

ป้าไม่ได้ขอ

แค่เสี่ยง.... กล้องจะถูกฝน เสี่ยงข้อหาละเมิดสิทธิส่วนบุคคล


ป้าอาบน้ำกับน้อง ๆ แค่ยกกล้องขึ้นกดฉับก็ไม่ยากแล้วละ



นี่ ๆ แล้วไม่ต้องจินตนาการต่อเลยนะ ภาพป้าจะเป็นอย่างไร เพราะป้าอาบน้ำ สระผมทั้งชุดปั่น