สรุปทริปลุยป่า ตื่นมาก็เข็น ลงมาก็จูง ไม่ไหวก็ทอดผ้าป่าช่วยกัน(วินซ์) กับเส้นทางลุยป่ารอยต่อเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 20-27 พ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

และมีป้ายที่ดูทรุดโทรมหัก จึงไปพลิกดูว่าไปดอยหัวแหวน โอ้น่าไปจัง อีกแค่ 4 โลเอง ไปทัวร์ก่อนแล้ววกกลับมาปายสองแง่ไหมครับเฮียปิง อิๆๆๆล้อเล้นอ่ะ แต่ผมว่าคงต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากนั้นก็ทะยอยลงเขากัน เพียงแค่พ้นทางโค้งไปหน่อยก็ตื่นตะลึงกับเส้นทาง โอ้แม่เจ้ามันทางหรือปลักควายว่ะเนี่ย ไม่เป็นถนนหนทางเอาซะเลย มามะพี่อุ้ยจอดลงเข็นกันดีกว่า แค่เข็นยังจะล้มให้ได้เลยเนี่ย เข็นก็ช้า ไม่รู้ทำงัยก็ค่อยๆ ไป พี่อุ้ยบอกว่าช้าๆ ปลอดภัยกว่า แต่พี่ซาฯและเฮียปิง ใช้วิชาอะไรอ่ะ ปั่นลงกันไปได้เฉยเลย ผมกับพี่อุ้ยเข็นลงผ่านโค้งแล้วโค้งเล่า โอ้นี้แม้แต่รถประเภทดี 4*4 อย่าได้มาเชียวจอดอยู่ตรงนั้นแหละ เข็นลงยังต้องบีบเบรคแทบตาย ปล่อยนี่พลิกล้อหลังมาเกยล้อหน้าแน่ค่อยๆ ประคองไปกัน ยาวๆ ซะด้วย บางทียังพอเข็นสบายๆ บ้าง จนมาเจอคุณครูประสิทธิ์ลงมาพอดี กล่าวลากันและถ่ายรูปร่วมกันก่อน

[เอส-เมอร์ริด้า]

ได้พูดคุยกันว่าอยากจะช่วยเหลือโรงเรียนขาดเหลืออะไรบ้าง คุณครูบอกว่าอยากได้NoteBook หรือไม่ก็โทรทัศน์ซักเครื่อง พวกเราอยากจะช่วยเหลือ ไว้กลับไปจะไปทำโครงการอะไรก็ดีนะเพื่อซื้ออุปกรณ์ให้คุณครูที่ช่วยเหลือเราไว้ ก่อนจากลาถามว่าเส้นทางเหลืออีกเท่าไร บอกสบายๆ แล้วไม่เกิน2 โลลงเขาลูกเดียว แรก ๆ ก็ว่าดีใจ แต่ที่ผ่านมาก็ลงลูกเดิยวยังยากเป็นบ้าเลยนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ก็เลยเข้าใจว่าคงยากอีกและก็ไม่ทันไร มันยากจริงๆ มีการล้มแบบไม่ต้องใช้สแตนอินอยู่ตรงหน้าเลย อ้าวเฮียปิงตีลังกาลงข้างทางไปเรียบร้อย พี่ซาฯ กำกับอยู่ข้าง ถือกล้องถ่ายทำบันทึกการแสดงอยู่ ได้ยินเสียงขำๆ บอกว่าช่วยหน่อย พี่ซาฯ กลับถามว่ากล้องเฮียปิงอยู่ไหน เฮียปิงก็หลงกลบอกว่าข้างกระเป๋าเสื้อ พี่ซาฯ หยิบเฉยแล้วก็บอกว่าหันหน้ามา
ถ่ายภาพหน่อยครับประธานปิง อ้าวยิ้มนิด โอเคเสร็จแล้ว คืนกล้องพี่แล้วนะครับ ......เฮียปิงพลางบ่นมาดังๆ ว่าเมื่อไรจะช่วยยกตรูทีล่ะเนี่ย...พี่ซาฯ ฉีกยิ้มนิดๆ โอ้ขอโทดประธานปิงด้วยครับเผลอถ่ายภาพ ไม่ได้ช่วยพี่เลยกลายเป็นคำวลีที่เฮียปิงล้อพี่ซาฯ ตลอดมื้อเย็นที่บ้านปายสองแง่เลยครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

555 พี่ซาฯ เคยทำอะไรไว้กับเฮียปิง จนพี่ซาฯ ก็โดนเหมือนกัน ล้มไปอีกคน 555 เฮียปิงก็ไม่ยอมน้อยหน้าคว้ากล้องขึ้นมาจับจังหวะทันที ทีใครทีมันรึป่าวเนี่ย ต้องเอาคืนบ้างซิ

[เอส-เมอร์ริด้า]

นี่นัดกันล้มรึป่าวเนี่ย ช่วงนี้ล้มกันถ่วนหน้ากันหมดเลย ทางยาก ลื่นเป็นของแถม ผมกับพี่อุ้ย รอดจากการล้มก็เพราะจูงตลอดครับ 555 ปลอดภัยไว้ก่อนอ่ะนะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทำอะไรไม่ถูกเลย แต่ก็ยังมีเสียงหัวเราะชอบใจ บอกแล้วว่าความสุขหาได้ กับเส้นทางแบบนี้ ความยากลืมไปเลยนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เส้นทางแบบนี้ เอ้ามาเต๊ะท่าถ่ายรูปหมู่กันหน่อย มันส์ได้ใจจริงๆ เสียงหัวเราะไม่ขาดสายเลย ความสุขใจมากๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

กว่าจะได้ช๊อตนี้ก็เตรียมตัวกันนาน เข้าฉากก็ยาก ทางมันลื่นซะเหลือเกิน รถก็พยุงไม่ค่อยจะอยู่ ผมก็พยายามตั้งกล้องให้ได้ แล้วรีบไปเข้าฉาก จัดท่าทางกันได้น่าดู

[ซาเล้งสีแดง]

อ้วน ผอม กลิ้งกัน เละตุ้มเป๊ะ ขำขี้โคลนกระจาย ดูนแปดสี ของท่านประธาน ถ่ายไวจริงๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ในที่สุดก็มาถึงบ้านปายสองแง่ ดูในแผนที่แล้วยากที่จะมาได้ตามเส้นทางที่กำหนดไว้ พอพ้นออกจากป่า พี่ซาฯ ซ่อมเบรค และเปลี่ยนผ้าเบรคให้พี่อุ้ยอยู่ ผมกับเฮียปิงลงมาก่อน ไม่ได้จอดคอย เส้นทางผ่านทุ่งนาของชาวบ้านสวยงาม ยามจับแสงสาดส่องลงมาช่วงเย็น ผ่านลำห้วยเล้กๆ ผมได้จอดพักเอาเท้าแช่น้ำเล่น เย็นสบายๆ ก่อนที่จะปั่นต่อมาจุดด่านค่ายทหาร เฮียปิงคอยอยู่ที่จุดนี้ก่อนจะเข้าหมู่บ้าน

[เอส-เมอร์ริด้า]

เก็บภาพด้านหน้าค่ายทหาร ซึ่งไม่พบใคร เลยไม่รู้ว่าให้ถ่ายภาพได้รึป่าว

[เอส-เมอร์ริด้า]

คอยได้ซักพัก พี่ซาฯ และพี่อุ้ยก็มาถึง เรามาทริปนี้เหมือนเปิดตัวให้ใครๆ ที่รักการเดินทางด้วยจักรยานทัวร์ริ่งได้ลิ้มลองความโหดดิบ ไม่ยากเกินใจเราหรอกนะ รถอะไรก็มาได้ เฮียปิงบอกอย่างนั้น

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมชอบรอยยิ้มแห่งความสุขของพี่อุ้ยซะจริงๆ ความยากลำบากในเส้นทางหายไปหมดเมื่อเราได้มองเห็นความสวยงามตามธรรมชาติที่อยู่ตรงหน้า

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทริปนี้ทุกคนมีรอยยิ้มกันเยอะมากๆ ใครว่าโหดผมว่าไม่จริงซะล่ะ ดูซิสีหน้าเปื้อนยิ้มกันทุกๆ คนเลย จนพี่ซาฯ เสพติดความดิบโหดแบบนี้ซะแล้ว