ทุกอย่างที่ผมเจอ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ฟ้าได้ลิขิตมาแล้ว *ทริปสอยดอยอินทนนท์-แม่แจ่ม-ชัวร์ญ่า -ขุนวาง หน้า 25 **

[biohazard]

คลานขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่นานก็มาถึงหลักกิโลที่บอกว่า อีก 3 กิโลเท่านั้นเอง เห็นป้ายนี้แล้ว รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง
ดูเหมือนไม่ไกลนะ กำลังใจจากคนไกล บอกว่า คิดว่าปั้นไปหน้าหมู่บ้านล่ะกัน แต่มันเป็นหมู่บ้านแม้วนะ

ดูเวลาตอนนี้ 5 โมงกว่าแล้ว ยังพอมีความหวัง ที่ไปนอนแม่แจ่มคืนนี้ แค่ 3 กิโลเมตรเอง

[biohazard]

ใกล้ตายแล้วครับ พักก่อน
นี่หรือ ทางไปสวรรค์ แต่ระหว่างทาง นรกตลอดเลย

[biohazard]

ตอนนี้เวลา เกือบจะทุ่มหนึ่งแล้ว
ขึ้นมาถึงยอด ก็มืดซะแล้ว รีบถอดเสื้อที่เปียกเหงื่อ เปลี่ยนใส่ตัวใหม่ พร้อมเสื้อกันหนาวคลุมทับอีกชั้น
กลัวไม่สบาย เพราะอากาศข้างบนหนาวมาก การอยู่ตามลำพังยังเพิ่มความหนาวเข้ามาในใจอีก
ที่นี่ไม่มีใครแล้ว น้ำก็หมดทำงัยดี หิวน้ำก็หิว ทหารก็ปิดรั้วซะแล้ว

คนดีพระคุ้มครอง สำนวนนี้ยังใช้ได้อยู่
ทันไดนั้น รถนักท่องเที่ยว ก็โผล่มา
ด้วยความหิวน้ำ ทิ้งความอายไว้ด้านหลัง แล้วเดินไปขอน้ำกินแบบมั่นใจ

พี่เขาหยิบขวดน้ำท้ายรถมาให้ บอกว่ามันไม่เย็นนะ อาจจะร้อน เพราะมันอยู่ท้ายรถ
พอเราดื่มมันกลับอุ่น และชื่นใจเหลือเกิน ผมรอดตายแล้ว ขอบพระคุณมากครับพี่

มีแรงขึ้นมาอีกนิด เอาแรงเฮือกสุดท้ายนี่แหละ เข็นรถขึ้นไปถ่ายรูปกัน
ถ่ายมันแบบมืดๆนี่แหละ

ถึงภาพมันจะเบลอ แต่มันชัดและแจ่มแจ้งในความทรงจำทุกครั้งที่ดูภาพเบลอๆนี้ (อ้ายซา กล่าวไว้)

และในที่สุดผมก็มาถึงแล้ว มาถึงจนได้ จนมืดกว่าจะถึง
ผมชนะแล้ว ชนะความท้อแท้ ที่เกิดขึ้นในใจตัวเองมาตลอดระยะทางเกือบ 17 กิโลเมตร
ความท้อไม่มีตัวตนเราคิดไปเอง อย่าไปกลัวมัน
หากชอบของสูง ก็ต้องปีนป่าย มันแยกออกจากกันไม่ได้เลย

[biohazard]

ถึงจะมืดแล้ว ก็ไม่เป็นไร เราคนมีไฟ ยังไปต่อได้
ตอนลงต้องค่อยๆลง ตอนลงคนไม่เหนื่อย แต่รถเหนื่อย จำเป็นต้องพัก
ยังดีมีดุมปั่นไฟช่วยเบรคตอนลง และให้แสงสว่าง
พักตรงนี้ กิ่วแม่ปาน เป็นภาพสุดท้ายที่ผมเก็บได้ในวันนี้
วันนี้มีฝนตกด้วยครับ ถึงแม้จะเป็นหน้าหนาว แต่มีพายุเข้า

ความฝันที่จะไปนอนแม่แจ่ม เป็นไปไม่ได้แล้ว ถึงไปตอนนี้ก็ไม่เห็นอะไรในความมืด
วันนี้ คงต้องนอนที่กางเต๊นท์ของอุทยานแล้วล่ะครับ พรุ่งนี้ค่อยปั่นงัดเนินขึ้นมาที่ด่าน 2 อีกรอบ

[ซาเล้งสีแดง]

... ถึงภาพมันจะเบลอ แต่มันชัดและแจ่มแจ้งในความทรงจำทุกครั้งที่ดูภาพเบลอๆนี้ (อ้ายซา กล่าวไว้) ...

แม้นกล้องหมดแรงตามเจ้านาย ภาพจางๆแต่สวยนะครับภัทร

[met]

ใจถึง ก็ถึงใจ เนาะ

[EAK-MTB-POLYGON]

ยอดเยี่ยม มาก
เป้าหมาย ไปถึงได้ ถ้าใจเราไม่ท้อ

ขอคาระวะ.....

[KeNoBi]

ความท้าทายเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจ

แต่การเอาชนะมันได้ เป้นสิ่งที่ทำให้ชีวิต

มีความหมาย

[biohazard]

... ถึงภาพมันจะเบลอ แต่มันชัดและแจ่มแจ้งในความทรงจำทุกครั้งที่ดูภาพเบลอๆนี้ (อ้ายซา กล่าวไว้) ...

แม้นกล้องหมดแรงตามเจ้านาย ภาพจางๆแต่สวยนะครับภัทร

ขอบคุณมากๆ ครับ .

ใจถึง ก็ถึงใจ เนาะ

ฟังดูแล้ว แปลกๆ นะครับ เฮีย

ยอดเยี่ยม มาก
เป้าหมาย ไปถึงได้ ถ้าใจเราไม่ท้อ

ขอคาระวะ.....

ขอบคุณครับพี่เอก ที่ติดตาม

ความท้าทายเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจ

แต่การเอาชนะมันได้ เป้นสิ่งที่ทำให้ชีวิต

มีความหมาย

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยมชม ดูแล้ว ม้าพร้อมลุยแล้วครับ

[biohazard]

13/12/13

เมื่อคืน กว่าจะลงมาถึง ก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว หาข้าวกินแถวหน้าที่ทำการอุทยาน หลังจากนั้น
ติดต่อ ที่กางเต็นท์กับเจ้าหน้าที่ อาคารหลังกลางเลยนะครับ ค่ากางเต็นท์ 30 บาท ถ้าผมจำไม่ผิด
ภาพถ่ายไว้เมื่อเช้า

ถึงแม้ว่าจะเป็นหน้าหนาว แต่ช่วงนี้พายุเข้า ฝนตก เป็นอุปสรรคมาก
กว่าจะได้กางเต็น ก็ปาไป สามทุ่มกว่า ภาพก็ไม่ได้ถ่ายเก็บไว้ เนื่องจากฝนโปรยลงมาตลอด

ตื่นเช้ามา อ้าวโซ่หายครับ ไม่ใช่ๆๆๆ ครับ
เมื่อคืน ตอนปั่นจากที่ทำการมาที่กางเต็นของอุทยาน มีบางช่วงขึ้นเนิน แล้วผมรีบร้อนไปหน่อย
เนื่องจากฝนกำลัง จะเทลงมา เปลี่ยนเกียร์ พร้อมกดบันได เอาซะโซ่ขาดไปกองกับพื้นเลย
เอาไฟฉาย ส่องหาตามพื้นถนน เก็บขึ้นมาวางไว้บนออทเลียบ คู่หลัง แล้วจูงไปที่กางเต็นต่อ
เล่นเอาเหนื่อยเลย

[เอ หมวกฟาง]

...ไอเดียเจ๋ง! ถอดโซ่กันขโมย

ติดตามอยู่นะครับ

[Rwoot]

ตอนนี้เวลา เกือบจะทุ่มหนึ่งแล้ว
ขึ้นมาถึงยอด ก็มืดซะแล้ว รีบถอดเสื้อที่เปียกเหงื่อ เปลี่ยนใส่ตัวใหม่ พร้อมเสื้อกันหนาวคลุมทับอีกชั้น
กลัวไม่สบาย เพราะอากาศข้างบนหนาวมาก การอยู่ตามลำพังยังเพิ่มความหนาวเข้ามาในใจอีก
ที่นี่ไม่มีใครแล้ว น้ำก็หมดทำงัยดี หิวน้ำก็หิว ทหารก็ปิดรั้วซะแล้ว

คนดีพระคุ้มครอง สำนวนนี้ยังใช้ได้อยู่
ทันไดนั้น รถนักท่องเที่ยว ก็โผล่มา
ด้วยความหิวน้ำ ทิ้งความอายไว้ด้านหลัง แล้วเดินไปขอน้ำกินแบบมั่นใจ

พี่เขาหยิบขวดน้ำท้ายรถมาให้ บอกว่ามันไม่เย็นนะ อาจจะร้อน เพราะมันอยู่ท้ายรถ
พอเราดื่มมันกลับอุ่น และชื่นใจเหลือเกิน ผมรอดตายแล้ว ขอบพระคุณมากครับพี่

มีแรงขึ้นมาอีกนิด เอาแรงเฮือกสุดท้ายนี่แหละ เข็นรถขึ้นไปถ่ายรูปกัน
ถ่ายมันแบบมืดๆนี่แหละ

ถึงภาพมันจะเบลอ แต่มันชัดและแจ่มแจ้งในความทรงจำทุกครั้งที่ดูภาพเบลอๆนี้ (อ้ายซา กล่าวไว้)

และในที่สุดผมก็มาถึงแล้ว มาถึงจนได้ จนมืดกว่าจะถึง
ผมชนะแล้ว ชนะความท้อแท้ ที่เกิดขึ้นในใจตัวเองมาตลอดระยะทางเกือบ 17 กิโลเมตร
ความท้อไม่มีตัวตนเราคิดไปเอง อย่าไปกลัวมัน
หากชอบของสูง ก็ต้องปีนป่าย มันแยกออกจากกันไม่ได้เลย

เยี่ยมไปเลยครับ...

[biohazard]

...ไอเดียเจ๋ง! ถอดโซ่กันขโมย

ติดตามอยู่นะครับ

ขอบคุณ ที่ติดตาม ครับพี่เอ หมวกฟาง

ตอนนี้เวลา เกือบจะทุ่มหนึ่งแล้ว
ขึ้นมาถึงยอด ก็มืดซะแล้ว รีบถอดเสื้อที่เปียกเหงื่อ เปลี่ยนใส่ตัวใหม่ พร้อมเสื้อกันหนาวคลุมทับอีกชั้น
กลัวไม่สบาย เพราะอากาศข้างบนหนาวมาก การอยู่ตามลำพังยังเพิ่มความหนาวเข้ามาในใจอีก
ที่นี่ไม่มีใครแล้ว น้ำก็หมดทำงัยดี หิวน้ำก็หิว ทหารก็ปิดรั้วซะแล้ว

คนดีพระคุ้มครอง สำนวนนี้ยังใช้ได้อยู่
ทันไดนั้น รถนักท่องเที่ยว ก็โผล่มา
ด้วยความหิวน้ำ ทิ้งความอายไว้ด้านหลัง แล้วเดินไปขอน้ำกินแบบมั่นใจ

พี่เขาหยิบขวดน้ำท้ายรถมาให้ บอกว่ามันไม่เย็นนะ อาจจะร้อน เพราะมันอยู่ท้ายรถ
พอเราดื่มมันกลับอุ่น และชื่นใจเหลือเกิน ผมรอดตายแล้ว ขอบพระคุณมากครับพี่

มีแรงขึ้นมาอีกนิด เอาแรงเฮือกสุดท้ายนี่แหละ เข็นรถขึ้นไปถ่ายรูปกัน
ถ่ายมันแบบมืดๆนี่แหละ

ถึงภาพมันจะเบลอ แต่มันชัดและแจ่มแจ้งในความทรงจำทุกครั้งที่ดูภาพเบลอๆนี้ (อ้ายซา กล่าวไว้)

และในที่สุดผมก็มาถึงแล้ว มาถึงจนได้ จนมืดกว่าจะถึง
ผมชนะแล้ว ชนะความท้อแท้ ที่เกิดขึ้นในใจตัวเองมาตลอดระยะทางเกือบ 17 กิโลเมตร
ความท้อไม่มีตัวตนเราคิดไปเอง อย่าไปกลัวมัน
หากชอบของสูง ก็ต้องปีนป่าย มันแยกออกจากกันไม่ได้เลย

เยี่ยมไปเลยครับ...

จะไปเยี่ยมบ้างก็ได้นะครับ
ขอบคุณที่ติดตามครับ

[biohazard]

เช้านี้ อากาศดีครับ เมื่อคืน นอนฟังเสียงฝนจนหลับไป
จุดเต่า primus ต้มกาแฟ มาม่า ตามสูตร อาหารเช้า
วันนี้วางแผนไว้ว่า จะไปนอน ฟังเสียงฝน ที่แม่แจ่มครับ
ต้องปั่นขึ้นไปที่ด่านสองอีกรอบ แต่ไม่รีบครับ หลังจากด่านสอง
ไปแล้ว มีแต่ลงกับลง

[EAK-MTB-POLYGON]

ความท้าทายเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตน่าสนใจ

แต่การเอาชนะมันได้ เป้นสิ่งที่ทำให้ชีวิต

มีความหมาย

ติดใจทัวริ่ง แล้วใช่ไหมละพี่เหน่ง
วันหลัง ไปกับภัทร ได้เลย ขาเดี่ยวกัน