T_lek เขียน:ตามดูอยู่ครับพี่..
ขอบคุณมากครับ ไปธุดงค์ที่ดอยอ่างขางและภารกิจหลายด้าน เลยหายไปหลายวันตอนนี้พอปลีกเวลาได้บ้าง เรามาเดินทางกันต่อนะครับ ก่อนจะไปต่อขอย้อนหลังไปถึงท่านพระอาจารย์ วิรุฬ ที่พวกเราไปพักนอนที่วัดท่าน ท่านได้แนะนำให้พวกเราไปเที่ยวให้ถึงพนมเปญ ท่านบอกว่า ไหน ๆ ก็มาแล้วไม่ควรพลาด ท่านมีลูกศิษย์เป็นพระจบเปรียญ ๙ และตอนนี้มีตำแหน่งพอสมควร ถ้าพวกเราไปท่านจะติดต่อให้ ให้เราไปพักที่นั่นได้เลย เป็นน้ำจิตน้ำใจของพระอาจารย์ แต่เราก็มีแผนของเราแล้วจึงไม่ได้ตอบรับ จะด้วยเหตุที่พวกเราต้องจำเป็นต้องเข้าพนมเปญ เลยมีอันเป็นไปคือ จย.ของลุงป๊อกต้องมามีอันเป็นไป(ขอบล้อแตก) ต้องได้รับการเปลี่ยนใหม่สถานเดียว และเมืองที่เราจะผ่านคือกำปงธม ไม่มีแน่นอนเราจึงได้โทร ฯ เรียนให้ท่านพระอาจารย์ วิรุฬ ได้ทราบ ท่านก็รีบจัดการโทร ฯ สั่งการไปพนมเปญถึงลูกศิษย์ท่าน ชื่อ เทพเพื่อน ให้อำนวยความสะดวกแก่พวกเรา
เรา ๔ คนเดินทางล่วงหน้าทิ้งลุงป๊อกให้รอคนที่จะมาช่วย ไปได้ประมาณครึ่ง ชม.ลุงป๊อกก็นั่งรถตู้โดยสารที่ผู้สาวได้ไปจัดการเหมามาให้ ลุงป๊อกแวะรับพวกเราขึ้นรถพร้อม จย.ออกเดินทางมุ่งหน้าเข้ากรุงพนมเปญ เจออุบัติเป็นครั้งที่ ๒ ทำให้คืดนะว่าคนเราถ้าประมาทอะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้เสมอ รถพาพวกเรามาแวะทานอาหารมื้อเย็นที่ร้าน ปรากฏว่าได้รับความสนใจจากบรรดาแม่ค้าทั้งหลายมารุมล้อมคุณนาย พูดคุยภาษาใบ้บ้าง ภาษาไทยปนเขมรสนุกสนานหัวเราะชอบใจ คนเขมรน่ารักมากครับ เสร็จจากทานอาาหารรถก็พามุ่งสู่พนมเปญ เราถึงพนมเปญดึกพอควร คนรถบอกว่าไม่สามารถไปส่งในตัวเมืองได้(ขณะที่เดินทางพระวิรุฬ โทร ฯ คุยกับคนรถตลอดเวลา) เพราะวัดที่เราจะไปอยู่ใกล้กับพระราชวัง แต่เขาจะเหมาตุ๊ก ๆ พาเราไปส่งให้ลุงป๊อกนั่งตุ๊ก ๆ พร้อม จย.ที่ชำรุดและสัมภาระ เรา ๔ คนปั่นตัวเปล่าตามหลังตุ๊ก ๆ จนถึงวัด
ที่วัดมีคนมารอรับอยู่แล้วและพาไปห้องพัก ไม่นานลูกศิษย์ท่านวิรุฬซึ่งเสร็จจากภารกิจก็ได้ขึ้นมาพบกับพวกเรา แสดงไมตรีจิตอันงดงามต้อนรับพวกเรา คืนนั้นท่านไม่ได้รบกวนพวกเราปล่อยให้พักผ่อนกันเต็มที่ รุ่งเช้าท่านได้จัดอาหารไว้คอย หลังจากเสร็จอาหารเช้าท่านได้ให้ลูกศิษย์ของท่านติดต่อร้าน จย.ซ่อมจักรยยานให้ แต่ปรากฏว่าเป็นหน้างานเทศกาลช่างไม่อยู่ ครับเดือดร้อนมาก ๆ เลย ต้องให้เด็กพาไปร้านจักรยานเก่าไปหาล้ออะหลั่ย โชคดีครับที่เรามีช่างดม(ลุงดม)ไปด้วยแกเก่งพอตัว จัดการดัดแปลงจนใช้การได้ แต่คงไม่ได้ดีเท่าที่ควร (ก็ยังดี) มื้อเที่ยงท่านอาจารย์เทพเพื่อน ยังคงให้พวกเราร่วมวงรับประทานอาหารกับญาติโยมเขมรอีก และแนะนำให้เราไปเที่ยวพระราชวังกัน ตามไปนะครับวังจะสวยงามหรือไม่อย่างไร
หลังอาหารเที่ยงก็ต้มกาแฟซดกันที่บนโรงนอน รอเด็ก ๆ ที่จะไปหา จย.เพื่อจะปั่นพาพวกเราชมพระราชวัง พระอาจารย์เทพเพื่อนยังตามหอบเอาขนมนมเนยมาให้พวกเราถึงห้อง เรียกว่างานนี้พุงกางครับ 
มีตัดแต้มด้วย.. 
