อยากเห็นหมอบรุ่นเก่าๆ..นักแข่งรุ่นเก๋าๆครับ

[trek3900/2009]

รออ่านต่อครับลุงปัญญา

[DANGPANYA]

ผมขออนุญาตเปิดกระทู้สรุปผลการแข่งขันจักรยานทางไกลย้อนยุค กรุงเทพ-เชียงใหม่ ไว้ที่นี่ครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 5&t=855312

ช่วยกันลงรูปและบรรยายนะครับ

ไม่ได้หายไปไหน ผมไปอยู่ในลิ้งค์ข้างบนชั่วคราว
ลองคลิ๊กดูหน่อยครับ กำลังสนุกเชียวแหละ

[korat]

สวัสดีปีใหม่ครับพี่แดง และทุกๆท่าน ขอให้มีความสุขความเจริญและร่างกายแข็งแรง คิดสิ่งใดขอให้สมดังใจปราถนากันทุกท่านครับ

[Hoon]

ได้ข่าวว่า สถาพร จากพวกเราไปอีกคน

[AT]

ขอแสดงความเสียใจกับการจากไป
มายังครอบครัวและคนที่รัก พี่สถาพร ขันธสะอาด ด้วยครับ

สถาพร ขันธสะอาด (ที่ 2 จากซ้าย) เมื่อคราวรับใช้ชาติ

[chosanwa]

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวพี่ สถาพร ขันธสะอาด ด้วยครับ

[วัชรพล สุขเจริญ]

สวัสดีครับลุงปัญญา

[น่วม]

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวพี่สถาพรฯด้วยครับ

[DEEP_BLUE_KLEIN]

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของพี่สถาพรด้วยครับ

[DANGPANYA]

ในห้วงเวลาที่ผ่านมารอบปีที่แล้ว2556 นับเป็นเวลาแห่งการสูญเสีย
ของชาวจักรยานมากมายหลายคน นับตั้งแต่รุ่นใหญ่ทีมชาติรุ่นแรก
ในยุค2499นักปั่นเก๋าครองเมืองนั่นแหละครับ ผมจะไล่เรียงให้ดูเป็น
ราย ๆ ไป

คนแรกพี่พิทยา เกิดทับทิม อดีตนักปั่นดังช่วงกีฬาเซียปเกมส์(ซีเกมส์
ในปัจจุบัน)ช่วงปี2502 และยุคก่อนตั้งสมาคมจักรยาน ที่เสียชีวิตจาก
อุบัติเหตุทางรถยนต์หน้าที่การงานของพี่พิทยาก็คือ ช่างภาพส่วนพระ
องค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

คนที่สองพี่สุเทพ สุวรรณสุขโรจน์ อดีตกัปตันทีมจักรยานทีมชาติไทย
คนแรกที่เสียชีวิตตามหลังพี่พิทยาเพื่อนรัก มาติด ๆ ในช่วงปลายปีที่แล้ว
ด้วยอาการจากโรคภัยใข้เจ็บยามชราที่ทรมานสังขารมานานเป็นปี ก่อนจะ
จากไป

ตามมาติด ๆ ด้วยการจากไปของคนในวงการจักรยานทีมทหารอากาศอีก
เป็นจำนวนสามคนด้วยกัน นั่นก็คือ

พี่แป๊ะ นาวาอากาศโทรณณรงค์ ศิริเภตรา อดีตผู้ช่วยเลขาธิการสมาคม
จักรยาน เลขาธิการจักรยาน ทอ. อดีตผู้ตัดสินสมาคมจักรยาน และชุด
สต๊าฟโค๊ชของ ทอ.ที่ลาจากไปด้วยโรคภัยใข้เจ็บตอนต้นปีนี้

คนที่จากไปก่อนหน้าก่อนหน้าคนอื่นในทีม ทอ. ก็เป็นเจ้าตุ้นขจรศักดิ์ คงภู่
นักปั่นจากเมืองกาญจน์อดีตทีมชาติไทย นักปั่นต้วเก่งอีกคนของ ทอ.และ
เขตสิบของทีม กทม.ที่สร้างผลงานในการแข่งขันใว้ให้คิดถึงมากมาย และ
จากใปในวัยที่ยังหนุ่มแน่นไม่ถึง40ปี จากโรคมะเร็ง

คนสุดท้ายที่เพิ่งมาจากไปไม่ถึง10วันนั่นก็คือ พันจ่าอากาศเอกสถาพร
ขันทะสะอาด นักปั่นภูมิลำเนาร้อยเอ็ด เพื่อนรักคนเดียวของผมที่เป็นคู่หู
ในการแข่งขันจักรยานของผมตลอดเวลาทุกครั้งที่ลงแข่งในนามทีมชาติ
ไทย และทีม ทอ.ชนิดที่เรียกว่ามองตาก็รู้ใจ โดยเฉพาะเหรียญทองชิง
แชมป์เอเซียที่ผมได้รับมานั้น ผมแค่มองหน้าสถาพรก็ขึ้นไปปิดหัวกลุ่ม
เปิดโอกาสให้ผมหนีออกไปได้ขาดลอยประสพความสำเร็จในที่สุด
สถาพรมีเอกลักษณ์เสียงหัวเราะเอ่ เอ๊ะ ผมเลยเรียกเขาว่า ไอ้เอ้ ทั้งที่ชื่อ
เล่นก็คือเจ้าต๋อง คนที่จับคู่นอนร่วมห้องทุกครั้งที่ไปต่างประเทศทั้งซีเกมส์
เอเชี่ยนเกมส์ชิงแชมป์เอเซีย แม้กระทั่งโอลิมปิครวมไปถึงที่นอนที่ติดกัน
ระหว่างการเก็บตัวทุกครั้ง การจากไปของเพื่อนคนนี้ทำให้ผมรู้สึกเหมือน
ญาติสนิทของผมต้องจากไป เศร้าใจมากกว่าเพื่อนคนอื่น ๆ ครับ

สถาพรติดทีมชาติครั้งแรกในซีเกมส์ปี2512 เป็นแชมป์กรุงเทพ-เชียงใหม่
ปี2515เป็นแชมป์ทัวร์ออฟมาเลย์ปี2518 ที่สามารถเอาชนะทีมชาติเยอร์มัน
ที่มีอดีตแชมป์โลกพ้อยท์เรสรวมอยู่ด้วย ทำให้ผมและทีม ทอ.ได้เป็นแชมป์
ประเภททีมไปด้วย

สรุปคนในทีม ทอ.ลาโลกไป3 คน รุ่นพี่ผมลาไป2คน ในช่วงเวลาปีเดียวใน
ห้วงปลายปีต่อต้นปีนี้ครับ

เพื่อเป็นเกียรติ์ประวัติของเพื่อนรักผม ขอนำเรื่องราวของสถาพร ขันทะ
สะอาด กลับมาให้อ่านกันอีกครั้งนะครับ

ขอเพิ่มเติมการสูญเสียยบุคลากรของทีม ทอ.ที่ตกหล่นไปอีกคนนึง
ก็คือ โป้ง..สุรเชษฐ ธนากร นักปั่นที่สังกัดทีม ทอ. ก่อนลาออกไป
ทำงานที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิต และเพิ่งมาเสียชีวิตจากการปั่นจักรยาน
ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว จากการใช้กำลังเกินพอดีในขณะที่ตัวเอง
พักผ่อนน้อย รวมทั้งสัณนิฐานว่าเขาอาจจะมีโรคหัวใจแฝงอยู่โดย
ไม่รู้ตัวก็ได้ สรุปทีมปั่น ทอ.จากโลกนี้ไปรวม4คนในปีเดียวครับ

[DANGPANYA]

ภาพในอดีต...

จากซ้าย
สมศักดิ์ เกี่ยวสาน..โค้ช, ปัญญา ดินม่วง, ชาติชาย จันทรัตน์, น.อ.ประเสริฐ รัตนกาฬ..ผู้จัดการทีม,
สถาพร ขันธสะอาด, มงคล สุภาวรรณ
ไม่ใช่วินเทจแค่ตัวนักปั่นนะครับ รถโฟล์คตู้ และรถราที่วิ่งไปมาก็สุดจะวินเทจ..

ต้องขอขอบคุณ น้องใหญ่สับถังอย่างยิ่งที่นำภาพนี้มาให้ชมกัน อยากจะเล่าถึงความเป็นมาเพิ่มเติมให้ทราบกัน
หน่อยครับ เพราะมันเป็นความภาคภูมิใจที่ยิ่งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง ในปูมประวัติการแข่งขันอันยาวไกลของ
ทีมทีม ทอ.ครับ ภาพนี้เป็นภาพเมื่อปี ๒๕๑๘ ถ่ายเมื่อจบการแข่งขันจักรยานทางไกลทัวร์มาเลย์ ที่เมืองยะโฮ
บารูใต้สุดติดสิงคโปร์ โดยเริ่มต้นมาจากเมืองคังก้าอยู่ติดกับด่านสะเดา หาดใหญ่ของเรา แข่งกันประมาณ ๑๐ วัน
งานนี้มีทีมลงแข่งประมาณ ๒๐ ทีม ที่ใช้คำว่าประมาณก็เพราะมันนานจนรายละเอียดมันชักเลอะเลือน ที่สำคัญและ
จำได้ดีก็คือมีทีมชาติเยอร์มันที่มีตัวแชมป์สมัครเล่นโลกปีนั้นมาด้วย ในการแข่งขันมาตรฐานทีมเยอร์มันกับทีม ทอ.
ต่างกันมาก หากสู้กันด้วยฝีเท้าแล้วมันยุโรปกับเอเฃีย แข่งกันไปหลายวัน ทอ. ทำได้แค่ที่ ๒ ประเภททีม และสปริ้นท์
เข้าที่๒ บ้าง ที่ ๓ บ้างเท่านั้น แข่งกันไปครึ่งทางก็มีแข่งจับเวลาเดี่ยวทีละคนแบบโปล๊อก ระยะทาง ๘ กม. ปรากฎว่า
ผมชนะเยอร์มันได้ ๓ คน ทำเวลาได้ ที่๒ เยอร์มันตัวแช็มป์โลกได้ที่ ๑ มาถึงวันนี้ผมยังสงสัยอยู่เลยว่ากรรมการ
จับเวลาผิด นี่พูดจริง ๆ นะครับ รับถ้วยรางวัลไปยิ้มไม่ออกครับ แข่งกันจนเหลือ ๔ วันจะจบการแข่งขัน มีนักจักรยาน
ทอ.หลุดออกไปกับมาเลย์ ๖-๗ คน ห่างกลุ่มใหญ่ประมาณ ๓ กม.อยู่ ๑ คน คือ สถาพร ขันทสะอาด ต่อมา
สถาพร หนีกลุ่มไปคนเดียวอีกต่อหนึ่งห่างออกไปอีก ทีมเยอร์มันก็เหมือนทุกวันนึกจะตั้งทีมไล่เมื่อใหร่เดี๋ยวเดียว
ก็ไล่ทัน วันนี้เยอร์มันก็ไล่กลุ่มหน้าที่เป็นมาเลย์ทัน แต่หารู้ไม่ว่ายังมีสถาพรอยู่อีกคน เลยขี่แบบตามสบาย
สถาพรของเราก็หนีห่างกลุ่มใหญ่ไป สิบกว่านาที เยอร์มันเพิ่งจะรู้ตัวก่อนเข้าเส้นชัยวันนั้น ๑๕ กม.ขึ้นมาตั้งแถวไล่
สุดชีวิต พวกเราก็ไล่จี้ไล่งับกันสุดความสามารถเหนื่อยสุดสุดไม่มีพักขา นักปั่นในกลุ่มหลุดไปเกือบหมดมีแต่ตัว ทอ.
กับนักปั่นตัวกลั่นของมาเลย์ติดไปไม่กี่คน วันนั้นสถาพรชนะที่ ๑ ทิ้งกลุ่มไป ๑๒ นาที เวลารวมกลายเป็นของทีม ทอ.
ขึ้นนำทั้งทีม และ บุคคล เหลือระยะทาง อีก ๓ วัน เยอร์มันพยายามหนีอย่างเต็มที่ ทีม ทอ.ก็พยายามทุกทางที่จะเกาะติด
ไม่ยอมปล่อยเยอร์มัน เหนื่อยที่สุดในชีวิตในการแข่งทัวร์ก็งานนี้แหละ ในที่สุดเยอร์มันหนีไม่สำเร็จคนจี้คนตาม
มีเดิมพันสูงกว่ากัดไม่ปล่อยยอมเหนื่อยสุดชีวิต ผลที่ได้ ทอ.ชนะเลิศทั้งเดี่ยว และทีม ผู้พันเสริฐ (พล.อ.อ.ประเสริฐ
รัตนกาฬ ) ดีใจสุด ๆ ควักกระเป๋า ฃื้อกางเกงยีนส์ฟอกที่กำลังฮิตในตอนนั้นให้คนละ ๑ ตัว ยี่ห้อ เท็กฃ์วูด จิ๊กโก๋
ในยุคนั้นไม่มีใครไม่รู้จักกางเกงยีนส์ขาบานยี่ห้อนี้ ในภาพจะเห็นร่องรอยความเหน็ดเหนื่ยผสมอยู่กับความสมหวัง

[DANGPANYA]

หน้าตาจอมเจ้าเล่ห์ ที่หลอกกอดน้อง ซาจี ขวัญใจทีมจักรยานไทย เหมือนการ
ฉี่รดหัวใจพวกเราทั้งทีม ต้องเอามาประจานครับ


พรุ่งนี้มาต่อตอนจบกันอีกเรื่องนะครับ คราวนี้โป้หน่อย เหรดเอ็กซ์ ที่ยุโรป ฝรั่งผมทอง
โอลิมปิค มิวนิค เยอร์มัน ปี2515 วันนี้หิวข้าวแล้วครับ

[DANGPANYA]

คำเตือน ก่อนอ่านเรื่องราวต่อจากนี้

- เป็นเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นระหว่างการแข่งขันโอลิมปิคครั้งที่20 นครมิวนิค เยอร์มันนี ปี2515
- นักกีฬาในเรื่องนี้มีตัวตนจริง
- ห้ามนักจักรยานที่ อายุต่ำกว่า 18 เข้ามาอ่าน (เดี๋ยวใจแตก)
- นักกีฬาที่เข้ามาอ่าน ควรมีผู้ปกครอง โค๊ช คอยแนะนำ
- ห้ามเลียนแบบ

เริ่มด้วยรูปผู้แสดงทั้งหมด ที่อยู่ในชุดวอร์ม ในภาพนี้ ส่วนผู้ที่นุ่งกางเกงยีนส์ไม่เกี่ยวข้องเป็นตัวลู่



รายนามนักแสดง คนใส่หมวกซ้ายมือตัวเอกของเรื่อง เอ้ สถาพร ขันธสะอาด แดง ปัญญา ดินม่วง
ผู้ช่วยพระเอก ผู้แสดงสมทบ บึ่ง พินิจ เคยกอบแก้ว เฮง ปราโมทย์ แสงสกุลโรจน์ และ ลิง
ศิวพร รัตนพูล

[DANGPANYA]

ในบรรดานักกีฬาทีมชาติ ที่เดินทางไปแข่งขันในต่างประเทศ ทุกประเภท ต่างก็นึก
อิจฉานักกีฬาจักรยานกันมากพอสมควร เพราะพวกเรามักได้ออกไปท่องเที่ยวตาม
ที่ต่าง ๆ นอกเส้นทางเดินรถที่ผู้เป็นเจ้าภาพจัดใว้บริการ รับ-ส่งนักกีฬาตามสนาม
แข่งขันต่าง ๆ พวกเราออกไปฝึกซ้อมตามถนนหนทางที่ใช้แข่งขัน แล้วยังได้แถมด้วย
การแว๊ปหลบไปช๊อปปิ้งบ้าง ไปเที่ยวในเมืองบ้างระหว่างทางก่อนเดินทางกลับค่ายพัก
อยู่เสมอ ๆ ถือเป็นกำใรที่ได้จากการเดินทางไปแข่งขันในทุกประเทศที่ไป

พวกเราที่เป็นนักปั่นประเภทถนน ได้เปรียบพวกที่ไปแข่งลู่ที่ต้องอาศัยรถบัสเดินทางไป
เวลโลโดมเป็นส่วนใหญ่ นาน ๆทีจึงจะได้จับรถถนนออกไปปั่นเอาแรงกับพวกเราสักครั้ง
ที่มิวนิค เยอร์มัน พวกถนนอย่างพวกเราทั้ง5คน ออกซ้อมกันบนเส้นทางจริงที่ใช้
แข่งขันแมสตาร์ท200 กม. ถนนจะผ่านป่าที่เป็นสวนสาธารณะเลียบแม่น้ำที่ผมนึก
เอาเองว่าเป็นแม่น้ำไรน์ อ้อมไปขึ้นเขาผ่านโรงงานผลิตเบียร์ ลงเขาผ่านไร่ปศุสัตว์
เป็นทุ่งกว้างวิวสวยเหลือเกิน แล้วผ่านหมู่บ้านชานเมืองที่อยู่ติดสวนสาธารณะและ
แม่น้ำซึ่งใช้เป็นแหล่งพักผ่อนขนาดใหญ่ของเมืองมิวนิค สวนสาธารณะนี้เขาปล่อยให้
เป็นธรรมชาติ ภายในสวนเป็นทางเดินในป่า มีเก้าอี้ยาวใว้ให้นั่งพักเหนื่อยเป็นระยะ ตาม
พื้นดินมีใบไม้แห้งปกคลุมเป็นธรรมชาติ ริมแม่น้ำจะมีพุ่มไม้เป็นหย่อม ๆ เป็นพื้นที่
ส่วนตัวใว้ให้คนนำเตียงพับมานอนชมวิวพักผ่อนแบบไม่อยากให้ใครรบกวน
เอาละผมได้ปูพื้นเล่าบรรยากาศพื้นที่ต่าง ๆ สำหรับดำเนินเรื่องให้แล้ว จะได้เริ่มเข้าเรื่องกัน

[DANGPANYA]

ในการฝึกซ้อมเส้นทางที่จะใช้แข่งขันจริง มีโค๊ชสมศักดิ์ เกี่ยวสาน ตามไปควบคุม
วันนี้ท่านพลอากาศเอกประเสริฐ รัตนกาฬ กับถาวร ทาวัน นักปั่นประเภทลู่ที่ว่าง
จากการฝึกซ้อมติดรถไปเที่ยวด้วย
วันนี้ตั้งใจจะฝึกซ้อมบนเส้นทางกัน5รอบ ระยะทางรอบละ 22 กม. เนื่องจากไม่ได้
แจ้งว่าจะใช้รถติดตามดูนักกีฬา จึงไม่ได้เบิกน้ำมันมาเผื่อให้พอใช้งาน จึงต้องจอด
จับเวลาพวกเราแถวหมู่บ้านติดสวนสาธารณะ พวกเราก็ปั่นกันไปจนครบรอบแรก
โค๊ชก็ตะโกนบอกเวลาที่ทำได้ น่าจะเป็น41นาที พวกเราผ่านโค๊ชมาไม่ถึง กม.เป็น
ทางโค้งลับตาโค๊ช เจ้าเอ้ตัวดีบอกว่าเฮ้ย...เราเลี้ยวเข้าไปเที่ยวในป่าสวนสาธารณะ
กันดีกว่า วันนี้โค๊ชหมดสิทธิ์ตามดูพวกเรา พอใก้ลเวลาเราค่อยออกทางลัดข้างหน้า
โค๊ช มันถามว่ามีใครจับเวลาใว้บ้างใหม พวกเราได้จับเวลากันใว้แล้ว เลยตกลงเลี้ยว
เข้าป่ากันทั้งทีมหลังจากผ่านจุดจับเวลามาไม่ถึงกิโล
พวกนักปั่นเจ้าเล่ห์ หลบเข้าไปเที่ยวในป่า ชมนกชมไม้จนได้เวลาไก้ล 41 นาที ก็ออก
จากป่า เอาน้ำราดตัวให้เหมือนเหงื่อ ปั่นผ่านหน้าโค๊ชที่รอจับเวลาอยู่ข้างทาง โค๊ชบอก
ว่าเวลาดีกว่ารอบแรกหนึ่งนาที พอลับหลังโค๊ชเราก็เลี้ยวเข้าป่าอีก รอบนี้เราจูงรถลัด
เลาะไปเลียบแม่น้ำ ผ่านพุ่มไม้ที่ผมบอกว่าเป็นที่กางเตียงผ้าใบตามมุมส่วนตัวต่าง ๆ
เจ้าเอ้ตัวดีเดินเข้าไปก่อนเพื่อน ชะโงกดูคนที่อยู่ในพุ่มไม้ แล้วมันก็ทำมือจุ๊ปากให้เงียบ
พร้อมกับขวักมือให้เข้าไปแอบดูเหมือนมัน ผมก็ขำเกือบหัวเราะออกมา เห็นฝรั่งพุงพลุ้ย
เพศชายแก้ผ้านอนอาบแดดสบายใจเฉิบอยู่ข้างใน นอนโชว์ปืนใหญกระบอกเบ้อเริ่ม
เราก็ย่องกันออกมาพ้นระยะแล้วระเบิดหัวเราะกันสนุกสนาน พอดีได้เวลาใกล้40นาที
ก็ลัดเลาะออกไปปั่นผ่านหน้าโค๊ชอีกครั้ง ทำหน้าเหน็ดเหนื่อยแล้วยังเอาน้ำราดตัวอีก
ด้วยคราวนี้โค๊ชบอกช้าลงไป1นาที่ ให้รักษาความเร็วใว้
พอลับตาโค๊ชเราก็เลี้ยวเข้าป่าเหมือนเดิม