"คนเกษียณชวนปั่นประเพณี ครั้งที่สอง วันที่ ๑๐ ตุลาคม - ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔" ปั่นจบแล้ว...เก็บเรื่องมาเล่าเอารูปมาดู

[kapi]

โปรดท่องไว้นะครับ "ตูด"อวัยวะส่วนใช้ขี้ "ก้น" ส่วนอวัยวะใช้นั่ง คำสอนจากคุณครูครับ...บ่ ได้พูดหยาบ

แล้วที่ผู้ใหญ่เขาเรียกเด็กน้อยที่ก้นมีรอยเขียว ด้วยความเอ็นดู ว่า “ตูดหมึก” ล่ะครับ.. คุณจารึก







มันหมึกตรงอวัยวะส่วนที่ใช้ขี้ หรือตรงอวัยวะส่วนที่ใช้นั่ง

ขอ LIKE คำถามของคุณธานินทร์๙๙ สักล้านครั้ง อิอิ

[พิงธรรม์]

โปรดท่องไว้นะครับ "ตูด"อวัยวะส่วนใช้ขี้ "ก้น" ส่วนอวัยวะใช้นั่ง คำสอนจากคุณครูครับ...บ่ ได้พูดหยาบ

แล้วที่ผู้ใหญ่เขาเรียกเด็กน้อยที่ก้นมีรอยเขียว ด้วยความเอ็นดู ว่า “ตูดหมึก” ล่ะครับ.. คุณจารึก




มันหมึกตรงอวัยวะส่วนที่ใช้ขี้ หรือตรงอวัยวะส่วนที่ใช้นั่ง

ขอ LIKE คำถามของคุณธานินทร์๙๙ สักล้านครั้ง อิอิ

ครับ...พี่ธานินทร์๙๙ และกะปิ

ตอนโพสเสร็จ ตกกลางคืนจะเข้านอน สมองเริ่มตรองย้อนนึกถึงไอ้ที่เขียน

ผมเป็นคนเช็ดน้ำไม่ค่อยจะสะเด็ดครับ หากตรงไหนเขียนไปแล้ว เอ...ชักสงสัย สงสัยว่าที่เขียนนั้นยังทะแม่งอยู่ ก็จะกลับไปคิดก่อนนอน แล้วว่าจะเขียนต่อ ส่วนจะต่อ...แก้ หรือต่อ...ขยาย นั้นแล้วแต่ส่วนที่ค้างจะขบต่อไปทางใด

เรื่อง "ตูด" เรื่อง "ก้น" ผมว่าภาษาปักษ์ใต้บ้านผม ผมไม่ใคร่คุ้นกับคำว่า "ก้น" นะครับ จริงๆไม่รู้ว่าจะเป็นคำสุภาพของทางการ ภาษากลางบังคับเรียกทั่วประเทศ ให้เป็น "ก้น"

บ้านผมเรียก "ตูด" ได้ยินคำนี้คำเดียว

ส่วนที่ผมอ้างครูสอนมา เผอิญในคอลัมน์ปิดเล่ม หนังสือผมนิยมอ่าน ต่วย'ตูน "สังสันทน์กะท่านผู้อ่าน" "หนูเอียด" เขียนทำนองพูดคุยกะแฟนผู้อ่านเป็นประจำ

ฉบับล่าสุด...ผมเพิ่งไปยืนเปิดอ่านฟรีที่เดอะมอลล์รามคำแหง มีเขียนถึงประโยคครูสอนให้เด็กหัดท่องจำ "ตูด"...มีไว้ขี้ / ส่วน "ก้น"...มีไว้นั่ง

ครับ...เลยเอามาอ้างต่อ

[นู๋เล็ก]

เพิ่งจะดู เทนนิสรอบชิง us.open 2011 จบ โยโควิช ชนะ นาดาล 6-2-,6-4,6-7(3-7),6-1ครับ



โนวัค ยอโควิช ทำผลงานเหนือกว่า ราฟาเอล นาดาล ตลอดทั้ง 6 แมตช์ที่ดวลกันในปีนี้ โดยล่าสุดหวดเอาชนะนักเทนนิสชาวสเปนอีก 3-1 เซต 6-2, 6-4, 6-7 (3/7), 6-1 ในรอบชิงชนะเลิศ ศึกยูเอส โอเพน ประจำปี 2011 จนคว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการนี้เป็นสมัยแรกของตนเอง เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา (13 ก.ย.)

การแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลมสุดท้ายของปีรายการ ยูเอส โอเพน 2011 ชิงเงินรางวัลรวม 23.7 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 711 ล้านบาท) ณ ฟลัชชิง เมโดว์ส มหานครนิวยอร์ค ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันจันทร์ที่ 12 กันยายน (ตามเวลาท้องถิ่น) ในประเภทชายเดี่ยว เป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ระหว่าง โนวัค ยอโควิช มือ 1 ของโลกชาวเซิร์บ กับ "แชมป์เก่า" ราฟาเอล นาดาล มือ 2 ของโลกชาวสเปน

เริ่มเซตแรก นาดาล เบรกเกมเสิร์ฟของ ยอโควิช ในเกมที่สอง หลังจากนักหวดชาวเซิร์บตีแบ็คแฮนด์เสีย 2 ครั้งจนขึ้นนำก่อน 2-0 แต่ ยอโควิช เบรกเสิร์ฟคืนทันควันในเกมต่อมา ก่อนอาศัยการเล่นที่เหนียวแน่นเอาชนะอีก 5 เกมรวดเก็บเซตแรก 6-2

เซตที่สองเหมือนเซตแรก นาดาล เบรกเสิร์ฟ ยอโควิช จนขึ้นนำ 2-0 แต่เกมต่อมาหลังจากดิวซ์กันถึง 8 ครั้ง แร็กเกตมือ 1 ของโลกก็เบรกคืนสำเร็จโดยตีบอลโด่งจากท้ายคอร์ตหวังให้ข้ามหัวจน นาดาล ตีโอเวอร์เฮดไปติดเน็ตเอง

นาดาล มีปัญหากับเสิร์ฟแรกจนตามหลัง ยอโควิช 15-40 ในเกมที่ 5 ก่อนที่นักหวดชาวสเปนเสียดับเบิลฟอลท์ทำให้ ยอโควิช ขึ้นนำ 3-2 แม้เกมที่ 8 นาดาล เบรกเสิร์ฟคืนด้วยลูกแบ็คแฮนด์ขนานเส้นจนเสมอกัน 4-4 แต่เกมต่อมาก็รักษาเกมเสิร์ฟไม่ได้อีก ยอโควิช จึงเอาชนะเซตที่สอง 6-4

ในเซตที่สามทั้ง ยอโควิช และ นาดาล ต่างผลัดกันเสียเกมเสิร์ฟคนละ 3 ครั้งจนสุดท้ายเสมอกัน 6-6 ต้องไปดวลไทเบรก นาดาล ทำได้ดีกว่าเอาชนะไป 7-3 เก็บเซตสามไล่ขึ้นมา 1-2 เซต ตอนพักระหว่างเซต ยอโควิช มีปัญหาเจ็บบริเวณซี่โครงต้องเรียกเทรนเนอร์มานวด แต่นั้นไม่ส่งผลอะไรในเซตที่สี่ ซึ่งนักหวดชาวเซิร์บเบรกเกมเสิร์ฟของ นาดาล ในเกมที่ 2 และ 6 กระทั่งเอาชนะเซตนี้ 6-1 คว้าแชมป์ยูเอส โอเพน ประจำปีนี้ได้สำเร็จ


------------------------------------------------------------------------------------

คน เกษียณ..เรียนลัด ......ทุ่งช้าง-หลวงพระบาง…บันทึกการเดินทาง...สู่ฝัน

[พิงธรรม์]

สวัสดียามเช้า สวัสดีทุกท่านครับ

นู๋เล็ก โพสบอก...ตื่นมาดูนาดาลซัดกะโนวัค ผมออกจะแปลกใจ นู่เล็กตื่นมาดูเทนนิส

ทีจริงนู่เล็ก หากแกดูเทนนิส แกจะดูได้สนุกกว่าผม ผมแค่คนชอบดู แต่ดูแต่ละฝ่ายเล่นไม่ออก ดูไม่ออกว่าเขาแก้เกมส์หรือหลุดเกมส์กันอย่างไร ถึงจะเอาชนะกันได้ คู่มือสูสีแบบนี้

นู๋เล็ก ท่านระดับมือเยาวชน อดีตมือแช้มป์แต่สมัยยังเด็ก พอถึงแก่ตัว...ก็ยังเป็นแช้มป์รุ่นคนแก่ แข่งกันภายในแบบจัดแข่งเซอกิตนักเทนนิส...พนักงานภายในที่นู๋เล็กทำงาน

ผมยังตามดูเทนนิส ที่มีแข่งทุกระดับ ก็ดูฟรีอีกละครับ...ตอนเขาถ่ายทอดทีวี

นู๋เล็ก คงจะเห็นด้วย ด้วยตาผมดูคู่นี้หวดกันมันสสส์เหลือเกิน แต่ต่างวิธีการเล่นของเกมส์คู่โนวัคกะโรเจอร์ โรเจอร์มีเก๋า แต่แรงคนแก่ยื้อแรงหนุ่มไม่ไหว

คู่โนวัคกะนาดาล หวดกันตูมๆ สองคนวิ่งไล่ลูกทั่วคอร์ต สุดท้ายทั้งคู่หมดก๊อก ไม่เคยเห็นนาดาลหมดก๊อกแบบนี้ สู้โนวัคไม่ได้เอาจริงๆ

ชอบใจน้ำใจ นักกิฬาของนาดาล แพ้ยอมรับว่าปีนี้แพ้ แต่ปีหน้าขอกลับมาอีกครั้ง หวังล้างตาให้ได้

ผมชอบเชียร์คนแพ้ อวยชัยให้นาดาลเร่งบำรุง เรียกคืนความฟิต แต่ไม่รู้จะไหวหรือเปล่า โนวัคคงแรงไปถึงปีหน้า ท่าจะเก็บทุกสแลม

[พิงธรรม์]

ถือแฮนด์จักรยาน ปั่นเข้ารกเข้าพงหลายโพส ขอกลับมาปั่นบนถนนอีกครั้ง

เอาประสบการณ์คนเกษียณปั่นปีที่แล้ว เจอปัญหาเตรียมรถไปไม่ถึงขนาด ไม่ทนจริงๆแบบเฮียตั๊กม้อ โบกมือยอมแน่

ครับ...คันเดียวของเฮียตั๊กม้อนี่ละครับ ทำเอาหัวหน้าช่าง...อาจารย์ต้อย ลูกมือช่างมีพี่อำนาจ อาจารย์ธนู และผม ร่วมวง...พลอยปวดกระโหลกกระรถของเฮียตั๊กม้อ

เล่าให้ฟังหลายโพสแล้วนะครับ เฮียตั๊กม้อเริ่มเปลี่ยนวงล้อที่ตราด

ระหว่างปั่นถัดจากเปลี่ยนวงล้อ ปัญหาก็ธรรมดา...มีเรื่องซี่ลวดขาด

พูดถึงเรื่องซี่ลวดขาด ระหว่างปั่น รถหลายคันครับที่ซี่ลวดขาด จำเพาะเป็นรถของระดับเซียนทั้งนั้น มีอาวิชัย/อาสุทธิชัย/และของเฮียตั๊กม้อ โชคดี...คุณสิทธิลักษณ์ไม่ขาด ไม่งั้นก็ครบคณะปั่นที่รวมทีมกันมาด้วยกันสี่ท่าน มาร่วมปั่นคนเกษียณปีที่แล้ว

ระหว่างการเดินทางรอนแรมด้วยกัน แต่ละท่านก็เริ่มแสดงน้ำใจ...ท่านผู้ใดถนัดทางใดที่จะช่วยเกื้อกูลกลุ่ม

เรื่องการจัดการ ทั้งการนำคณะรวมกลุ่ม การนำกลุ่ม การบอกขอและถือเงินกองกลาง การใช้ความคิดหา หรือจัดหาแม่ค้าทำอาหารมื้อหลัก ทั้งมื้อเช้าหรือมื้อเย็นในถิ่นที่พักที่ไม่มีร้านค้า งานเหล่านี้มีพี่สมศักดิ์ ระหัสโพส h6sqe เขียนชื่อสิบที...โอมเพี้ยง ภาวนาอย่าให้เขียนผิด โดยมีวิทย์เป็นลูกมือช่วยงานโดยเฉพาะช่วงเดินเก็บเงิน

งานหาสเบียงเตรียมให้พ่อครัวกิตติมศักดิ์ทำเป็นของหวาน กินตอนกลางคืน มีคุณตู๋ ไม้ค้ำตะวัน กะคุณพัลลภ สองคนปั่นด้วยกันในกลุ่มอาจารย์ชอบ ตอนปั่นกลางวันสายตาเที่ยวหา พวกเผือกหัวมัน หาร้านขายนะครับ ไม่ถึงกะขนาดจะไปขุดด้วยมือ หาได้แล้วพี่เสือไฝ พ่อครัวกิตติมศักดิ์ของกลุ่ม จัดการทุกขั้นตอน ที่เหลือรอกิน

งานช่างงานซ่อม อาจารย์ต้อยท่านเป็นหลัก ผมอาจตกหล่นไม่ได้พูดถึงมีอีกหนึ่งคน...อาสางานซ่อม ประเภทแก้ไขปัญหาเฉพาะการเฉพาะหน้า ทำได้เก่งจริง คุณ "จู๋" ของเรา

ครับเล่าให้ฟังถึงทีมซ่อม อาจารย์ต้อยท่านช่วยเพื่อน นับแต่งานปะยางรั่ว แปลกจริงๆครับ งวดนี้ยางรั่วมีไม่บ่อยนัก ทีมีปัญหามีอยู่หนึ่งท่าน พี่สุธี ยางรั่วซ้ำแล้วซ้ำอีก อาการสรุปชัด หาจุดที่หนามฝังยางนอกไม่เจอ พี่สุธีเลยโยนยางนอกทิ้งไปหนึ่งเส้น เอายางสำรองที่อาจารย์ต้อยพกไป ใช้ก่อนซื้อคืนภายหลัง



ยางเส้นที่พี่สุธีทิ้ง คุณวิทยาเก็บไป ใช้เวลาเพ่งหาลวดฝังในที่บ้านนครปฐม ฟังว่าหากันหลายวันถึงจะเจอเส้นสลิงลวดฝอย เส้นเล็กกะติ้วเดียว มันฝังในยางนอก ไม่มีสมาธิในการหา...หาไม่เจอจริงๆ

[พิงธรรม์]

เล่าให้ฟังหลายโพสแล้วนะครับ เฮียตั๊กม้อเริ่มเปลี่ยนวงล้อที่ตราด

ระหว่างปั่นถัดจากเปลี่ยนวงล้อ ปัญหาก็ธรรมดา...มีเรื่องซี่ลวดขาด

ปัญหาก็ธรรมดา...มีเรื่องซี่ลวดขาด ขาดไปก็ขาดไป พักซักครู่อาจารย์ต้อยท่านก็จัดการเปลี่ยนใหม่ ปรับวงล้อให้ ปั่นต่อไม่มีปัญหา

เฮียตั๊กม้อ ปั่นได้สบายใจอยู่หลายวัน จนลุเข้าช่วงปั่นทางขึ้นเขา โน่นละครับ ปัญหาตัวจริงถึงฟ้องขึ้นมา ปัญหาการสับจานหน้า มันสั่งไม่ได้ดังใจ

ผมจำไม่ได้ว่าเฮียตั๊กม้อ เริ่มบ่นถึงปัญหาสับจานหน้าไม่ได้ ว่าจะเกิดเมื่อไหร่ หากประมาณเอาคร่าวๆ ช่วงอยู่แถวภูเขาแล้วละครับ เป็นปัญหาหลายวันที่ปั่นกันก่อนจะถึงภูสอยดาว แต่น่าจะเกิดหลังจากที่ปั่นผ่านน่าน

มันต้องไต่ขึ้นแล้วก็ลง ขึ้นแล้วก็ลง วันละเป็นสิบๆครั้ง ที่ต้องสับจานหน้าลงเล็กสุด แล้วขึ้นจานกลางแล้วลงเล็กสุด บางช่วงทิ้งดิ่งก็สับไปหาจานใหญ่

[พิงธรรม์]

ผมจำไม่ได้ว่าเฮียตั๊กม้อ เริ่มบ่นถึงปัญหาสับจานหน้าไม่ได้ ว่าจะเกิดเมื่อไหร่ หากประมาณเอาคร่าวๆ ช่วงอยู่แถวภูเขาแล้วละครับ เป็นปัญหาหลายวันที่ปั่นกันก่อนจะถึงภูสอยดาว แต่น่าจะเกิดหลังจากที่ปั่นผ่านน่าน

แต่น่าจะเกิดหลังจากที่ปั่นผ่านน่าน

เพิ่งนึกอ๋อ...เขียนผิดนึกผิดครับ น่านอยู่หลังภูสอยดาว เฮียตั๊กม้อแก้ปัญหา ที่เล่าไปแล้ว ช่างโล๊ะทิ้งของเก่าทุกชิ้น ปัญหาหมดไป ที่ภูสอยดาวก่อนถึงน่าน

ปัญหาเฮียตั๊กม้อ เริ่มออกปากบ่น สับเกียร์ไม่แม่น เฮียตั๊กม้อบ่นให้ผมฟัง ตอนนอนที่หล่มเก่า เตรียมลุยทับเบิกครับ

[พิงธรรม์]

ปัญหาเฮียตั๊กม้อ เริ่มออกปากบ่น สับเกียร์ไม่แม่น เฮียตั๊กม้อบ่นให้ผมฟัง ตอนนอนที่หล่มเก่า เตรียมลุยทับเบิกครับ

จากรถที่เริ่มต้นปั่นไม่มีปัญหา ปั่นๆไปเริ่มฟ้องถึงปัญหา คนปั่นพาลไม่มัน เฮียตั๊กม้อบ่น "พอสับจานใหญ่ ปั่นแล้วโซ่มันถู....กะสับจาน"

ผมฟังก็นึกว่าปัญหาหมูๆ บอกเฮียตั๊กม้อ "มา...ผมปรับให้"

ก็ปรับแต่งตั้งสลิงดึงสับจานให้มันตึงขึ้นหน่อย หวังให้มันดึงสับจานถ่างออกอีกนิด

ตกตอนเย็น ปั่นกันถึงภูทับเบิก กันทุกคน อาจารย์ต้อยบอกผม เฮียตั๊กม้อบ่นผมกระบุงโกย ตั้งสับจาน...สับไม่ลงที่จานเล็กสุด

ครับระหว่างทาง อาจารย์ต้อยท่านก็ปรับแต่งสลิงดึงสับจานให้มันหย่อน แก้ปัญหาสับจานมันไม่ดีดลงจานเล็ก อาจารย์ต้อยท่านบอกผม ได้ทำแก้ไขให้เฮียตั๊กม้อระหว่างทาง

ข้อสังเกต ช่วงปั่นจากหล่มสักขึ้นทับเบิก มันมีแต่ขึ้นกะขึ้น ไม่มีทางราบหรือทางลง ให้เฮียตั๊กม้อ มีโอกาสเล่นสับจานขึ้นจานใหญ่ มันต้องใช้แค่จานสองกะจานเล็ก ผมคงจะปรับสลิงดึงสับจานตึงไป มันจึงรั้งไม่ยอมลงเมื่อสับจากจานสองลงจานเล็ก

ขออภัย...เล่าทางเทคนิคไปนิ้ดดด อย่าเพิ่งเบื่อ แต่ประเด็นเล่าให้ฟังความทนของเฮียตั๊กม้อ ต่อปัญหารถมันรวน มันไม่จบเอาง่ายๆ แต่เฮียแกโครตทน...ไม่น่าเชื่อลองอ่านต่อ ที่จะเขียน

[พิงธรรม์]

วันรุ่งขึ้นปั่นจากทับเบิกไปนอนภูหินร่องก้า เข้าใจว่าเฮียตั๊กม้อคงใช้แต่จานสองกะจานเล็ก ชุดจานหน้า ตกถึงเย็นไม่ได้พูดถึงปัญหาเรื่องสับจาน

ก็คิดว่าทุกอย่าง เรียบร้อยแล้ว

[พิงธรรม์]

อ้าววว...อีกซักวันเส้นทางปั่นมีทางราบ ตกเย็นเฮียตั๊กม้อ เร่มาหาผม บอกผมอาจารย์ต้อยปรับรถให้ ยังมีปัญหา สับจานใหญ่มันยังถู...สับจานมันถูโซ่

กลายเป็น พอมีปัญหาสับจานขึ้นจานใหญ่ถูโซ่ เฮียตั๊กม้อเร่มาทางผม ทำนองจะเห็นผมชำนาญปรับการสับจานใหญ่ไม่ให้โซ่มันถูตัวสับจาน ปัญหาสับจานสองลงจานเล็ก...เฮียตั๊กม้อ ใช้บริการให้อาจารย์ต้อยท่านช่วยปรับ

ครับ...กว่าจะรู้กันในทีมช่าง เฮียตั๊กม้อเล่นหมุนไปมา หาเรียกบริการซ่อมปัญหาจุดละครั้ง ทีละคน คนซ่อมทั้งผมและอาจารย์ต้อย ถึงกะมึน แก้ปัญหาเฮียตั๊กม้อไม่ตก

สุดท้ายดูเหมือนทีมช่างทั้งหมด รวมพี่อำนาจต้องสุมหัวช่วยกันดูปัญหารถเฮียตั๊กม้อ พี่อำนาจชี้ขาด "อุปกรณ์ตัวสับกับจานมันไม่แม็ทช์กัน"

อาจารย์ต้อย ก็ขอร้องให้เฮียตั๊กม้อเอาซะอย่าง จะเอาโซ่ไม่ถูกะสับจานตอนเล่นจานใหญ่ ก็อาจจะลำบากต้องใช้เทคนิคการปั่นช่วย ต้องชะลอตีนอย่าอัดกระไดให้โซ่มันตึงตัว ตอนจะเปลี่ยนจากจานสองลงจานเล็ก

ครับก็ปรับแต่งความตึงสลิงแบบเฉลี่ย ให้เฮียตั๊กม้อพอใช้จานใหญ่ได้ โดยไม่รำคาญเสียงโซ่ถูมากนัก แต่ยังให้มันต้องถูอยู่ กลัวสลิงตึงเกินสับจานสองไม่ลงสู่จานเล็ก

แล้วช่วยกันดู ให้เฮียตั๊กม้อลองปั่น ลองสับจาน สับจานสองลงจานเล็ก มันก็ดูว่าสับได้

แต่ลืมไป ตอนลอง...นั้นลองปั่นกันทางราบ ในพื้นที่ๆพักยามค่ำคืน

[พิงธรรม์]

วันถัดมา ดูเหมือนจะปั่นมุ่งภูสอยดาว

ปรกติผมไม่เคยได้ปั่นอยู่ใกล้เฮียตั๊กม้อ

แต่วันนั้นแปลก ผมปั่นมาทันเฮียตั๊กม้อซักราวเกือบจะถึงที่พัก ภูสอยดาวแล้ว

ถึงได้ถึงบางอ้อ เฮียตั๊กม้อแกต้องโชว์เก๋า ครับวันนี้ เพื่อไปให้ถึงที่พักภูสอยดาว

ด้วยเฮียตั๊กม้อ แกปั่นหลุดจากกลุ่มอาจารย์ต้อย ปัญหาสับจานสองลงจานเล็กที่มันก็ยังมีปัญหา สับไม่ได้ตอนจะเปลี่ยนปั่นขึ้นเขา ก็เลยไม่มีอาจารย์ต้อยช่วยปรับให้

เฮียตั๊กม้อ ก็เลยต้องงัด...เล่นวิชาเทพ

ทุกเนินที่จะปั่นขึ้น เฮียตั๊กม้อต้องวนลงตีนเนิน แลนดิ้งให้โซ่หย่อน แล้วสับจานเปลี่ยนจากสองลงจานเล็ก ก่อนวนกลับหันรถไปสู้เนิน

ทั้งวันของวันนั้นครับ ที่เฮียตั๊กม้อ ต้องปั่นในสภาพที่เล่า เห็นเนินต้องเตรียมตัว พอถึงจุดก่อนจะขึ้นเนิน เฮียตั๊กม้อหมุนแฮนด์วกหันหลังกลับ ให้รถมันไหลลง ไปตั้งหลักสับจานเล็กให้ได้ก่อน แล้วหมุนรถปั่นขึ้นสู้เนินแต่ละเนิน

เขาชันแต่ละลูก ทุกเนินที่เก็บ ทุกภูที่สอย เฮียตั๊กม้อเล่นวิธีปั่นแบบที่เล่า ขี่วนแลนดิ้งก่อนไต่เขา ครับตลอดทั้งวัน วันนี้

[พิงธรรม์]

ถึงภูสอยดาวเย็นวันนั้น เฮียตั๊กม้อส่งรถให้เฮียร้านจักรยานในตัวเมืองจังหวัดอุตรดิตถ์ ผมขออภัยจำชื่อร้านเฮียไม่ได้ แต่เป็นชุดปั่นร่วมทีมกับพี่เสือ อต.

เฮียแกหอบอุปกรณ์และอะไหล่ใส่รถเก่ง ขึ้นมาเซอร์วิสรถให้คณะพูเฒ่า ขนมาเพียบแบบตัวเถ้าแก่ก็ไม่รู้จะต้องเปลี่ยนอะไรบ้าง ขึ้นมาพร้อมกับทีมจัดอาหารเลี้ยงคณะพูเฒ่าที่ภูสอยดาว

ครับขนมาเพียบ

รถเฮียตั๊กม้อ มาถึงช่างมืออาชีพตัวจริง ที่อะไหล่ครบ ถอดทิ้งใส่ใหม่ อะไหล่มีเหลือเฟือ

ครับ เฮียที่มาเซอร์วิส อธิบายปัญหารถเฮียตั๊กม้อ สงสัยเดิมที...ถูกยำมาหลายขนาน

หนึ่ง...ตัวกระโหลกแกนมันยาว ส่งผลให้ชุดจานหน้ามันยื่นล้ำ ภาษาวิชาการเรียกว่าแนวโซ่มันเยื้องไปทางจานหน้า

หากปรับให้สับจานเล็กลงง่าย ขึ้นจานใหญ่...โซ่มันก็ถูกะสับจาน

สับจานใหญ่ได้ และปั่นไม่มีเสียง มันก็สับไม่ลง...จากจานสองลงจานเล็ก เป็นปัญหาของแนวโซ่ที่มันเยื้อง เพราะแกนกระโหลกมันยาว

การแก้ไข ถอดกระโหลกเก่าทิ้ง เปลี่ยนกระโหลกใหม่ ที่แกนกระไดมันสั้นกว่าเดิม

คำถามสอง...ทำไมเริ่มปั่นมันปั่นได้จากกรุงเทพ ผ่านเขาก็หลายลูก ปั่นได้สับจานได้...ไม่มีปัญหา

เฮียแกก็จัดการ รื้อถอดตัวสับจานให้กองเชียร์ที่มุงดู พิจารณากันถ้วนหน้า

ตัวสับจานมันแกว่งหลวมโงกเง่ก...คลอนแคลน ตำแหน่งรั้งตำแหน่งดึงมันเพี้ยนหมดแล้ว ดูเหมือนคำตอบจะประมาณว่า ของก่อนเดินทางมันอยู่ขั้นใกล้จะโยนทิ้ง ปั่นต่อได้มาหน่อย ควรจะทิ้ง แต่ไม่รู้ครับ...ว่าสมควรทิ้ง นี่ละครับ...ความรู้ที่ผมได้จากรถเฮียตั๊กม้อ

ต้องให้เถ้าแก่ เขารื้อทิ้งครับ เป็นอันยุติ ข้อถกเถียงเรื่องใช้ต่อได้หรือไม่ได้

จริงๆ ตอนที่เฮียเขารื้อและเปลี่ยนของให้ ทั้งคณะก็ไม่ได้แอะปากโต้แย้งเฮียแกหรอกครับ ได้แต่มุงดูกันอยู่เงียบๆ ให้เฮียแกมีสมาธิซ่อมรถเฮียตั๊กม้อ

ภาวะนั้น...เฮียตั๊กม้อขออย่างเดียว ขอเถ้าแก่ช่วยทำรถให้มันหมดปัญหาซักทีเถอะ

ของแถมที่เปลี่ยน...ชิ้นใหญ่ราคาแพง ไม่แน่ใจเพราะเหตุไรครับ เฮียตั๊กม้อ ออกปากบอกเถ้าแก่ช่วยเลี่ยนช็อคฯ

โชคดีเถ้าแก่มีช็อคติดมือมา ก็เปลี่ยนช็อคอีกตัวให้กะเฮียตั๊กม้อ

[พิงธรรม์]

เฮียตั๊กม้อปั่นแบบสบายใจต่อรถที่ใช้ปั่นหลังซ่อมใหญ่ เกือบจบทริป แล้วโม่ก็พัง...รู้สึกจะพังตรงลูกปืนในชุดฟรีฮับ

ไปพังตอนปั่นเข้าที่พักเชียงดาว ต้องสั่งอะไหล่จากในเมือง รู้สึกจะเป็นเชียงใหม่

งวดนี้อาจารย์ธนู บริการซ่อมให้เฮียตั๊กม้อ อาจารย์ต้อยและคณะชุดใหญ่ ปั่นถึงเชียงดาวตามหลังหนึ่งวัน ตามแผนหลักของคณะ...ไปขึ้นดอยอ่างขางกัน

เฮียตั๊กม้อ อาจารย์ทรงศักดิ์ อาจารย์ธนู ลุงนอม และเสแดง แยกปั่นเข้าพักที่เชียงดาวก่อน โดยทั้งหมดแยกกลุมย่อยไปปั่นเป็นเพื่อนเสแดง ที่ออกอาการบอบเต็มที ล้าสุดล้า ขึ้นเขาต่อเนื่อง ก็เลยมีแผนเสริมแบ่งกลุ่มย่อยแยกปั่นทางราบไปเชียงดาวไปพักรอกลุ่มใหญ่

ผมเจอเฮียตั๊กม้อ ทันทีที่เห็นผมเข้าที่พักที่เชียงดาว เฮียตั๊กม้อ ออกปากบอกผมว่าเฮียแกโชคดี ขืนขึ้นอ่างขาง หากรถไปพังกลางทาง จะยุ่งกว่านี้ เพราะกลุ่มที่พาเสแดงมาพักขา มีเวลาพักเพิ่ม ๑ วัน หนึ่งวันที่พักเพิ่ม ก็เลยเป็นวันหยุดรออะไหล่ ที่เฮียตั๊กม้อสั่งมาเพื่อเปลี่ยนชุดดุมหลัง เป็นของใหม่ทั้งชุดครบ

กลายเป็นรถทั้งคันของเฮียตั๊กม้อ แทบจะเหลือของเดิมแค่เฟรมกับกระดิ่ง เพราะไอ้ชิ้พเตอร์ XT ก็ดันมีปัญหากลางทาง

สลักมันหลุด...ไม่รู้ส่วนเบรคหรือส่วนชิพเตอร์ ก็ฝีมืออาจารย์ต้อยช่วยหาอะไรซักอย่าง ผมไม่แน่ใจ ทำเป็นแกนชั่วคราว ให้เฮียตั๊กม้อปั่นจบทริป

สุดท้ายของโพสเกี่ยวกับการเตรียมรถ ผมขอเชิญชวนคณะ ขอตีมือดังๆ คาระวะเฮียตั๊กม้อ เฮียตั๊กม้อออกตัว ขอโทษพรรคพวกด้วยไม่คิดจะปั่นยาว บอกอาซ้อที่บ้านจะปั่นมาส่งคนแก่แค่ซักวันสองวัน

แต่ละวัน เฮียตั๊กม้อบอกมันสนุก มันรู้สึกท้าทาย ปั่นจบได้หนึ่งวัน ก็ตั้งใจเก็บวันรุ่งขึ้นอีกหนึ่ง

คิดแบบทางบวก เฮียไม่ใส่ใจความเหนื่อย เฮียสนุกได้อยู่กะเพื่อน คณะทุกท่านก็สนุกที่อยู่กะเฮีย

แต่ละวันที่รถเฮียตั๊กม้อมีปัญหา เฮียไม่บ่นซักแอะ ถึงขั้นต้องปั่นวน...ทำวงกลมก่อนขึ้นเขา เฮียก็อดทน วนมันทุกเนิน...ปั่นให้จบแต่ละวัน

ผมนับถือน้ำใจ ใจสู้จริงๆ

เอาเรื่องปัญหารถของเฮียมาเล่า เจตนาเป็นกรณีศึกษา สรุปได้ว่าเตรียมรถให้พร้อม จะได้ปั่นสนุก หมดเรื่องหายห่วง

ขออภัยเฮียตั๊กม้อ เอาเรื่องที่เคยเครียดปัญหารถแก้ไม่ตก เอามาอำคุยสนุก หากมีส่วนล่วงเกิน โปรดอภัยและถือเป็นวิทยาทาน


ขอบคุณครับผม

[เสือดอนดี]

กลายเป็นรถทั้งคันของเฮียตั๊กม้อ แทบจะเหลือของเดิมแค่เฟรมกับกระดิ่ง


...สวัสดีรอบวงครับ ยังดีนะครับที่เฮียตั๊กม้อแกไม่เปลี่ยนคนด้วยนะครับ (ไม่งั้นซ้อแกเอาตายแน่)...

[Silverliner]

สินค้าชิ้นสำมะคัญมาใหม่จาก วินชิต้า

ตามไปดูเลยครับ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... start=2475